ام اس و میگرن: آیا ارتباطی وجود دارد؟

در صورتی که در مورد مطلب این صفحه نظر تکمیلی یا اصلاحی دارید فرم پایین صفحه را تکمیل و برای ما ارسال فرمایید. در صورت پذیرش نظرات اصلاحی شما را به نام خودتان منتشر خواهیم کرد.

تحقیقات نشان می‌دهد که افراد مبتلا به ام‌اس (MS) نسبت به دیگران بیشتر دچار سردرد، از جمله میگرن، می‌شوند. اما دانشمندان مطمئن نیستند که آیا سردردها از علائم ام‌اس هستند یا اینکه این دو بیماری گاهی اوقات فقط برای افراد یکسانی اتفاق می‌افتند.

این دو بیماری علل متفاوتی دارند، اما برخی علائم مشترک دارند. ام اس زمانی اتفاق می‌افتد که سیستم ایمنی بدن شما به میلین، یک پوشش محافظ برای اعصاب شما، حمله می‌کند . این می‌تواند باعث مشکلات بینایی، درد، سوزن سوزن شدن و ضعف شود.

دانشمندان دقیقاً نمی‌دانند چه چیزی باعث میگرن می‌شود. اما آنها فکر می‌کنند مواد شیمیایی و هورمون‌های بدن شما در آن نقش دارند. میگرن علاوه بر سردرد شدید و حالت تهوع، گاهی اوقات علائم بصری به نام اورا ایجاد می‌کند. ممکن است لکه‌ها، جرقه‌ها یا خطوط زیگزاگ ببینید. ممکن است احساس سوزن سوزن شدن، ضعف و سرگیجه داشته باشید.

علت یا شانس؟

بسیاری از مردم – ۱۲٪ از جمعیت – میگرن دارند. اما افراد مبتلا به ام اس بیش از دو برابر بیشتر از دیگران در معرض ابتلا به میگرن و انواع سردردها هستند.

در برخی شرایط، ام اس می‌تواند منجر به میگرن شود. اما گاهی اوقات، این دو بیماری به هم ربطی ندارند. کمی پیچیده است. موارد زیر را در نظر بگیرید:

  • بیشتر افرادی که ام اس و میگرن دارند، قبل از تشخیص ام اس، سردرد داشته‌اند.
  • برخی دیگر قبل از بروز اولین علائم ام اس، هرگز میگرن نداشتند.
  • بعضی‌ها هرگز متوجه نمی‌شوند که به ام‌اس مبتلا هستند تا زمانی که یک سردرد شدید باعث می‌شود که از مغزشان تصویربرداری شود .

سایر ارتباطات بین ام اس و میگرن

حتی زمانی که ام اس مستقیماً باعث میگرن شما نمی‌شود، برخی از جنبه‌های این بیماری می‌توانند احتمال سردرد یا دردناک‌تر شدن آن را افزایش دهند. این جنبه‌ها عبارتند از:

  • حملات ام اس. علائم ام اس معمولاً می‌آیند و می‌روند. افرادی که میگرن دارند، اغلب در طول حملات ام اس، به خصوص میگرن‌های همراه با اورا، بیشتر دچار این علائم می‌شوند.
  • درمان‌های ام‌اس. ممکن است تا زمانی که شروع به مصرف داروهای خاص ام‌اس نکنید، هرگز میگرن نداشته باشید. حتی اگر داشته باشید، داروهای ام‌اس شما ممکن است مانند برخی غذاها یا تغییرات آب و هوایی، سردردهای شما را تحریک کنند.
  • جنبه‌های عاطفی بیماری ام اس. اضطراب و استرس ناشی از ابتلا به ام اس می‌تواند منجر به میگرن شود.
  • آسیب ساقه مغز. تصور می‌شود میگرن از ساقه مغز شروع می‌شود، بخشی از مغز که آسیب عصبی ناشی از ام اس اغلب در آن اتفاق می‌افتد. این آسیب می‌تواند منجر به میگرن شود.
  • تورم عصب بینایی. اعصاب بینایی شما که در پشت چشمانتان قرار دارند، می‌توانند به دلیل ام اس متورم شوند. این ممکن است باعث شود سرتان آنقدر درد بگیرد که مانند میگرن به نظر برسد. اما اینطور نیست.

دانشمندان نظریه‌های دیگری در مورد ارتباط بین این دو بیماری دارند. یک مطالعه نشان داد که التهاب مغز ناشی از میگرن می‌تواند شما را در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به ام‌اس قرار دهد. احتمال دیگر این است که میگرن باعث ایجاد تغییراتی در سطح سروتونین (هورمونی) در مغز شما می‌شود که احتمال ابتلا به ام‌اس را افزایش می‌دهد. اما شواهد کمی برای این ایده‌ها وجود دارد.

نکات درمانی و پیشگیری

اگر مبتلا به ام اس هستید و دچار میگرن می‌شوید، به پزشک خود اطلاع دهید. برخی از پزشکان آنقدر روی علائم ام اس شما تمرکز می‌کنند که از شما نمی‌پرسند آیا میگرن دارید یا خیر. این بدان معناست که ممکن است درمان مناسبی برای سردردهایتان دریافت نکنید.

