شیردهی

شیردهی چیست؟

شیردهی زمانی است که شما به نوزاد خود شیر می‌دهید، معمولاً مستقیماً از سینه خودتان. به آن شیردهی یا شیردهی از سینه نیز گفته می‌شود. تصمیم گیری برای شیردهی یک موضوع شخصی است. همچنین ممکن است نظرات دوستان و خانواده شما را جلب کند.

بسیاری از متخصصان پزشکی اکیداً توصیه می‌کنند که به مدت ۶ ماه، منحصراً از شیر مادر (بدون شیر خشک، آبمیوه یا آب) استفاده شود. پس از معرفی سایر غذاها، توصیه می‌شود که در طول سال اول زندگی کودک، به شیردهی ادامه دهید.

اینکه چند وقت یکبار باید به نوزاد خود شیر بدهید، بستگی به این دارد که آیا نوزاد شما وعده‌های غذایی کوچک و مکرر را ترجیح می‌دهد یا تغذیه طولانی‌تر. این با رشد نوزاد شما تغییر خواهد کرد. نوزادان اغلب می‌خواهند هر ۲ تا ۳ ساعت یکبار شیر بخورند. در ۲ ماهگی، تغذیه هر ۳ تا ۴ ساعت یکبار رایج است و در ۶ ماهگی، بیشتر نوزادان هر ۴ تا ۵ ساعت یکبار شیر می‌خورند.

شما و فرزندتان منحصر به فرد هستید و تصمیم برای شیردهی به خودتان بستگی دارد.

مزایای شیردهی

فواید شیر مادر برای نوزاد

شیر مادر تغذیه ایده‌آلی را برای نوزادان فراهم می‌کند. این شیر ترکیبی تقریباً کامل از ویتامین‌ها، پروتئین و چربی دارد – هر چیزی که کودک شما برای رشد به آن نیاز دارد. و همه اینها به شکلی ارائه می‌شود که هضم آن آسان‌تر از شیر خشک است. شیر مادر حاوی آنتی‌بادی‌هایی است که به کودک شما کمک می‌کند تا با ویروس‌ها و باکتری‌ها مبارزه کند. تغذیه با شیر مادر خطر ابتلا به آسم یا آلرژی را در کودک شما کاهش می‌دهد. به علاوه، نوزادانی که در 6 ماه اول منحصراً با شیر مادر تغذیه می‌شوند، بدون هیچ شیر خشکی، کمتر دچار عفونت گوش، بیماری‌های تنفسی و اسهال می‌شوند. همچنین کمتر در بیمارستان بستری می‌شوند و به پزشک مراجعه می‌کنند.

در برخی مطالعات، تغذیه با شیر مادر با نمرات بالاتر IQ در اواخر دوران کودکی مرتبط دانسته شده است. نوزادانی که با شیر مادر تغذیه می‌شوند، به احتمال زیاد در طول رشد خود به وزن مناسب می‌رسند ، نه اینکه در دوران کودکی دچار اضافه وزن شوند. پزشکان می‌گوید تغذیه با شیر مادر همچنین در پیشگیری از سندرم مرگ ناگهانی نوزاد (SIDS) نقش دارد. تصور می‌شود که تغذیه با شیر مادر خطر ابتلا به دیابت، چاقی و برخی سرطان‌ها را نیز کاهش می‌دهد، اما تحقیقات بیشتری لازم است. 

فواید شیردهی برای شما

نزدیکی فیزیکی، لمس پوست به پوست و تماس چشمی، همگی به کودک شما کمک می‌کنند تا با شما پیوند برقرار کند و احساس امنیت کند.

شیردهی کالری اضافی می‌سوزاند، بنابراین می‌تواند به شما در کاهش سریع‌تر وزن بارداری کمک کند. این هورمون اکسی‌توسین آزاد می‌کند که به رحم شما کمک می‌کند تا به اندازه قبل از بارداری خود بازگردد و ممکن است خونریزی رحمی پس از زایمان را کاهش دهد. مزایای شیردهی بیش از ۱ سال و تا ۲ سال، به ویژه در والدین، ادامه دارد. شیردهی همچنین خطر ابتلا به سرطان پستان و تخمدان را کاهش می‌دهد. همچنین ممکن است خطر ابتلا به پوکی استخوان را نیز کاهش دهد.

از آنجایی که لازم نیست شیر ​​خشک بخرید و اندازه بگیرید، سرشیشه‌ها را استریل کنید یا شیشه شیر گرم کنید، در زمان و هزینه شما صرفه‌جویی می‌شود. همچنین به شما زمان منظمی می‌دهد تا در حین برقراری ارتباط، آرام با نوزاد خود استراحت کنید.

نشانه‌های گرسنگی نوزاد

یکی از رایج‌ترین راه‌هایی که نوزادتان به شما می‌گوید گرسنه است، گریه کردن است. نشانه‌های دیگری که نشان می‌دهد نوزاد شما آماده‌ی تغذیه است عبارتند از:

• لیسیدن لب‌ها یا بیرون آوردن زبان
• چرخش سر، که شامل حرکت فک، دهان یا سر برای یافتن سینه شما می‌شود
• دستشان را در دهانشان فرو می برند
• باز کردن دهانشان
• نق نق کردن
• مکیدن اشیا

چگونه شیردهی را شروع کنم؟

شما می‌توانید شیردهی به نوزاد خود را ظرف یک ساعت پس از تولد شروع کنید. سینه خود را در دست بگیرید و – در حالی که سر نوزاد کمی به عقب خم شده و دهانش کاملاً باز است – نوک سینه خود را فشار دهید و نوزاد را به سمت سینه خود هدایت کنید. اگر نوزاد به درستی سینه را گرفته باشد، هنگام شروع شیردهی احساس کشش خواهید کرد.

