کشیدگی عضله

کشیدگی عضله چیست؟

کشیدگی عضله آسیبی است که هنگام کشش بیش از حد یا پارگی عضله یا تاندون، بافت قوی و انعطاف‌پذیری که عضلات شما را به استخوان‌هایتان متصل می‌کند، رخ می‌دهد.

اگر به هر عضله‌ای در بدن خود بیش از حد معمول فشار بیاورید، چه در حال انجام فعالیت‌های روزمره منظم مانند بلند کردن چیزی سنگین، ورزش کردن یا ورزش کردن باشید، ممکن است دچار این آسیب‌ها شوید. کشیدگی عضلات کمر، ساق پا و همسترینگ از رایج‌ترین انواع کشیدگی عضلات هستند.  

کشیدگی عضله در مقابل کشیدگی عضله

کشیدگی عضله همان کشیدگی عضله یا پارگی عضله است. از آنجایی که این دو آسیب یکسانی هستند، هیچ تفاوتی در علائم یا درمان آنها وجود ندارد. هر سه اصطلاح به جای یکدیگر استفاده می‌شوند.

علائم کشیدگی عضله

وقتی عضله‌ای پاره یا کشیده می‌شود، می‌تواند به رگ‌های خونی کوچک آسیب برساند و باعث خونریزی یا کبودی موضعی شود. همچنین می‌تواند به دلیل تحریک انتهای اعصاب در عضلات، درد ایجاد کند.

علائم کشیدگی عضله عبارتند از:

• تورم، کبودی یا قرمزی 
• درد در حالی که عضله شما در حال استراحت است
• درد هنگام استفاده از عضله یا مفصل مرتبط
• ضعف عضله یا تاندون‌ها
• عدم توانایی در استفاده از عضله به هر نحوی
• اسپاسم عضلانی

درجات و شدت کشیدگی‌های عضلانی

اگرچه همه کشیدگی‌های عضلانی درد دارند، اما برخی از آنها جدی‌تر از بقیه هستند. در اینجا نگاهی گذرا به درجات کشیدگی عضلات می‌اندازیم:

کشیدگی عضله درجه ۱: این یک کشیدگی خفیف با حداقل تأثیر بر قدرت یا حرکت عضله شما است. 

کشیدگی عضله درجه ۲: اگرچه این مورد جدی‌تر از کشیدگی عضله درجه ۱ است، اما عضله شما به طور کامل پاره نشده است. با این حال، قدرت و حرکت کمتری در آن عضله خواهید داشت و شاید مقداری تورم و کبودی نیز داشته باشید. بهبودی ممکن است ۲ تا ۳ ماه طول بکشد. 

کشیدگی عضله درجه ۳: این یک آسیب جدی است که در آن عضله شما به دو تکه پاره می‌شود یا از تاندون جدا می‌شود. شما قادر به استفاده از عضله نخواهید بود و درد، تورم و کبودی قابل توجهی خواهید داشت. این نوع آسیب ممکن است نیاز به ترمیم با جراحی داشته باشد. 

علل کشیدگی عضلات

فیبرهای عضلانی سالم مانند نوارهای الاستیک عمل می‌کنند که هر بار که حرکت می‌کنید، کشیده و منقبض می‌شوند. وقتی با انجام حرکات یکسان بارها و بارها از عضلات خود بیش از حد استفاده می‌کنید، این نوارها می‌توانند بیش از حد کشیده شده و پاره شوند. همین اتفاق می‌تواند در حرکات سریع و غیرمنتظره، مانند لیز خوردن یا بلند کردن چیزی سنگین، رخ دهد .

این نوع پارگی‌ها بیشتر در موارد زیر رخ می‌دهند:

• قبل از فعالیت بدنی بدن خود را گرم نمی‌کنید.
• انعطاف‌پذیر نیستید.
• عضله شما خسته است.

عضلات سفت خیلی کشسان نیستند، به این معنی که تحت فشار راحت‌تر پاره می‌شوند.

