آنچه در این مطلب خواهید خواند
فشار خون ریوی ترومبوآمبولیک مزمن (CTEPH) فشار خون بالا در شریانهای ریههای شماست. شما میتوانید پس از آمبولی ریوی (PE) – لخته شدن خون در ریه – به آن مبتلا شوید. حدود ۱٪ تا ۵٪ از افرادی که آمبولی ریوی داشتهاند، به آن مبتلا میشوند.
علائم
پزشکان اغلب تشخیص CTEPH را دشوار میدانند زیرا علائم آن بسیار شبیه به علائمی است که در سایر بیماریها مشاهده میکنند. معمولاً علائم به آرامی بروز میکنند. این علائم ممکن است شامل موارد زیر باشد:
- تنگی نفس، به خصوص هنگام ورزش
- خستگی
- ضعف
- درد یا تپش در قفسه سینه
- تورم در پاها (ادم)
- کبودی انگشتان دست یا پا (سیانوز)
- غش کردن
به ندرت، CTEPH میتواند باعث سرفه خونی نیز شود.
علل و عوامل خطر
جای زخم ناشی از لختههای خون، عامل اصلی CTEPH است. وقتی لختههای خون در ریههای شما تشکیل میشوند، میتوانند به بافت اسکار تبدیل شوند. بافت اسکار باعث باریکتر شدن رگهای خونی یا حتی انسداد آنها میشود. شریانهای مسدود یا تنگ شده، پمپاژ خون از طریق آنها را برای قلب دشوارتر میکنند. این امر فشار خون شما را افزایش میدهد. عضله قلب شما نیز میتواند به مرور زمان ضعیفتر شود.
مواردی که احتمال لخته شدن خون در ریهها را افزایش میدهند عبارتند از:
- نشستن یا دراز کشیدن بیحرکت برای مدت طولانی، مانند دوران نقاهت پس از بیماری یا در طول سفرهای طولانی
- انجام عمل جراحی
- سن
- چاقی
- قرصهای ضدبارداری حاوی استروژن
- سیگار کشیدن
- سرطان

اگر قبل از لخته شدن خون در ریه، فشار خون ریوی داشته باشید، احتمال ابتلا به CTEPH در شما بیشتر است. اگر یک یا چند مورد از موارد زیر را داشته باشید، خطر ابتلا نیز افزایش مییابد:
- طحال ندارد
- درمان جایگزینی تیروئید
- برخی اختلالات لخته شدن خون، مانند ضد انعقاد لوپوس (نوعی آنتی بادی است که می تواند در خون وجود داشته باشد و با افزایش خطر لخته شدن خون همراه است. اغلب در افراد مبتلا به اختلالات خودایمنی، به ویژه لوپوس یافت می شود، اما می تواند در افراد بدون بیماری خودایمنی شناخته شده نیز رخ دهد) یا سندرم آنتی فسفولیپید
- ضربانساز آلوده
- گروه خونی غیر O
انواع خاصی از سرطانها، بیماریهای خونی یا بیماریهای التهابی میتوانند احتمال ابتلا به آن را نیز افزایش دهند.
تشخیص
تشخیص CTEPH میتواند دشوار باشد. آزمایشهایی وجود دارند که میتوانند به شما کمک کنند:
- اسکن تهویه/پرفیوژن (اسکن V/Q). این آزمایش، آزمایشی است که پزشکان برای غربالگری این بیماری استفاده میکنند. پزشکان پروتئین رادیواکتیو را به جریان خون شما تزریق میکنند تا بتوانند نحوه جریان خون در ریههای شما را پیگیری کنند.
- سی تی اسکن. اسکن توموگرافی کامپیوتری به دنبال لختههای خون میگردد. برای کمک به پزشکان در دیدن آنها، یک ماده رنگی از طریق وریدی به شما تزریق میشود.
- اکوکاردیوگرام. پزشکان از قلب شما سونوگرافی میگیرند تا فشار سمت راست آن را اندازهگیری کنند و ببینند که انقباض و انبساط آن چگونه است.
- کاتتریزاسیون قلب راست. این روش شامل یک لوله کوچک به نام کاتتر است که پزشکان آن را در رگی در کشاله ران، گردن یا مچ دست شما قرار میدهند. پزشک لوله را به سمت راست قلب شما و سپس به شریانهای ریه هدایت میکند. آنها در حین عبور، فشار خون را اندازهگیری میکنند.
- آنژیوگرافی ریوی. آنژیوگرافی ریوی مانند کاتتریزاسیون قلب راست شروع میشود. هنگامی که لوله در شریانهای ریه قرار گرفت، پزشک ماده حاجب را به آنها تزریق میکند و با اشعه ایکس محل لختهها را بررسی میکند.
درمان
رایجترین روش درمان CTEPH جراحی است. ترومبواندارترکتومی ریوی (PTE) که اندآرترکتومی ریوی نیز نامیده میشود، این بیماری را در بیش از ۹۰٪ از افراد مبتلا درمان میکند.
در طول جراحی، جراح قلب شما را متوقف میکند و یک دستگاه بایپس قلب و ریه، خون شما را به حرکت در میآورد. سپس جراح لختهها را از ریههای شما خارج میکند.
از آنجایی که این جراحی پیچیده است، بهتر است توسط جراحی انجام شود که با آن آشنا باشد. اگر به جراح دسترسی ندارید یا شرایط پزشکی دیگری دارید که جراحی را خطرناک میکند، درمانهای دیگری نیز وجود دارد. آنژیوپلاستی ریوی با بالون روشی است که در آن پزشکان یک بالون کوچک را در داخل شریانهای ریه شما باد میکنند. این کار به گشاد شدن آنها و کاهش فشار کمک میکند. همچنین داروهایی وجود دارد که پزشک میتواند برای کمک به درمان در صورتی که نمیتوانید جراحی انجام دهید، تجویز کند.
پیشگیری
برای کمک به پایین نگه داشتن خطر ابتلا به CTEPH، پزشک احتمالاً داروهای ضد انعقاد یا رقیق کننده خون را برای شما تجویز میکند. این داروها به جلوگیری از تشکیل لخته در خون شما کمک میکنند. رژیم غذایی کم نمک نیز میتواند به کاهش فشار خون شما کمک کند. ورزش مورد تایید پزشک نیز برای کمک به شما در مدیریت فشار خون و حفظ سلامت قلب و ریههایتان کلیدی است.