آنچه در این مطلب خواهید خواند
آیا فرزند شما مبتلا به ADHD است؟خوب می‌خوابند، یا تمام شب را در رختخواب می‌چرخند و غلت می‌زنند؟
هر کودکی که مبتلا به ADHD است، مشکلات خواب ندارد، اما این اتفاق ممکن است رخ دهد. در یک مطالعه، حدود نیمی از والدین گفتند که فرزندشان که ADHD دارد، در خوابیدن مشکل دارد. والدین گزارش دادند که فرزندشان هنگام بیدار شدن احساس خستگی می‌کند، کابوس می‌بیند یا مشکلات خواب دیگری مانند آپنه خواب یا سندرم پای بی‌قرار دارد. مطالعه دیگری که روی کودکان مبتلا به ADHD انجام شد، نشان داد که این کودکان خواب با طراوت کمتری دارند، در بیدار شدن مشکل دارند و در طول روز بیشتر خواب‌آلود هستند
خروپف و ADHD
لوزه‌ها و آدنوئیدهای بزرگ می‌توانند تا حدی راه هوایی را در شب مسدود کنند. این می‌تواند باعث خروپف و خواب ضعیف شود.
این به نوبه خود، ممکن است منجر به مشکلات توجه در روز بعد شود. در یک مطالعه روی کودکان ۵ تا ۷ ساله، خروپف در بین کودکان مبتلا به ADHD خفیف بیشتر از سایر کودکان بود. در مطالعه دیگری، کودکانی که خروپف می‌کردند تقریباً دو برابر همسالان خود احتمال ابتلا به ADHD داشتند. با این حال، این ثابت نمی‌کند که خروپف باعث ADHD می‌شود.
کودکانی که خروپف می‌کنند، معمولاً در آزمون‌های توجه، توانایی‌های زبانی و هوش کلی نمرات بدتری کسب می‌کنند. برخی مطالعات نشان داده‌اند که برداشتن لوزه‌ها و آدنوئیدها ممکن است بدون نیاز به دارو منجر به خواب بهتر و بهبود رفتار شود.
آپنه خواب و ADHD
افراد مبتلا به آپنه خواب، دوره‌های کوتاهی از قطع تنفس را تجربه می‌کنند، هرچند خودشان از آن بی‌خبرند. این دوره‌ها می‌توانند به طور مکرر در طول شب اتفاق بیفتند.
بزرگ شدن لوزه‌ها و آدنوئیدها شایع‌ترین علل آپنه خواب در کودکان هستند. اما چاقی و آلرژی‌های مزمن نیز می‌توانند از علل آن باشند.
همانند بزرگسالان، کودکان مبتلا به آپنه خواب در طول روز خسته خواهند بود. آنها ممکن است در تمرکز مشکل داشته باشند و علائم دیگری مرتبط با کمبود خواب داشته باشند. به عنوان مثال، ممکن است تحریک پذیر باشند.
آپنه خواب در کودکان قابل درمان است. متخصص اطفال یا متخصص گوش، حلق و بینی می‌تواند تشخیص دهد که آیا لوزه‌های کودک شما به اندازه‌ای بزرگ شده‌اند که احتمالاً راه هوایی را مسدود کرده و باعث آپنه خواب شوند یا خیر.
برای تأیید تشخیص، ممکن است کودک تحت مطالعه خواب قرار گیرد که در یک آزمایشگاه ویژه انجام می‌شود. هر کودکی که لوزه‌های بزرگ یا خروپف بلند دارد، آپنه خواب ندارد.
جراحی درمان انتخابی برای کودکانی است که لوزه‌ها و آدنوئیدهای بزرگی دارند. درمان‌های دیگری نیز برای کسانی که به دلیل آلرژی یا دلایل دیگر دچار محدودیت تنفس شبانه هستند، در دسترس است.
سندرم پای بی‌قرار و ADHD
مطالعات نشان می‌دهد که بین اختلال خواب و ADHD و سندرم پای بی‌قرار (RLS) و ADHD ارتباط وجود دارد. در سندرم پای بی‌قرار، احساس خزش و گزگز در پاها و گاهی اوقات در بازوها وجود دارد. این احساس، میل مقاومت‌ناپذیری برای حرکت ایجاد می‌کند. سندرم پای بی‌قرار باعث اختلال خواب و خواب‌آلودگی در طول روز می‌شود.
