آنچه در این مطلب خواهید خواند
بسیاری از افراد مبتلا به اختلال بیش فعالی کمبود توجه (ADHD) برای درمان علائم خود از دارو استفاده میکنند. داروهای تجویزی ممکن است به شما در حفظ تمرکز و کاهش سایر علائم کمک کنند. اما آنها برای همه مؤثر نیستند. گاهی اوقات، آنها برای مدتی مؤثر هستند و سپس متوقف میشوند. اگر گمان میکنید داروی ADHD شما دیگر مؤثر نیست، در اینجا آنچه باید بدانید آورده شده است.
چرا دارو همیشه جواب نمیدهد
محرکها رایجترین و مؤثرترین داروها برای ADHD هستند . محرکها سیستمهای بدن شما را سرعت میبخشند که میتواند به شما در تمرکز کمک کند. پزشکان دو نوع محرک برای ADHD تجویز میکنند : نوعی که حاوی ترکیبی به نام متیل فنیدات است و نوعی که حاوی ترکیبی به نام آمفتامین است. اکثر افراد مبتلا به ADHD حداقل از یکی از این داروها نتیجه میگیرند. اما برخی افراد ممکن است به یکی از دلایل زیر نتیجه نگیرند.
شیمی بدن شما. از هر 10 نفر، 1 نفر از هیچ یک از دو نوع اصلی محرکهای تجویز شده برای ADHD نتیجهای نمیگیرد، زیرا این داروها با شیمی بدن آنها سازگار نیستند. اگرچه متخصصان مطمئن نیستند که چرا، اما گاهی اوقات داروها میتوانند اثر خود را از دست بدهند، حتی اگر در گذشته این کار را میکردند.
تغییرات در علائم شما. خود دارو همیشه مشکلساز نیست. ممکن است علائم ADHD شما شدیدتر شده باشد و برای رسیدن به همان نتایج به داروی بیشتر یا داروی متفاوتی نیاز داشته باشید. رویدادهای جدید زندگی نیز میتوانند علائم شما را بدتر کنند. به عنوان مثال، موقعیتهای استرسزا و طاقتفرسا میتوانند تمرکز را دشوارتر کنند. به همین دلیل مهم است که وقتی به پزشک یا درمانگر خود میگویید که به نظر نمیرسد داروی شما مانند گذشته عمل کند، در مورد آنچه در زندگی شما اتفاق میافتد با آنها صحبت کنید.
یک مشکل سلامتی دیگر. همچنین ممکن است بیماری دیگری عامل مشکلات جدیدی باشد که شبیه علائم ADHD به نظر میرسند. این مشکلات جدید میتوانند باعث شوند که به نظر برسد داروی شما اکنون کمتر مؤثر است. در واقع، تخمین زده میشود که ۸۱٪ از بزرگسالان مبتلا به ADHD حداقل یک بیماری دیگر مانند اختلال اضطراب ، افسردگی، سوء مصرف مواد یا اختلال خلقی دارند . افسردگی و اضطراب به ویژه در افراد مبتلا به ADHD شایع است. علائمی مانند تفکر مبهم و عدم تمرکز میتواند ناشی از اضطراب یا افسردگی باشد . درمان آنها میتواند تمرکز و انجام کارهایی را که باید انجام دهید، مانند کار کردن و مراقبت از خود، آسانتر کند.
اگر دارو دیگر اثر نکند چه باید کرد؟
اگر داروی ADHD مصرف میکنید و علائم شما بهبود نمییابد یا بدتر میشود، به پزشک خود اطلاع دهید. آنها ممکن است توصیه کنند که دوز خود را به آرامی افزایش دهید. اگر این کار مؤثر نبود، ممکن است مجبور شوید داروی دیگری را امتحان کنید. اگرچه محرکها رایجترین انتخاب برای ADHD هستند، پزشک شما ممکن است توصیه کند که داروهای غیرمحرک مانند اتوموکستین، بوپروپیون ، ویلوکسازین یا داروهای ضد افسردگی سه حلقهای را امتحان کنید .
بعضی از پزشکان توصیه میکنند وقتی به نظر میرسد دارو مؤثر نیست، مصرف آن را قطع کنید. این شامل قطع مصرف دارو به مدت یک یا دو ماه و سپس مصرف مجدد آن میشود. گاهی اوقات این کار میتواند باعث شود که دارو دوباره مؤثر واقع شود. اما ممکن است در حالی که دارو مصرف نمیکنید، متوجه افزایش علائم ADHD خود شوید. به همین دلیل است که متخصصان توصیه میکنند در صورت امکان، در طول تعطیلات، مرخصیها یا سایر زمانهای رکود، «تعطیلات دارویی» داشته باشید.
اما هرگز بدون مشورت با پزشک، مصرف داروی خود را قطع نکنید. آنها ممکن است از شما بخواهند که دوز مصرفی را به تدریج کاهش دهید (یعنی به آرامی میزان مصرف خود را کم کنید). آنها همچنین میتوانند به شما توصیه کنند که از درمانهای غیر دارویی برای کاهش علائم ADHD خود استفاده کنید. برخی از درمانهای غیر دارویی عبارتند از:
- ورزش منظم . تحقیقات نشان میدهد که فعالیت بدنی میتواند به شما در تمرکز کمک کند. همچنین میتواند خلق و خوی شما را تقویت کند و حتی ممکن است رفتارهای پرخطر مرتبط با ADHD را کاهش دهد.
- نوروفیدبک، که به عنوان ” آموزش مغز ” یا بیوفیدبک EEG نیز شناخته میشود . این شامل قرار دادن کلاهی با حسگرهایی روی پوست سر شما برای نظارت بر امواج مغزی در حین انجام یک بازی کامپیوتری است. این روش ممکن است علائم ADHD را کنترل کند، اگرچه کارشناسان میگویند که به تحقیقات بیشتری نیاز دارند.
- با یک روانشناس یا درمانگر متخصص در ADHD، گفتگو درمانی کنید.
مهم است که با پزشک خود در مورد احساساتتان صحبت کنید و هرگونه مشکل جدید را با او در میان بگذارید. این کار میتواند به آنها کمک کند تا دریابند که آیا مشکل سلامتی دیگری دارید که تمرکز و عملکرد شما را دشوار میکند یا خیر.
