آیا می‌توان از ADHD جلوگیری کرد؟

اگرچه هیچ راهی برای پیشگیری از ADHD وجود ندارد، اما راه‌هایی وجود دارد که به همه کودکان کمک می‌کند تا در خانه و مدرسه بهترین عملکرد خود را داشته باشند و احساس بهتری داشته باشند.

آیا مراقبت‌های خوب دوران بارداری می‌تواند به پیشگیری از ADHD کمک کند؟

عوارض بارداری با ADHD مرتبط است. رژیم غذایی سالم و مراجعه منظم به پزشک مهم است. همچنین اجتناب از مصرف الکل و مواد مخدر نیز مهم است.

کودکانی که مادرانشان در دوران بارداری سیگار می‌کشیدند، دو برابر بیشتر در معرض ابتلا به ADHD قرار دارند. برخی مطالعات نشان می‌دهد که قرار گرفتن زن باردار در معرض سرب، و همچنین قرار گرفتن در معرض سرب در اوایل کودکی، ممکن است با ADHD مرتبط باشد. مطالعات دیگر در حال بررسی ارتباط احتمالی بین تولد زودرس و ADHD هستند.

آیا رژیم غذایی در پیشگیری از ADHD نقش دارد؟

دادن یک رژیم غذایی سالم و متعادل به فرزندتان از سنین پایین برای همه کودکان مفید است، چه ADHD داشته باشند چه نداشته باشند.

برخی از کارشناسان معتقدند که تغییر رژیم غذایی کودک ممکن است رفتار بیش فعالی را کاهش دهد. بن فینگولد یک رژیم غذایی محبوب را برای کاهش بیش فعالی طراحی کرده است. این یک رژیم غذایی حذفی است که رنگ‌های مصنوعی، طعم‌دهنده‌ها و مواد نگهدارنده را هدف قرار می‌دهد. جامعه پزشکی این رژیم را نپذیرفته است و برخی مطالعات نظریه فینگولد را رد کرده‌اند. با این حال، بسیاری از والدینی که این رژیم غذایی را امتحان کرده‌اند، بهبود رفتار فرزندشان را گزارش کرده‌اند.

هیچ مدرک علمی مبنی بر ارتباط ADHD با قند وجود ندارد. قندها و کربوهیدرات‌های فرآوری شده ممکن است با افزایش سریع سطح قند خون، بر سطح فعالیت کودک تأثیر بگذارند. این افزایش ناگهانی قند خون ممکن است باعث هجوم آدرنالین شود که می‌تواند باعث فعال‌تر شدن کودک شود و به دنبال آن با کاهش سطح آدرنالین، فعالیت و خلق و خو “افت” کند.

به والدین توصیه می‌شود در صورت احساس تأثیر منفی غذاها بر رفتار فرزندشان، آنها را از رژیم غذایی خود حذف کنند. معمولاً بهتر است هر بار یک غذا یا دسته غذایی را حذف کنید تا مطمئن شوید تأثیری که مشاهده می‌کنید به دسته‌ای که حذف می‌کنید مربوط می‌شود. با این حال، برخی از متخصصان معتقدند که تغییرات رفتاری ممکن است به دلیل نحوه تعامل خانواده‌ها با یکدیگر در طول رژیم غذایی حذفی باشد. رفتار کودک ممکن است بهبود یابد – نه به دلیل رژیم غذایی، بلکه در نتیجه توجه بیشتر والدین.

مهم است که زیاده‌روی نکنید. محدود کردن بیش از حد رژیم غذایی کودک می‌تواند منجر به کمبودهای تغذیه‌ای شود. متخصصان تغذیه و پزشکان می‌توانند به شما در تهیه یک برنامه غذایی سالم برای فرزندانتان کمک کنند.

