آنچه در این مطلب خواهید خواند
سطح هورمونها، مسائل عاطفی، فشارهای اجتماعی — در این سن، دختر شما تغییرات زیادی را تجربه میکند، برخی به راحتی قابل مشاهده هستند و برخی دیگر نه.
بدن آنها
بلوغ در دختران بین ۸ تا ۱۳ سالگی شروع میشود و حدود ۱۴ یا ۱۵ سالگی به پایان میرسد. ابتدا سینهها شروع به رشد میکنند و به دنبال آن رشد مو در زیر بغل و ناحیه تناسلی رخ میدهد. آنها احتمالاً حدود ۲ سال پس از شروع رشد سینههایشان، اولین پریود خود را تجربه میکنند، اما هر دختری متفاوت است. طبیعی است که آنها کمی زودتر یا کمی دیرتر از سایر دختران همسن خود پریود شوند.
بسیاری از تغییرات فیزیکی دیگر نیز در حال رخ دادن است. آنها احتمالاً قبلاً جهش رشدی داشتهاند، قدشان بلندتر شده و باسن و رانهایشان پهنتر شده است و ممکن است کمی آکنه داشته باشند.
احساسات و دوستانشان
دختران در این سن در تلاشند تا بفهمند چه کسی هستند و چگونه در جمع قرار میگیرند. دختر شما ممکن است قوانین خانه و مدرسه را زیر سوال ببرد و آنها را به چالش بکشد. همانطور که آنها به دنبال آزادی بیشتر هستند، شروع به فاصله گرفتن از شما میکنند. این طبیعی است زیرا آنها یاد میگیرند که چگونه مستقلتر باشند.
دختران میتوانند هم از این مرحله جدید در زندگی خود هیجانزده باشند و هم از تغییرات بدن خود خجالت بکشند. نگرانی در مورد ظاهر خود و توجه بیشتر به تصویر بدن و لباسهایشان برای دختران جوان امری عادی است. آنها همچنین ممکن است احساس اضطراب کنند و این احساسات ممکن است روزانه تغییر کند.
به دلیل این نگرانی – که اغلب توسط رسانهها بزرگنمایی میشود – دختران در این سن ممکن است رژیم بگیرند. با این حال، زمان مناسبی برای کاهش غذا نیست، زیرا آنها هنوز در حال رشد هستند. اختلالات خوردن گاهی اوقات در اوایل نوجوانی ظاهر میشود.
در ۱۴ سالگی، دختر شما بیشتر با گروه همسالان خود درگیر است. پذیرش از سوی دوستانشان بسیار مهم است و آنها خود را با دوستانشان مقایسه میکنند. آنها ممکن است برای امتحان کردن مواد مخدر یا سیگار تحت فشار باشند. اکثر نوجوانان به دوستان خود پیام میدهند و در پلتفرمهای اجتماعی مانند تیک تاک یا اینستاگرام فعال هستند. آنها ممکن است زمان بیشتری را در رسانههای اجتماعی بگذرانند، حتی اگر شما از آن آگاه نباشید.
احتمالاً شنیدهاید که نوجوانان میتوانند دمدمی مزاج باشند، و فرزند ۱۴ ساله شما هم از این قاعده مستثنی نیست. آنها روی خودشان تمرکز دارند و بین اعتماد به نفس و شک به خود در نوسان هستند. آنها میتوانند خجالتی باشند زیرا احساس میکنند مرکز توجه هستند. تغییرات هورمونی، مشکل در تصویر ذهنی از خود، پذیرفته شدن توسط دوستان و فاصله گرفتن از شما، همگی میتوانند در این امر نقش داشته باشند.
مدرسه در مرکز زندگی فرزند ۱۴ ساله شما قرار دارد و در این سن، مسئولیت و استرس بیشتری را متحمل میشود. این به خودشان بستگی دارد که به کلاسهایشان برسند، تکالیفشان را انجام دهند و فعالیتهای فوق برنامه را مدیریت کنند، در حالی که با دوستان، انتظارات بیشتر و حواسپرتیهای فراوان دست و پنجه نرم میکنند.
مغز در حال رشد آنها
بچهها با سرعتهای متفاوتی پیشرفت میکنند، اما توانایی تفکر انتزاعی در آنها افزایش مییابد و ممکن است حس قویتری از درست و غلط داشته باشند. آنها میتوانند بلندمدتتر فکر کنند و برای خود اهدافی تعیین کنند.
گاهی اوقات مشکلات توجه یا یادگیری به دلیل سختتر شدن تکالیف مدرسه در مقاطع بالاتر، اکنون بروز میکنند.
