آنچه در این مطلب خواهید خواند
- بنزودیازپین‌ها چه هستند؟
- آیا بنزودیازپین‌ها قانونی هستند؟
- فهرست بنزودیازپین‌ها
- موارد مصرف بنزودیازپین‌ها
- سوء مصرف بنزودیازپین
- اثرات بنزودیازپین
- عوارض جانبی بنزودیازپین
- بنزودیازپین‌ها و کاهش آسیب
- مصرف بیش از حد بنزودیازپین‌ها
- علل سوء مصرف بنزودیازپین
- درمان اعتیاد به بنزودیازپین
- ترک بنزودیازپین‌ها
- خلاصه مطلب
- سوالات متداول در مورد بنزودیازپین
بنزودیازپین‌ها چه هستند؟
بنزودیازپین‌ها که گاهی بنزو نامیده می‌شوند، نوعی دارو هستند که به عنوان آرام‌بخش شناخته می‌شوند. نام‌های آشنای آنها شامل والیوم و زاناکس است. این داروها سیستم عصبی مرکزی شما را کند می‌کنند، باعث آرام‌بخشی و شل شدن عضلات می‌شوند و سطح اضطراب را کاهش می‌دهند. این داروها که اغلب برای درمان اضطراب یا بی‌خوابی استفاده می‌شوند، از رایج‌ترین داروهای تجویز شده در ایالات متحده هستند. اما می‌توانند اعتیادآور باشند، به خصوص اگر هر روز آنها را مصرف کنید یا به مدت طولانی از آنها استفاده کنید.
داروهای بنزودیازپین گاهی اوقات به عنوان داروهای “تجاوز به عنف” نیز استفاده می‌شوند، زیرا عملکردهایی را که به طور معمول به فرد اجازه مقاومت در برابر تجاوز جنسی یا تجاوز را می‌دهند، مختل می‌کنند. این دارو معمولاً به نوشیدنی‌های الکلی یا حتی نوشابه‌ها به صورت پودر یا مایع اضافه می‌شود و می‌تواند طعم آن را سخت کند.
نام‌های دیگر بنزو چیست؟
ممکن است نام‌هایی مانند والیوم، زاناکس، آتیوان، لیبریوم، زانیس، ولی، روفیز، ترنک، داونرز، گوفبال، مکزیکی، روچ، هِویلی بلوز، والو، استوپفی، داروهای اضطراب، داروهای تجاوز جنسی در قرار ملاقات یا داروهای کلاب را بشنوید.
آیا بنزودیازپین‌ها قانونی هستند؟
بنزودیازپین‌ها یک ماده‌ی تحت کنترل هستند، به این معنی که مصرف آنها بدون نسخه پزشک غیرقانونی است. اشکال قانونی تولید شده‌ی بنزودیازپین به عنوان داروهای رده‌ی IV طبقه‌بندی می‌شوند.
بنزودیازپین‌های مصنوعی، که گاهی اوقات بنزوهای «خیابانی»، «طراح» یا «جدید» نامیده می‌شوند، در دسته‌ی I طبقه‌بندی می‌شوند. این بدان معناست که آنها بسیار اعتیادآور در نظر گرفته می‌شوند. این داروها در آزمایشگاه‌های غیرقانونی ساخته شده و برای مصارف تفریحی فروخته می‌شوند.
آیا بنزودیازپین در آزمایش اعتیاد نشان داده می‌شود؟
آزمایش دارو می‌تواند وجود اکثر بنزودیازپین‌ها یا متابولیت‌های آنها (موادی که هنگام تجزیه داروها در بدن شما تولید می‌شوند) را تشخیص دهد. اما برخی از انواع همیشه خود را نشان نمی‌دهند. و اکثر آزمایش‌ها نمی‌توانند میزان دارو را مشخص کنند.
