آنچه در این مطلب خواهید خواند
خودآزاری دیجیتال زمانی است که فرد نظرات آزاردهنده یا تهدیدهای غیر خودکشی در مورد خود به صورت آنلاین منتشر میکند.
اساساً، این نوعی قلدری سایبری است. تفاوت بزرگ این است که به جای هدف قرار دادن شخص دیگری در فضای آنلاین، خودتان را هدف قرار میدهید. این میتواند به سلامت روانی و جسمی شما آسیب برساند. تحقیقات همچنین نشان میدهد که موارد خودآزاری جدی دیجیتال میتواند نشانه هشدار دهنده خودکشی باشد .
خودآزاری دیجیتال چگونه است؟
خودآزاری میتواند در هر پلتفرم رسانه اجتماعی یا انجمن اینترنتی که به کاربران اجازه میدهد کلمات، تصاویر، عکسها و ویدیوها را ارسال یا به اشتراک بگذارند، رخ دهد.
یک فرد معمولاً محتوا را به صورت ناشناس یا با نام جعلی در یک فضای عمومی منتشر میکند تا دیگران بتوانند آن را ببینند.
برای مثال، ممکن است یک حساب کاربری جعلی در شبکههای اجتماعی مانند اینستاگرام یا اسنپچت باز کنید. سپس، نظرات یا پستهایی در فید خود میگذارید که در مورد خودتان توهینآمیز و آزاردهنده هستند. خود آزاری ممکن است شامل گفتن چیزهای تحقیرآمیزی مانند «من زشت هستم» یا «من بیفایده هستم» باشد، یا ممکن است از بدن خود خجالت بکشید.
ممکن است سایر کاربران در فید شما از طریق نظرات، پاسخها، واکنشها، سوالات یا سایر گزینههای موجود در پلتفرم با محتوا تعامل داشته باشند. آنها همچنین ممکن است این رفتار را تحریک کنند. این میتواند خودآزاری را بدتر کند و خطرناک شود.
خودآزاری دیجیتالی میتواند بر حس عزت نفس و ارزش شخصی شما تأثیر بگذارد. در برخی موارد، میتواند زمینهساز بیماریهای دیگری مانند افسردگی و اضطراب شود. در موارد دیگر، افسردگی یا اضطراب فرد ممکن است باعث شود که او نظرات نفرتانگیز ارسال کند.
چه کسانی در معرض خطر خودآزاری دیجیتال هستند؟
تحقیقات زیادی در مورد این موضوع انجام نشده است، اما تحقیقات فعلی نشان میدهد که نوجوانان و جوانان بیشتر احتمال دارد که در فضای آنلاین به خود آسیب بزنند.
یک مطالعه در سال ۲۰۱۶ که ۵۵۰۰ نفر را در سنین ۱۲ تا ۱۷ سال مورد بررسی قرار داد، نشان داد که تا ۶٪ از بچهها مطالب آزاردهندهای درباره خودشان به صورت آنلاین منتشر کردهاند. احتمال انجام این کار در پسران بیشتر از دختران بود.
این مطالعه همچنین نشان داد که نوجوانانی که یک یا چند معلولیت دارند، بیشتر احتمال دارد که در فضای آنلاین به این رفتار دست بزنند.
نوجوانانی که قبلاً علائم افسردگی داشتهاند، به خود آسیب جسمی رساندهاند، یا افرادی که مشکلات سلامت روان دارند ، بیشتر احتمال دارد محتوای خودآزاری ناشناس منتشر کنند.
دلایل خودآزاری دیجیتال
انگیزههای خودآزاری دیجیتال ممکن است متفاوت باشد. طبق تحقیقات، برخی از دلایلی که نوجوانان این نوع محتوا را منتشر میکنند عبارتند از:
- به عنوان شوخی یا برای اینکه باحال به نظر برسی
- از سرِ خستگی.
- برای نشان دادن اینکه از نظر ذهنی یا جسمی سرسخت هستند و میتوانند از شرایط دشوار جان سالم به در ببرند
- برای دوست یابی آنلاین
- برای همدردی
- برای اطمینان خاطر از دوستان یا غریبههای آنلاین
- برای جلب توجه همسالان یا غریبهها
- برای درخواست کمک یا مشاوره
- برای صحبت کردن با کسی در مورد احساساتش
- تا ببینند کسی به آنها کمک میکند یا نه
- تا ببینیم کسی کاری براش انجام میده یا نه
یک مطالعه همچنین نشان داد که پسران بیشتر به عنوان شوخی، محتوای خودآزاری منتشر میکنند، در حالی که دختران بیشتر این کار را برای جلب همدردی، اطمینان خاطر یا پیدا کردن دوست انجام میدهند.
خودآزاری دیجیتال چگونه میتواند بر سلامت تأثیر بگذارد؟
این میتواند بر سلامت جسمی و عاطفی شما مانند عزت نفس، ارزش قائل شدن برای خود و اعتماد به نفس تأثیر بگذارد. اما همچنین میتواند نشانه بدتر شدن سلامت روان باشد.
کارشناسان دریافتهاند که خودآزاری دیجیتال اغلب یک عامل خطر برای موارد زیر است:
- افسردگی
- اختلالات اضطرابی
- نتیجه آموزشی ضعیف
- چشمانداز شغلی ضعیف
- مسائل مربوط به سوء مصرف مواد
- اختلالات خوردن
یک مطالعه که به بررسی رفتارهای نوجوانان پرداخته است، نشان میدهد افرادی که خودآزاری را به صورت آنلاین منتشر میکنند، ۵ تا ۷ برابر بیشتر احتمال دارد که افکار خودکشی را گزارش کنند و ۹ تا ۱۵ برابر بیشتر احتمال دارد که اقدام به خودکشی کنند.
چگونه میتوان خودآزاری دیجیتال را متوقف یا از آن جلوگیری کرد؟
اگر فکر میکنید فرزندتان یا کسی که میشناسید محتوای خودآزاری را به صورت آنلاین منتشر میکند، چند کار وجود دارد که میتوانید برای جلوگیری از آن و یافتن کمک مناسب انجام دهید. میتوانید:
- حساب جعلی یا ناشناسی که آنها برای آسیب رساندن به خود استفاده میکنند را مسدود کنید.
- فعالیت اینترنتی فرزندتان، مانند وبسایتها و سرویسهای پخش آنلاینی که استفاده میکند را ردیابی یا نظارت کنید، به خصوص اگر ۱۳ سال یا کمتر داشته باشد. چندین برنامه نظارتی وجود دارد و میتوانید مدت زمانی را که میتوانند از اینترنت یا یک دستگاه خاص استفاده کنند، محدود کنید.
- به شرکت یا وبسایت رسانه اجتماعی هشدار دهید یا از آنها بخواهید که محتوا را حذف کنند.
- شواهد را جمعآوری کنید و هرگونه رفتار نگرانکننده را به والدین، معلمان یا سایر مقامات ذیصلاح گزارش دهید.
- منابعی برای حمایت از سلامت روان، مانند درمان یا مشاوره از یک متخصص دارای مجوز، فراهم کنید.
- فضایی امن برای ارتباط آزاد فراهم کنید و در مورد آن با آنها صحبت کنید.
- منابع یا گزینههایی را برای همسالان ایجاد کنید تا چنین رفتارهایی و سایر اشکال بدرفتاری را به مدارس گزارش دهند تا بتوانند از بدتر شدن خودآزاری جلوگیری کنند.
- به فرزندتان در مورد منابع آنلاین و آفلاین موجود در دسترس عموم و نحوه تماس با آنها برای سلامت روان و جسم آموزش دهید.
