آنچه در این مطلب خواهید خواند
وقتی به آرتریت روماتوئید (RA) مبتلا هستید، معمولاً علائمی مانند درد مفاصل، سفتی یا تورم دارید. اما بسیاری از بیماری‌های دیگر علائم هشدار دهنده مشابهی دارند. گاهی اوقات تشخیص اینکه آیا شما آرتریت روماتوئید دارید یا چیز دیگری، دشوار است.
بیماری لایم
شما از طریق گزش کنه به بیماری لایم مبتلا می‌شوید. باکتری‌های ناشی از کنه آلوده می‌تواند منجر به علائمی مانند خستگی، سردرد، تب یا بثورات پوستی شود.
بدون درمان، بیماری لایم می‌تواند پس از چند هفته به مفاصل، سیستم عصبی یا قلب شما گسترش یابد. اغلب، این بیماری مفاصل شما را تحت تأثیر قرار می‌دهد. حدود ۶۰٪ از افراد مبتلا به بیماری لایم، در صورت عدم مصرف آنتی‌بیوتیک، دچار آرتروز می‌شوند.
مشکلات مفصلی ناشی از بیماری لایم معمولاً در زانوها رخ می‌دهد. اما آرتریت روماتوئید اغلب ابتدا در مفاصل کوچک‌تر دست‌ها و پاها ظاهر می‌شود. ممکن است بعداً به مفاصل بزرگ‌تر گسترش یابد.
«آرتریت لایم» معمولاً پس از 30 روز مصرف قرص‌های آنتی‌بیوتیکی مانند آموکسی‌سیلین یا داکسی‌سیکلین بهبود می‌یابد. در غیر این صورت، پزشک ممکن است از طریق تزریق داخل وریدی آنتی‌بیوتیک تجویز کند. اما 10٪ از افراد مبتلا به آرتریت ناشی از بیماری لایم حتی با آنتی‌بیوتیک‌ها نیز بهبود نمی‌یابند.
برخلاف اکثر موارد آرتریت ناشی از بیماری لایم، آرتریت روماتوئید یک بیماری طولانی مدت است. داروها می‌توانند به کنترل آن کمک کنند، اما هیچ درمانی قطعی برای آن وجود ندارد.
آرتریت پسوریاتیک
این نوع آرتریت اغلب (اما نه همیشه) افرادی را که از قبل به پسوریازیس مبتلا هستند، تحت تأثیر قرار می‌دهد. پسوریازیس بیماری‌ای است که باعث ایجاد لکه‌های خارش‌دار و پوسته‌دار روی پوست می‌شود. این بیماری بیشتر در افراد 30 تا 50 ساله شایع است، اما می‌توانید در هر سنی به آن مبتلا شوید.
مانند آرتریت روماتوئید، آرتریت پسوریاتیک یک اختلال خودایمنی طولانی مدت است، به این معنی که سیستم ایمنی بدن شما به بافت‌های سالم بدن حمله می‌کند.
هر دو شرط:
- باعث سفتی، درد و تورم مفاصل می‌شود
- می‌تواند هر ناحیه‌ای از بدن شما را تحت تأثیر قرار دهد
- باعث علائمی می‌شود که از خفیف تا شدید متغیر است
- دوره‌هایی از علائم شدیدتر به نام شعله‌ور شدن علائم داشته باشید
یک تفاوت عمده این است که در آرتریت پسوریاتیک، معمولاً پسوریازیس روی پوست یا ناخن‌های شما همراه با مشکلات مفصلی وجود دارد. آرتریت پسوریاتیک بیشتر از آرتریت روماتوئید احتمال دارد باعث موارد زیر شود:
- انگشتان دست و پا متورم
- درد پایین کمر
- درد پا
سندرم شوگرن
سندرم شوگرن مانند آرتریت روماتوئید، یک بیماری خودایمنی است. این بیماری به غدد برون‌ریز شما که رطوبت را در چشم‌ها، دهان و سایر قسمت‌های بدن شما ایجاد می‌کنند، آسیب می‌رساند. این بیماری باعث خشک شدن این نواحی می‌شود.
