دارو برای درمان ADHD در کودکان

از ۱۰ والد بپرسید که چگونه با ADHD فرزندانشان رفتار می‌کنند، و احتمالاً ۱۰ پاسخ متفاوت خواهید شنید. دلیلش این است که درمان ADHD شخصی‌سازی شده است. بچه‌ها علائم متفاوتی دارند و درمان به نیازهای کودک بستگی دارد.

اکثر متخصصان توصیه می‌کنند که برای درمان ADHD در کودکان زیر ۶ سال، فقط از درمان دارویی استفاده شود. اگر پزشک شما معتقد باشد که درمان فرزندتان باید شامل دارو نیز باشد، ممکن است موارد زیر را تجویز کند:

• یک داروی واحد
• ترکیبی از انواع مختلف دارو (درمان کمکی)
• دارو به علاوه رفتاردرمانی

پزشک شما ممکن است درمان‌های مختلفی را امتحان کند تا بفهمد چه چیزی برای فرزند شما بهتر است. مهم است به یاد داشته باشید که داروهای ADHD ممکن است برای همه علائم مؤثر نباشند. دارو به همراه روان‌درمانی، درمان توصیه شده برای کودکان بالای ۶ سال است.

سه نوع دارو برای درمان ADHD استفاده می‌شود:

• محرک‌ها
• غیرمحرک‌ها
• داروهای ضد افسردگی

محرک‌ها

پزشک فرزند شما احتمالاً ابتدا یکی از این داروها با دوز پایین را امتحان خواهد کرد. محرک‌ها مدت زیادی است که مورد استفاده قرار می‌گیرند و به خوبی آزمایش شده‌اند. آنها اغلب برای کودکان و نوجوانانی که در مدرسه، محل کار یا خانه با مشکل مواجه هستند، مفید هستند. اگرچه این داروها محرک هستند، اما کودکان را تحریک‌پذیرتر نمی‌کنند. در عوض، می‌توانند به بچه‌ها کمک کنند تا افکار خود را متمرکز کنند و حواس‌پرتی‌ها را نادیده بگیرند.

بعضی از آنها برای استفاده در کودکان بالای ۳ سال تأیید شده‌اند. برخی دیگر برای کودکان بالای ۶ سال تأیید شده‌اند.

اغلب، درمان با دارویی مانند موارد زیر شروع می‌شود:

• آمفتامین (آدرال، آدرال XR، آدزنس XR-ODT )
• سنتانافادین (سیمتریو)
• دکس متیل فنیدات (فوکالین، فوکالین XR )
• لیزدگزامفتامین (ویوانس)
• متیل فنیدات (کنسرتا، دیترانا، جورنای یا ریتالین)
• سردکس متیل فنیدات/ دکس متیل فنیدات (آزستاریس)

در سال ۲۰۲۶، سازمان غذا و دارو (FDA) داروی سنتانافادین (Simtriyo) را تأیید کرد، یک محرک با رهایش تدریجی و مصرف یک بار در روز برای کودکان ۶ سال به بالا که حداقل ۲۰ کیلوگرم وزن دارند. این دارو سطح سه ماده شیمیایی مغز را افزایش می‌دهد: نوراپی نفرین، دوپامین و سروتونین. انتظار می‌رود سیمتریو پس از تصمیم‌گیری سازمان مبارزه با مواد مخدر در مورد نحوه طبقه‌بندی آن به عنوان یک ماده کنترل‌شده، در دسترس قرار گیرد.

این داروها به اشکال مختلفی عرضه می‌شوند:

• کوتاه اثر (رهش فوری). این داروها به سرعت اثر می‌کنند و می‌توانند به سرعت نیز از بین بروند. ممکن است فرزند شما نیاز داشته باشد که چندین بار در روز از این داروها استفاده کند. آنها معمولاً حدود ۴ ساعت اثر می‌کنند.
• اثر متوسط. این داروها چند ساعت بیشتر از داروهای کوتاه‌اثر ماندگاری دارند.
• اشکال طولانی اثر. ممکن است کودک شما فقط یک بار در روز به این نوع دارو نیاز داشته باشد. آنها به مدت ۸ تا ۱۲ ساعت اثر می‌کنند.

شکل و دوز مصرفی کودک شما به علائم و نیازهای او بستگی دارد.

اگر فرزند شما شرایط پزشکی خاصی دارد، نباید داروهای محرک مصرف کند. قبل از تجویز هر دارویی، مطمئن شوید که پزشک از سابقه پزشکی و خانوادگی کامل آنها مطلع است.

