آنچه در این مطلب خواهید خواند
حواسپرتی. اشیاء گمشدهی بیشمار. انرژی بیپایان. وقفهها. فراموشی . والدین کودکی مبتلا به ADHD (اختلال بیشفعالی کمبود توجه) بودن، گاهی اوقات میتواند فوقالعاده ناامیدکننده باشد. شما میخواهید چرخهی ناراحتی مداوم از فرزندتان را بشکنید، اما مطمئن نیستید چگونه.
در اینجا چند نکته وجود دارد که میتواند به شما کمک کند زندگی هر دوی شما را در خانه آسانتر کنید.
تماس چشمی برقرار کنید
شاید فرزند شما در تمرکز کردن مشکل دارد و به راحتی حواسش پرت میشود. وقتی به او میگویید کاری را انجام دهد، اغلب فراموش میکند. اغلب این به این دلیل است که آنها واقعاً آنچه را که شما گفتهاید پردازش نکردهاند.
سعی کنید از فرزندتان بخواهید هنگام صحبت کردن به چشمان شما نگاه کند . سپس از او بخواهید حرفهایتان را تکرار کند. این کار به او کمک میکند تا حرفهایش را در ذهنش تثبیت کند ، نه اینکه از یک گوش وارد و از گوش دیگر خارج کند.
وظایف را تقسیم کنید
کارهای بزرگ میتوانند برای هر کودکی طاقتفرسا به نظر برسند. این امر به ویژه در مورد کودکان مبتلا به ADHD صادق است . آنها هیچ ایدهای ندارند که از کجا شروع کنند، حتی از کاری که ممکن است برای شما کوچک به نظر برسد. یادگیری تقسیم وظایف به بخشهای کوچکتر و قابل انجام، مهارتی است که فرزند شما تا آخر عمر از آن استفاده خواهد کرد.
فرض کنید میخواهید فرزندتان اتاقش را تمیز کند. بسته به اینکه اتاقش چقدر نامرتب است، این میتواند یک کار بزرگ باشد. برای بچههای بزرگتر، فهرستی از مراحلی که میتوانند تیک بزنند تهیه کنید. برای مثال، مرتب کردن تخت، قرار دادن لباسهای کثیف در سبد، قرار دادن لباسهای تمیز سر جایشان، قرار دادن اسباببازیها در جای خودشان، گردگیری و غیره.
اگر فرزند شما کوچکتر است، از او بخواهید یک کار را انجام دهد و سپس برای فهمیدن اینکه در مرحله بعد چه کاری باید انجام دهد، به شما مراجعه کند. برای مثال، میتوانید با این شروع کنید که از او بخواهید تمام بلوکهای اتاق را جمع کند و آنها را سر جایشان بگذارد. در مرحله بعد، او میتواند روی جمع کردن تمام لباسها کار کند. حتی میتوانید این کار را به یک بازی تبدیل کنید.
تمرین مهارتهای اجتماعی
فرزند شما ممکن است مشکلاتی در تکانشگری، طغیانهای عاطفی و قطع کردن حرف دیگران داشته باشد. این میتواند تأثیر منفی بر تعاملات او با همسالانش داشته باشد.
با فرزندتان چتهای تمرینی داشته باشید. به آرامی به آنها یادآوری کنید که وسط حرفشان نپرند. آنها را تشویق کنید وقتی احساساتی میشوند نفس عمیق بکشند. به آنها نشان دهید که چگونه با بده بستان برابر مکالمه کنند. با آنها در مورد همدلی و دلسوزی برای دیگران صحبت کنید.
تحصیل کنید
در مورد ADHD مطالعه کنید و هر آنچه میتوانید را بیاموزید. این به شما کمک میکند فرزندتان را بیشتر درک کنید و برای حمایت از او مجهزتر باشید.
نقاط قوت را برجسته کنید
کودکان مبتلا به ADHD ممکن است در طول روز انتقادات زیادی از دوستان، اعضای خانواده و معلمان بشنوند. حتی نظرات تمسخرآمیز نیز میتواند آزاردهنده باشد. به همین دلیل، آنها به بازخورد مثبت، اطمینان خاطر و حمایت زیادی نیاز دارند.
مطالب بیشتری برای شما داریم
موضوع موردنظر خود را انتخاب کنید و به مجموعهای از مطالب پزشکی و سلامت دسترسی داشته باشید.
فرزند شما در چه چیزی مهارت دارد؟ به چه چیزی بیشتر علاقه دارد؟ شاید او واقعاً به علم علاقه دارد یا اینکه او یک هنرمند نوپا است. او را در این زمینهها تشویق کنید. طرفدار شماره یک فرزندتان باشید. هر کاری که میتوانید انجام دهید تا اشتیاق و علاقه او را افزایش دهید، چه خریدن کتابی در مورد آزمایشهای علمی برای او باشد و چه بردن او به یک نمایشگاه هنری.
