آنچه در این مطلب خواهید خواند
بیشتر افراد از اولین حمله قلبی جان سالم به در میبرند و به زندگی کامل و پرباری ادامه میدهند. برای اطمینان از اینکه شما نیز همین کار را انجام میدهید، مراحلی وجود دارد که باید انجام دهید.
درست به آن برسید
معمولاً پس از حمله قلبی، شما به مدت ۲ روز تا یک هفته در بیمارستان بستری خواهید بود . اما اگر عوارضی داشته باشید یا اگر عملهای دیگری مانند جراحی بایپس انجام داده باشید، احتمالاً مدت بیشتری در بیمارستان خواهید ماند.
یکی از اولین چیزهایی که ممکن است در بیمارستان متوجه شوید این است که ممکن است روال مصرف داروهای شما تغییر کند. پزشک ممکن است دوز یا تعداد داروهایی که مصرف میکنید را تغییر دهد. احتمالاً داروهای جدیدی نیز برای شما تجویز خواهد کرد. این داروها علائم شما و مواردی را که در وهله اول منجر به حمله قلبی شما شدهاند، درمان و کنترل میکنند.
مهم است که در مورد داروهای خود با پزشک خود صحبت کنید. مطمئن شوید که:
- اسم هر چیزی که میگیرید را بدانید.
- در مورد نحوه و زمان مصرف آنها شفاف باشید.
- در مورد عوارض جانبی از پزشک خود سوال کنید.
- یاد بگیرید که هر دارو چه کاری انجام میدهد و چرا آن را مصرف میکنید.
- فهرستی از داروهایی که مصرف میکنید تهیه کنید. آن را همراه خود داشته باشید تا در مواقع اضطراری یا در صورت نیاز به مشورت با پزشک دیگر در مورد آنها، از آن استفاده کنید.
احساسات خود را نادیده نگیرید
پس از حمله قلبی، طبیعی است که احساس کنید:
این موارد اغلب بین ۲ تا ۶ ماه طول میکشند. آنها میتوانند بر موارد زیر تأثیر بگذارند:
- توانایی ورزش کردن
- زندگی خانوادگی و کار
- بهبودی کلی
مراجعه به پزشک یا متخصص سلامت روان میتواند به شما در مقابله با احساسات منفی کمک کند. خانوادهتان را نیز از آنچه که تجربه میکنید مطلع کنید. اگر آنها ندانند، نمیتوانند کمکی کنند.
توانبخشی قلبی
بسیاری از بیمارستانها برنامه توانبخشی سرپایی دارند. اگر بیمارستان شما این برنامه را ندارد، پزشک ممکن است شما را به یک مرکز قلب که این برنامه را دارد، ارجاع دهد.
این موارد میتوانند از بسیاری جهات به شما کمک کنند:
- آنها میتوانند به تسریع بهبودی شما کمک کنند.
- شما با افرادی که در سلامت قلب تخصص دارند، همکاری خواهید کرد .
- کارکنان آنجا به شما نشان خواهند داد که چگونه تغییراتی ایجاد کنید که بتواند از قلب شما محافظت کرده و آن را تقویت کند .
- شما در فعالیتهایی شرکت خواهید کرد که عملکرد قلب شما را بهبود میبخشد و ضربان قلب شما را کاهش میدهد .
- استفاده از آموختههایتان، احتمال عوارض یا مرگ ناشی از بیماری قلبی را کاهش میدهد .
بیشتر برنامههای توانبخشی قلبی از سه بخش تشکیل شدهاند:
- ورزش تحت نظر یک متخصص ورزشی دارای گواهینامه
- کلاسهایی در مورد چگونگی کاهش خطر ابتلا به مشکلات بیشتر
- پشتیبانی برای مقابله با استرس ، اضطراب و افسردگی
تغییراتی که باید ایجاد کنید
برای کاهش خطر حمله قلبی و بیماری قلبی ، باید کارهایی انجام دهید :
سیگار کشیدن را ترک کنید . اگر سیگار میکشید، مهمترین کاری که میتوانید انجام دهید – نه فقط برای قلبتان، بلکه برای کل بدنتان – ترک سیگار است. همچنین این یکی از سختترین تغییراتی است که باید ایجاد کنید. اما پزشک شما میتواند کمک کند.
از پزشک خود در مورد موارد زیر سوال کنید:
- طرحی برای ترک سیگار
- جایگزینهای تنباکو ، مانند آدامس نیکوتین، برچسبهای نیکوتین و داروهای تجویزی
- گروهها و برنامههای حمایتی برای کمک به افراد در ترک
- منابع دیگری که میتوانید برای متوقف کردن استفاده کنید
فقط به این دلیل که قبلاً سیگار را ترک کردهاید، به این معنی نیست که نمیتوانید الان آن را ترک کنید. اکثر مردم قبل از اینکه برای همیشه سیگار را ترک کنند، باید چندین بار تلاش کنند.