فهرست بنزودیازپین‌ها
اگرچه بیش از ۲۰۰۰ بنزودیازپین مختلف تولید شده است، اما در حال حاضر فقط حدود ۱۵ مورد از آنها در ایالات متحده توسط FDA تأیید شده‌اند. آنها معمولاً بر اساس مدت زمان ماندگاری اثراتشان طبقه‌بندی می‌شوند:
- اثر بسیار کوتاه: میدازولام (نایزیلام، سیزالام)، تریازولام (هالسیون)
- کوتاه اثر: آلپرازولام ( زاناکس )، لورازپام (آتیوان، لوریف)، تمازپام (رستوریل)
- طولانی اثر: کلردیازپوکساید (که قبلاً با نام لیبریوم فروخته می‌شد)، کلونازپام (کلونوپین)، دیازپام (والیوم)
سایر بنزودیازپین‌های تجویزی رایج عبارتند از:
- کلوبازام (اونفی، سیمپازان)
- کلرازپات (ترانکسن)
- استازولام
- فلورازپام
- اگزازپام
- کوازپام (دورال)
- رمی مازولام (بیفاو)
یکی از انواع بنزودیازپین فلونیترازپام (روهیپنول) است. این دارو در بسیاری از کشورها، از جمله ایالات متحده، برای مصارف معمول پزشکی تأیید نشده و به شدت کنترل می‌شود. استفاده از آن باید کاملاً مطابق دستور پزشک باشد. این دارو که اغلب “روفیز” نامیده می‌شود، به عنوان داروی تجاوز جنسی در قرار ملاقات شناخته شده است.
برخی از بنزودیازپین‌های مصنوعی (غیرقانونی) عبارتند از:
- کلونازولام
- دیکلازپام
- اتیزولام
- فلوآلپرازولام
- لوبرومازولام
داروهای غیر بنزودیازپینی چیستند؟
داروهای غیر بنزودیازپینی نوع جدیدتری از داروها هستند که اثرات آنها مشابه بنزودیازپین‌ها است. این داروها معمولاً برای درمان اختلالات خواب تجویز می‌شوند. این داروها عبارتند از:
- اسزوپیکلون (لونستا)
- زالپلون (سوناتا)
- زولپیدم (آمبین)
موارد مصرف بنزودیازپین‌ها
پزشکان ممکن است به دلایل زیر بنزودیازپین تجویز کنند:
- اضطراب
- بی‌خوابی
- ترک الکل
- کنترل تشنج
- آرامش عضلات
- القای فراموشی برای اقدامات پزشکی ناراحت کننده
- قبل از بیهوشی (مانند قبل از جراحی) تجویز می‌شود
بنزوها چگونه استفاده می‌شوند؟
بنزودیازپین‌ها به دلیل اثرات تقویت‌کننده خلق و خو به صورت تفریحی استفاده می‌شوند. این قرص‌ها معمولاً به صورت خوراکی مصرف می‌شوند. اما برخی افراد آنها را خرد کرده و به صورت دود، استنشاق یا حتی تزریق مصرف می‌کنند.
مصرف‌کنندگان هروئین و سایر مواد افیونی گاهی اوقات آنها را برای افزایش سرخوشی خود مصرف می‌کنند. برخی افراد نیز از آنها برای کاهش اثرات منفی کوکائین یا سایر محرک‌ها استفاده می‌کنند. مصرف بنزوها همراه با سایر داروها، به ویژه داروهای “آرام‌بخش” مانند مواد افیونی، بسیار خطرناک است.
دوزها
دوز مصرفی بسته به نوع بنزودیازپینی که مصرف می‌کنید وهمچنین مواردی مانند اندازه، جنسیت و اینکه آیا به مصرف آنها عادت دارید یا خیر، متفاوت است. اینکه چه مدت طول می‌کشد تا شروع به اثر کنند و اثرات آنها چه مدت طول می‌کشد، می‌تواند از دارویی به داروی دیگر متفاوت باشد.