از برنامههای بهرهوری استفاده کنید
برای بچههای بزرگتر و نوجوانان ، برنامههای بهرهوری را بررسی کنید. این برنامهها میتوانند به آنها در انجام همه کارها، از یادگیری مدیریت پول گرفته تا پیگیری کارهای خانه و تمرکز حواس، کمک کنند. تقویمهایی وجود دارد که به آنها کمک میکند تا وظایف خود را پیگیری کنند و برنامههایی که تلفنهای هوشمند و تبلتها را قفل میکنند تا حواسپرتی آنها را محدود کنند. حتی برنامههایی وجود دارد که میتواند به آنها در تمرین مهارتهای اجتماعی کمک کند.
درباره ADHD صحبت کنید
از صحبت کردن با فرزندتان در مورد ADHD نترسید . در مورد چگونگی تأثیر آن بر آنها و کارهایی که میتوانید با هم انجام دهید تا زندگی را آسانتر کنید و آن مهارتهای مهم زندگی را بیاموزید، صحبت کنید. اگر شما هم به این اختلال مبتلا هستید، آنچه به شما کمک کرده است را به اشتراک بگذارید.
یک فضای تکالیف ایجاد کنید
با محدود کردن عوامل حواسپرتی و تشویق به نظم و ترتیب، زمان انجام تکالیف را آسانتر کنید. یک میز یا نیمکت بدون صفحه نمایش در اتاق قرار دهید. از تایمر استفاده کنید تا فرزندتان بداند چه زمانی میتواند استراحت کند. آنها را تشویق کنید که از یک برنامهریز برای پیگیری تکالیف خود استفاده کنند و یادداشتها و یادآوریها را بنویسند. به آنها نشان دهید که چگونه وسایل مدرسه، پوشهها و تکالیف خود را به گونهای سازماندهی کنند که به آنها کمک کند خودشان مسئول آن باشند.
هر کودکی به طور متفاوتی یاد میگیرد. آیا فرزند شما در سکوت بهتر یاد میگیرد یا با کمی صدای پسزمینه مانند موسیقی ؟ آیا خواندن یا مطالعه برای امتحان برای او وقتی که در حال حرکت است آسانتر است یا وقتی نشسته یا ایستاده است؟ به فرزندتان کمک کنید تا بفهمد چه چیزی برایش بهتر است.
انتظارات را شفاف بیان کنید
چه قوانین خانه باشد، چه کارهای روزمره یا رفتار، مطمئن شوید که فرزندتان دقیقاً میداند چه انتظاری از او دارید. یک جدول کارهای خانه درست کنید تا به او کمک کنید تا آنها را پیگیری کند. فهرستی از قوانین را آویزان کنید و در صورت نیاز فرزندتان را به آن ارجاع دهید. قبل از اینکه جایی بروید، با فرزندتان در مورد نحوهی عملکرد مورد انتظارتان صحبت کنید.
اگر میخواهید رفتارهای خاصی را تغییر دهید، هر بار روی یک یا دو مورد تمرکز کنید. فرض کنید فرزندتان در به خاطر سپردن مسواک زدن مشکل دارد . برای هر روز هفته، یک جدول با دو خانه درست کنید. هر بار که مسواک میزند ، به او یک برچسب بدهید تا روی جدول بچسباند (اگر بزرگتر است، میتواند خانه را علامت بزند یا رنگ کند). وقتی تعداد مشخصی برچسب/خانه علامت بزند، جایزه میگیرد. در نهایت، مسواک زدن به یک عادت تبدیل میشود و میتوانید رفتار دیگری را برای کار کردن انتخاب کنید.
رفتار درمانی را در نظر بگیرید
رفتار درمانی روشی مؤثر برای درمان ADHD است، به خصوص برای کودکان زیر ۱۲ سال. این روش زمانی که توسط والدین ارائه شود، بهترین نتیجه را میدهد. آموزش در مدیریت رفتار میتواند به فرزندتان کمک کند تا در خانه، مدرسه و محیطهای اجتماعی عملکرد بهتری داشته باشد. کودکان بزرگتر و نوجوانان ممکن است از مراجعه به یک درمانگر برای رفتار درمانی به تنهایی بهرهمند شوند.
اگر به رفتاردرمانی برای والدین علاقهمند هستید، درمانگری پیدا کنید که بهطور خاص والدین را آموزش دهد. این آموزش میتواند بهصورت فردی، گروهی یا آنلاین باشد.
مثبت بمانید
به یاد داشته باشید که ADHD تقصیر هیچکس نیست. بله، این بیماری میتواند هم برای شما و هم برای فرزندتان چالشبرانگیز باشد، اما همچنین باعث میشود فرزندتان آن کسی باشد که هست. شاید آنها همه چیز را فراموش کنند، اما به طرز شگفتانگیزی خلاق نیز هستند. آنها ممکن است مانند یک گردباد در لباس یک کودک باشند، اما وقتی صحبت از فعالیتهای مورد علاقهشان میشود، تمرکز فوقالعادهای دارند. تمام آنچه فرزندتان هست را بپذیرید. از او حمایت، تشویق و حمایت کنید.
اگر در مثبت بودن مشکل دارید، یک گروه پشتیبانی حضوری یا آنلاین پیدا کنید. شنیدن اینکه دیگران تجربیات مشابهی را پشت سر میگذارند و نحوه مدیریت آنها میتواند کمک کند. کمتر احساس تنهایی خواهید کرد و میتوانید با کسانی که شما را درک میکنند صحبت کنید.
