آنچه در این مطلب خواهید خواند
افتادگی اندام‌های لگن، نوعی اختلال کف لگن، و بسیاری از زنان را تحت تأثیر قرار می‌دهد. برخی از زنان بیش از یک اختلال کف لگن دارند.
اختلال کف لگن چیست؟
«کف لگن» گروهی از عضلات است که نوعی حلقه در سراسر دهانه لگن شما تشکیل می‌دهند. به طور معمول، این عضلات و بافت‌های اطراف آنها، اندام‌های لگنی را در جای خود نگه می‌دارند. این اندام‌ها شامل مثانه، رحم، واژن، روده کوچک و رکتوم شما می‌شوند.
گاهی اوقات، این عضلات و بافت‌ها دچار مشکل می‌شوند. برخی از زنان پس از زایمان دچار اختلالات کف لگن می‌شوند. و با افزایش سن زنان، افتادگی اندام‌های لگن و سایر اختلالات کف لگن شایع‌تر می‌شود.
وقتی اختلالات کف لگن ایجاد می‌شود، ممکن است یک یا چند عضو لگن از عملکرد صحیح خود باز بمانند. شرایط مرتبط با اختلالات کف لگن عبارتند از:
افتادگی اعضای لگن چیست؟
«پرولاپس» به پایین آمدن یا افتادگی اندام‌ها اشاره دارد. افتادگی اندام‌های لگن به افتادگی یا افتادگی هر یک از اندام‌های کف لگن، از جمله موارد زیر، اشاره دارد:
- مثانه
- رحم
- واژن
- روده کوچک
- رکتوم
اگر این اندام‌ها به داخل یا خارج کانال واژن یا مقعد فرو بروند، گفته می‌شود که دچار افتادگی شده‌اند. ممکن است آنها را به این روش‌ها بشناسید:
- سیستوسل: افتادگی مثانه به داخل واژن، شایع‌ترین بیماری
- اورتروسل: افتادگی مجرای ادرار (لوله‌ای که ادرار را حمل می‌کند)
- افتادگی رحم
- افتادگی واژن
- انتروسل: افتادگی روده کوچک
- رکتوسل: افتادگی رکتوم
چه چیزی باعث افتادگی اعضای لگن می‌شود؟
هر چیزی که باعث افزایش فشار در شکم شود ، می‌تواند منجر به افتادگی اندام‌های لگن شود. علل شایع عبارتند از:
- بارداری، زایمان و وضع حمل (شایع‌ترین علل)
- چاقی
- مشکلات تنفسی همراه با سرفه مزمن و طولانی مدت
- یبوست
- سرطان‌های اندام‌های لگن
- برداشتن رحم با جراحی (هیسترکتومی)
ژنتیک نیز ممکن است در افتادگی اندام‌های لگن نقش داشته باشد. بافت‌های همبند ممکن است در برخی از زنان ضعیف‌تر باشند و شاید آنها را بیشتر در معرض خطر قرار دهند.
علائم افتادگی اعضای لگن چیست؟
بعضی از زنان اصلاً متوجه چیزی نمی‌شوند، اما برخی دیگر این علائم را همراه با افتادگی اندام لگن گزارش می‌دهند:
مطالب بیشتری برای شما داریم
موضوع موردنظر خود را انتخاب کنید و به مجموعه‌ای از مطالب پزشکی و سلامت دسترسی داشته باشید.
- احساس فشار یا پری در ناحیه لگن
- کمردرد در قسمت پایین کمر
- مقاربت دردناک
- احساس اینکه چیزی از واژن در حال بیرون افتادن است
- مشکلات ادراری مانند نشت ادرار یا نیاز شدید به ادرار کردن
- یبوست یا از دست دادن کنترل روده
- لکه بینی یا خونریزی از واژن
علائم تا حدودی به این بستگی دارد که کدام عضو دچار افتادگی شده است. اگر مثانه دچار افتادگی شود، ممکن است دچار نشت ادرار شوید. اگر رکتوم دچار افتادگی شود، ممکن است دچار یبوست و مقاربت دردناک شوید. کمردرد و همچنین مقاربت دردناک اغلب با افتادگی روده کوچک همراه است. افتادگی رحم نیز با کمردرد و مقاربت دردناک همراه است.