برای مثال، دوز معمول آلپرازولام (زاناکس) 0.5 تا 1.5 میلی‌گرم است. 20 تا 40 دقیقه طول می‌کشد تا اثر کند و اثرات آن 5 تا 8 ساعت باقی می‌ماند. برای دیازپام (والیوم)، دوز معمول 5 تا 15 میلی‌گرم است. 15 تا 40 دقیقه طول می‌کشد تا اثر کند و 5 تا 8 ساعت باقی می‌ماند.
وقتی آنها را به صورت غیرقانونی برای مصرف تفریحی می‌خرید، نمی‌توانید مطمئن باشید که چه دوزی دریافت می‌کنید یا دقیقاً حاوی چه چیزهایی هستند.
سوء مصرف بنزودیازپین
سوءمصرف بنزودیازپین‌ها هم به اثراتی که ایجاد می‌کنند و هم به دسترسی گسترده به آنها مربوط می‌شود. آنها می‌توانند به صورت مزمن مورد سوءمصرف قرار گیرند یا، همانطور که بیشتر در بخش‌های اورژانس بیمارستان دیده می‌شود، عمداً یا سهواً بیش از حد مصرف شوند.
سوءمصرف بنزودیازپین‌ها به تنهایی به ندرت باعث بیماری جدی یا مرگ می‌شود. اما افراد اغلب آنها را با الکل یا سایر مواد مخدر مصرف می‌کنند که هر دو می‌توانند خطرناک یا حتی کشنده باشند. حدود ¾ از مرگ و میرهای ناشی از بنزودیازپین‌ها، شامل یک داروی افیونی نیز می‌شود.
وابستگی به بنزودیازپین
بنزودیازپین‌ها می‌توانند منجر به وابستگی جسمی و روانی شوند. اگر به این داروها وابسته شوید، ممکن است هنگام قطع ناگهانی مصرف آنها، علائم ترک و حتی تشنج داشته باشید. تنها درصد بسیار کمی از افرادی که دوزهای معمول را برای مدت کوتاهی مصرف می‌کنند، به بنزودیازپین‌ها وابسته می‌شوند.
تشخیص تفاوت بین علائم ترک و اضطراب می‌تواند دشوار باشد. علائم ترک معمولاً بین ۳-۴ روز تا ۲ هفته پس از آخرین مصرف دارو ظاهر می‌شوند. اما این علائم می‌توانند با انواع کوتاه‌اثرتر بنزودیازپین‌ها زودتر ظاهر شوند.
اعتیاد به بنزودیازپین
مصرف بیش از حد و تمام شدن داروی تجویز شده، تمرکز بیش از حد روی زمان مصرف داروی بعدی و احساس ناتوانی در زندگی بدون آن می‌تواند نشانه‌هایی از ابتلا به اختلال مصرف بنزودیازپین باشد.
علائم سوءمصرف یا وابستگی مزمن می‌تواند در دیگران به سختی قابل تشخیص باشد. این علائم ممکن است شامل تغییراتی در ظاهر و رفتار باشد که بر روابط و عملکرد کاری تأثیر می‌گذارد. در کودکان، ممکن است متوجه تغییرات ناگهانی در خلق و خو یا کاهش عملکرد مدرسه شوید. سوءمصرف طولانی مدت (مزمن) بنزودیازپین‌ها می‌تواند منجر به این علائم شود:
- اضطراب
- بی‌خوابی
- از دست دادن اشتها (بی اشتهایی)
- سردرد
- ضعف
اثرات بنزودیازپین
بنزودیازپین‌ها در دوزهای منظم به تسکین اضطراب و بی‌خوابی کمک می‌کنند. اکثر افراد آنها را به خوبی تحمل می‌کنند.
سایر اثرات ممکن است شامل موارد زیر باشد:
مطالب بیشتری برای شما داریم
موضوع موردنظر خود را انتخاب کنید و به مجموعه‌ای از مطالب پزشکی و سلامت دسترسی داشته باشید.
