جایگزین‌های هیسترکتومی

اما اگر پریودهای دردناکی با خونریزی بیش از حد، فیبروم، اندومتریوز یا سایر مشکلات لگنی دارید، باید بدانید که گزینه‌های دیگری برای هیسترکتومی وجود دارد که می‌توانید در نظر بگیرید.

فیبروم رحمی

این تومورهای غیر سرطانی عموماً در عضلات صاف رحم یافت می‌شوند. آنها می‌توانند باعث درد لگن ، ناباروری و خونریزی شدید قاعدگی شوند. فیبروم‌های رحمی دلیل شایعی برای هیسترکتومی هستند.

اگر فیبروم‌های شما علائمی ایجاد نمی‌کنند، منطقی است که از استراتژی‌ای به نام «انتظار هوشیارانه» استفاده کنید. این به معنای نظارت بر وضعیت فیبروم‌ها با پزشک و عدم انجام جراحی است، مگر اینکه مشکلی ایجاد شود. اما اگر درد، ناراحتی، فشار یا علائم دیگری دارید، چندین گزینه کم‌تهاجمی‌تر برای درمان فیبروم‌ها وجود دارد:

• میومکتومی. این عمل جراحی برای برداشتن فیبروم‌ها به تنهایی است. این عمل می‌تواند با عمل جراحی از طریق شکم، لاپاروسکوپی (ورود از طریق ناف) یا از طریق هیستروسکوپی (که در آن پزشک یک وسیله نازک و تلسکوپ مانند به نام هیستروسکوپ را از طریق واژن وارد می‌کند ) انجام شود. روش لاپاروسکوپی یا هیستروسکوپی کمتر تهاجمی، ارزان‌تر و به زمان بهبودی کمتری نیاز دارد. میومکتومی رباتیک داوینچی تکنیک دیگری است که دقت بیشتر و برش‌های کوچکتری نسبت به جراحی استاندارد ارائه می‌دهد. احتمال کمی وجود دارد که آنچه که به عنوان فیبروم تصور می‌شد، به سرطانی به نام سارکوم رحم تبدیل شود. به همین دلیل، سازمان غذا و دارو توصیه می‌کند که پزشک شما قبل از برداشتن فیبروم، آن را به بخش‌های کوچک برش ندهد، فرآیندی که به آن مورسلاسیون لاپاروسکوپی می‌گویند.
• آمبولیزاسیون شریان رحمی (UAE)، که به عنوان آمبولیزاسیون فیبروم رحمی (UFE) نیز شناخته می‌شود. این یک روش نسبتاً ساده و غیرتهاجمی است که در آن پزشک ذرات کوچکی را به شریان‌های رحم که فیبروم‌ها را تغذیه می‌کنند تزریق می‌کند و خون‌رسانی به آنها را قطع می‌کند. برخلاف هیسترکتومی، این روش رحم را حفظ می‌کند. سال‌هاست که از این روش برای کمک به توقف خونریزی شدید پس از زایمان یا جراحی استفاده می‌شود. علائم در ۸۵ تا ۹۰ درصد بیماران بهبود می‌یابد، که اکثر آنها به طور قابل توجهی بهبود می‌یابند.
• مدیریت پزشکی. درد ناشی از فیبروم رحمی را می‌توان با داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs) مانند ایبوپروفن یا ناپروکسن درمان کرد. اگر این کافی نباشد، درمان‌های هورمونی می‌توانند به درد و پریودهای سنگین کمک کنند. این درمان‌ها شامل قرص‌های ضدبارداری و دستگاه‌های داخل رحمی (IUD) و همچنین سایر داروهایی هستند که به روش‌های مختلف برای کاهش یا قطع پریود شما عمل می‌کنند. البته این‌ها راه‌حل‌های دائمی نیستند. علائم شما احتمالاً با قطع مصرف آن‌ها برمی‌گردند.

منوراژی

منوراژی به معنای خونریزی شدید واژن است. در بسیاری از موارد، خونریزی علت شناخته شده‌ای دارد، مانند فیبروم رحم (به بالا مراجعه کنید). اما در موارد دیگر، علت ناشناخته باقی می‌ماند. یک تعریف پزشکی برای منوراژی وجود دارد – از دست دادن بیش از 80 میلی لیتر خون در هر چرخه. اما اکثر پزشکان تمایل دارند آن را بر اساس میزان تأثیر آن بر زندگی روزمره شما تعریف کنند. این بیماری می‌تواند باعث درد، نوسانات خلقی و اختلال در کار، زندگی جنسی و سایر فعالیت‌های شما شود.