در بیشتر موارد، علائم در صبح خفیف هستند اما با گذشت روز بدتر می‌شوند.
افتادگی اعضای لگن چگونه تشخیص داده می‌شود؟
اگر فکر می‌کنید که ممکن است دچار افتادگی لگن شده باشید، با پزشک خود صحبت کنید. او در مورد سابقه پزشکی شما سوال می‌کند و اندام‌های لگنی شما را معاینه می‌کند تا از میزان قدرت عضلات کف لگن شما مطلع شود. این ممکن است تنها کاری باشد که برای تشخیص لازم باشد.
پزشک شما همچنین ممکن است در طول معاینه معمول لگن، مانند معاینه‌ای که هنگام انجام پاپ اسمیر انجام می‌دهید، افتادگی اندام لگن را تشخیص دهد.
اگر پزشک به افتادگی اندام‌های لگن مشکوک شود، ممکن است آزمایش‌های مختلفی را تجویز کند. همچنین ممکن است بخواهد دریابد که آیا بیش از یک اندام از جای خود خارج شده است، افتادگی چقدر شدید است و آیا شما بیماری‌های مرتبط دیگری دارید یا خیر. این آزمایش‌ها ممکن است شامل موارد زیر باشد:
- آزمایش‌های عملکرد مثانه، که میزان عملکرد مثانه و ساختارهای اطراف آن را اندازه‌گیری می‌کنند.
- عکس‌برداری با اشعه ایکس از مجاری ادراری (پیلوگرافی داخل وریدی)، که به پزشک اجازه می‌دهد کلیه‌ها، مثانه و حالب‌های شما را مشاهده کند و ببیند که چقدر خوب کار می‌کنند.
- سیستویورتروگرام حین ادرار کردن، که شامل عکس‌برداری با اشعه ایکس از مثانه قبل و بعد از ادرار کردن است و نشان می‌دهد که آیا مشکلی در مثانه یا مجرای ادرار شما وجود دارد یا خیر.
- سی تی اسکن لگن، که می‌تواند به پزشک شما در رد سایر بیماری‌ها کمک کند.
- سونوگرافی لگن، که تصویری از اندام‌های لگن شما ایجاد می‌کند تا پزشک بتواند ببیند که آیا بیش از یک اندام از جای خود خارج شده است یا خیر.
- اسکن ام آر آی لگن، که تصویری سه بعدی از اندام‌ها و عضلات لگن ایجاد می‌کند و می‌تواند به پزشک شما در تأیید افتادگی اندام‌های لگن کمک کند.
افتادگی اعضای لگن چگونه درمان می‌شود؟
درمان افتادگی اندام‌های لگنی به شدت علائم بستگی دارد. درمان می‌تواند شامل روش‌های درمانی مختلفی از جمله موارد زیر باشد:
- فیزیوتراپی برای تقویت عضلات مرکزی بدن و تمرینات کگل برای عضلات کف لگن
- درمان‌های مکانیکی، مانند قرار دادن یک وسیله پلاستیکی کوچک به نام پساری در واژن برای پشتیبانی از اندام‌های افتاده
- درمان جراحی، چه برای ترمیم بافت یا اندام آسیب‌دیده و چه برای برداشتن اندام (مانند برداشتن رحم از طریق هیسترکتومی)
آیا می‌توان از افتادگی اندام‌های لگنی پیشگیری کرد؟
بسیاری از عوامل خطر افتادگی اندام‌های لگنی از کنترل شما خارج هستند. این عوامل عبارتند از:
- سابقه خانوادگی
- افزایش سن
- زایمان طبیعی دشوار
- انجام عمل هیسترکتومی
اما می‌توانید احتمال بروز مشکلات را کاهش دهید. این مراحل را امتحان کنید:
- برای حفظ قدرت عضلانی خوب در ناحیه لگن، روزانه تمرینات کگل انجام دهید
- وزن سالم خود را حفظ کنید
- از یبوست جلوگیری کنید
- سیگار نکشید، زیرا سیگار کشیدن می‌تواند بر بافت‌ها تأثیر بگذارد و سرفه مزمن که اغلب در افراد سیگاری مشاهده می‌شود، خطر مشکلات را افزایش می‌دهد.
- هنگام بلند کردن اجسام سنگین مراقب باشید؛ از پاهایتان استفاده کنید، نه از کمر یا شکمتان.