- آرامش
- سرخوشی
- تسکین استرس
- خواب‌آلودگی
- سرگیجه
عوارض جانبی بنزودیازپین
این داروها گاهی اوقات می‌توانند عوارض جانبی جدی ایجاد کنند، به خصوص هنگامی که دوزهای بالاتری از آنها مصرف شود. عوارض جانبی بنزودیازپین‌ها شامل موارد زیر است:
- گیجی، از دست دادن حافظه و سایر مشکلات تفکر
- ضعف
- لکنت زبان
- عدم هماهنگی
- غم، احساس انزوا یا افکار خودکشی
- سردرد
- خشکی دهان
- تاری دید یا دوبینی
- تکان دادن
- حالت تهوع و از دست دادن اشتها
- یبوست یا اسهال
- اختلال خلقی
- پرخاشگری، که بیشتر در هنگام استفاده از آنها با الکل شایع است
- از دست دادن حافظه یا خاموشی
تزریق این داروها می‌تواند منجر به
- جای زخم
- آسیب به رگ‌های شما
- عفونت‌هایی مانند هپاتیت یا HIV
- ترومبوز ورید عمقی و سایر لخته‌های خون، که می‌توانند خطرناک و گاهی کشنده باشند
بنزودیازپین‌ها و الکل
مخلوط کردن الکل با بنزودیازپین‌ها خطرناک است، زیرا هر دو دارو اثرات آرام‌بخشی دارند. مصرف همزمان آنها خطر مصرف بیش از حد را افزایش می‌دهد و احتمال بروز عوارض جانبی مانند موارد زیر را بیشتر می‌کند:
- خواب‌آلودگی
- سرگیجه
- مشکلات تفکر و تمرکز
- قضاوت ضعیف
پزشکان توصیه می‌کنند قبل از نوشیدن الکل، تا زمانی که تمام بنزودیازپین‌ها از بدن شما خارج شوند، صبر کنید. این زمان برای داروهای کوتاه‌اثر مانند آلپرازولام (زاناکس) و لورازپام (آتیوان، لوریف) می‌تواند تا 20 ساعت طول بکشد. برای داروهای طولانی‌اثر مانند کلردیازپوکساید، کلونازپام (کلونوپین) و دیازپام (والیوم)، می‌تواند تا 3 روز طول بکشد.
محافظت از خود در برابر تجاوز جنسی در قرار ملاقات
همراه با فلونیترازپام (روهیپنول)، آلپرازولام (زاناکس) و کلونازپام (کلوناپین) ممکن است برای ناتوان کردن قربانیان تجاوز جنسی استفاده شوند. این داروها نه تنها بر قضاوت شما تأثیر می‌گذارند، بلکه می‌توانند مانع از به خاطر آوردن آنچه اتفاق افتاده است، شوند.
برای محافظت از خود در برابر این نوع حمله:
- نوشیدنی خود را بدون مراقبت رها نکنید.
- از افرادی که خوب نمی‌شناسید، نوشیدنی قبول نکنید.
- از نوشیدن مایعات از ظروف مشترک مانند پارچ یا کاسه پانچ خودداری کنید.
- با گروهی از دوستان به مهمانی‌ها بروید و با آنها بمانید.
- اگر فکر می‌کنید شما یا کسی که با او هستید، نوشیدنی الکلی با مواد محرک مصرف کرده‌اید، فوراً به پزشک مراجعه کنید.
اثرات بنزو در درازمدت
همراه با وابستگی، مصرف منظم بنزودیازپین‌ها می‌تواند منجر به این اثرات طولانی‌مدت شود:
- افسردگی و/یا اضطراب
- مشکلات تفکر و حافظه
- از دست دادن انگیزه و ابتکار عمل
- تغییرات در شخصیت
- مشکلات خواب و خواب آلودگی در طول روز
- تحریک‌پذیری و پرخاشگری
- مشکلات معده
- سردرد
- بثورات پوستی
- افزایش وزن
بنزودیازپین‌ها و کاهش آسیب
اگرچه مصرف داروهایی که پزشک برای شما تجویز نکرده است همیشه خطرناک است، اما راه‌هایی برای کاهش احتمال آسیب وجود دارد:
- با دوز پایین شروع کنید زیرا نمی‌توانید مطمئن باشید که داروهایی که استفاده می‌کنید چقدر قوی هستند.