برخی از گزینه‌های درمانی برای منوراژی، به جز هیسترکتومی:

• داروهای جدید. سازمان غذا و دارو) اخیراً چند داروی هورمونی ترکیبی را به عنوان جایگزینی برای جراحی تأیید کرده است. هر دو داروی الاگولیکس-استرادیول-نوراتیندرون ( Oriahnn ) و elugolix-estradiol-norethindrone ( Myfembree ) می‌توانند خونریزی شدید قاعدگی ناشی از فیبروم رحمی را به طرز چشمگیری کاهش دهند.
• سایر مدیریت‌های پزشکی. اولین درمان انتخابی برای پریودهای شدید، پزشکی است که با استفاده از قرص‌های ضدبارداری یا (IUD) که هورمونی به نام لوونورژسترول آزاد می‌کند، انجام می‌شود. هر دوی این درمان‌ها خونریزی قاعدگی را به میزان قابل توجهی کاهش می‌دهند، اگرچه زنان گزارش می‌دهند که به طور کلی از IUD راضی‌تر هستند. اگر قصد دارید در آینده بچه‌دار شوید، داروها احتمالاً بهترین گزینه‌های شما هستند.
• تخریب آندومتر. پزشک شما می‌تواند از چندین تکنیک برای برداشتن پوشش رحم شما استفاده کند. این روش‌ها را فقط در صورتی در نظر بگیرید که دیگر بچه‌دار نمی‌شوید. روش‌های جدید “نسل دوم” مانند تخریب بالون حرارتی، کرایوابلیشن و تخریب با فرکانس رادیویی، میزان موفقیتی تا ۸۰٪ تا ۹۰٪ دارند. همه اینها عمل‌های سرپایی هستند که بیشتر در مطب پزشک انجام می‌شوند. بنابراین، میزان عوارض و مدت زمان بستری طولانی مدت در بیمارستان مانند هیسترکتومی را ندارند.
• گاهی اوقات، پزشکان در طول پریود شما یک داروی ضدالتهاب غیراستروئیدی تجویز می‌کنند تا به کاهش جریان خون از پوشش رحم کمک کنند. این داروها همچنین به کاهش گرفتگی عضلات کمک می‌کنند.

افتادگی رحم

افتادگی رحم زمانی اتفاق می‌افتد که رحم از موقعیت طبیعی خود پایین آمده و به دیواره‌های واژن فشار می‌آورد. این مشکل می‌تواند دلایل مختلفی داشته باشد، اما یکی از شایع‌ترین علل آن زایمان طبیعی است. پیری، سیگار کشیدن، بارداری و چاقی نیز از عوامل خطر هستند.

بدیهی است که هیسترکتومی این مشکل را حل می‌کند. اما رویکردهای کم‌خطرتری نیز وجود دارد که می‌توانید در نظر بگیرید. یکی از آنها پساری واژینال است ، وسیله‌ای قابل جابجایی که در واژن شما قرار می‌گیرد تا از نواحی که دچار افتادگی هستند، پشتیبانی کند. انواع مختلفی از پساری وجود دارد. پزشک شما می‌تواند به شما کمک کند تا تصمیم بگیرید کدام یک برای وضعیت شما بهترین است. پساری‌ها افتادگی را درمان نمی‌کنند، اما می‌توانند علائم را تا حدی یا به طور کامل تسکین دهند. آنها اغلب در دوران بارداری مفید هستند و رحم را قبل از بزرگ شدن و حمله به کانال واژن در جای خود نگه می‌دارند.

همچنین روش‌های جراحی زیادی برای درمان افتادگی رحم وجود دارد. جراحان ممکن است از بیش از یک تکنیک استفاده کنند. گاهی اوقات، یکی از این جراحی‌ها باید با هیسترکتومی ترکیب شود. اما برای برخی از زنان، می‌توان از این مرحله اجتناب کرد.

طبق گفته سازمان غذا و دارو، خطرات قرار دادن مش از طریق واژن برای ترمیم افتادگی اندام لگن ممکن است از مزایای آن بیشتر باشد. اما مش ممکن است برای برخی شرایط مناسب باشد.

انواع دیگر جراحی شامل ترمیم موارد زیر است:

• پارگی در دیواره واژن که نقص پاراواژینال نامیده می‌شود 
• فتق روده یا رکتوم به داخل واژن
• افتادگی مثانه به داخل واژن

اندومتریوز

تصور می‌شود چند ده میلیون زن مبتلا به آندومتریوز هستند. در این بیماری، بافتی که مانند پوشش رحم شما عمل می‌کند – آندومتر – در نواحی دیگر حفره شکمی شما، مانند تخمدان‌ها، لوله‌های فالوپ یا سطح بیرونی رحم شما رشد می‌کند. علائم شامل درد لگن، رابطه جنسی دردناک، لکه‌بینی بین دوره‌ها و ناباروری است. یک زن مبتلا به آندومتریوز به طور متوسط ​​۲ تا ۵ سال قبل از تشخیص، علائم را دارد.

