آسیب تاندون آشیل چیست؟

آسیب تاندون آشیل چیست؟

آسیب تاندون آشیل می‌تواند برای هر کسی اتفاق بیفتد، چه ورزشکار باشید و چه فقط در حال انجام کارهای روزمره خود.

تاندون آشیل بزرگترین تاندون بدن شماست. این تاندون از استخوان‌های پاشنه تا عضلات ساق پا امتداد دارد. می‌توانید آن را حس کنید: یک نوار بافتی فنری در پشت مچ پا و بالای پاشنه. این تاندون به شما امکان می‌دهد انگشتان پا را به سمت زمین قرار دهید و روی نوک انگشتان خود بلند شوید. به لطف الیاف متراکم آن، تاندون آشیل شما نیز بسیار قوی است و قادر به تحمل نیرویی تا ۱۱۰۰ پوند است.

اما از آنجا که این قسمت از پای شما جریان خون خوبی ندارد، تاندون آشیل شما به راحتی آسیب می‌بیند. پزشک شما ممکن است این را التهاب تاندون یا تاندونیت بنامد. این حالت می‌تواند مانند سوزش یا سفتی در قسمت پایین پای شما احساس شود. اگر درد شدید باشد، ممکن است تاندون آشیل شما تا حدی یا کاملاً پاره شده باشد.

علائم آسیب تاندون آشیل

برخی از نشانه‌های رایج آسیب‌دیدگی تاندون آشیل عبارتند از:

• سفتی تاندون آشیل در صبح
• سفتی یا درد در امتداد تاندون آشیل شما
• دردی که با فعالیت بدتر می‌شود
• درد پاشنه هنگام پوشیدن کفش
• درد شدید روز بعد از فعالیت بدنی
• ضخیم شدن
• خارهای استخوانی (رشد استخوانی)
• تورمی که از بین نمی‌رود یا برمی‌گردد

درد تاندون آشیل

واضح‌ترین نشانه آسیب تاندون آشیل، درد بالای پاشنه پا است، به خصوص هنگام کشش مچ پا یا ایستادن روی انگشتان پا. این درد ممکن است خفیف باشد و به مرور زمان بهتر یا بدتر شود. اگر تاندون آشیل شما پاره شود، درد ناگهان شروع می‌شود و می‌تواند شدید باشد. در صورت بروز این اتفاق، بهتر است فوراً به پزشک مراجعه کنید.

توده تاندون آشیل

ایجاد برآمدگی روی تاندون آشیل پس از آسیب‌دیدگی آن امری رایج است. گاهی اوقات این به دلیل تورم است و می‌تواند نشانه‌ای از التهاب متوسط ​​تاندون آشیل باشد. اگر مدتی است که این برآمدگی وجود دارد، می‌تواند به این معنی باشد که آن ناحیه در حال تلاش برای بهبودی است.

انواع آسیب‌های تاندون آشیل

دو نوع اصلی تاندونیت وجود دارد که بر قسمت‌های مختلف تاندون شما تأثیر می‌گذارند:

• التهاب تاندون آشیل غیر داخلی. در این نوع آسیب، فیبرهای وسط تاندون شما تجزیه، متورم و ضخیم می‌شوند. این آسیب در افراد بسیار فعال، به ویژه دوندگان، شایع‌تر است.
• التهاب تاندون آشیل داخلی. این التهاب قسمت پایینی پاشنه پا، جایی که تاندون به استخوان پاشنه پا متصل می‌شود یا به آن می‌رود را تحت تأثیر قرار می‌دهد. این التهاب بیشتر احتمال دارد باعث ایجاد خار استخوانی شود. اگرچه التهاب تاندون آشیل داخلی در دوندگان نیز شایع است، اما می‌تواند برای هر کسی اتفاق بیفتد، حتی اگر خیلی فعال نباشید. این التهاب اغلب به دلیل سفتی عضلات ساق پا است که فشار بیشتری بر تاندون آشیل شما وارد می‌کند.

شما می‌توانید یکی از این انواع تاندونیت یا هر دو را همزمان داشته باشید. 