با پزشک خود در مورد نحوه آماده شدن برای شیردهی به نوزاد خود صحبت کنید.

نکاتی که قبل از شیردهی باید در نظر بگیرید

ممکن است ایجاد یک روال شیردهی با نوزادتان زمان ببرد. برخی از والدین برای رسیدن به یک چفت خوب با نوزاد خود مشکل دارند. کیفیت چفت شدن می‌تواند بر مواردی مانند سطح درد، میزان شیر و حتی مدت زمان شیردهی تأثیر بگذارد. عدم چفت شدن مناسب می‌تواند منجر به ناراحتی شود و گاهی اوقات والدین جدید را مجبور می‌کند قبل از آماده شدن، شیردهی را متوقف کنند. حتی اگر کودک شما در ابتدا به درستی چفت نشود، می‌توانید با گذشت زمان و تمرین، چفت شدن خوبی را ایجاد کنید.

علاوه بر این، غذاهای خاصی وجود دارد که باید در دوران شیردهی از آنها اجتناب کنید، که شامل موارد زیر است:

• الکل. اگر الکل مصرف می‌کنید، باید صبر کنید تا سطح الکل از شیر شما پاک شود و سپس به نوزاد شیر بدهید. معمولاً این کار برای هر نوشیدنی ۲ تا ۳ ساعت طول می‌کشد. اگر قصد دارید چند نوشیدنی مصرف کنید، بهتر است مقداری شیر از قبل ذخیره کنید.
• کافئین. سعی کنید در دوران شیردهی بیش از دو فنجان نوشیدنی کافئین‌دار در روز ننوشید. کافئین اضافی در شیر مادر می‌تواند برنامه خواب کودک را مختل کند.
• ماهی. غذاهای دریایی مانند شمشیرماهی و شاه‌ماهی حاوی مقادیر زیادی جیوه هستند که می‌توانند از طریق شیر مادر به نوزاد منتقل شوند.

وقتی شروع به شیردهی می‌کنم، چه انتظاری باید داشته باشم؟

در ابتدا، سینه‌های شما ماده‌ای غلیظ و زردرنگ به نام آغوز تولید می‌کنند که سرشار از مواد مغذی مهمی است که سیستم ایمنی کودک شما در مراحل اولیه به آن نیاز دارد. پس از حدود ۳ روز، شیر شما شروع به تولید می‌کند، اگرچه این روند برای والدینی که برای اولین بار مادر می‌شوند ممکن است بیشتر طول بکشد. ممکن است متوجه شوید که سینه‌های شما سفت‌تر می‌شوند و گاهی اوقات ممکن است نشت کنند. اگر سینه‌های شما بیش از حد از شیر پر شوند، ممکن است کمی ناراحتی را تجربه کنید. نوک سینه‌های شما ممکن است در مراحل اولیه دردناک یا ترک خورده شوند.

همانطور که شما و نوزادتان روال شیردهی را مشخص می‌کنید، شیردهی نباید دردناک باشد. اما اگر در گرفتن سینه مشکل دارید یا درد زیادی دارید، در مراجعه به پزشک تردید نکنید. آنها می‌توانند به شما در تشخیص مشکل کمک کنند یا شما را با یک مشاور شیردهی، متخصص آموزش شیردهی، مرتبط کنند.

آیا شیر کافی برای شیردهی تولید خواهید کرد؟

چند روز اول پس از تولد، سینه‌های شما یک “شیر اول” ایده‌آل به نام آغوز تولید می‌کنند. مقدار آن زیاد نیست، اما برای تأمین نیازهای غذایی کودک شما کافی است. آغوز به دستگاه گوارش نوزاد کمک می‌کند تا توسعه یابد و خود را برای هضم شیر مادر آماده کند.

آغوز اولین مرحله شیر مادر است که با گذشت زمان تغییر می‌کند تا مواد مغذی مورد نیاز کودک شما را در حین رشد تأمین کند. مرحله دوم، شیر انتقالی نامیده می‌شود. شما این شیر را با جایگزینی تدریجی آغوز با مرحله سوم شیر مادر، که شیر رسیده نامیده می‌شود، تولید می‌کنید.

چند روز پس از زایمان، تولید شیر انتقالی شروع می‌شود. تا ۱۰ تا ۱۵ روز پس از زایمان، شیر رسیده تولید می‌شود که تمام مواد مغذی مورد نیاز نوزاد را تأمین می‌کند.

بیشتر نوزادان در ۳ تا ۵ روز اول پس از تولد مقدار کمی وزن از دست می‌دهند. این موضوع ربطی به شیردهی ندارد.

حتی اگر کمتر از ۶ ماه توصیه شده شیر می‌دهید، بهتر است برای مدت کوتاهی شیر بدهید تا اینکه اصلاً شیر ندهید. می‌توانید در ۶ ماهگی غذای جامد اضافه کنید، اما اگر می‌خواهید شیرتان تولید شود، به شیر دادن ادامه دهید.

آیا نوزاد شما به اندازه کافی شیر می‌خورد؟

بسیاری از مادران شیرده این سوال را دارند که آیا نوزادانشان شیر کافی برای تغذیه خوب دریافت می‌کنند یا خیر. اگر نوزاد شما به اندازه کافی شیر مادر دریافت می‌کند، باید:

• در چند روز اول پس از زایمان، بیش از ۷٪ از وزن هنگام تولد خود را از دست ندهند.
• بین هر وعده غذایی حدود ۱ تا ۳ ساعت راضی به نظر می‌رسد
• تا سن ۷ تا ۱۰ روزگی، حداقل ۶ پوشک در روز خیس داشته باشند و ادرارشان بسیار کم‌رنگ یا شفاف باشد.