- از مصرف دوزهای اضافی خودداری کنید. بنزوها بر حافظه شما تأثیر می‌گذارند، بنابراین به خاطر آوردن میزان مصرف شده می‌تواند دشوار باشد.
- آنها را همراه با سایر داروها، به ویژه الکل یا مواد افیونی، مصرف نکنید.
- قبل از اینکه آنها را ببرید، مطمئن شوید که در مکانی امن و در کنار افرادی هستید که به آنها اعتماد دارید.
- هرگز هنگام استفاده از ماشین آلات رانندگی نکنید و با آنها کار نکنید.
- مصرف آنها به صورت قرص، خطر کمتری نسبت به استنشاق یا تزریق آنها دارد.
- از آنها به طور مرتب استفاده نکنید، زیرا بسیار اعتیادآور هستند و ممکن است به سرعت نسبت به آنها تحمل پیدا کنید.
- اگر فکر می‌کنید به بنزودیازپین‌ها وابسته شده‌اید، از یک متخصص کمک بگیرید. قطع ناگهانی آنها می‌تواند خطرناک باشد.
مصرف بیش از حد بنزودیازپین‌ها
علائم مصرف بیش از حد بنزودیازپین ممکن است شامل موارد زیر باشد:
- خواب‌آلودگی شدید
- گیجی
- سرگیجه
- تاری دید
- ضعف
- لکنت زبان
- عدم هماهنگی
- مشکل در تنفس
- از دست دادن هوشیاری یا کما
اگر فکر می‌کنید شما یا کسی که با او هستید در معرض خطر مصرف بیش از حد دارو قرار دارد، فوراً با 115 تماس بگیرید. به خاطر داشته باشید که امدادگران اورژانس و پزشکان برای کمک به شما آنجا هستند. آنها نیازی به اطلاع دادن به پلیس ندارند. اگر ظروف قرص را دارید، آنها را به تکنسین‌های اورژانس یا پزشکان بدهید تا به آنها در تعیین تعداد و نوع قرص‌های مصرف شده کمک کنند.
چه درمانی به نظر می‌رسد؟
اگر به دلیل مصرف بیش از حد دارو به اورژانس مراجعه کنید، پزشکان وضعیت تنفس شما را ارزیابی کرده و از طبیعی بودن ضربان قلب شما اطمینان حاصل می‌کنند. بقیه اقدامات به شما و علائمتان بستگی دارد:
- معمولاً شما را روی مانیتوری قرار می‌دهند که ضربان قلب، فشار خون و میزان اکسیژن موجود در جریان خون شما را ارزیابی می‌کند. یک خط وریدی (IV) برقرار می‌شود. اگر تنگی نفس داشته باشید یا سطح هوشیاری شما کاهش یافته باشد، اکسیژن دریافت خواهید کرد.
- ممکن است آزمایش ادرار برای بررسی وجود دارو انجام دهید. این آزمایش‌ها می‌توانند بسیاری از داروهای رایج مورد سوءمصرف، از جمله بنزودیازپین‌ها را تشخیص دهند. اما نشان نمی‌دهند که چقدر مصرف کرده‌اید.
- اگر نگرانی در مورد مصرف داروهای خطرناک دیگر وجود داشته باشد، ممکن است نمونه خون، نوار قلب (EKG) و عکس‌برداری از قفسه سینه انجام شود.