حدود ۱۸٪ از هیسترکتومی‌ها در برخی کشورها به دلیل اندومتریوز انجام می‌شوند و لزوماً مشکل را درمان نمی‌کنند. ۱۳٪ از کسانی که اندومتریوز دارند، در صورت باقی ماندن تخمدان‌هایشان، ظرف ۳ سال دوباره به آن برمی‌گردند. این تعداد پس از ۵ سال به ۴۰٪ می‌رسد. و از آنجایی که اندومتریوز اغلب جوانان را تحت تأثیر قرار می‌دهد – با میانگین سنی حدود ۲۷ سال – جراحی که احتمال بارداری را از بین می‌برد، اغلب جایگزین خوبی نیست.

درمان‌های اندومتریوز به نیازهای شما و شدت علائم شما بستگی دارد. به عنوان مثال، می‌توانید درد را با مسکن‌های بدون نسخه یا تجویزی درمان کنید. برای درمان درد و خونریزی غیرطبیعی قاعدگی، ممکن است درمان‌های هورمونی مانند قرص‌های ضدبارداری یا داروهایی که سطح هورمون‌های زنانه را کاهش می‌دهند، برای زنان تجویز شود. اما این داروها برای استفاده در هنگام تلاش برای بارداری نیستند و یک درمان دائمی نیستند. قطع دارو معمولاً به معنای بازگشت علائم اندومتریوز است.

یک درمان طولانی مدت برای آندومتریوز که احتمال بیشتری برای کمک به مشکلات باروری دارد ، جراحی لاپاروسکوپی است. در این روش یا زائده‌های آندومتر و بافت اسکار با جراحی برداشته می‌شوند، یا با حرارت شدید سوزانده می‌شوند. اگر جراحان نتوانند به طور ایمن تمام زائده‌ها را از این طریق از بین ببرند، می‌توانند رویکرد تهاجمی‌تری به نام لاپاراتومی را در پیش بگیرند که شامل ایجاد برش بزرگتری در شکم است. این روش به دوره نقاهت بسیار طولانی‌تری نیاز دارد. اما هنوز هم نسبت به هیسترکتومی کمتر تهاجمی است و امکان بارداری در آینده را فراهم می‌کند.

درد مزمن لگن

درد مزمن (طولانی مدت) لگن شایع است. برخی مطالعات نشان می‌دهد که تا ۳۹٪ از زنان نوعی درد مزمن لگن دارند. این درد بیشتر در زنان جوان، به ویژه زنان بین ۲۶ تا ۳۰ سال، شایع است.

عوامل زیادی می‌توانند باعث درد لگن شوند. این عوامل علاوه بر فیبروم و اندومتریوز عبارتند از:

• بیماری التهابی لگن
• مشکلات روده مانند سندرم روده تحریک‌پذیر
• مشکلات مثانه مانند سیستیت بینابینی (مثانه ملتهب)
• مشکلات مربوط به عضلات یا استخوان‌های شما 

اگر مورد سوءاستفاده جنسی قرار گرفته باشید، احتمال ابتلا به درد مزمن لگن نیز در شما بیشتر است.

هیسترکتومی باید آخرین راه حل برای این بیماری در نظر گرفته شود، به خصوص از آنجایی که بسیاری از انواع درد لگن را درمان نمی‌کند. با پزشک خود مشورت کنید تا علت درد خود را کشف کنید، زیرا هدف قرار دادن درمان بر روی علت، بهترین شانس تسکین را به شما می‌دهد. به عنوان مثال، اگر فیبروم رحمی یا آندومتریوز در شما تشخیص داده شده است، یکی از درمان‌های جایگزین مورد بحث در بالا ممکن است بهترین نتیجه را بدهد.

سایر درمان‌ها، بسته به علت درد شما، ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• متوقف کردن تخمک‌گذاری با روش‌های هورمونی مانند قرص‌های ضدبارداری یا سایر داروها
• داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی
• تمرینات آرامش‌بخش، بیوفیدبک و فیزیوتراپی
• تزریق نقاط ماشه‌ای شکم، که در آن دارو به نواحی دردناک در دیواره پایینی شکم تزریق می‌شود.
• آنتی‌بیوتیک‌ها ، اگر عفونتی مانند بیماری التهابی لگن منبع درد باشد
• مشاوره روانشناسی

ممکن است هر مشکلی که داشته باشید، هیسترکتومی موثرترین و مناسب‌ترین درمان باشد. اما با وجود گزینه‌های بسیار دیگر، باید تمام گزینه‌های خود را با پزشک خود در میان بگذارید.