چگونه شیر را افزایش دهیم

از آنجایی که کودک شما به شیر بیشتری نیاز دارد و بیشتر شیر می‌خورد، سینه‌های شما معمولاً با تولید شیر بیشتر واکنش نشان می‌دهند. متخصصان توصیه می‌کنند که به مدت ۶ ماه منحصراً از شیر مادر (بدون شیر خشک، آبمیوه یا آب) تغذیه کنید. اگر از شیر خشک به عنوان مکمل استفاده کنید، ممکن است سینه‌های شما شیر کمتری تولید کنند.

اما برخی از والدین جدید در اوایل زندگی برای تولید شیر کافی مشکل دارند. این اتفاق می‌تواند در صورتی رخ دهد که نوزاد شما نارس به دنیا آمده باشد یا اگر کمی پس از تولد از نوزاد خود جدا شده باشید.

یکی از راه‌های افزایش تولید شیر، دوشیدن مکرر شیر است، نه طولانی‌تر. سعی کنید علاوه بر برنامه معمول دوشیدن، به مدت ۱۰ دقیقه شیر بدوشید و سپس به مدت حدود یک ساعت، ۱۰ دقیقه استراحت کنید. این کار می‌تواند به افزایش تولید شیر در عرض ۳ تا ۴ روز کمک کند.

هنگام شیردهی، به خصوص اگر نوشیدنی‌های کافئین‌دار نیز می‌نوشید، حتماً بدن خود را هیدراته نگه دارید.

اگر با وجود دوشیدن مکرر شیر، افزایشی در میزان شیر خود مشاهده نمی‌کنید، با پزشک یا مشاور شیردهی خود صحبت کنید. ممکن است پمپ سینه شما مناسب سینه شما نباشد و آنها می‌توانند به شما در یافتن اندازه مناسب کمک کنند.

اقدامات لازم برای وقتی شیر مادر کم است

قبل از انجام اقداماتی برای افزایش شیر مادر، با پزشک خود صحبت کنید. تشخیص کمبود شیر می‌تواند دشوار باشد و پزشک می‌تواند به شما بگوید که آیا باید برای افزایش آن اقداماتی انجام دهید یا خیر. برخی از رویکردهای رایج عبارتند از:

• تکنیک‌های آرامش‌بخش. ماساژ و مدیتیشن می‌توانند کمک کنند، و همچنین تماس پوست به پوست و کمپرس گرم.
• نوشیدن آب بیشتر. والدین شیرده باید میزان مصرف آب خود را افزایش دهند، هم به دلیل مصرف مایعات توسط فرزندشان و هم به دلیل افزایش کالری دریافتی.
• تغییر روش پیشگیری از بارداری. گزینه‌های برتر پیشگیری از بارداری برای حفظ تولید شیر مادر شامل  IUD های غیر هورمونی یا روش‌های مانع است. 
• شیر دادن و دوشیدن مکرر شیر. در مورد نوزادان تازه متولد شده، در چند هفته اول، شیر دادن باید خیلی مرتب باشد، مثلاً ۸ تا ۱۲ بار در روز. اگر یک جلسه را از دست دادید، شیر را بدوشید تا مطمئن شوید که تولید شیرتان ادامه دارد.
• دریافت حمایت. استرس خود را کاهش دهید و سایر عوامل مؤثر بر تولید شیر را کاهش دهید. این ممکن است به معنای دریافت کمک اضافی در خانه از اعضای خانواده یا درمان برای والدینی باشد که با افسردگی پس از زایمان دست و پنجه نرم می‌کنند.

بهترین حالت برای شیردهی چیست؟

بهترین حالت برای شما حالتی است که شما و نوزادتان هر دو راحت و آرام باشید و لازم نباشد برای حفظ این حالت یا ادامه شیردهی به خودتان فشار بیاورید. در اینجا چند حالت رایج برای شیردهی به نوزاد آورده شده است:

• حالت گهواره. کنار سر نوزاد را در گودی آرنج خود قرار دهید و تمام بدن او را رو به خود نگه دارید. شکم نوزاد را به بدن خود بچسبانید تا احساس کند کاملاً حمایت می‌شود. دست دیگر «آزاد» شما می‌تواند دور سر و گردن نوزاد حلقه شود یا از میان پاهای نوزاد عبور کند تا از کمر او حمایت کند. این حالت می‌تواند برای نوزادان بزرگتر راحت باشد، اما اغلب برای نوزادان تازه متولد شده سخت است، زیرا پشتیبانی محدودی ارائه می‌دهد. با این حال، اگر در حالت‌های دیگر موفقیت زیادی نداشته‌اید، ممکن است ارزش امتحان کردن را داشته باشد.
• موقعیت فوتبال. اگر در حال بهبودی از سزارین هستید، این موقعیت به شما کمک می‌کند تا در عین جلوگیری از فشار روی شکم، حالت ایده‌آلی برای گرفتن سینه پیدا کنید. همچنین برای دوقلوها و نوزادان نارس نیز مناسب است. پشت نوزاد خود را در امتداد ساعد خود قرار دهید تا مانند یک توپ فوتبال او را در آغوش بگیرید و سر و گردن او را در کف دست خود نگه دارید.
• وضعیت خوابیده به پهلو. این وضعیت برای شیردهی شبانه در رختخواب عالی است. اگر در حال بهبودی از اپیزیوتومی هستید، (برشی برای گشاد کردن دهانه واژن در حین زایمان)، خوابیدن به پهلو نیز خوب عمل می‌کند. برای راحتی بیشتر، از بالش زیر سر خود استفاده کنید. سپس، به نوزاد خود نزدیک شوید و با دست آزاد خود، سینه و نوک سینه خود را به داخل دهان نوزاد ببرید. هنگامی که نوزاد به درستی “به سینه چسبیده” شد، سر و گردن او را با دست آزاد خود نگه دارید تا برای ادامه شیردهی، پیچ و تاب یا فشاری وجود نداشته باشد. اگر با جریان سریع شیر مواجه هستید، اغلب وضعیت خوابیده به پهلو توصیه می‌شود. مانند وضعیت فوتبال، این روش همچنین ممکن است پس از سزارین راحتی بیشتری را ایجاد کند.
• نگه داشتن نوزاد به صورت ضربدری.  این روش که برای بسیاری از والدین جدید توصیه می‌شود، روی صندلی راحتی یا صندلی راحتی بهترین نتیجه را می‌دهد.  صاف روی صندلی دسته‌دار بنشینید. نوزاد خود را در انحنای بازوی خود که روبروی سینه‌ای است که برای تغذیه او استفاده خواهید کرد، نگه دارید. سر او را با دست خود نگه دارید. نوزاد خود را روی بدن خود قرار دهید تا شکم‌هایتان رو به روی هم قرار گیرند. با دست دیگر خود، سینه خود را به شکل U نگه دارید. دهان نوزاد را به سینه خود نزدیک کنید و او را محکم در آغوش بگیرید و به جلو خم نشوید.
• حالت خوابیده به پشت.  اگر شیر زیادی دارید یا شیرتان سریع می‌آید، این حالت را امتحان کنید، زیرا جریان شیر را محدود می‌کند و به نوبه خود، احتمال عقب‌نشینی یا بی‌قراری نوزاد را کاهش می‌دهد. این حالت برای تحریک غرایز طبیعی شیردهی شما و نوزادتان طراحی شده است. روی مبل یا تخت به عقب تکیه دهید، اما نه صاف. سر و شانه‌هایتان را به خوبی نگه دارید. نوزاد را طوری در آغوش بگیرید که تمام قسمت‌های جلوی بدنتان با هم تماس داشته باشند. بگذارید نوزاد هر حالتی را که راحت است، بگیرد، به شرطی که گونه‌اش نزدیک سینه شما باشد. در صورت نیاز به نوزادتان کمک کنید تا سینه را بگیرد.