مغز آنها هنوز در حال رشد است و تغییرات مغزی در دوران نوجوانی ممکن است توضیح دهد که چرا اختلالات روانی ممکن است ظاهر شوند. مرتباً با دخترتان در تماس باشید تا ببینید چه احساسی دارد. مطمئن شوید که آنچه به نظر میرسد دمدمی مزاجی نوجوانان است، چیزی جدیتر مانند افسردگی نباشد. اگر در مورد سلامت روان آنها نگرانی دارید ، فوراً با پزشک آنها صحبت کنید.
ایمنی و سلامت آنها
هر چقدر هم که دخترتان بخواهد مستقل باشد، باز هم به حمایت و راهنمایی شما نیاز دارد، به خصوص وقتی صحبت از حفظ امنیت و سلامت او میشود.
- با آنها در مورد خطرات مواد مخدر، سیگار کشیدن صحبت کنید. الگویی برای رفتار سالم باشید.
- همیشه بدانید که نوجوانتان کجاست، چه زمانی به خانه برمیگردد و با چه کسی است. به او اطمینان دهید که همیشه میتوانید او را از هر جمعی که دوست ندارد نجات دهید؛ اگر احساس ناراحتی میکند یا از فعالیت گروهی لذت نمیبرد، با یک تماس یا پیامک میتوانید او را پیدا کنید.
- غذای سالم سرو کنید و تا حد امکان به عنوان یک خانواده با هم غذا بخورید.
- مطمئن شوید که فرزند ۱۴ سالهتان هر سال به پزشک و سالی دو بار به دندانپزشک مراجعه میکند.
- به آنها کمک کنید تا راههای سالمی برای مقابله با استرس پیدا کنند. نحوهی انجام این کار را با آنها در میان بگذارید.
- زمان استفاده از صفحه نمایش را به ۲ ساعت در روز محدود کنید (بدون احتساب زمان انجام تکالیف) و مراقب باشید که دخترتان چه چیزهایی را تماشا میکند و میخواند.
- آنها را تشویق کنید که هر روز یک ساعت فعالیت بدنی داشته باشند.
- آنها را تشویق کنید که به اندازه کافی بخوابند؛ اکثر نوجوانان این کار را نمیکنند. کمبود خواب ، تمرکز در مدرسه را دشوارتر میکند و میتواند باعث افزایش بدخلقی شود.
کارهای بیشتری که میتوانید انجام دهید
اختلاف نظر با نوجوانتان طبیعی است. دعواهایتان را خودتان انتخاب کنید. مسائل مهم، مانند امنیت و مدرسه را برای تمرکز انتخاب کنید. زیاد نگران لباس و مدل مو نباشید.
موارد دیگری که باید به آنها توجه کنید:
- با دوستان دخترتان و والدین آنها آشنا شوید.
- در مدرسهشان مشارکت کنید. به جلسات اولیا و مربیان بروید و به انجمن اولیا و مربیان بپیوندید. با معلمان آنها آشنا خواهید شد و اطلاعات بیشتری در مورد عملکرد و رفتارشان کسب خواهید کرد.
- اگر فکر میکنید ممکن است مشکل توجه یا یادگیری داشته باشند، در اسرع وقت آنها را ارزیابی کنید.
- با قدردانی از تلاشهایشان، حتی زمانی که اوضاع آنطور که امیدوار بودند پیش نمیرود، به افزایش عزت نفس آنها کمک کنید. اعمالشان را تحسین کنید، نه فقط ظاهرشان را.
- وقتی اختلافی پیش میآید، به حرفهای طرف مقابل گوش دهید و به هر سوالی که ممکن است داشته باشند پاسخ دهید. نظرخواهی کنید و در صورت لزوم، برخی از پیشنهادات آنها را دنبال کنید.
- ممکن است در فعالیتهای مدرسه و اجتماعی احساس سردرگمی کنند. به آنها اطمینان دهید که ایجاد محدودیت اشکالی ندارد.
- نظر آنها را در مورد تصمیمات خانوادگی بپرسید و به آنها فرصت دهید تا بیشتر در مورد تصمیمات خودشان تصمیم بگیرند.
- آنها به اندازه کافی بزرگ شدهاند که کارهای خانه را انجام دهند – جاروبرقی کشیدن، تمیز کردن، انجام کارهای حیاط، درست کردن ناهار خودشان – و مشارکت کردن به آنها کمک میکند تا احساس ارزشمندی و شایستگی کنند.
- آنها را تشویق کنید که چالشهای جدیدی را بپذیرند، مثلاً صرف نظر از اینکه دوستانشان چه ورزشی انجام میدهند و حتی اگر فکر نمیکنند که میتوانند به تیم راه پیدا کنند، یک ورزش را امتحان کنند.
- به آنها پیشنهاد دهید که برای هدفی که به آن اعتقاد دارند داوطلب شوند. در این صورت احساس ارزشمندی میکنند و عزت نفسشان افزایش مییابد.
- با هم وقت بگذرانید. کاری را انجام دهید که هر دو دوست دارید. یک مکالمه خوب ممکن است به طور طبیعی اتفاق بیفتد.
