آیا تحریک عصب سه قلو (TNS) می‌تواند به کودکان مبتلا به ADHD کمک کند؟

در صورتی که در مورد مطلب این صفحه نظر تکمیلی یا اصلاحی دارید فرم پایین صفحه را تکمیل و برای ما ارسال فرمایید. در صورت پذیرش نظرات اصلاحی شما را به نام خودتان منتشر خواهیم کرد.

آیا تحریک عصب سه قلو (TNS) می‌تواند به کودکان مبتلا به ADHD کمک کند؟

عصب سه قلو مجموعه‌ای از اعصاب در سر شماست که مستقیماً به مغز متصل می‌شود. تحقیقات نشان داده است که استفاده از دستگاهی که این عصب را تحریک می‌کند، به نام دستگاه تحریک عصب سه قلوی خارجی (eTNS)، می‌تواند علائم ADHD را در کودکان بهبود بخشد.

اگرچه دستگاه eTNS به خوبی داروهای محرک عمل نمی‌کند، اما یک گزینه غیر دارویی برای درمان کودکان در سن مدرسه مبتلا به ADHD ارائه می‌دهد.

تحریک عصب سه قلو چیست؟

پالس دستگاه eTNS که با باتری کار می‌کند، اعصاب ساقه مغز را تحریک می‌کند. دانشمندان معتقدند که این امر به نوبه خود، فعالیت بخش‌هایی از مغز را که در توجه، رفتار و احساسات نقش دارند، افزایش می‌دهد.

درمان‌های مشابهی برای درمان سایر بیماری‌ها، از جمله افسردگی و اضطراب، استفاده می‌شود.

در سال ۲۰۱۹، سازمان غذا و دارو (FDA) دستگاه eTNS را برای کودکان ۷ تا ۱۲ ساله‌ای که مبتلا به ADHD هستند اما داروی ADHD مصرف نمی‌کنند، تأیید کرد. (این اولین درمان غیر دارویی برای ADHD است که توسط FDA تأیید شده است.)

برای تهیه این دستگاه به نسخه پزشک نیاز دارید. این دستگاه برای کودکانی که علائم ADHD خفیف تا متوسط ​​دارند توصیه می‌شود.

eTNS چگونه کار می‌کند؟

والدین یا مراقبان، شب‌ها یک پچ حاوی الکترود را روی پیشانی کودک، درست بالای ابروها، قرار می‌دهند. این پچ از طریق یک سیم به دستگاهی به اندازه تلفن همراه متصل است که تحریک را ارائه می‌دهد.

این درمان از امواج مغناطیسی برای ارسال پالس‌های الکتریکی بسیار ضعیف به عصب سه قلو استفاده می‌کند. کودک ممکن است کمی احساس سوزن سوزن شدن روی پوست خود داشته باشد.

درمان تحریک مغز به مدت ۸ ساعت در حالی که کودک خواب است ادامه می‌یابد. پس از اینکه کودک شما به مدت ۴ هفته از دستگاه استفاده کرد، پزشک باید او را معاینه کند تا میزان عملکرد دستگاه را ارزیابی کند.

eTNS چقدر خوب کار می‌کند؟

در طول یک مطالعه چهار هفته‌ای روی ۶۲ کودک ۸ تا ۱۲ ساله، محققان و والدین علائم کودکان را زیر نظر گرفته و ارزیابی کردند. این مطالعه شامل دو گروه بود – یکی که از دستگاه TNS استفاده کرد و دیگری که از یک دستگاه دارونما (ساختگی) استفاده کرد.

هر هفته، محققان با استفاده از پرسشنامه والدین در مورد رفتار و یک مقیاس بالینی که علائم ADHD را اندازه‌گیری می‌کند، کودکان را پیگیری می‌کردند.

بسیاری از علائم در کودکانی که از eTNS استفاده می‌کردند، بهبود یافت. نمرات آنها در مقیاس علائم به طور متوسط ​​۳۱ درصد کاهش یافت، در حالی که این کاهش برای کودکانی که از دستگاه ساختگی استفاده می‌کردند، ۱۸ درصد بود.