چگونه شیردهی خوبی داشته باشیم؟

عوامل مختلفی می‌توانند بر کیفیت چفت شدن پستان تأثیر بگذارند، از جمله موقعیت و زمان‌بندی. برخی موارد، مانند شکل نوک پستان، ممکن است خارج از کنترل شما باشند. با این حال، برخی از استراتژی‌ها می‌توانند به بهبود چفت شدن کمک کنند.

موقعیت مناسب را انتخاب کنید. موقعیت‌های شیردهی بر کیفیت چفت شدن سینه تأثیر می‌گذارند، اما آنچه برای برخی از والدین و نوزادان مناسب است ممکن است برای برخی دیگر ایده‌آل نباشد. اگر چفت شدن در یک موقعیت دشوار است، چند موقعیت دیگر را امتحان کنید تا زمانی که گزینه راحت‌تری پیدا کنید.

نوزاد را رو به خودتان قرار دهید تا راحت باشد و مجبور نباشد برای شیر خوردن گردنش را بچرخاند. با یک دست، سینه‌تان را بگیرید و به آرامی نوک سینه‌تان را روی لب پایین نوزاد بگذارید. واکنش غریزی نوزاد این است که دهانش را کاملاً باز کند. در حالی که دستتان گردن نوزاد را نگه داشته است، دهانش را به نوک سینه‌تان نزدیک‌تر کنید و سعی کنید نوک سینه‌تان را در مرکز دهان و بالای زبانش قرار دهید. نکات دیگر عبارتند از:

• محافظ نوک سینه را امتحان کنید. اگر نوک سینه‌های صاف یا فرورفته دارید، ممکن است محکم کردن سینه برای گرفتن آن دشوار باشد. محافظ نوک سینه می‌تواند با ایجاد شکل واضح‌تر به شما کمک کند. همچنین اگر نوک سینه‌های ترک خورده یا سایر منابع درد دارید، می‌تواند شیردهی را راحت‌تر کند.
• صبر کنید تا دهان کودک کاملاً باز شود. اگر دهان کودک به اندازه کافی باز نمی‌شود، ممکن است دچار مشکل در گرفتن سینه به صورت سطحی باشید. دهان باید هم نوک سینه و هم بخش بزرگی از بافت سینه را بپوشاند. با قرار دادن آرام نوک سینه روی لب‌های کودک، او را به این کار تشویق کنید.
• اگر در ابتدا برای جدا کردن سینه مشکل دارید، از جدا کردن آرام آن نترسید و دوباره امتحان کنید. می‌توانید این کار را با قرار دادن انگشت در دهان کودک و قطع آرام مکش انجام دهید.
• بررسی وجود گره زبانی. گره زبانی که با نام آنکیلوگلوسیا نیز شناخته می‌شود ، وضعیتی است که زمانی اتفاق می‌افتد که طنابی که زبان و انتهای دهان را به هم متصل می‌کند، به طور غیرمعمولی سفت باشد. این اتفاق در ۱۱٪ از نوزادان رخ می‌دهد و می‌تواند تحرک زبان را محدود کند و منجر به نوعی فشردگی در شیردهی شود که می‌تواند برای والدین جدید دردناک باشد و وزن‌گیری نوزاد را در چند روز اول حیاتی دشوار کند. روشی به نام اصلاح گره زبانی می‌تواند این مشکل را اصلاح کند.

وقتی هر دو لب به سمت بیرون و دور نوک سینه جمع شوند، متوجه می‌شوید که نوزاد شما به درستی «به سینه چسبیده» است. نوزاد شما باید تمام نوک سینه و بیشتر آرئول، که پوست تیره‌تر اطراف نوک سینه است، را در دهان خود داشته باشد. اگرچه ممکن است کمی احساس سوزش یا کشش کنید، اما شیردهی نباید دردناک باشد. اگر نوزاد شما به درستی به سینه نمی‌چسبد و با ریتمی نرم و راحت شیر ​​نمی‌خورد، انگشت کوچک خود را به آرامی بین لثه‌های نوزاد قرار دهید تا مکش قطع شود، نوک سینه خود را بردارید و دوباره امتحان کنید. «به سینه چسبیده» بودن خوب به جلوگیری از زخم شدن نوک سینه‌ها کمک می‌کند.