درمان اوردوز معمولاً به نوع و مقدار دارویی که مصرف کرده‌اید بستگی دارد:
- اگر داروها را در ۱ تا ۲ ساعت گذشته مصرف کرده‌اید، ممکن است شستشوی معده انجام شود. در این روش، یک کارمند مراقبت‌های بهداشتی لوله‌ای را مستقیماً از طریق دهان یا بینی وارد معده شما می‌کند. سپس، آنها آب را به معده شما فشار می‌دهند تا قطعات قرص شسته شوند. این کار فقط در صورتی انجام می‌شود که داروهای دیگری، که احتمالاً کشنده‌تر هستند، را نیز بلعیده باشید.
- اگر ظرف ۴ ساعت پس از مصرف دارو به اورژانس مراجعه کنید، مصرف یک دوز زغال فعال توصیه می‌شود. این پودر سیاه رنگ با آبی که سپس می‌نوشید مخلوط می‌شود. این پودر از جذب دارو توسط بدن جلوگیری می‌کند. عوارض جانبی شامل حالت تهوع ، استفراغ و گرفتگی عضلات شکم است.
- پادزهری برای معکوس کردن اثرات بنزودیازپین‌ها به نام فلومازنیل (رومازیکون) وجود دارد. اما معمولاً برای موارد جدی استفاده می‌شود. این دارو می‌تواند باعث بروز علائم ترک و تشنج در افرادی که بنزودیازپین مصرف می‌کنند، شود. ممکن است به دوزهای مکرر نیاز داشته باشید.
اگر پزشکان فکر می‌کنند که شما عمداً بیش از حد مصرف کرده‌اید یا در معرض خطر آسیب رساندن به خود یا دیگران هستید، می‌توانید قبل از ترخیص از بیمارستان به روانپزشک یا متخصص اعتیاد مراجعه کنید.
علل سوء مصرف بنزودیازپین
یکی از دلایل اصلی سوءمصرف بنزودیازپین‌ها، دسترسی گسترده به آنهاست. نسخه‌های تجویز شده تنها در سال ۲۰۲۱ در ایالات متحده شامل موارد زیر بود:
- ۳۴.۶ میلیون دلار برای آلپرازولام (زاناکس)
- ۲۳.۷ میلیون دلار برای کلونازپام (کلونوپین)
- ۲۱.۳ میلیون برای لورازپام (آتیوان، لوریف)
- ۹.۱ میلیون برای دیازپام (والیوم)
- ۴.۷ میلیون برای تمازپام (رستوریل)
برخی از افرادی که بنزودیازپین تجویز می‌کنند، به آنها وابسته می‌شوند و در نهایت از آنها سوءاستفاده می‌کنند. برخی دیگر آنها را به طور غیرقانونی تهیه می‌کنند و عمداً برای سرخوشی از آنها سوءاستفاده می‌کنند. اگر مدت طولانی از آنها استفاده کنید، ممکن است تحمل ایجاد شود. این بدان معناست که برای رسیدن به همان اثر، به دوزهای بالاتر و بالاتری نیاز دارید.
افرادی که سابقه خانوادگی سوءمصرف مواد دارند یا قبلاً مواد را سوءمصرف کرده‌اند، در معرض خطر بیشتری برای سوءمصرف و اعتیاد به بنزودیازپین هستند. اما عواملی در پیشینه و محیط شما نیز نقش مهمی دارند. برخی تحقیقات نشان داده‌اند که عوامل خطر سوءمصرف بنزودیازپین ممکن است شامل موارد زیر باشد:
- جنسیت زن
- سن کمتر (۱۸-۲۵)
- قومیت سفیدپوست
- وضعیت اجتماعی-اقتصادی پایین
- بیکاری
- سابقه کودک آزاری یا سایر آسیب‌های روحی
- فشار همسالان
- سایر اختلالات سلامت روان
درمان اعتیاد به بنزودیازپین
موثرترین درمان برای اختلال مصرف بنزودیازپین، کاهش تدریجی میزان مصرف دارو تحت نظر پزشک است. این کار به جلوگیری از علائم ترک، از جمله تشنج، کمک می‌کند. می‌توانید این کار را در یک مرکز درمانی یا بیمارستان یا در خانه با کمک پزشک خود انجام دهید. این روند کاهش تدریجی ممکن است 10 هفته یا بیشتر طول بکشد.