مطالب بیشتری برای شما داریم

موضوع موردنظر خود را انتخاب کنید و به مجموعه‌ای از مطالب پزشکی و سلامت دسترسی داشته باشید.

علائم خود را بهتر بررسی کنید با انتخاب علائم، نشانه‌ها یا بیماری موردنظر، اطلاعات مرتبط را سریع‌تر پیدا کنید.
ابزار بررسی علائم بیماری

اما مشاهده نتایج با این دستگاه نسبت به داروهای محرک ADHD بیشتر طول کشید – تا ۴ هفته. این داروها گاهی اوقات می‌توانند علائم بهبود را در عرض چند ساعت ایجاد کنند. این بهبودها همچنین به اندازه داروهای محرک شدید نبودند. محققان گفتند که مزایای آن مشابه داروهای غیرمحرک ADHD است.

همچنین از کودکان قبل و بعد از مطالعه اسکن مغزی گرفته شد. آن‌هایی که eTNS دریافت کرده بودند، فعالیت بیشتری در نواحی مغزشان که تحت تأثیر ADHD قرار دارد، نشان دادند.

اگرچه این نتایج امیدوارکننده به نظر می‌رسند، کارشناسان می‌گویند برای بررسی موارد زیر به مطالعات بیشتر و گسترده‌تری نیاز داریم:

والدین یا مراقبان، شب‌ها یک پچ حاوی الکترود را روی پیشانی کودک، درست بالای ابروها، قرار می‌دهند. این پچ از طریق یک سیم به دستگاهی به اندازه تلفن همراه متصل است که تحریک را ارائه می‌دهد.
  • اثرات درمان eTNS چه مدت ممکن است ادامه داشته باشد؟
  • چگونه با داروها و روان‌درمانی مقایسه می‌شود
  • اگر ممکن است برای افراد زیر ۸ سال یا بالای ۱۲ سال مفید باشد
  • آیا منجر به بهبود در مدرسه، زندگی اجتماعی و رفتار می‌شود؟
  • اثرات طولانی مدت eTNS چیست؟

عوارض جانبی احتمالی چیست؟

برخی از کودکانی که در مطالعات eTNS شرکت داشتند، عوارض جانبی جزئی از جمله موارد زیر را گزارش کردند:

  • خواب‌آلودگی
  • سردرد
  • خستگی
  • مشکل در خوابیدن
  • فشردن دندان‌ها به هم
  • افزایش اشتها

برخی نیز وزن اضافه کردند و نبض تندتری داشتند.

این عوارض جانبی جدی‌تر از عوارضی نیستند که برخی از کودکان هنگام مصرف داروهای ADHD دارند. عوارض جانبی داروهای محرک ADHD می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

  • از دست دادن اشتها
  • مشکل در خوابیدن
  • تحریک پذیری
  • کاهش وزن

از جمله عوارض جانبی داروهای غیرمحرک ADHD می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • مشکلات معده از جمله حالت تهوع
  • سردرد
  • خواب‌آلودگی
  • بی‌خوابی

آیا eTNS برای فرزند من مناسب است؟

درمان‌های ADHD – شامل داروها، رفتاردرمانی و رژیم‌های مکمل مانند بیوفیدبک – برای هر کودک متفاوت عمل می‌کنند. هیچ‌کدام ۱۰۰٪ مؤثر نیستند. مهم است که درمان یا ترکیبی از درمان‌های مناسب را برای فرزندتان پیدا کنید.

اگر داروهای ADHD برای فرزند شما به خوبی عمل نمی‌کنند یا عوارض جانبی زیادی دارند، eTNS ممکن است انتخاب خوبی باشد. همچنین اگر نمی‌خواهید فرزندتان از داروهای ADHD استفاده کند، می‌توانند جایگزین مناسبی باشند.

با این حال، eTNS برای همه مناسب نیست. کودکانی که ضربان‌ساز قلب، پمپ انسولین و سایر دستگاه‌های پزشکی دارند، نباید از این دستگاه‌ها استفاده کنند. هرگز از آن در نزدیکی تلفن همراه استفاده نکنید زیرا سیگنال‌های تلفن ممکن است در درمان اختلال ایجاد کند.