پمپاژ و دوشیدن شیر با دست

موقعیت‌های زیادی وجود دارد که در آن‌ها ممکن است لازم باشد خودتان شیرتان را بدوشید، به جای اینکه اجازه دهید نوزادتان شیر بخورد. این موقعیت‌ها ممکن است در موارد زیر پیش بیایند:

• نوزاد شما برای شیر خوردن خیلی نارس است
• نوزاد شما در بخش مراقبت‌های ویژه نوزادان (NICU) است و شما نمی‌توانید در کنار او بمانید.
• نوزاد شما بیمار است
• کودک شما در حال دندان درآوردن است
• نوزاد شما در گرفتن سینه مشکل دارد
• کودک شما شرایطی مانند گره زبانی یا شکاف کام دارد
• شما برای مدت طولانی از فرزندتان دور هستید (مثلاً به سر کار برگشته‌اید)
• شما مقدار زیادی الکل یا مواد مخدر تفریحی مصرف کرده‌اید یا دارویی مصرف کرده‌اید که برای کودک شما بی‌خطر نیست.

تخلیه نکردن شیر برای مدت طولانی می‌تواند منجر به احتقان یا پر شدن بیش از حد سینه‌ها شود. احتقان که خود به خود یک بیماری دردناک است، می‌تواند منجر به عوارضی مانند گرفتگی مجاری شیر یا ورم پستان نیز شود که در آن مجاری شیر ملتهب یا عفونی می‌شوند. دوشیدن شیر با دست یا پمپ می‌تواند به تخلیه شیر کمک کند.

دوشیدن شیر مادر با دست به چه معناست؟

دوشیدن شیر با دست نوعی ماساژ سینه است که باعث آزاد شدن شیر می‌شود. والدین به دلایل زیادی دوشیدن شیر با دست را انتخاب می‌کنند، از جمله:

• این روشی برای دوشیدن شیر در زمانی است که نوزاد نمی‌تواند شیر بخورد. این به شما امکان می‌دهد شیر را برای بعد جمع‌آوری کنید.
• ممکن است به شما اجازه دهد از احتقان سینه جلوگیری کنید. احتقان سینه می‌تواند دردناک باشد و باعث نشت یا گرفتگی مجاری شیر شود.
• به تجهیزات کمتری نسبت به دوشیدن شیر نیاز دارد. شیردوش‌ها اغلب به یک کیف کامل از تجهیزات، شامل دستگاه، لوله‌ها، فلنج‌ها و بطری‌ها نیاز دارند. حمل این تجهیزات می‌تواند دشوار یا آزاردهنده باشد.
• شما می‌توانید شیر خود را با دست بدوشید، در مکان‌های بیشتری نسبت به مکان‌هایی که می‌توانید با شیردوش بدوشید. اکثر شیردوش‌ها به برق نیاز دارند. اگر در شرایطی هستید که برق در دسترس ندارید، نمی‌توانید شیر بدوشید. علاوه بر این، اگر بیرون هستید و شیردوش را با خود نیاورده‌اید، هنوز هم می‌توانید با دست شیر ​​بدوشید.
• تماس پوست به پوست که با دوشیدن دستی ایجاد می‌شود، رفلکس خروج شیر را تقویت می‌کند. رفلکس خروج شیر همان چیزی است که باعث می‌شود شیر شما شروع به جریان کند و ممکن است تحریک آن با دوشیدن دستی آسان‌تر از پمپ باشد.
• ممکن است با دوشیدن دستی شیر بیشتری نسبت به پمپ دریافت کنید.
• رایگان است. در بسیاری از موارد، بیمه هزینه پمپ سینه شما را پوشش می‌دهد. اما اگر بیمه ندارید، یا به هر دلیلی پمپ شما غیرقابل استفاده است، دوشیدن شیر با دست شما را از صرف هزینه برای پمپ نجات می‌دهد.

آماده شدن برای دوشیدن شیر با دست:

• برای جلوگیری از آلوده شدن شیر، دست‌هایتان را بشویید.
• یک ظرف تمیز برای جمع‌آوری شیر پیدا کنید. اگر آغوز، شیر غلیظ و مغذی که بلافاصله پس از تولد آزاد می‌شود، را می‌دوشید، ممکن است فقط به یک قاشق چایخوری نیاز داشته باشید. 
• آرام باشید و احساس راحتی کنید. اگر عصبی باشید، تولید شیر دشوارتر خواهد بود.
• برای اینکه نوزادتان را به آرامش تشویق کنید، ممکن است مفید باشد که او را در نزدیکی خود داشته باشید. اگر این گزینه وجود ندارد، سعی کنید به عکس‌های نوزادتان نگاه کنید یا لباسی را که بوی نوزادتان را می‌دهد، نزدیک خود نگه دارید.
• سینه‌های خود را به آرامی ماساژ دهید تا شیر به راحتی خارج شود.

وقتی آماده شدید، سینه خود را با دست خود به شکل C نگه دارید. انگشت شست شما باید در قسمت زیرین سینه و سایر انگشتان شما در امتداد قسمت بالایی آن باشد. انگشتان دست و شست شما باید نزدیک به آرئول (نوک سینه) قرار گیرند، اما نه روی آن. با دست خود از سینه خود حمایت کنید و با فشار دادن به سمت سینه، به مجاری شیر فشار وارد کنید. سینه خود را بین انگشتان و شست خود فشار دهید تا شیر به سمت نوک سینه هدایت شود. فشار و فشار را به صورت ریتمیک تکرار کنید تا جریان شیر متوقف شود. دست خود را بچرخانید و این حرکت را تکرار کنید تا جریان شیر دوباره متوقف شود.