چه زمانی به دنبال مراقبت پزشکی باشیم؟

اگر دچار آسیب عضلانی شدید یا هرگونه بی‌حسی یا سوزن سوزن شدن شدید (و با مسکن‌های بدون نسخه یا درمان‌های خانگی ظرف ۲۴ ساعت تسکین نیافتید) با پزشک خود تماس بگیرید.

در صورت وجود موارد زیر، به دنبال درمان اورژانسی باشید:

• در زمان آسیب، صدای تق تق شنیده‌اید. 
• شما نمی‌توانید راه بروید یا دستتان را بلند کنید.
• تورم یا درد زیادی دارید. 
• تب دارید. 
• شما یک زخم باز دارید.

امتحانات و آزمون‌ها

پزشک از شما در مورد علت آسیب و سابقه پزشکی‌تان سوال خواهد کرد. همچنین شما را معاینه فیزیکی خواهد کرد. آنها بررسی می‌کنند که آیا عضله شما به طور جزئی یا کامل پاره شده است. پارگی کامل می‌تواند فرآیند بهبودی بسیار طولانی‌تری داشته باشد و بهبودی پیچیده‌تری را به دنبال داشته باشد.

ممکن است نیازی به عکس‌برداری با اشعه ایکس یا آزمایش‌های آزمایشگاهی نداشته باشید، مگر اینکه دچار ضربه شده باشید یا علائم عفونت وجود داشته باشد.

برای موارد جدی‌تر کشیدگی عضله، پزشک ممکن است سونوگرافی برای بررسی پارگی یا مایع، یا ام آر آی برای بررسی لخته‌های خون یا خونریزی داخلی انجام دهد.

درمان کشیدگی عضله

کشیدگی عضلات از آسیب‌های رایج هستند و می‌توانید بیشتر آنها را در خانه درمان کنید. 

کمک‌های اولیه برای کشیدگی عضلات

• استراحت کنید. اگر فکر می‌کنید عضله‌ای کشیده شده است، حرکت دادن ناحیه آسیب‌دیده را متوقف کنید، در غیر این صورت ممکن است مشکل را بدتر کنید. تا زمانی که درد بهبود یابد، عضله را استراحت دهید. وقتی احساس بهتری کردید، می‌توانید حرکات کششی سبک و فعالیت‌های آسان را امتحان کنید. مهم است که بیش از حد انجام ندهید، اما استراحت بیش از حد طولانی می‌تواند باعث شود احساس سفتی و ضعف کنید.
• یخ. در اسرع وقت روی محل آسیب‌دیدگی یخ بگذارید تا به کاهش تورم یا خونریزی موضعی در عضله (ناشی از پارگی رگ‌های خونی) کمک کند. در روز اول با ۱۰ تا ۱۵ دقیقه در هر ساعت شروع کنید، سپس در روزهای بعد هر ۳ تا ۴ ساعت یکبار. کیسه یخ خود را در یک حوله بپیچید تا از پوست خود محافظت کنید. اگر بعد از چند روز اول هنوز درد دارید، می‌توانید از کمپرس گرم استفاده کنید تا جریان خون به ناحیه افزایش یابد.
• بالا نگه داشتن. سعی کنید هنگام نشستن یا دراز کشیدن،  عضله کشیده شده را بالا نگه دارید – در حالت ایده‌آل، بالاتر از قلب شما. این می‌تواند به کاهش تورم کمک کند. می‌توانید از بالش برای بالا نگه داشتن ناحیه آسیب دیده استفاده کنید.
• مسکن‌ها. برای کاهش درد و بهبود تحرک، از داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs) مانند ناپروکسن یا ایبوپروفن استفاده کنید. اگر بیماری کلیوی، سابقه خونریزی دستگاه گوارش یا رقیق‌کننده خون مانند وارفارین (کومادین، جانتوون) مصرف می‌کنید، بدون مشورت با پزشک، از داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی استفاده نکنید. در این موارد، مصرف استامینوفن بی‌خطرتر است، زیرا درد را کاهش می‌دهد اما التهاب را کاهش نمی‌دهد.

پزشک شما همچنین ممکن است به شما پیشنهاد دهد که تمرینات کششی انجام دهید یا نحوه نشستن یا حرکت در محل کار را تغییر دهید.

