جدول محتوا
فرزند شما مجموعهای منحصر به فرد از ویژگیهای شخصیتی دارد که او را به فردی که دوست دارید تبدیل میکند. به خصوص در کودکانی که مبتلا به ADHD هستند ، تفاوت مهمی بین رفتار و شخصیت وجود دارد. ADHD با علائمی مانند بیقراری، بیتوجهی و تکانشگری، بیماری است که بر رفتار تأثیر میگذارد.
بنابراین داروهای ADHD نباید شخصیت فرزند شما را تغییر دهند. وقتی فرزند شما داروی ADHD مناسب – و با دوز مناسب – را مصرف میکند، باید انتظار تغییر مثبتی در رفتار او داشته باشید. این تغییر ممکن است به صورت تمرکز، برنامهریزی و پیگیری بهتر و تکانشگری و بیشفعالی کمتر باشد. فرزند شما ممکن است تجربیات بهتری را در مدرسه و اجتماع گزارش کند. این میتواند احساس اعتماد به نفس و عزت نفس او را افزایش دهد.
گاهی اوقات، چیزی که ممکن است به عنوان یک ویژگی شخصیتی به نظر برسد، در واقع میتواند تلاش فرزند شما برای مقابله با ADHD باشد. به عنوان مثال، در تلاش برای مدیریت زمان و تمرکز، ممکن است در مورد برنامهها سختگیر شوند. اگر تلاشهایشان برای اجتماعی بودن در گذشته شکست خورده باشد، ممکن است در محیطهای اجتماعی کمتر صحبت کنند یا اعتماد به نفس داشته باشند. ممکن است بیتفاوت به نظر برسند یا به سرعت درگیر رفتارهای پرخطر شوند. هر یک از این ویژگیها از علائم ADHD است.
«اثر زامبی»
داروهای ADHD هرگز نباید سرزندگی، کنجکاوی یا شادی فرزند شما را از بین ببرند. بچهها هنوز هم باید بچه باشند. نحوه واکنش هر کودک به داروهای ADHD بسیار متفاوت است و گاهی اوقات به طور غیرمنتظرهای. بنابراین برنامه درمانی فرزند شما باید متناسب با او تنظیم شود و تحت نظارت دقیق پزشک باشد.
داروهای محرکی که معمولاً برای ADHD استفاده میشوند، در صورت تجویز مؤثر، در اکثر کودکان به خوبی عمل میکنند. اما یافتن داروی مناسب و دوز مناسب میتواند زمانبر باشد. (ممکن است این فرآیند را تیتراسیون بنامید .)
گاهی اوقات، والدین میگویند فرزندشان وقتی شروع به مصرف داروی محرک ADHD میکند، گیج به نظر میرسد. این «اثر زامبی» نوعی تمرکز بیش از حد است که میتواند به معنای بالا بودن دوز دارو باشد.
کودکانی که داروهای محرک مصرف میکنند، ممکن است عوارض جانبی مانند تغییرات شخصیتی را تجربه کنند. ممکن است رفتارشان هیجانزدهتر یا گوشهگیرتر شود. ممکن است انعطافپذیری خود را از دست بدهند یا رفتارهای وسواسی-اجباری از خود نشان دهند. ممکن است بیشتر گریه کنند. این علائم احتمالاً با تغییر دارو یا دوز دارو از بین میروند. اما اگر فرزندتان شروع به شنیدن یا دیدن چیزهایی کرد که وجود ندارند یا به نظر پارانوئید میآید، فوراً با پزشک خود تماس بگیرید.
بعضی از بچهها همچنین با از بین رفتن اثر داروهایشان، دچار حالتی به نام «بازگشت محرک» میشوند. این حالت میتواند به شکل بدخلقی، خستگی یا بیشفعالی بروز کند. در این صورت، پزشک ممکن است برنامه مصرف داروهای فرزندتان را تغییر دهد یا به داروی طولانیاثرتری روی بیاورد.