مهم است که خطرات و مزایای رژیم‌های حذفی را بسنجید، به خصوص برای کودکانی که ممکن است به عنوان یک عارضه جانبی بسیاری از داروهایی که معمولاً برای درمان ADHD استفاده می‌شوند، دچار کاهش اشتها شوند.

آیا یک برنامه‌ی منظم و ساختارمند می‌تواند به پیشگیری از ADHD کمک کند؟

همه کودکان، و به ویژه کودکان مبتلا به ADHD، می‌توانند از روال‌های ساختاریافته و انتظارات روشن بهره‌مند شوند.

یک برنامه روزانه را جایی که فرزندتان بتواند آن را ببیند نصب کنید تا بداند چه انتظاری باید داشته باشد. این برنامه روزانه باید شامل زمان‌های مشخصی برای فعالیت‌هایی مانند موارد زیر باشد:

• بیدار شدن از خواب
• خوردن وعده‌های غذایی
• بازی کردن
• انجام تکالیف
• انجام کارهای خانه
• تماشای تلویزیون
• شرکت در فعالیت‌های فوق برنامه
• رفتن به رختخواب

پس از تنظیم برنامه، هر روز تا حد امکان آن را دقیقاً رعایت کنید. اگر قرار است اختلالی در برنامه ایجاد شود، از قبل آن را برای فرزندتان توضیح دهید. اگرچه تنظیم برنامه از ADHD جلوگیری نمی‌کند، اما به بهبود توانایی فرزندتان در انجام وظایفش کمک می‌کند.

برای کودکان بزرگتر، چه با ADHD و چه بدون ADHD، داشتن یک برنامه منظم برای انجام تکالیف می‌تواند زمان بعد از مدرسه را مؤثرتر کند. مکانی را دور از عوامل حواس‌پرتی برای انجام تکالیف اختصاص دهید. استراحت‌های کوتاه در طول زمان انجام تکالیف نیز می‌تواند مفید باشد، به خصوص اگر فرزند شما بیش‌فعال است و در حفظ تمرکز مشکل دارد.

چگونه مدیریت رفتار به پیشگیری از ADHD کمک می‌کند؟

بسیاری از درمانگران معتقدند که شما می‌توانید با استفاده از مدیریت رفتار، بر رفتار فرزندتان تأثیر بگذارید.

اولین قدم، تقویت یک رابطه مثبت بین والدین و فرزند است. درمانگران می‌گویند این کار را می‌توان با گذراندن وقت با کیفیت با فرزندتان در هر روز – “زمان ویژه فرزندتان” – انجام داد. در این مدت، اجازه دهید او یک فعالیت را انتخاب کند. سپس به سادگی بر لذت بردن از فرزندتان و علایقش تمرکز کنید.

گام بعدی در مدیریت رفتار، استفاده از تقویت مثبت است وقتی فرزندتان رفتار خوبی دارد. او را به خاطر این کار تحسین کنید و به او پاداش دهید. ممکن است فرزندتان بیشتر اوقات رفتار خوبی داشته باشد. متخصصان والدین را تشویق می‌کنند که حداقل پنج بار در روز به رفتار خوب فرزندشان توجه کنند و برای آن تحسین ساده‌ای ارائه دهند.

انتظارات خود را منطقی نگه دارید. آنها را بر اساس آنچه برای سن فرزندتان مناسب است، تنظیم کنید و فقط روی چند کار در یک زمان تمرکز کنید. به طور واضح توضیح دهید که چه نوع رفتاری را از فرزندتان انتظار دارید تا پاداش بگیرید. اگر چندین پاداش مناسب را در نظر بگیرید و به فرزندتان اجازه دهید از بین آنها انتخاب کند، ممکن است مسئولیت بیشتری در برنامه داشته باشد. این امر احتمال موفقیت را بیشتر می‌کند.

