اختلال مصرف الکل: بهبودی چیست؟

بهبودی از اختلال مصرف الکل (AUD) چیزی بیش از اجتناب از الکل است. این بهبودی مستلزم تغییراتی در زندگی است که شامل یافتن دلایلی است که چرا الکل در زندگی شما اینقدر مهم شده است و یافتن راه‌های سالم برای مدیریت این موارد.

بیشتر افراد مراحل مختلفی از بهبودی را پشت سر می‌گذارند، اما هیچ برنامه‌ی زمانی واحدی برای دنبال کردن وجود ندارد. از آنجا که وضعیت شما منحصر به فرد است، ممکن است متوجه شوید که هر مرحله طولانی‌تر یا کوتاه‌تر از حد متوسط ​​​​است.

مرحله ۱: گذار به پرهیز

این مرحله از بهبودی از لحظه‌ای شروع می‌شود که تصمیم می‌گیرید نوشیدن را متوقف کنید. بیشتر تلاش‌های شما معطوف به مدیریت میل به نوشیدن است، اما این مرحله چیزی بیش از نه گفتن است.

مهارت‌های مقابله شامل مراقبت از خود می‌شود. به عنوان مثال، خواب کافی و ورزش و تغذیه خوب، عادت‌های خوبی هستند که شما را به فردی قوی‌تر تبدیل می‌کنند. همچنین باید فعالیت‌هایی را برای جایگزینی نوشیدن الکل پیدا کنید، چیزهایی که بتوانید هنگام هوس به آنها روی آورید. مراحل دیگر، ایجاد یک سیستم حمایتی از خانواده و دوستان و پیوستن به یک گروه حمایتی است.

این مرحله همچنین زمانی است که شما از نظر احساسی و ذهنی می‌پذیرید که مشکلی دارید و شروع به دیدن خودتان به شیوه‌های جدید و مثبت می‌کنید. اما اکنون زمان خوبی برای تغییرات اساسی، مانند تغییر شغل، نیست. این یک‌باره تغییرات زیادی را به همراه دارد.

یکی از چالش‌هایی که ممکن است با آن مواجه شوید، علائم ترک الکل است. این علائم نیز مراحل مختلفی دارند. مرحله اول، ترک حاد نامیده می‌شود و علائم آن معمولاً فیزیکی هستند، مانند حالت تهوع، بی‌خوابی یا حتی لرزش و تشنج. اگر این علائم، ترک اعتیاد را برای شما دشوارتر می‌کند، داروها ممکن است کمک کنند. در موارد شدید، ترک حاد می‌تواند کشنده باشد. مراقبت در یک مرکز درمانی ممکن است برای شما بهترین گزینه باشد.

مرحله بعدی، ترک حاد است که علائم آن بیشتر ماهیت احساسی دارند. ممکن است اضطراب زیادی داشته باشید، احساس تحریک‌پذیری کنید، علاقه خود را به زندگی از دست بدهید، نوسانات خلقی را تجربه کنید و نگران باشید که نتوانید بهبودی موفقیت‌آمیزی داشته باشید. این علائم می‌توانند به صورت موجی ظاهر شوند. ممکن است برای روزها یا هفته‌ها احساس خوبی داشته باشید و سپس ناگهان، مانند سونامی به شما حمله کنند. این یک الگوی رایج برای بسیاری از افراد است.

مرحله گذار و علائم ترک پس از حاد می‌تواند تا ۲ سال طول بکشد.

مرحله ۲: بازیابی و ترمیم

این مرحله را به عنوان یک واکنش تأخیری به تأثیراتی که نوشیدن الکل بر زندگی شما داشته است، در نظر بگیرید. اغلب در این مرحله است که متوجه می‌شوید باید تکه‌های پازل را کنار بگذارید و کار سخت ترمیم روابط را انجام دهید. در برخی روزها، ممکن است احساس کنید که برای هر قدم به جلو، دو قدم به عقب برمی‌دارید. اما حقیقت این است که شما در مسیر بهبودی خود در حال پیشرفت هستید.

مهم است که به مراقبت از خود ادامه دهید، تعهد خود را به بهبودی دو برابر کنید و از ابزارهایی برای بهبود تصویر خود استفاده کنید. مواردی مانند درمان شناختی رفتاری (CBT) می‌تواند به شما کمک کند تا خود را همانطور که اکنون هستید، نه همانطور که قبلاً بودید، ببینید و احساسات ناراحت‌کننده‌ای را که ممکن است در مورد نوشیدن (و ننوشیدن!) داشته باشید، بهتر درک کنید. همچنین، مشارکت در گروه حمایتی خود، کلید جلوگیری از عود است.

این مرحله معمولاً ۲ تا ۳ سال طول می‌کشد.

مرحله ۳: رشد شخصی

این مرحله پایان مشخصی ندارد. آن را به عنوان برنامه‌ای برای بقیه عمرتان در نظر بگیرید. بخش بزرگی از آن، یادگیری در مورد خودتان و کنار آمدن با افکار و اعمال منفی است که ممکن است شما را به سمت نوشیدن سوق داده باشد. اگرچه مراقبت از خود و مهارت‌های زندگی هوشمندانه همیشه مهم هستند، اما اکنون زمان آن است که تصویر بزرگتری را ببینید، بیشتر با جهان درگیر شوید و برای کمک به دیگران در زندگی خود تلاش کنید. این ارتباطات مثبت می‌تواند به شما در جلوگیری از وسوسه‌ها و عود کمک کند.

