آنچه در این مطلب خواهید خواند
سالها پیش، برخی تحقیقات اولیه نشان داد که برخی از داروهای آرتریت روماتوئید (RA)، به ویژه داروهای بیولوژیک، ممکن است احتمال ابتلا به سرطان را افزایش دهند. اما تعدادی از مطالعات اخیر نشان میدهند که به طور کلی، اینطور نیست.
خودِ آرتریت روماتوئید (RA) احتمال ابتلا به برخی از انواع سرطان، مانند لنفوم، را افزایش میدهد. دانشمندان بررسی کردند که آیا داروهای آرتریت روماتوئید در این افزایش خطر نقشی دارند یا خیر. آنها دریافتند که التهاب مزمن، نه دارو، احتمالاً مقصر است. برخی از داروهای بیولوژیک حتی ممکن است سرطان را مهار کنند زیرا التهاب را کنترل میکنند.
داروهایی که در قلب مسئله سرطان قرار دارند معمولاً داروهای بیولوژیک هستند. اما دانشمندان همچنین ارتباط احتمالی بین سرطان و داروهای ضد روماتیسمی اصلاح کننده بیماری (DMARDs) را مطالعه کردهاند.
داروهای ضد TNF و سرطان
این داروها که گاهی اوقات مهارکنندههای TNF یا مسدودکنندههای TNF نامیده میشوند، داروهای بیولوژیک مانند موارد زیر هستند:
- آدالیموماب ( هومیرا )
- آدالیموماب-اتو (آمجویتا)، یک داروی بیوسیمیلار به نام هومیرا
- سرتولیزوماب ( سیمزیا )
- اتانرسپت (انبرل)
- Etanercept-szzs (Erelzi) شبیه به Enbrel است
- گلیموماب (Simponi، Simponi Aria)
- اینفلیکسیماب (رمیکید)
- Infliximab -abda ( Renflexis )، بیوسناد به Remicade
- Infliximab-dyyb ( Inflectra )، شبیه به Remicade
مطالعات اخیر نشان میدهد که این داروها ممکن است احتمال ابتلا به سرطانهای پوست غیرملانومی را کمی افزایش دهند. اما به نظر نمیرسد که احتمال ابتلا به سایر سرطانها را تغییر دهند.
یک مطالعه بزرگ، خطر ابتلا به لنفوم را در افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید که داروهای ضد TNF یا داروهای غیربیولوژیک مصرف میکردند، مقایسه کرد. محققان هیچ ارتباطی بین داروها و سرطان پیدا نکردند.
مطالعه دیگری نشان داد که مصرف داروهای ضد TNF با خطر کمتر ابتلا به سرطان در مقایسه با مصرف DMARDها به تنهایی مرتبط است. ممکن است احتمال ابتلا به سرطان خون کمی بیشتر باشد ، اما نه خیلی زیاد.
محققان همچنین ارتباط بین ضد TNFها و ملانوما، کشندهترین نوع سرطان پوست، را بررسی کردند. بار دیگر، هیچ ارتباطی پیدا نکردند.
سایر داروهای بیولوژیک و سرطان
ضد TNFها تنها عوامل بیولوژیکی نیستند که در صورت ابتلا به آرتریت روماتوئید به عنوان علت احتمالی سرطان در نظر گرفته میشوند. یک تجزیه و تحلیل همچنین به دنبال ارتباط بین سرطان و سایر عوامل بیولوژیکی مانند موارد زیر بود:
- آباتاسپت (اورنسیا)
- آناکینرا (کینرت)
- ریتوکسیماب (مابترا، ریتوکسان)
- توسیلیزومب ( آکتمرا)
این مطالعه بر روی نزدیک به 30،000 فرد مبتلا به آرتریت روماتوئید (RA) متمرکز بود. محققان دریافتند که خطر ابتلا به سرطان ناشی از داروهای بیولوژیک چندان افزایش نمییابد. اگر آناکینرا را به همراه متوترکسات، یک داروی DMARD، مصرف کنید، احتمال ابتلا به سرطان در شما کمتر از زمانی است که متوترکسات را به تنهایی مصرف میکنید.
مطالعه دیگری در صورت ابتلا به آرتریت روماتوئید و سابقه سرطان، اطمینان خاطر میدهد. دانشمندان بررسی کردند که آیا داروهای ضد TNF یا ریتوکسیماب موارد ابتلا به سرطان را افزایش میدهند یا خیر. خبر خوب: به نظر نمیرسد که این داروها احتمال ابتلای مجدد به سرطان را افزایش دهند.
داروهای ضد DMARD و خطر سرطان
متوترکسات اغلب اولین درمانی است که برای افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید تجویز میشود. اما میتواند احتمال ابتلا به برخی سرطانها، به ویژه سرطان پوست را افزایش دهد.
یک مطالعه نشان داد که متوترکسات ممکن است با ملانوما، لنفوم غیر هوچکین و سرطان ریه مرتبط باشد. مطالعه دوم نشان داد که اگر شما آرتریت روماتوئید دارید و در گذشته رشد غیر ملانومی داشتهاید، ممکن است احتمال بیشتری برای ابتلا به سرطان پوست غیر ملانومی داشته باشید. اگر متوترکسات را با یک مهارکننده TNF مصرف کنید، این خطر ممکن است حتی بیشتر هم شود.
دو داروی DMARD دیگر که گاهی اوقات برای درمان آرتریت روماتوئید استفاده میشوند – سیکلوفسفامید و آزاتیوپرین – نیز ممکن است با برخی سرطانها مرتبط باشند.
نکتهی اصلی چیست؟
اجازه ندهید ترس از سرطان مانع از مصرف درمان آرتریت روماتوئیدی که پزشکتان پیشنهاد میدهد، شود، به خصوص با توجه به مزایایی که این داروها ارائه میدهند. داروهای ضد DMARD و داروهای بیولوژیک میتوانند علائم دردناک را تسکین داده و به جلوگیری از آسیب مفاصل و اندامها کمک کنند. آنها حتی ممکن است بیماری شما را در حالت بهبودی قرار دهند – بدون علائم و نشانههای التهاب.
اگر نگران سرطان هستید، به پزشک خود اطلاع دهید که چه چیزی در ذهن دارید. حتماً در مورد مزایا و معایب مصرف داروی توصیه شده و همچنین خطرات و مزایای عدم مصرف آن سوال کنید.