اگر فرزند شما جزو حدود 20 درصد از کودکانی است که داروهای محرک برای آنها مؤثر نیست، پزشک میتواند نوع دیگری از دارو را امتحان کند. آنها دوز را متناسب با قد، وزن و سن فرزند شما تنظیم میکنند. در حالت ایدهآل، فرزند شما باید کمترین دوز ممکن از هر دارویی را که برای او مناسب است، مصرف کند.
مطالب بیشتری برای شما داریم
موضوع موردنظر خود را انتخاب کنید و به مجموعهای از مطالب پزشکی و سلامت دسترسی داشته باشید.
دارو درمان قطعی نیست
دارو فقط علائم ADHD را بهبود میبخشد؛ درمان قطعی نیست. هیچ دارویی تمام علائم را برای همیشه از بین نمیبرد. و اگر فرزند شما مصرف داروهای خود را متوقف کند، علائم او برمیگردند.
حتی اگر دارو به خوبی آنچه پزشک شما فکر میکند، مؤثر باشد، ممکن است فرزند شما هنوز فراموشکار باشد یا از نظر عاطفی و اجتماعی دچار مشکل شود. تکنیکهای رفتاردرمانی برای فرزند شما باید بخشی از یک برنامه کلی برای مدیریت ADHD باشد. درمانگران همچنین میتوانند به والدین راههایی برای تشویق عادات و رفتارهای بهتر آموزش دهند.
شما میتوانید با کمک به فرزندتان برای جلوگیری از حواسپرتی هنگام انجام تکالیف مدرسه و با تشویق او به خوب غذا خوردن، خواب کافی و فعالیت بدنی، سهم خود را انجام دهید.
کارهای دیگری که میتوانید انجام دهید
برای اطمینان از اینکه فرزندتان بیشترین بهره را از درمان ADHD خود میبرد :
- هر آنچه میتوانید در مورد دارویی که برای فرزندتان تجویز شده است، بیاموزید – نحوه مصرف آن، عوارض جانبی احتمالی و هرگونه واکنش هنگام مصرف با سایر داروها.
- مرتباً با پزشک فرزندتان صحبت کنید، به خصوص اگر در حال تنظیم دقیق دوزها و داروها هستید.
- به این نکته توجه کنید که آیا دارو رفتار و خلق و خوی فرزندتان را بهبود میبخشد یا خیر.
- مراقب عوارض جانبی و سایر تغییرات در فرزندتان باشید، آنچه را که مشاهده میکنید پیگیری کنید و به پزشک اطلاع دهید.
اگر تغییراتی مانند موارد زیر را مشاهده کردید، به پزشک فرزندتان اطلاع دهید:
- دمدمی مزاج بودن
- تحریکپذیری یا خشم
- فراز و نشیبهای احساسی
- اضطراب
- اشتهای ضعیف
- مشکل در خوابیدن
- سردرد
- تیکهای صورت یا سایر تیکها
داروهای ADHD مدت زیادی در بدن باقی نمیمانند. در طولانیترین شکل خود، بیش از ۱۲ ساعت در هر دوز مؤثر نیستند. به محض اینکه فرزندتان دارویی را که برای او مؤثر نیست متوقف کند یا به تدریج مصرف آن را کاهش دهد، این علائم باید به سرعت از بین بروند.
آیا فرزند من میتواند از داروهای ADHD خود پیشی بگیرد؟
حتی اگر فرزندتان مدت زیادی است که داروهای ADHD مصرف میکند، معاینات منظم او را ادامه دهید. کودکان ممکن است از درمانهایشان عقب بمانند. ممکن است لازم باشد داروها را تغییر دهند یا دوز متفاوتی را امتحان کنند. رفتار و علائم آنها را زیر نظر داشته باشید.
داروهای ADHD با دوز و تجویز مناسب، به جای تغییر شخصیت فرزندتان، میتوانند به آشکار شدن شخصیت واقعی او کمک کنند. این کار میتواند مانع از این شود که او در چنگال وسوسهها و حواسپرتیهایی که از نشانههای ADHD هستند، گرفتار شود.