سایر آسیب‌های تاندون آشیل عبارتند از:

بورسیت آشیل

در پشت پاشنه شما کیسه‌ای پر از مایع به نام بورسا وجود دارد. این کیسه مانند ضربه‌گیر عمل می‌کند و تاندون آشیل را هنگام لغزش روی استخوان پاشنه شما محافظت می‌کند. اگر بیش از حد از مچ پا یا پای خود استفاده کنید، این بورسا می‌تواند تحریک و ملتهب شود. همچنین می‌تواند به دلیل یک مشکل سلامتی مانند آرتروز یا نقرس یا اگر کفش‌های خیلی تنگ بپوشید و به پاشنه شما ساییده شوند، اتفاق بیفتد. نام دیگر بورسیت آشیل، بورسیت رتروکالکانئال است .

پارگی تاندون آشیل

اگر تاندون آشیل شما پاره شود یا از استخوان پاشنه شما جدا شود، ممکن است هنگام وقوع آن صدای تق تق یا ترکیدن بشنوید. این پارگی آشیل است و با التهاب تاندون متفاوت است. درد اغلب فوری و شدید است. ممکن است کبودی و تورم داشته باشید. همچنین ممکن است در هنگام برداشتن قدم، در خم کردن انگشتان پا و فشار دادن آنها به سمت بیرون مشکل داشته باشید.

تاندونیت آشیل در مقابل تاندونوز

این شرایط شبیه به هم به نظر می‌رسند، اما یکسان نیستند. 

تاندونیت یا التهاب تاندون آشیل به این معنی است که تاندون‌های شما ملتهب شده‌اند. این یک بیماری کوتاه مدت است. 

التهاب تاندون آشیل به این معنی است که شما دچار التهاب تاندون مداوم یا طولانی مدت با التهاب مزمن هستید. سلول‌های تاندون‌های شما شروع به تجزیه شدن کرده‌اند که می‌تواند بر عملکرد تاندون آشیل شما تأثیر بگذارد.

علل آسیب تاندون آشیل

آسیب‌های تاندون آشیل در صورتی رایج هستند که فعالیت‌هایی انجام می‌دهید که در آن‌ها باید به سرعت سرعت خود را افزایش یا کاهش دهید یا بچرخید، مانند:

• دویدن
• ژیمناستیک
• رقص
• فوتبال
• فوتبال
• بیسبال
• سافتبال
• بسکتبال
• تنیس
• والیبال

این آسیب‌ها معمولاً زمانی اتفاق می‌افتند که شما به طور ناگهانی شروع به حرکت می‌کنید، مثلاً هنگام بلند کردن پا و هل دادن آن. به عنوان مثال، یک دونده سرعت ممکن است در شروع مسابقه هنگام بلند شدن از بلوک شروع آسیب ببیند. این حرکت ناگهانی می‌تواند برای تاندون شما بیش از حد تحمل باشد. 

همچنین اگر بارها و بارها با فعالیت‌های پربرخورد به تاندون آشیل خود فشار وارد کنید، ممکن است به آن آسیب وارد شود. این موارد به عنوان آسیب‌های ناشی از فشار مکرر شناخته می‌شوند.

اما لازم نیست ورزشکار باشید تا به این نوع آسیب دچار شوید. اگر وارد چاله‌ای شوید یا از ارتفاعی بلند بیفتید، ممکن است آشیل شما پاره شود.

خطرات آسیب تاندون آشیل

عوامل زیادی احتمال آسیب تاندون آشیل را افزایش می‌دهند:

• شما کفش پاشنه بلند می‌پوشید، که می‌تواند به تاندون فشار وارد کند.
• شما «کف پای صاف» دارید که به آن قوس‌های افتاده نیز می‌گویند . این بدان معناست که وقتی قدم برمی‌دارید، ضربه باعث می‌شود قوس کف پای شما از بین برود و عضلات و تاندون‌ها کشیده شوند.
• عضلات یا تاندون‌های پای شما بسیار سفت هستند.
• خار استخوانی دارید.
• شما به برنامه ورزشی خود زمان اضافه می‌کنید یا فعالیت شدیدتری انجام می‌دهید.
• شما نوع جدیدی از ورزش را شروع می‌کنید.
• کفش‌هایی می‌پوشید که اندازه پایتان نیستند یا برای نوع فعالیت بدنی که انجام می‌دهید مناسب نیستند.
• شما روی سطوح ناهموار تمرین می‌کنید.
• شما داروهایی به نام گلوکوکورتیکوئیدها یا آنتی‌بیوتیک‌هایی به نام فلوروکینولون‌ها مصرف می‌کنید.
• شما یک بیماری مزمن دارید که می‌تواند آشیل شما را تضعیف کند، مانند آرتریت روماتوئید، لوپوس، نقرس یا دیابت.