این کار را در اطراف سینه خود ادامه دهید تا تمام نواحی سینه تخلیه و نرم شود. دوشیدن شیر با دست می‌تواند 20 یا 30 دقیقه طول بکشد.

چه زمانی پمپاژ مفید است؟

شیردوش‌ها می‌توانند دست و پا گیر باشند. آن‌ها به قطعات زیادی و منبع تغذیه نیاز دارند. حمل این قطعات همیشه امکان‌پذیر نیست و ممکن است در شرایطی نباشید که به طور مداوم به برق دسترسی داشته باشید. در این صورت، دوشیدن شیر با دست احتمالاً بر دوشیدن با پمپ غلبه می‌کند. شیردوش‌ها همچنین می‌توانند پر سر و صدا و ناراحت کننده باشند.

اما دلایلی وجود دارد که برخی والدین ممکن است پمپ را به دوشیدن شیر با دست ترجیح دهند. برخی از پمپ‌ها بدون دخالت دست هستند و به شما این امکان را می‌دهند که هنگام دوشیدن شیر، کارهای دیگری مانند کار کردن، رسیدگی به کودکان دیگر یا سرگرم کردن خود با کتاب یا تلفن همراه انجام دهید. 

علاوه بر این، دوشیدن شیر می‌تواند به شما امکان دهد در صورت دور بودن از کودک، شیر را ذخیره کنید. این می‌تواند به شما استقلال بیشتری بدهد و به سایر مراقبان اجازه دهد تا به تغذیه کودک شما کمک کنند.

نکات شیردهی

برخی موارد می‌توانند به شما در آماده شدن برای شیردهی کمک کنند: 

• برای جلوگیری از زایمان زودرس، مراقبت‌های دوران بارداری را به طور منظم انجام دهید.
• به پزشک خود بگویید که قصد شیردهی دارید و بپرسید که مرکزی که قصد زایمان در آن را دارید، چه حمایت‌هایی برای کمک به شیردهی شما پس از زایمان ارائه می‌دهد.
• در کلاس شیردهی شرکت کنید.
• از پزشک خود بخواهید شما را با یک مشاور شیردهی مرتبط کند، که می‌تواند اصول اولیه شیردهی را به شما آموزش دهد و در صورت بروز مشکل به شما کمک کند.
• در مورد هرگونه بیماری یا داروهایی که مصرف می‌کنید و می‌توانند در شیردهی اختلال ایجاد کنند، با پزشک خود صحبت کنید.
• به پزشک و ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی بیمارستان خود بگویید که می خواهید در اسرع وقت پس از زایمان به نوزاد خود شیر دهید.
• با دوستانی که شیر می‌دهند صحبت کنید یا به یک گروه حمایتی برای شیردهی بپیوندید.
• لوازم مورد نیاز برای شیردهی، مانند سوتین شیردهی و سایر اقلام را تهیه کنید.

نکات زیر که به عنوان الفبای شیردهی شناخته می‌شوند ، به شما و نوزادتان کمک می‌کنند تا با این فرآیند راحت باشید:

1. آگاهی. مراقب نشانه‌های گرسنگی کودک خود باشید و هر زمان که کودک شما گرسنه است به او شیر بدهید. به این روش تغذیه “بر اساس تقاضا” می‌گویند. در چند هفته اول، ممکن است ۸ تا ۱۲ بار در هر ۲۴ ساعت به او شیر بدهید. نوزادان گرسنه دست‌های خود را به سمت دهانشان حرکت می‌دهند، صداهای مکیدن یا حرکات دهان ایجاد می‌کنند یا به سمت سینه شما می‌آیند. منتظر گریه کودک خود نمانید. این نشانه گرسنگی بیش از حد اوست.
2. صبور باشید. تا زمانی که کودک شما هر بار تمایل به شیر خوردن دارد، به او شیر بدهید. در طول شیردهی به نوزاد خود عجله نکنید. نوزادان معمولاً 10 تا 20 دقیقه از هر سینه شیر می‌خورند.
3. راحتی. این نکته کلیدی است. هنگام شیردهی آرامش داشته باشید، در این صورت شیر ​​شما بیشتر “جاری” و جاری می‌شود. قبل از شروع شیردهی، با استفاده از بالش‌های مورد نیاز برای حمایت از بازوها، سر و گردن و یک زیرپایی برای حمایت از پاها، خودتان را در حالت راحتی قرار دهید.

آیا ملاحظات پزشکی در مورد شیردهی وجود دارد؟

در برخی موارد، شیردهی می‌تواند به نوزاد آسیب برساند. در صورت وجود شرایط زیر، نباید به نوزاد شیر بدهید:

• شما HIV مثبت هستید. می‌توانید HIV را از طریق شیر مادر به نوزاد خود منتقل کنید.
• شما سل فعال و درمان نشده دارید.
• شما به دلیل سرطان تحت شیمی درمانی هستید.
• کودک شما به بیماری نادری به نام گالاکتوزمی مبتلا است و نمی‌تواند قند طبیعی موجود در شیر مادر به نام گالاکتوز را تحمل کند.
• شما داروهای تجویزی خاصی مانند برخی داروهای سردرد میگرنی، بیماری پارکینسون یا آرتروز مصرف می‌کنید.

اگر از هر نوع داروی تجویزی استفاده می‌کنید، قبل از شروع شیردهی با پزشک خود مشورت کنید. پزشک می‌تواند بر اساس داروی خاص شما، به شما در تصمیم‌گیری آگاهانه کمک کند.