وقتی دیگر از بنزو استفاده نکنید، برای جلوگیری از عود به حمایت خانواده و دوستان و در صورت امکان، یک متخصص سلامت روان نیاز خواهید داشت. در این مرحله دوم و دشوارتر، ممکن است برای یافتن مسکن و شغل به کمک نیاز داشته باشید.
هیچ دارویی برای درمان اختلال مصرف بنزودیازپین مؤثر نشان داده نشده است.
مهمترین گام در غلبه بر اختلال مصرف بنزودیازپین، تشخیص وجود مشکل و درخواست کمک است. علائم سوء مصرف احتمالی عبارتند از:
- مصرف دارو بیشتر از آنچه که در نظر داشتید
- تمام شدن زودهنگام داروی تجویزی‌تان
- تمرکز روی اینکه چه زمانی می‌توانید مورد بعدی را انجام دهید
- احساس اینکه بدون قرص‌هایتان نمی‌توانید زندگی کنید
- مشکلات در محل کار، مدرسه یا خانه به دلیل مصرف بنزودیازپین
ترک بنزودیازپین‌ها
اگر به طور ناگهانی دوز بنزودیازپین‌های خود را کاهش دهید یا مصرف آنها را متوقف کنید – حتی اگر طبق تجویز پزشک از آنها استفاده می‌کردید – ممکن است علائم ترک را تجربه کنید. هر چه مدت زمان بیشتری از مصرف داروها گذشته باشد، خطر ابتلا به این بیماری بیشتر می‌شود.
علائم ترک ممکن است شامل موارد زیر باشد:
- اضطراب
- افسردگی
- سرگیجه یا بی‌ثباتی
- گرفتگی عضلات معده
- درد سر، صورت، گردن، چشم یا زبان
- طعم بد در دهان شما
- زنگ زدن در گوش‌هایتان
- حساسیت به نور، صدا و بو
- تهوع و استفراغ
- مشکلات خواب یا کابوس
- از دست دادن اشتها
- از دست دادن میل جنسی
علائم جدی‌تر ترک شامل موارد زیر است:
- گیجی یا از دست دادن حافظه
- توهم (دیدن یا شنیدن چیزهایی که وجود ندارند)
- هذیان‌ها (وقتی چیزهایی را باور می‌کنید که درست نیستند) یا از دست دادن ارتباط با واقعیت
- احساس سوزش روی پوست شما
- ضربان قلب سریع، فشار خون بالا و تعریق همراه با لرزش
- تشنج
علائم ممکن است چند ساعت پس از آخرین مصرف بنزودیازپین کوتاه‌اثر شروع شوند. در مورد بنزودیازپین‌های طولانی‌اثر، ممکن است تا ۳ هفته طول بکشد تا علائم ترک ظاهر شوند.
خلاصه مطلب
بنزودیازپین‌ها داروهای آرام‌بخشی هستند که معمولاً برای اضطراب و اختلالات خواب تجویز می‌شوند. اما می‌توانند اعتیادآور باشند، به خصوص اگر به طور منظم یا برای مدت طولانی آنها را مصرف کنید. اگر فکر می‌کنید شما یا یکی از عزیزانتان ممکن است با سوءمصرف بنزودیازپین مشکل داشته باشید، با پزشک یا خط تلفن ویژه دارو تماس بگیرید.
سوالات متداول در مورد بنزودیازپین
سوء مصرف بنزودیازپین چیست؟
پزشکان سوءمصرف بنزودیازپین را به عنوان استفاده از این داروها به دلایل غیرپزشکی برای سرخوشی تعریف می‌کنند.
