میگرن شکمی

میگرن شکمی سردرد نیست. همانطور که از نامش پیداست، در عوض باعث درد شکم می‌شود. اما اغلب در واکنش به همان محرک‌های سردرد میگرنی اتفاق می‌افتد. می‌تواند بسیار دردناک باشد و باعث حالت تهوع، گرفتگی عضلات و اغلب استفراغ شود.

کودکانی که اعضای خانواده‌شان میگرن دارند، بیشتر احتمال دارد که به میگرن شکمی مبتلا شوند. از بین تمام کودکانی که درد مزمن معده دارند، تا ۱۵٪ از آنها ممکن است میگرن شکمی داشته باشند. این بیماری در بزرگسالان نادر است. دختران بیشتر از پسران به آن مبتلا می‌شوند.

و کودکانی که میگرن شکمی دارند معمولاً وقتی بزرگتر می‌شوند، سردردهای میگرنی می‌گیرند.

علل و عوامل محرک

ما علت دقیق آنها را نمی‌دانیم. یک نظریه این است که تغییرات در سطح دو ترکیبی که بدن شما می‌سازد، هیستامین و سروتونین، مسئول هستند. کارشناسان فکر می‌کنند که ناراحتی یا نگرانی می‌تواند بر آنها تأثیر بگذارد.

غذاهایی مانند شکلات، غذاهای حاوی مونوسدیم گلوتامات (MSG) و گوشت‌های فرآوری شده حاوی نیتریت ممکن است در برخی افراد میگرن شکمی را تحریک کنند.

بلعیدن مقدار زیادی هوا نیز ممکن است آنها را تحریک کند یا علائم شکمی مشابهی را ایجاد کند. این می تواند باعث نفخ و مشکل در غذا خوردن شود.

علائم

این درد در مرکز بدن کودک یا اطراف ناف او (نه پهلوها) احساس می‌شود، چیزی که پزشکان آن را درد شکم در خط وسط می‌نامند. کودک شما همچنین ممکن است:

• احساس تهوع یا استفراغ
• رنگ‌پریده یا برافروخته باشید
• خمیازه کشیدن، خواب‌آلودگی یا کمبود انرژی
• اشتهایشان را از دست بدهند یا قادر به غذا خوردن نباشد
• زیر چشم‌هایشان سایه‌های تیره دارند

میگرن شکمی اغلب ناگهانی و کاملاً شدید است. آنها می‌توانند بدون هیچ علامت هشدار دهنده‌ای بروز کنند. درد ممکن است بعد از یک ساعت از بین برود، یا ممکن است تا ۳ روز ادامه داشته باشد.

تشخیص

تشخیص آنها می‌تواند دشوار باشد زیرا بچه‌ها در تشخیص تفاوت بین میگرن شکمی و دردهای معمولی معده، آنفولانزای معده یا سایر مشکلات شکمی مشکل دارند.

از آنجایی که میگرن شکمی معمولاً در خانواده‌ها ارثی است، پزشک در مورد بستگانی که سردرد میگرنی دارند، سؤال خواهد کرد.

سپس آنها سعی می‌کنند سایر علل درد معده را رد کنند . و بررسی می‌کنند که علائم فرزند شما چقدر با فهرست خاصی که متخصصان میگرن تهیه کرده‌اند، مطابقت دارد.

درمان

گاهی اوقات، صرفاً دانستن اینکه مشکل چیست، مقابله با آن را آسان‌تر می‌کند.

از آنجا که ما اطلاعات زیادی در مورد میگرن شکمی نداریم، پزشکان ممکن است آن را مانند سایر میگرن‌ها درمان کنند. اما معمولاً دارویی تجویز نمی‌کنند، مگر اینکه علائم بسیار بد باشند یا زیاد اتفاق بیفتند.

داروهایی مانند ایبوپروفن یا استامینوفن اگر به موقع تجویز شوند، می‌توانند حمله را متوقف کنند. اگر این داروها مؤثر نباشند و کودک بالای ۵ سال باشد، پزشک ممکن است تریپتان‌هایی مانند ریزاتریپتان (ماکسالت) و زولمیتریپتان (زومیگ) را که به صورت قرص‌های حل‌شونده در دهان موجود هستند، و سوماتریپتان (اسپری بینی ایمیترکس، پودر بینی اونزترا اکسایل، اسپری بینی توسیمرا) و زولمیتریپتان (اسپری بینی زومیگ) را که به صورت بینی موجود هستند، توصیه کند.

پیشگیری

کودکانی که میگرن شکمی دارند، با کمک والدین و پزشک خود می‌توانند بفهمند چه چیزی آنها را تحریک می‌کند. یک دفتر خاطرات داشته باشید: تاریخ و زمان شروع میگرن، غذاهایی که قبلاً خورده‌اند، کارهایی که قبل از وقوع میگرن انجام می‌داده‌اند، اینکه آیا اخیراً دارویی مصرف کرده‌اند یا خیر و اینکه آیا اتفاقی در زندگی آنها افتاده که می‌تواند باعث استرس یا اضطراب آنها شود را یادداشت کنید .

اگر غذایی باعث میگرن شکمی شود، می‌توانند سعی کنند از خوردن آن اجتناب کنند. اما این ممکن است برای همه مؤثر نباشد.

برخی داروها ممکن است شدت دوره‌ها یا تعداد دفعات ابتلای کودک به آنها را کاهش دهند.

• سیپروهپتادین، یک آنتی‌هیستامین که به مشکلات معده نیز کمک می‌کند
• پروپرانولول (ایندرال)، نوعی داروی قلبی به نام بتا بلاکر
• والپروئیک اسید (دپاکین، دپاکوت)، دارویی برای تشنج و اختلال دوقطبی

کودکانی که میگرن شکمی دارند باید رژیم غذایی مغذی با فیبر فراوان داشته باشند. سایر عادات سالم، مانند ورزش روزانه و خواب کافی، و آموزش نحوه مدیریت احساسات و مقابله با مشکلات نیز می‌تواند کمک کننده باشد.