مهم است که فرزندتان بداند شما چه انتظاری دارید. یک راه برای انجام این کار این است که هنگام صحبت با او به چشمان او نگاه کنید. سپس تمام دستورالعمل‌ها را بسیار خاص، ساده و مختصر بیان کنید و آنها را با صدای آرام توضیح دهید. می‌توانید از فرزندتان بخواهید که دستورالعمل‌ها را برای شما تکرار کند تا مطمئن شوید که آنها را درک کرده است.

در نهایت، بسیار مهم است که شما ثابت قدم باشید. به عنوان مثال، اگر همیشه رفتار خوب را پاداش ندهید، پیام‌های متناقضی به فرزندتان ارسال می‌کنید.

اگر معلم فرزندتان در مدرسه از سیستم رفتاری یا پاداش استفاده می‌کند، سعی کنید سیستم مشابهی را در خانه اجرا کنید. بسیاری از معلمان از امتیاز، برچسب یا سیستم‌های سطح رنگ برای پاداش دادن به رفتار خوب استفاده می‌کنند.

آیا استفاده از پیامدهای منفی، رفتار را تغییر خواهد داد؟

آخرین مرحله در مدیریت رفتار، ارائه پیامدهای منفی برای رفتار بد است.

یک بار دیگر، مهم است که رفتار بد را به طور واضح برای فرزندتان توضیح دهید. به این ترتیب می‌توانید مطمئن شوید که آنها آنچه را که از آنها انتظار می‌رود، درک می‌کنند.

با توضیح اینکه چه چیزی قابل قبول است و پاداش آن رفتار چیست، شروع کنید. سپس پیامدهای منفی رفتار بد را توضیح دهید.

ثابت قدم باشید. خیلی سختگیر نباشید. استفاده از پیامدهای منفی برای رفتارهای غیرقابل قبول بحث برانگیز است و پیامدهای منفی هرگز نباید ظالمانه، توهین آمیز یا بازتابی از احساسات خودتان باشند، مهم نیست چقدر احساس ناامیدی کنید.

برای اینکه رفتاردرمانی مؤثر باشد، به کودکان مبتلا به ADHD مرتباً رفتارهای مورد انتظار و عواقب آنها را یادآوری کنید. یک راه برای انجام این کار، نوشتن قوانین، عواقب و پاداش‌ها است. سپس آنها را در جایی قرار دهید که فرزندتان بتواند آنها را ببیند. برای کودکان کوچکتر می‌توانید برای یادآوری بصری‌تر، نقاشی بکشید یا تصاویر را چاپ کنید.

کودکان مبتلا به ADHD همچنین به بازخورد مکرر در مورد پیشرفت خود نیاز دارند. آنها ممکن است با اهداف کوتاه مدت بهتر از اهداف بلند مدت عمل کنند. سیستم پاداش را به طور مداوم تغییر دهید تا حوصله آنها سر نرود.

آموزش مهارت‌های توجه را از سنین پایین شروع کنید

اگر کودک پیش‌دبستانی دارید، با هم بازی کنید، با بلوک‌ها چیزی بسازید و پازل درست کنید. این تمرین خوبی برای تقویت مهارت‌های توجه است. کتاب خواندن برای فرزندتان راه خوب دیگری برای آموزش توجه کردن به اوست. ابراز محبت زیاد به او نیز می‌تواند به آرام شدن و توجه کردن کودک کمک کند.

همه موافق نیستند، اما برخی از متخصصان فکر می‌کنند که تماشای تلویزیون می‌تواند مانع توانایی کودک در یادگیری توجه کردن شود. صرف نظر از اینکه تلویزیون باعث کمبود توجه می‌شود یا خیر، آکادمی اطفال آمریکا می‌گوید کودکان زیر ۱۸ ماه باید خیلی کم تلویزیون تماشا کنند. این آکادمی همچنین می‌گوید که بین سنین ۲ تا ۵ سال، آنها نباید بیش از ۱ ساعت در روز تلویزیون تماشا کنند. چت ویدیویی برای کودکان نوپا/نوزادان به طور کلی در هر سنی اشکالی ندارد.