افراد مبتلا به سندرم پای بی‌قرار و اختلال خواب مرتبط با آن ممکن است احساس بی‌توجهی، بدخلقی و/یا بیش‌فعالی داشته باشند – که همگی می‌توانند از علائم ADHD باشند. برخی محققان معتقدند که افراد مبتلا به سندرم پای بی‌قرار و برخی از افراد مبتلا به ADHD ممکن است یک مشکل مشترک مربوط به دوپامین شیمیایی مغز داشته باشند. با این حال، همه افراد مبتلا به ADHD سندرم پای بی‌قرار ندارند.
مطالب بیشتری برای شما داریم
موضوع موردنظر خود را انتخاب کنید و به مجموعه‌ای از مطالب پزشکی و سلامت دسترسی داشته باشید.
نارکولپسی و ADHD
برخی از کودکانی که ADHD دارند علائم نارکولپسی را نشان می‌دهند. این علائم شامل خواب‌آلودگی بیش از حد در طول روز، از دست دادن ناگهانی تون عضلانی ناشی از احساسات قوی ( کاتاپلکسی )، دیدن یا شنیدن چیزهایی که وجود ندارند (توهم) و فلج خواب است.
کودکانی که به نارکولپسی مبتلا هستند، تقریباً دو برابر بیشتر احتمال دارد که به ADHD نیز مبتلا شوند. تحقیقات همچنین نشان می‌دهد که درمان علائم ADHD با دارو در کودکانی که به نارکولپسی نیز مبتلا هستند، دشوارتر است.
به کودک مبتلا به ADHD کمک کنید تا خواب خوبی داشته باشد
خانواده‌ای باشید که کافئین مصرف نکند. مراقب کافئین پنهان در رژیم غذایی فرزندتان باشید. نوشیدنی‌ها و غذاهای کافئین‌دار را از آشپزخانه‌تان دور نگه دارید.
ثابت قدم باشید. یک برنامه روزانه ثابت با زمان خواب، زمان بیداری، وعده‌های غذایی و زمان‌های خانوادگی مشخص داشته باشید.
صداها را حذف کنید. اگر فرزندتان هنگام خواب از صداها اذیت می‌شود، از دستگاه «صدای سفید» که صدای وزوز ایجاد می‌کند استفاده کنید. برای کودکانی که به صدا بسیار حساس هستند، گوش‌گیر تهیه کنید.
اتاق خواب فرزندتان را هنگام خواب تاریک نگه دارید. قرار گرفتن در معرض نور می‌تواند در تولید طبیعی ملاتونین بدن اختلال ایجاد کند.
از مصرف داروهای خواب‌آور خودداری کنید. اگر مصرف دارو کاملاً ضروری است، ابتدا با پزشک فرزندتان مشورت کنید.
مشکلات پزشکی را در نظر بگیرید. آلرژی، آسم یا بیماری‌هایی که باعث درد می‌شوند می‌توانند خواب را مختل کنند. اگر فرزند شما با صدای بلند خروپف می‌کند و/یا در تنفس مکث می‌کند، با پزشک خود مشورت کنید. مشکل در خواب همچنین می‌تواند نشانه اضطراب و افسردگی باشد.
مطمئن شوید که فرزندتان روزانه ورزش می‌کند. از ورزش کردن درست قبل از خواب خودداری کنید. مطالعات نشان می‌دهد که ورزش منظم به افراد کمک می‌کند تا خواب عمیق‌تری داشته باشند.
قبل از خواب، به فرزندتان حمام آب گرم بدهید. خواب معمولاً از مرحله خنک شدن چرخه دمای بدن پیروی می‌کند. بعد از حمام کردن فرزندتان، دمای اتاق خواب او را خنک نگه دارید تا ببینید آیا کمکی می‌کند یا خیر.
قبل از خواب از تماشای تلویزیون، انجام بازی‌های ویدیویی خشونت‌آمیز و دعواهای خیابانی خودداری کنید. این کارها بیش از حد تحریک‌کننده هستند.
داروهای فرزندتان را بررسی کنید. پزشک را در مورد مشکلات خواب فرزندتان مطلع کنید. از پزشک خود بپرسید که آیا می‌توانید دوز صبحگاهی داروهای ADHD را در اوایل روز به او بدهید یا اینکه داروهای کوتاه‌اثرتر ممکن است کمک‌کننده باشند.
