کندی سرعت شناختی چیست؟

کندی سرعت شناختی (SCT) یک تشخیص پزشکی رسمی نیست، اما اشتراکات زیادی با برخی از انواع اختلال بیش فعالی کمبود توجه (ADHD) دارد. افراد مبتلا به SCT در تمرکز و توجه مشکل دارند، اما کمتر احتمال دارد که تکانشی یا بیش فعال باشند.

کودکانی که ADHD دارند اغلب SCT نیز دارند، اما حتی اگر ADHD نداشته باشید، می‌توانید SCT داشته باشید.

این بیماری اولین بار در اواسط دهه ۱۹۸۰ شناسایی شد و پزشکان هنوز در تلاشند تا بفهمند چگونه آن را تعریف کنند و چرا اتفاق می‌افتد. برخی از محققانی که SCT را مطالعه می‌کنند، آن را اختلال کمبود تمرکز می‌نامند.

علائم

فردی که مبتلا به SCT است ممکن است نتواند اطلاعات را به سرعت دیگران پردازش کند و در انجام تکالیف مدرسه، تصمیم‌گیری یا روابط اجتماعی با مشکل مواجه شود. او همچنین ممکن است:

• اغلب خیال‌پردازی می‌کند
• به راحتی گیج یا حواس پرت می شود
• خواب‌آلود یا گوشه‌گیر به نظر می رسند
• علاقه کمی به فعالیت بدنی نشان می‌دهند
• علاقه خود را به کارها از دست می‌دهند یا در انجام آنها کند هستند
• افسردگی یا اضطراب داشته باشید

تشخیص

برای تشخیص اختلال شخصیت وابسته (SCT)، روانپزشک یا روانشناس در مورد رفتار و احساسات فرزند شما سؤال خواهد کرد. همچنین ممکن است از شما یا معلم بخواهد پرسشنامه‌ای در مورد فرزندتان پر کنید.

آنها علائم فرزند شما را با علائم سایر بیماری‌ها – مانند ADHD، اضطراب یا افسردگی – مقایسه می‌کنند و از پاسخ‌های پرسشنامه برای بررسی احتمال ابتلای فرزند شما به SCT استفاده می‌کنند.

درمان

یک برنامه درمانی برای SCT ممکن است شامل دارو، روان درمانی و تغییرات سبک زندگی باشد.

• محرک‌هایی مانند متیل فنیدات (ریتالین) ممکن است به تمرکز و توجه کمک کنند، همانطور که در افراد مبتلا به ADHD نیز چنین است.
• داروهای غیرمحرک ADHD مانند اتوموکستین (Strattera) یا ویلوکسازین (Qelbree) گاهی تجویز می‌شوند.
• داروهای ضد افسردگی می‌توانند اضطراب یا افسردگی را کاهش دهند.
• برنامه‌های درمانی یا آموزش ویژه می‌توانند به پردازش اطلاعات، سازماندهی و مهارت‌های اجتماعی کمک کنند.
• عادات خواب خوب، رژیم غذایی سالم و ورزش منظم می‌تواند به رفع خواب‌آلودگی و مشکلات تمرکز کمک کند.

پزشکان هنوز در تلاشند تا بفهمند چه ترکیبی از این موارد برای SCT بهترین نتیجه را می‌دهد.