اگر موارد زیر را داشته باشید، خطر پارگی تاندون آشیل در شما بیشتر است:

• در بدو تولد پسر تعیین شده است
• بین ۳۰ تا ۴۰ سال 
• انجام ورزشی که شامل دویدن و پریدن زیاد است
• تزریق استروئید به مچ پا (ممکن است تاندون آشیل مجاور را تضعیف کند)
• حمل وزن اضافی 

تشخیص آسیب تاندون آشیل

پزشکان گاهی اوقات آسیب تاندون آشیل را با پیچ خوردگی مچ پا اشتباه می‌گیرند . برای تشخیص صحیح، پزشک شما با معاینه فیزیکی شروع می‌کند. آنها ممکن است بخواهند شما را در حال راه رفتن یا دویدن ببینند تا بتوانند مشکلی را که ممکن است منجر به آسیب شما شده باشد، پیدا کنند.

همچنین ممکن است آزمایشی به نام فشار دادن ساق پا انجام دهند. شما روی صندلی یا نیمکت زانو می‌زنید یا روی شکم روی تخت معاینه دراز می‌کشید. پزشک به آرامی عضله ساق پای سالم شما را فشار می‌دهد. این کار تاندون را می‌کشد و باعث حرکت پای شما می‌شود. سپس، همین کار را روی پای دیگر شما انجام می‌دهد. اگر تاندون آشیل شما پاره شده باشد، پای شما حرکت نخواهد کرد زیرا عضله ساق پای شما به پای شما متصل نخواهد شد.

پزشک شما ممکن است دامنه حرکتی شما را آزمایش کند تا ببیند آیا می‌توانید مچ پای خود را آنطور که باید حرکت دهید یا خیر. همچنین ممکن است آزمایش‌های تصویربرداری مانند اشعه ایکس یا MRI انجام دهد. این آزمایش‌ها می‌توانند نشان دهند که چه نوع آسیب تاندونی دارید و به آنها کمک کنند تا در مورد بهترین درمان برای شما تصمیم بگیرند.

درمان آسیب تاندون آشیل

آسیب‌های جزئی تا متوسط ​​تاندون آشیل معمولاً خود به خود بهبود می‌یابند. برای سرعت بخشیدن به این روند، می‌توانید:

به پای خود استراحت دهید. تا حد امکان از وارد کردن وزن روی آن خودداری کنید. ممکن است به عصا نیاز داشته باشید.
روی آن یخ بگذارید. در صورت نیاز، هر بار تا 20 دقیقه روی محل آسیب یخ بگذارید.
پای خود را فشرده کنید. از یک باند کشی دور ساق پا و مچ پا برای کاهش تورم استفاده کنید.
پای خود را بالا ببرید (بالا نگه دارید). هنگام نشستن یا دراز کشیدن، آن را روی بالش قرار دهید.
مسکن‌های ضدالتهاب مصرف کنید . داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs) مانند ایبوپروفن و ناپروکسن می‌توانند به درد و تورم کمک کنند. برای جلوگیری از عوارض جانبی مانند خونریزی و زخم، دستورالعمل‌های روی برچسب را دنبال کنید. آنها را همراه با غذا مصرف کنید. در صورت داشتن هرگونه آلرژی، داشتن بیماری مزمن یا مصرف هرگونه دارو یا مکمل دیگر، ابتدا با پزشک خود مشورت کنید. اگر احساس می‌کنید بیش از 7 تا 10 روز به NSAIDs نیاز دارید، به پزشک خود اطلاع دهید.
از بالابر پاشنه استفاده کنید. پزشک ممکن است توصیه کند که در طول بهبودی، یک کفی در کفش خود قرار دهید. این می‌تواند به محافظت از تاندون آشیل شما در برابر فشار بیشتر کمک کند. از پزشک خود بپرسید که کدام بالابر پاشنه برای شما مناسب‌تر است.
تمرینات کششی و تقویتی انجام دهید. پزشک یا فیزیوتراپیست شما می‌تواند تمریناتی را برای شما توصیه کند. 
در فعالیت‌های کم‌فشار شرکت کنید. در صورت صلاحدید پزشک، فعالیت‌هایی مانند شنا می‌تواند به بهبود کمک کند. 