از آنجا که این دستگاه فقط به عنوان یک درمان واحد آزمایش شده است، ما نمی‌دانیم که آیا استفاده از آن در کنار درمان‌های سایر بیماری‌هایی که ممکن است فرزند شما داشته باشد، بی‌خطر است یا خیر. و ما نمی‌دانیم که آیا می‌تواند در کنار داروهای ADHD مؤثر باشد یا خیر.

علائم خود را بهتر بشناسید علائم، نشانه‌ها یا بیماری موردنظر خود را بررسی کنید.
ابزار بررسی علائم بیماری

در صورتی که در مورد مطلب این صفحه نظر تکمیلی یا اصلاحی دارید فرم زیر را تکمیل و برای ما ارسال فرمایید. در صورت پذیرش نظرات اصلاحی شما را به نام خودتان منتشر خواهیم کرد.

This field is hidden when viewing the form
در صورتی که در مورد مطلب, نحوه نگارش یا ترجمه, شکل یا محتوا و معادل سازی فارسی یا هر موضوع مرتبط با مطالب این صفحه نظری دارید لطفا در اینجا بنویسید. در صورت تمایل به همکاری یا تماس با شما قسمت های دیگر را هم تکمیل نمایید.
نام
آیا در قلمرو مرتبط با این مطلب فعالیت, تجربه یا تخصص دارید؟

مطالب اخیر

هم‌زمانی عفونت HIV و هپاتیت
A

هم‌زمانی عفونت HIV و هپاتیت

اگر به HIV مبتلا باشید، احتمال ابتلا به عفونت ویروسی کبد، یعنی هپاتیت، در شما بیشتر از افرادی است که HIV ندارند. همچنین احتمال دارد در آینده نیز به هپاتیت مبتلا شوید. دلیل آن این است که HIV و دو نوع جدی‌تر هپاتیت، یعنی هپاتیت B و هپاتیت C، می‌توانند […]
HIV و افسردگی
A

HIV و افسردگی

افسردگی یکی از شایع‌ترین اختلالات روانی در بسیاری از کشورهاست؛ به‌ویژه در میان افراد مبتلا به HIV. اگر با HIV زندگی می‌کنید، احتمال ابتلا به افسردگی در شما حدود سه برابر بیشتر از افرادی است که HIV ندارند. دلایل مختلفی برای این موضوع وجود دارد. استرس و انگ اجتماعی مرتبط […]
لیپودیستروفی و HIV
A

لیپودیستروفی و HIV

لیپودیستروفی (Lipodystrophy) اختلالی در نحوه تولید، مصرف و ذخیره چربی در بدن است. به این وضعیت، تغییر یا جابه‌جایی توزیع چربی بدن نیز گفته می‌شود. در گذشته، لیپودیستروفی بیشتر با برخی از داروهای قدیمی‌تر ضدرتروویروسی (ART) مورد استفاده برای درمان HIV دیده می‌شد. اما امروزه با کنترل بهتر عفونت HIV […]
HIV و زوال عقل
A

HIV و زوال عقل

در مراحل پیشرفته عفونت HIV، ممکن است کاهش توانایی‌های ذهنی و بدتر شدن مهارت‌های حرکتی ایجاد شود. هنگامی که ویروس سیستم عصبی را درگیر می‌کند، می‌تواند به مغز آسیب برساند و باعث ایجاد اختلالات عصبی‌ شناختی مرتبط با HIV (HIV-associated neurocognitive disorders یا HAND) شود. علائم HAND می‌توانند شامل دست‌کم […]
بیماری‌های پوستی مرتبط با HIV/AIDS
A

بیماری‌های پوستی مرتبط با HIV/AIDS

HIV/AIDS چیست؟ HIV یا ویروس نقص ایمنی انسانی (Human Immunodeficiency Virus)، ویروسی است که موجب ابتلا به ایدز (AIDS) یا سندرم نقص ایمنی اکتسابی (Acquired Immune Deficiency Syndrome) می‌شود. این ویروس توانایی بدن برای مقابله با عفونت‌ها و سرطان را کاهش می‌دهد. زمانی گفته می‌شود فرد مبتلا به HIV به […]