غیرمحرک‌ها

این داروها می‌توانند تمرکز و کنترل تکانه را بهبود بخشند. در مواردی که محرک‌ها برای فرزند شما گزینه مناسبی نیستند، برای او مؤثر نیستند یا عوارض جانبی شدیدی ایجاد می‌کنند، ممکن است به تنهایی داروهای غیرمحرک تجویز شوند. اما اغلب با داروهای محرک استفاده می‌شوند – مطالعات نشان می‌دهد که می‌توانند به بهبود درمان کمک کنند.

این داروهای غیرمحرک برای درمان ADHD در کودکان توسط FDA تأیید شده‌اند. (هر سه می‌توانند به عنوان درمان کمکی، همراه با یک محرک، استفاده شوند.):

• آتوموکستین (استراترا)
• کلونیدین هیدروکلراید ER ( Kapvay )
• گوانفاسین (اینتونیو) ER
• ویلوکسازین (Qelbree)

آتوموکستین ( استراترا ) برای استفاده در کودکان ۶ سال و بالاتر تأیید شده است. این دارو با افزایش مقدار ماده شیمیایی نوراپی نفرین در مغز عمل می‌کند. این امر به کاهش علائم ADHD مانند بیش فعالی و رفتار تکانشی کمک می‌کند.

کلونیدین و گوانفاسین در ابتدا برای درمان فشار خون بالا ساخته شدند. اما آنها بر گیرنده‌های شیمیایی خاصی در مغز تأثیر می‌گذارند و می‌توانند به بهبود موارد زیر کمک کنند:

• حافظه
• توجه
• کنترل تکانه
• بیش فعالی
• آشفتگی
• پرخاشگری

آنها داروهای طولانی اثر با رهایش طولانی هستند و می‌توانند ۱۲ تا ۲۴ ساعت در بدن باقی بمانند.

هر سه این داروهای غیرمحرک اغلب در درمان کمکی با یک محرک استفاده می‌شوند. مطالعات نشان می‌دهد که وقتی با یک محرک مصرف شوند، می‌توانند به بهبود درمان کمک کنند.

داروهای ضد افسردگی

برای کودکان و نوجوانانی که مشکلات خلقی نیز دارند، پزشکان ممکن است داروهای ضد افسردگی را به همراه یک محرک تجویز کنند.

این داروها به طور خاص برای ADHD تأیید نشده‌اند، اما مطالعات نشان می‌دهند که به کنترل علائمی مانند بیش‌فعالی و پرخاشگری کمک می‌کنند.

بوپروپیون (ولبوترین) می‌تواند به بهبود خلق و خو در کودکان و نوجوانان مبتلا به ADHD و افسردگی کمک کند. این دارو به عنوان بهبود دهنده تمرکز، انرژی و انگیزه شناخته شده است.

ایمیپرامین (توفرانیل) و نورتریپتیلین (پاملور) دو داروی دیگر هستند. به این داروها داروهای ضد افسردگی سه حلقه‌ای گفته می‌شود و بر انتقال‌دهنده‌های عصبی در مغز شما تأثیر می‌گذارند. این داروها مدتی است که وجود دارند اما به دلیل عوارض جانبی‌شان کمتر مورد استفاده قرار می‌گیرند.

ونلافاکسین (افکسور). این دارو در فرم آهسته رهش خود می‌تواند برای کودکان مبتلا به ADHD و مشکلات خلقی یا اضطرابی استفاده شود.

کودکانی که از قبل داروهای ضد افسردگی مهارکننده MAO مصرف می‌کنند، نباید این داروها را مصرف کنند.

عوارض جانبی

بسیاری از داروهایی که برای درمان ADHD استفاده می‌شوند، عوارض جانبی دارند. قبل از شروع مصرف دارو برای فرزندتان، مطمئن شوید که می‌دانید چه انتظاری باید داشته باشید و به دنبال چه چیزی باشید.

در طول مصرف هر دارویی، مراقب تغییرات رفتاری غیرمعمول فرزندتان باشید و آنها را به پزشک گزارش دهید. همچنین اگر دارویی مؤثر نیست یا عوارض جانبی دارد، به او اطلاع دهید. بدون مشورت با پزشک فرزندتان، دارو را قطع نکنید.

ADHD و سایر شرایط

بسیاری از کودکانی که ADHD دارند، حداقل یک بیماری دیگر مانند افسردگی یا اضطراب نیز دارند. پزشکان اغلب می‌توانند این اختلالات را همزمان درمان کنند، گاهی اوقات با داروهای مشابه.