ابتلا به سرماخوردگی یا آنفولانزا نباید مانع از شیردهی شما شود. شیر مادر بیماری را به نوزاد شما منتقل نمی‌کند و حتی ممکن است آنتی‌بادی‌هایی را برای کمک به مبارزه با بیماری به نوزاد شما بدهد.

همچنین، پزشکان پیشنهاد می‌کند که نوزادان باید از ۴ ماهگی منحصراً با شیر مادر تغذیه شوند و نوزادانی که تا حدی با شیر مادر تغذیه می‌شوند و بیش از نیمی از غذای روزانه خود را از شیر مادر دریافت می‌کنند، باید با آهن خوراکی مکمل دریافت کنند. این کار باید تا زمانی که غذاهای حاوی آهن ، مانند غلات غنی شده با آهن، به رژیم غذایی اضافه شوند، ادامه یابد. پزشکان توصیه می‌کند که سطح آهن در همه کودکان در سن ۱ سالگی بررسی شود.

در مورد مکمل‌های آهن و ویتامین D با پزشک متخصص اطفال خود مشورت کنید. پزشک می‌تواند در مورد مقادیر مناسب برای شما و نوزادتان، زمان شروع و تعداد دفعات مصرف مکمل‌ها، شما را راهنمایی کند.

چالش‌های رایج شیردهی

برخی نگرانی‌ها یا چالش‌های رایج وجود دارد که ممکن است هنگام شیردهی با آنها روبرو شوید. این نگرانی‌ها عبارتند از:

• زخم نوک سینه. در هفته‌های اول شیردهی می‌توانید انتظار کمی درد داشته باشید. مطمئن شوید که نوزادتان به درستی سینه را می‌گیرد و بعد از هر بار شیردهی از یک انگشت برای قطع مکیدن دهان نوزاد استفاده کنید. این کار به جلوگیری از زخم نوک سینه کمک می‌کند. اگر هنوز درد دارید، مطمئن شوید که با هر سینه به اندازه کافی شیر می‌دهید تا مجاری شیر خالی شود. اگر این کار را نکنید، سینه‌های شما می‌توانند متورم، متورم و دردناک شوند. نگه داشتن یخ یا یک کیسه نخود فرنگی یخ زده روی نوک سینه‌های دردناک می‌تواند به طور موقت ناراحتی را کاهش دهد. خشک نگه داشتن نوک سینه‌ها و اجازه دادن به آنها برای خشک شدن در هوا بین وعده‌های غذایی نیز کمک می‌کند. نوزاد شما در ابتدا تمایل دارد که فعالانه‌تر بمکد. بنابراین شیردهی را با نوک سینه‌ای که کمتر درد دارد شروع کنید.
• نوک سینه‌های خشک و ترک‌خورده. از صابون‌ها، کرم‌های عطری یا لوسیون‌های حاوی الکل که می‌توانند نوک سینه‌ها را خشک‌تر و ترک‌خورده‌تر کنند، خودداری کنید. می‌توانید بعد از هر بار شیردهی، لانولین خالص را به آرامی روی نوک سینه‌های خود بمالید، اما قبل از شیردهی مجدد، حتماً لانولین را به آرامی بشویید. تعویض مکرر پدهای سوتین به خشک ماندن نوک سینه‌ها کمک می‌کند. در صورت امکان، فقط از پدهای سوتین نخی استفاده کنید.
• نگرانی در مورد تولید شیر کافی. یک قاعده کلی این است که نوزادی که روزانه شش تا هشت پوشک را خیس می‌کند، به احتمال زیاد شیر کافی دریافت می‌کند. هرگز به نوزاد خود آب ساده ندهید. بدن شما برای ادامه تولید شیر به تقاضای مکرر و منظم شیردهی نیاز دارد. برخی از زنان به اشتباه فکر می‌کنند که اگر سینه‌های کوچکی داشته باشند، نمی‌توانند به نوزاد شیر بدهند یا شیر کافی تولید کنند. اما زنانی که سینه‌های کوچکی دارند نیز می‌توانند به خوبی زنانی که سینه‌های بزرگی دارند، شیر تولید کنند. تغذیه خوب ، استراحت کافی و هیدراته ماندن نیز مفید است.
• دوشیدن و ذخیره شیر. می‌توانید شیر مادر را با دست بگیرید یا با شیردوش بدوشید. ممکن است چند روز یا چند هفته طول بکشد تا کودک شما به شیر مادر در شیشه عادت کند، بنابراین اگر می‌خواهید به سر کار برگردید، زودتر تمرین را شروع کنید. اگر شیر مادر در یخچال نگهداری شود، می‌توان آن را ظرف ۲ روز با خیال راحت مصرف کرد. می‌توانید شیر مادر را تا ۶ ماه فریز کنید. شیر مادر فریز شده را در مایکروویو گرم یا یخ‌زدایی نکنید. این کار برخی از ویژگی‌های تقویت‌کننده سیستم ایمنی آن را از بین می‌برد و می‌تواند باعث شود بخش‌های چرب شیر مادر فوق‌العاده داغ شوند. به جای آن، شیر مادر را در یخچال یا یک کاسه آب گرم یخ‌زدایی کنید.
• نوک سینه‌های معکوس. نوک سینه معکوس وقتی آرئولا، پوست تیره اطراف نوک سینه را فشار می‌دهید، به جلو نمی‌آید. یک مشاور شیردهی می‌تواند نکاتی را به شما ارائه دهد که به زنانی که نوک سینه معکوس دارند، اجازه می‌دهد با موفقیت به نوزاد خود شیر بدهند.
• احتقان سینه. پر بودن سینه طبیعی و سالم است. این اتفاق زمانی می‌افتد که سینه‌های شما پر از شیر می‌شوند و نرم و انعطاف‌پذیر می‌مانند. اما احتقان سینه به این معنی است که رگ‌های خونی در سینه شما دچار احتقان شده‌اند. این امر باعث می‌شود مایعات در سینه‌های شما به دام بیفتد و آنها سفت، دردناک و متورم شوند. به عنوان مثال، گرما و سرما را به طور متناوب استفاده کنید، از کیسه‌های یخ و دوش آب گرم برای تسکین علائم خفیف استفاده کنید. همچنین می‌تواند به آزاد شدن شیر با دست یا استفاده از شیردوش کمک کند.
• مجاری مسدود شده. یک نقطه دردناک روی سینه شما، که ممکن است قرمز و داغ باشد، می‌تواند نشانه انسداد مجرای شیر باشد. این مشکل اغلب با کمپرس گرم و ماساژ ملایم روی ناحیه برای رفع انسداد برطرف می‌شود. شیردهی مکرر نیز می‌تواند کمک کند.
• عفونت پستان (ماستیت). این اتفاق گاهی اوقات زمانی رخ می‌دهد که باکتری‌ها وارد پستان شوند، اغلب از طریق نوک پستان ترک خورده پس از شیردهی. اگر ناحیه‌ای دردناک در پستان خود دارید که با علائمی مانند آنفولانزا، تب و خستگی همراه است، با پزشک خود تماس بگیرید. معمولاً برای رفع عفونت پستان به آنتی‌بیوتیک نیاز است، اما به احتمال زیاد می‌توانید در حالی که عفونت دارید و آنتی‌بیوتیک مصرف می‌کنید، به شیردهی ادامه دهید. برای تسکین حساسیت پستان، چهار بار در روز و هر بار به مدت ۱۵ تا ۲۰ دقیقه، از کمپرس گرم و مرطوب روی ناحیه دردناک استفاده کنید.
• استرس. اضطراب یا استرس بیش از حد می‌تواند در رفلکس خروج شیر شما اختلال ایجاد کند. این رفلکس، ترشح طبیعی شیر توسط بدن شما به مجاری شیر است. این رفلکس توسط هورمون‌هایی که هنگام شیر خوردن نوزاد آزاد می‌شوند، تحریک می‌شود. همچنین می‌تواند فقط با شنیدن گریه نوزاد یا فکر کردن به نوزادتان تحریک شود. قبل و در حین شیردهی تا حد امکان آرام و ریلکس باشید. این می‌تواند به خروج و جریان راحت‌تر شیر شما کمک کند. این به نوبه خود می‌تواند به آرامش و ریلکس شدن نوزادتان نیز کمک کند.
• نوزادان نارس ممکن است نتوانند فوراً از شیر مادر تغذیه کنند. در برخی موارد، والدین می‌توانند شیر مادر را از طریق شیشه شیر یا لوله تغذیه به نوزاد بدهند.
• علائم هشدار دهنده. شیردهی یک فرآیند طبیعی و سالم است. اما در صورت وجود موارد زیر با پزشک خود تماس بگیرید:
  • سینه‌های شما به طور غیرمعمول قرمز، متورم، سفت یا دردناک می‌شوند.
  • شما ترشح یا خونریزی غیرمعمول از نوک سینه‌هایتان دارید.
  • شما نگران هستید که نوزادتان وزن اضافه نمی‌کند یا شیر کافی دریافت نمی‌کند.