همچنین مهم است که اصرار کنید افراد در خانه شما سیگار نکشند. سعی کنید از مکانهایی که افراد سیگاری جمع میشوند نیز دوری کنید. دود سیگار میتواند احتمال ابتلا به بیماری قلبی را افزایش دهد .
فشار خون بالا و کلسترول بالا را درمان کنید . هر دوی این موارد به شریانهای شما آسیب میرسانند . با گذشت زمان، خطر حمله قلبی و سکته مغزی را افزایش میدهند.
ورزش، رژیم غذایی سالم و تغییرات سبک زندگی میتوانند کمک کنند. اما ممکن است کافی نباشند. ممکن است برای کمک به شما دارو تجویز شود.
دیابت و چاقی را مدیریت کنید : آنها عوامل خطر اصلی برای بیماری قلبی و حمله قلبی هستند. اگر دیابت دارید، مهم است که با پزشک خود همکاری کنید تا قند خون خود را کنترل کنید. ورزش، رژیم غذایی و در برخی موارد دارو میتواند کمک کند. با تیم خود همکاری کنید تا برنامهای تهیه کنید.
چاقی نه تنها میتواند منجر به بیماری قلبی، بلکه دیابت نیز شود. پزشک شما میتواند به شما کمک کند تا راهی پیدا کنید که کالری کمتری دریافت کنید و در عین حال کالری بیشتری بسوزانید. او همچنین ممکن است شما را به یک متخصص تغذیه ارجاع دهد و یک برنامه ورزشی برای شما تنظیم کند.
یک رژیم غذایی سالم برای قلب داشته باشید. اگر رژیم غذایی مناسب شما موارد زیر را داشته باشد، آن را انتخاب کردهاید:
- چربیهای ناسالم کمی دارد
- حاوی حداقل ۴ تا ۵ فنجان میوه و سبزیجات در روز
- حداقل دو وعده ماهی ۳.۵ اونسی در هفته مصرف کند.
- شامل حداقل سه وعده ۱ اونسی غلات کامل غنی از فیبر در روز است
- سدیم کمی دارد (کمتر از ۱۵۰۰ میلیگرم در روز)
- از نوشیدنیهای شیرینشده با شکر پرهیز کنید
- گوشت فرآوری شده ندارد.
ممکن است به دلیل داروهایی که مصرف میکنید، محدودیتهای دیگری نیز وجود داشته باشد. در مورد غذاهایی که نباید بخورید، از پزشک خود سوال کنید.
اگر با یک متخصص تغذیه همکاری کنید، تغییر رژیم غذایی آسانتر است. آنها میتوانند به شما در برنامهریزی منوها و یافتن دستور العملها کمک کنند. آنها همچنین به شما در یافتن منابعی که به شما امکان میدهند روی خوردن غذاهای سالم تمرکز کنید، کمک میکنند.
اگر نمیتوانید به عنوان بخشی از برنامه توانبخشی خود با یک متخصص تغذیه همکاری کنید، از پزشک خود بخواهید که شما را به او معرفی کند. همچنین میتوانید دستور العملها و کمکهای غذایی را در وب پیدا کنید.
فعالتر شوید: یکی از مهمترین کلیدهای سلامت قلب، ورزش کردن است. برخی افراد پس از حمله قلبی از ورزش کردن میترسند. اما این دقیقاً همان کاری است که شما باید برای تقویت قلب خود و کاهش احتمال ابتلا به حملات قلبی و بیماریهای قلبی در آینده انجام دهید.
یک برنامه توانبخشی قلبی راهی ایمن برای فعالتر شدن است. اگر برنامهای در دسترس ندارید، حتماً با پزشک خود در مورد اینکه چه سطحی از ورزش برای شما بیخطر است و چگونه میتوانید فعالیت بیشتری را در برنامه روزانه خود بگنجانید، صحبت کنید. آنها ممکن است از شما تست استرس بگیرند تا ببینند چه سطحی از ورزش برای شروع بیخطر است.
همچنین، بپرسید که هنگام ورزش باید مراقب چه علائم هشدار دهندهای باشید و در مورد آنها چه کاری باید انجام دهید.
یک برنامه ورزشی منظم (مثلاً سه تا پنج بار در هفته و هر بار به مدت ۳۰ تا ۳۵ دقیقه) به تقویت قلب شما و بهبود سلامت کلیتان کمک میکند. اما هدف واقعی، فعالتر شدن در زندگی روزمره است. هر چه فعالتر باشید – پیادهروی سریع، بازی با فرزندان یا نوههایتان، دوچرخهسواری و غیره – قویتر و سالمتر خواهید شد.
حمله قلبی نشانه این نیست که باید از زندگی کنارهگیری کنید و از انجام کارهایی که دوست دارید دست بکشید. این نشانه این است که باید سلامت جسمی و روانی خود را در اولویت قرار دهید.