درمان پزشکی

با فرض اینکه آسیب عضلانی جدی که نیاز به جراحی داشته باشد، نداشته باشید، درمان پزشکی مشابه درمان در خانه است. اما پزشک می‌تواند اطلاعات ارزشمندی مانند موارد زیر را در اختیار شما قرار دهد:

• میزان آسیب به عضله و تاندون شما
• اگر برای کمک به بهبودی به عصا یا بریس نیاز دارید
• اینکه آیا نیاز به محدود کردن فعالیت خود دارید یا اینکه چند روز از کار مرخصی می‌گیرید
• اینکه آیا تمرینات توانبخشی یا فیزیوتراپی می‌تواند به بهبودی شما کمک کند و از آسیب مجدد جلوگیری کند

پزشک شما همچنین ممکن است شما را برای درمان‌های جایگزین، از جمله کایروپراکتیک یا دستکاری استخوان، طب سوزنی یا آزادسازی میوفاشیال، که نوعی ماساژ است که بر آزاد کردن گرفتگی عضلات شما تمرکز دارد، ارجاع دهد.

بسته به اینکه آسیب‌دیدگی شما چقدر جدی است، جراحی نیز ممکن است کمک کند. 

پیشگیری

برخی از فعالیت‌هایی که می‌توانید روزانه انجام دهید می‌تواند به جلوگیری از آسیب‌دیدگی و کاهش خطر کشیدگی عضلات در محل کار یا هنگام ورزش یا فعالیت‌های ورزشی کمک کند عبارتند از:

کشش منظم: وقتی حرکات کششی انجام می‌دهید، عضلات خود را شل می‌کنید که باعث انعطاف‌پذیری بیشتر و احتمال پارگی کمتر آنها می‌شود. برای بهترین نتیجه، باید دو تا سه بار در هفته و حداقل به مدت ۵ دقیقه، و به خصوص قبل و بعد از ورزش، حرکات کششی انجام دهید .

گرم کردن: گرم کردن بدن قبل از ورزش با تمرینات هوازی سبک، مانند پیاده‌روی یا دویدن یا اسکات، یکی از بهترین راه‌ها برای جلوگیری از فشار عضلانی است. وقتی ضربان قلب خود را افزایش می‌دهید، جریان خون به عضلات خود را نیز افزایش می‌دهید که به آنها کمک می‌کند بهتر حرکت کنند.

تمرینات قدرتی: عضلات ضعیف بیشتر مستعد آسیب هستند، اما تقویت آنها از طریق فعالیت‌هایی مانند وزنه‌برداری، یوگا یا دوچرخه‌سواری، آنها را در برابر استرس مقاوم‌تر می‌کند. بهتر است حداقل دو بار در هفته به مدت 20 دقیقه یا بیشتر تمرینات قدرتی انجام دهید. قبل از شروع یک برنامه ورزشی جدید با پزشک خود مشورت کنید.

ارگونومی خوب در محل کار: ارگونومی عمل متناسب کردن شغل با فرد است.  ارگونومی خوب به کاهش خستگی عضلات کمک می‌کند، میزان بهره‌وری کارگران را افزایش می‌دهد و نه تنها تعداد بیماری‌های اسکلتی -عضلانی مرتبط با کار را که کارگران ایجاد می‌کنند، کاهش می‌دهد، بلکه میزان آسیب‌های ناشی از این بیماری‌ها را نیز کاهش می‌دهد.

ارگونومی بد می‌تواند منجر به کشیدگی عضلات شود. برخی از خطرات ارگونومیک عبارتند از:

• با استفاده از مقدار زیادی نیرو
• حفظ وضعیت یا ماندن در یک موقعیت ثابت، که جریان خون را محدود می‌کند
• استراحت کافی نکردن و انجام ندادن کارهای مختلف

چشم‌انداز

در بیشتر موارد، افراد با درمان مناسب به طور کامل از کشیدگی عضله بهبود می‌یابند . موارد پیچیده‌تر باید توسط پزشک بررسی شود.