از کجا می‌توانم در مورد شیردهی کمک بگیرم؟

تصاویر والدینی که در حال شیر دادن به نوزادان خود هستند، این کار را ساده جلوه می‌دهد، اما بسیاری از افراد به کمک و راهنمایی نیاز دارند. این کمک می‌تواند از یک پرستار، پزشک، یکی از اعضای خانواده یا یک دوست باشد و به والدین جدید کمک می‌کند تا از موانع احتمالی در مسیر عبور کنند.

با دوستان، خانواده و پزشک خود در مورد هر سوالی که دارید صحبت کنید. به احتمال زیاد، افراد دیگری در زندگی شما نیز همین سوالات را داشته‌اند.

چه زمانی شیردهی را متوقف کنیم

تصمیم گیری در مورد زمان قطع شیردهی یک تصمیم شخصی است. پزشکان توصیه می‌کند که نوزاد خود را در ۶ ماه اول فقط با شیر مادر تغذیه کنید. هنگامی که شروع به معرفی غذاهای جامد کردید، پزشکان توصیه می‌کند که در صورت تمایل برای شما و نوزادتان، شیردهی را تا یک سال و نیم آینده ادامه دهید.

اما برخی از والدین جدید ممکن است بخواهند شیردهی را زودتر متوقف کنند. اگر در حال بازگشت به محل کار، بارداری با نوزاد دیگر یا به دنبال استقلال بیشتر هستید، می‌توانید شیردهی را متوقف کنید. دلیل شما هرچه که باشد، تصمیم به قطع شیردهی همیشه انتخاب شماست.

اگر فرزندتان فرآیند از شیر گرفتن را شروع کند، قطع شیردهی می‌تواند آسان‌تر باشد. برخی از والدین ابتدا با انتقال کودک خود به تغذیه با شیشه شیر شروع می‌کنند. هنگامی که شروع به معرفی غذاهای دیگر به کودک خود می‌کنید، ممکن است به طور طبیعی در حدود اولین سالگرد تولدش از شیر مادر رویگردان شوند. اگر کودک شما روزانه سه وعده غذایی جامد می‌خورد، احتمالاً مواد مغذی مورد نیاز خود را فقط از غذاهای جامد دریافت می‌کند.

از شیر گرفتن می‌تواند یک فرآیند عاطفی برای شما و کودکتان باشد. برای اطمینان از اینکه هنوز تمام تماس پوستی که در زمان شیردهی داشتید را دارید، وقت بیشتری را برای نوازش کودک خود اختصاص دهید.

اگر در مورد زمان قطع شیردهی سوالی دارید، با پزشک خود صحبت کنید.