وقتی با پزشک خود صحبت می‌کنید، او می‌تواند به شما کمک کند تا بفهمید که آیا میگرن شما مربوط به داروهای ام‌اس، آسیب به ساقه مغز یا شعله‌ور شدن ام‌اس است یا خیر. اگر درمان ام‌اس میگرن شما را بدتر کند، پزشک ممکن است درمان شما را تغییر دهد. اگر میگرن شما نشان دهنده شعله‌ور شدن ام‌اس باشد، پزشک می‌تواند وقتی به او می‌گویید که سردرد دارید، شما را درمان کند تا از شعله‌ور شدن بیماری جلوگیری شود.

راه‌های دیگر برای کمک به توقف میگرن یا کاهش درد:

  • داروهایی مصرف کنید که از میگرن جلوگیری کنند یا به شما کمک کنند پس از شروع میگرن، سریع‌تر احساس بهتری داشته باشید.
  • برای کاهش استرس و خستگی که ممکن است باعث میگرن یا شعله‌ور شدن ام‌اس شود، مشاوره بگیرید.
  • از محرک‌های رایج میگرن مانند شکلات ، غذاهای شور، پنیر کهنه و الکل اجتناب کنید .

در صورتی که در مورد مطلب این صفحه نظر تکمیلی یا اصلاحی دارید فرم زیر را تکمیل و برای ما ارسال فرمایید. در صورت پذیرش نظرات اصلاحی شما را به نام خودتان منتشر خواهیم کرد.

This field is hidden when viewing the form
در صورتی که در مورد مطلب, نحوه نگارش یا ترجمه, شکل یا محتوا و معادل سازی فارسی یا هر موضوع مرتبط با مطالب این صفحه نظری دارید لطفا در اینجا بنویسید. در صورت تمایل به همکاری یا تماس با شما قسمت های دیگر را هم تکمیل نمایید.
نام
آیا در قلمرو مرتبط با این مطلب فعالیت, تجربه یا تخصص دارید؟

مطالب اخیر

توانبخشی حرفه‌ای
A

توانبخشی حرفه‌ای برای بزرگسالان مبتلا به ADHD

همان علائم ADHD که ممکن است مدرسه را برای شما چالش برانگیزتر کرده باشد، می‌تواند پس از ورود به بازار کار نیز مشکلاتی ایجاد کند. مشکل در توجه، حافظه، برنامه‌ریزی و سازماندهی می‌تواند پیدا کردن شغل مورد نظر و حفظ آن را برای شما دشوارتر کند. اما اینجاست که توانبخشی حرفه‌ای وارد […]
درمان شناختی رفتاری برای ADHD بزرگسالان
A

درمان شناختی رفتاری برای ADHD بزرگسالان

اگر به اختلال بیش فعالی کمبود توجه (ADHD) در بزرگسالان مبتلا هستید، احتمالاً برای کاهش علائم خود دارو مصرف می‌کنید. اما داروها همیشه مؤثر نیستند. اینجاست که درمان شناختی رفتاری (CBT) وارد عمل می‌شود. CBT نوعی گفتاردرمانی است که می‌تواند به شما در چالش‌هایی که در مدرسه، محل کار و روابط با آن مواجه هستید کمک […]
مداخلات غیر دارویی برای درمان اختلال بیش فعالی کمبود توجه (ADHD)
A

مداخلات غیر دارویی برای درمان اختلال بیش فعالی کمبود توجه (ADHD)

مداخلات غیر دارویی برای ADHD شامل ایجاد تنظیماتی در محیط برای ارتقای تعاملات اجتماعی موفق‌تر است. چنین تنظیماتی شامل ایجاد ساختار بیشتر و تشویق به انجام کارهای روزمره می‌شود. درمان‌های کودکان مبتلا به ADHD کودکان مبتلا به ADHD ممکن است برای سازماندهی زندگی خود به کمک نیاز داشته باشند. بنابراین، برخی از […]
درمان‌های مکمل و جایگزین
A

درمان‌های مکمل و جایگزین برای ADHD

پزشکان می‌توانند برای درمان  علائم ADHD شما دارو تجویز کنند. این درمان اصلی برای بزرگسالان مبتلا به ADHD است. رفتاردرمانی نیز ابزاری ضروری برای مدیریت اختلال شماست. اما ممکن است در مورد اینکه چه درمان‌های مکمل یا طبیعی ممکن است مفید باشند نیز کنجکاو باشید. مهم است بدانید چه چیزی واقعاً مؤثر […]
خطرات طولانی مدت داروهای ADHD
A

خطرات طولانی مدت داروهای ADHD

شما به پزشک مراجعه کرده‌اید و تصمیم خود را گرفته‌اید: وقت آن رسیده که ADHD خود را تحت کنترل درآورید. اما ممکن است از خود بپرسید، آیا دارویی که نیاز دارید برای مدت طولانی بی‌خطر است؟ اگر بزرگسال هستید، بیشتر نگرانی‌های بلندمدت در مورد داروهای ADHD مربوط به تأثیر آنها […]