بریس مخصوص التهاب تاندون آشیل

اگر پیچ‌خوردگی شما خفیف باشد، پزشک ممکن است نحوه‌ی بستن تاندون آشیل را به شما نشان دهد. یک بانداژ انعطاف‌پذیر مخصوص به نام نوار کینزیولوژی (نوار KT) می‌تواند هنگام فعالیت، فشار را از روی تاندون آشیل شما بردارد. اگر آسیب‌دیدگی شما شدید باشد، پزشک ممکن است از شما بخواهد که در ابتدا مچ پای خود را به هیچ وجه حرکت ندهید. آن‌ها می‌توانند برای شما یک چکمه‌ی پیاده‌روی، آتل یا گچی که پای شما را در حالت خم نگه می‌دارد، تجویز کنند. یا می‌توانند یک آتل شبانه را پیشنهاد دهند. شما آن را هنگام خواب می‌پوشید تا تاندون آشیل شما در هنگام خواب کشیده بماند.

علائمی که باید فوراً به پزشک مراجعه کنید

آسیب تاندون آشیل یک وضعیت اورژانسی نیست، اما اگر هر یک از علائم زیر را دارید، برای مشاوره با پزشک خود تماس بگیرید یا به یک کلینیک مراقبت‌های فوری مراجعه کنید:

• در زمان آسیب، صدای “پاپ” یا “تق” شنیده‌اید.
• نمی‌توانید وزن خود را روی پا یا مچ پایتان تحمل کنید.
• درد شما را شب‌ها بیدار نگه می‌دارد.
• پایتان ورم کرده است.
• رنگ پا یا مچ پای شما تغییر می‌کند.
• پا یا مچ پای شما گرم‌تر یا سردتر از بقیه پا باشد.
• علائم عفونت دارید (مانند تب بالا یا احساس ضعف و بی‌حالی).

جراحی تاندون آشیل

اگر آشیل شما پاره شده باشد، پزشک ممکن است جراحی را توصیه کند (اگرچه امروزه کمتر از جراحی برای این بیماری استفاده می‌شود). 

اگر پزشک شما فکر می‌کند که جراحی بهترین گزینه است، این عمل ظرف ۴ هفته پس از آسیب‌دیدگی انجام خواهد شد. جراح شما یک برش کوچک در پشت مچ پای شما ایجاد می‌کند و آشیل‌ها را به هم می‌دوزد. گاهی اوقات لازم است تاندون‌های دیگری را نیز بدوزد تا آن را قوی‌تر کند. بین ۸۰ تا ۹۰ درصد این عمل‌ها موفقیت‌آمیز هستند.

اگر شما مسن‌تر و کم‌تحرک‌تر هستید، یا اگر فقط پارگی جزئی دارید، پزشک ممکن است تصمیم بگیرد که جراحی انجام ندهد.

مسیر غیر جراحی شامل فیزیوتراپی زیاد و انجام حرکات کششی و تمرینات به تنهایی خواهد بود. همچنین ممکن است از اولتراسوند یا شاک ویو تراپی استفاده کنید . ممکن است مجبور شوید از گچ، کفش مخصوص پیاده‌روی یا محافظ پاشنه استفاده کنید تا فشار از روی تاندون برداشته شود و از حرکت آن جلوگیری شود.

شما مسیر طولانی‌تری تا بهبودی کامل خواهید داشت و خطر آسیب مجدد تاندون در شما بیشتر خواهد بود.

بهبودی آسیب تاندون آشیل

بهبودی ممکن است ماه‌ها طول بکشد، اما بستگی به شدت آسیب شما دارد. شرایط مختلف با سرعت‌های مختلفی بهبود می‌یابند.

شما هنوز هم می‌توانید در حین بهبود آسیب‌دیدگی‌تان فعال باشید. از پزشک خود بپرسید که چه کاری می‌توانید انجام دهید. اما عجله نکنید. برای بازگشت به سطح فعالیت بدنی قبلی خود تا زمان‌های زیر صبر کنید:

• شما می‌توانید پای خود را به راحتی و آزادانه مانند پای سالم خود حرکت دهید.
• پای شما به اندازه پای سالمتان قوی به نظر می‌رسد.
• هنگام راه رفتن، دویدن آرام، دویدن با سرعت بالا یا پریدن، هیچ دردی در پای خود احساس نمی‌کنید.