بهبودی: واقعاً چه چیزی دخیل است

کلید اصلی موفقیت در بهبودی، از درون شما ناشی می‌شود. شما باید آماده باشید تا تغییرات لازم را برای ترک نوشیدن الکل ایجاد کنید. سپس، می‌توانید با پزشک خود همکاری کنید تا بهترین برنامه درمانی را برای خود پیدا کنید. این می‌تواند ترکیبی از درمان، حمایت گروهی و دارو باشد. بسیاری از افراد مبتلا به اختلال مصرف الکل (AUD) همچنین افسردگی یا اضطراب شدید دارند. درمان این مشکلات سلامت روان ضروری است، به خصوص اگر ریشه در نوشیدن الکل شما داشته باشند.

کارشناسان خاطرنشان می‌کنند که بهبودی چیزی فراتر از صرفاً ننوشیدن الکل است. در واقع، حتی اصطلاحی برای افرادی وجود دارد که از مصرف الکل پرهیز می‌کنند اما تغییرات اساسی در زندگی خود ایجاد نمی‌کنند تا الگوی مصرف نادرست را بشکنند، سایر عادات ناسالم سبک زندگی را متوقف کنند و به مشکلاتی که احتمالاً آنها را به سمت نوشیدن الکل سوق داده است، رسیدگی کنند. این اصطلاح سندرم مستی خشک نامیده می‌شود.

برخی از نشانه‌هایی که نشان می‌دهد در این موقعیت قرار دارید عبارتند از: احساس رنجش از اینکه مجبور به ترک نوشیدن هستید، فکر کردن به نوشیدن به عنوان روزهای خوب گذشته، و جایگزینی نوشیدن با یک عادت مضر دیگر، حتی غذا خوردن یا خرید کردن اگر به طور افراطی انجام شود.

بهترین راه برای جلوگیری یا غلبه بر سندرم مستی خشک، این است که وقتی تصمیم به ترک دارید، کمک بگیرید، نه اینکه سعی کنید به تنهایی این کار را انجام دهید.

درخواست کمک نشانه ضعف نیست؛ می‌تواند شما را قوی‌تر کند. یک برنامه بهبودی ساختارمند، مجموعه‌ای از ابزارها را در اختیار شما قرار می‌دهد و یک گروه خودیاری مجموعه‌ای دیگر. این ممکن است مانند تلاش زیادی از جانب شما به نظر برسد، و همینطور هم هست. اما جلسات درمانی و جلسات گروهی و تک نفره، همگی با هم مؤثر هستند.

تغییرات سبک زندگی که تفاوت ایجاد می‌کنند

این بلوک‌های سازنده، پایه‌های قوی‌تری برای یک زندگی شادتر ایجاد می‌کنند:

از بازگشت به روش‌های قدیمی خودداری کنید. علاوه بر تغییر دیدگاه خود نسبت به زندگی با درمانی مانند CBT، باید از افراد و موقعیت‌هایی که شما را به نوشیدن الکل تشویق می‌کنند، فاصله بگیرید.

صداقت را بپذیرید. وقتی سعی می‌کنید مشکلی مانند اختلال مصرف الکل را پنهان کنید، دروغ‌های زیادی به دیگران گفته می‌شود، اما ممکن است با خودتان هم صادق نبوده باشید. این سوءاستفاده را هم به خودتان و هم به گروه حمایتی، خانواده و متخصصان پزشکی که با آنها کار می‌کنید، اذعان کنید. ممکن است در ابتدا احساس راحتی نکنید، اما این ناراحتی طبیعی و مفید است.

از خود و نیازهایتان بیشتر مراقبت کنید. این به معنای یافتن راه‌هایی غیر از الکل برای احساس اعتماد به نفس، آرامش و رضایت بیشتر است. نادیده گرفتن سلامتی، انتقاد بیش از حد از خود یا مجازات خود به دلیل مشکلتان، راه حل نیست. علاوه بر تغذیه و ورزش بدن، توجه به تغذیه و ورزش ذهن نیز کمک می‌کند. رویکردهایی مانند ذهن آگاهی و یوگا به شما کمک می‌کنند بر احساسات منفی غلبه کنید، اضطراب را کاهش دهید، آرامش پیدا کنید و بهتر بخوابید.

مراقب خودتخریبی باشید. بهبودی گاهی اوقات می‌تواند خسته‌کننده به نظر برسد. ممکن است آرزوی روزهای «سرگرم‌کننده» نوشیدن را داشته باشید. ممکن است فکر کنید که این بار می‌توانید کنترلی بر نوشیدن داشته باشید که قبلاً نداشتید، یا حتی شروع به زیر سوال بردن این کنید که آیا اختلال مصرف داشته‌اید یا خیر. اینها نشانه‌هایی هستند که شما مشکل خود را انکار می‌کنید و اغلب اولین قدم به سوی عود هستند. صرف نظر از مرحله بهبودی شما، اینها همچنین نشانه‌هایی برای مراجعه به پزشک یا درمانگر شما برای کمک به ادامه برنامه بهبودی شما هستند.