اگر قبل از بهبودی کامل آسیب تاندون آشیل، بیش از حد به خودتان فشار بیاورید، ممکن است دوباره آسیب ببینید و درد آن به یک مشکل طولانی مدت تبدیل شود. اگر ورزش‌های پربرخورد مانند دویدن را با تمرینات کم‌برخورد جایگزین کنید، ممکن است بتوانید از برخی از این مشکلات جلوگیری کنید . فعالیت‌هایی مانند شنا و دوچرخه‌سواری فشار کمتری به تاندون شما وارد می‌کنند.

پیشگیری از آسیب تاندون آشیل

برای محافظت از تاندون‌های آشیل خود، سعی کنید:

• ساق پاهایتان را بکشید و تقویت کنید.
• بعد از تمرین، زمانی را برای گرم کردن و سرد کردن بدن اختصاص دهید.
• از دویدن یا انجام انواع دیگر ورزش روی سطوح ناهموار خودداری کنید.
• کم کم طول یا شدت تمرینات خود را افزایش دهید.
• کفش‌هایی با پشتیبانی خوب و اندازه مناسب بپوشید.
• اگر در پشت ساق پا یا پاشنه خود احساس درد یا گرفتگی کردید، ورزش را متوقف کنید.

کشش تاندون آشیل

تقویت عضله ساق پا، فشار را از روی تاندون آشیل شما برمی‌دارد. انجام حرکات کششی مانند این حرکات در خانه آسان است، اما پزشک می‌تواند تأیید کند که آیا این حرکات برای شما مناسب هستند یا خیر.

کشش ساق پا : از فاصله‌ای به اندازه طول بازو به دیوار تکیه دهید. یک پا را صاف و پاشنه آن را روی زمین نگه دارید. پای دیگر خود را به دیوار نزدیک‌تر کنید، زانوی خود را خم کنید و لگن خود را کمی به سمت دیوار فشار دهید. باید در پشت پای صاف شده خود احساس کشش کنید. 10 ثانیه نگه دارید، سپس پای دیگر را عوض کنید. این حرکت را تا 20 بار در هر طرف تکرار کنید.

بلند کردن ساق پا: روی یک صندلی بنشینید و پاهایتان را صاف روی زمین قرار دهید. سعی کنید پاشنه‌های خود را در حالی که کف پاهایتان روی زمین است، بلند کنید. این حالت را به مدت 30 ثانیه نگه دارید و 5 بار تکرار کنید.

تقویت عضلات ساق پا: جلوی یک پیشخوان بایستید، زانوهایتان کمی خم باشد. در حالی که پیشخوان را نگه داشته‌اید، به آرامی روی انگشتان پا بلند شوید، سپس به عقب برگردید. 30 تکرار انجام دهید.

خلاصه مطلب

آسیب دیدن تاندون آشیل، تاندون بزرگ و طناب مانندی که از پاشنه پا تا عضله ساق پا کشیده شده است – به خصوص اگر بدوید – به طرز شگفت انگیزی آسان است. بسیاری از کشیدگی‌ها با مراقبت در منزل بهبود می‌یابند، در حالی که آسیب‌های شدیدتر ممکن است به فیزیوتراپی یا جراحی نیاز داشته باشند. کشش ساق پا و تقویت عضله ساق پا بهترین راه برای محافظت از تاندون آشیل شماست.   

سوالات متداول در مورد آسیب تاندون آشیل

چقدر طول می‌کشد تا کشیدگی تاندون آشیل بهبود یابد؟

شایع‌ترین محل آسیب‌دیدگی تاندون آشیل، محل اتصال آن به عضله ساق پا است. از آنجا که این ناحیه نسبت به قسمت عضلانی‌تر پا، جریان خون کمتری دریافت می‌کند، بهبودی آن می‌تواند کند باشد. ممکن است علائم برای چند ماه ادامه داشته باشد.

اگر دچار پارگی یا ترکیدگی تاندون آشیل شده‌اید و نیاز به جراحی دارید، ممکن است یک سال طول بکشد تا بتوانید مانند قبل فعال شوید. پیروی از توصیه‌های پزشک و همکاری با یک فیزیوتراپیست برای بهبودی شما مهم خواهد بود.