شوگرن می‌تواند مانند آرتریت روماتوئید باعث التهاب مفاصل شود. اما علائم زیادی نیز دارد که معمولاً با آرتریت روماتوئید اتفاق نمی‌افتد، از جمله:
- چشم‌های تحریک‌شده
- چشم‌های حساس
- بزاق غلیظ
- غدد بزاقی متورم
- زخم‌های دهان
- از دست دادن حس چشایی
- عفونت‌های قارچی در دهان شما
- سرفه خشک
- خشکی بینی
- مشکلات گفتاری
- مشکل در بلع یا غذا خوردن
- خشکی واژن
گاهی اوقات شوگرن به عنوان عارضه‌ای از آرتریت روماتوئید یا سایر بیماری‌های خودایمنی مانند لوپوس، اسکلرودرمی یا میوزیت بروز می‌کند. همچنین ممکن است به تنهایی نیز به آن مبتلا شوید.
مطالب بیشتری برای شما داریم
موضوع موردنظر خود را انتخاب کنید و به مجموعه‌ای از مطالب پزشکی و سلامت دسترسی داشته باشید.
نقرس
نقرس زمانی ایجاد می‌شود که اسید اوریک (یک ماده زائد بدن) از جریان خون شما تجمع یافته و کریستال‌هایی را در مفاصل شما باقی می‌گذارد. این باعث درد و التهاب می‌شود، مانند آرتریت روماتوئید.
بیماری کلیوی می‌تواند باعث تجمع اسید اوریک شود. یا ممکن است ژنتیکی باشد. برخی داروها، مانند داروهای ادرارآور، می‌توانند آن را بدتر کنند. نوشیدن الکل یا خوردن غذاهایی با ماده‌ای به نام پورین، مانند غذاهای دریایی و گوشت‌های اندامی نیز می‌توانند این کار را انجام دهند.
مراحل بعدی نقرس بسیار شبیه به آرتریت روماتوئید (RA) است. اما نقرس معمولاً با درد و تورم شدید در یک ناحیه، اغلب در انگشت شست پا، شروع می‌شود. این بیماری معمولاً پس از یک بیماری یا آسیب‌دیدگی رخ می‌دهد.
آرتریت روماتوئید ممکن است به طور ناگهانی یا تدریجی شروع شود، اما معمولاً چندین مفصل را تحت تأثیر قرار می‌دهد و برخلاف نقرس، معمولاً یک مفصل را در هر طرف بدن درگیر می‌کند.
نقرس می‌تواند گسترش یابد، اما این ممکن است چندین سال طول بکشد.
فیبرومیالژیا
این اختلال مزمن باعث درد، سفتی و خستگی می‌شود. وقتی به آن مبتلا هستید، مغز شما درد را با شدت بیشتری پردازش می‌کند.
اگر موارد زیر را داشته باشید، در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به این بیماری هستید:
- در خانواده شما موروثی است
- جنسیت (در زنان بیش از مردان دیده می شود)
- شما آرتروز، لوپوس یا آرتریت روماتوئید دارید
از آنجایی که ممکن است همزمان به آرتریت روماتوئید و فیبرومیالژیا مبتلا باشید، تشخیص منشأ علائم دشوار است.
هر دو حالت باعث می‌شوند:
- درد مفاصل
- مشکلات خواب
- سفتی
- علائمی که می‌آیند و می‌روند
اما آرتریت روماتوئید، برخلاف فیبرومیالژیا ، باعث آسیب و التهاب قابل مشاهده در مفاصل شما می‌شود. همچنین به تدریج بدتر می‌شود. فیبرومیالژیا باعث درد گسترده می‌شود. اما در آرتریت روماتوئید، معمولاً فقط در نواحی آسیب دیده درد دارید.
لوپوس
مانند آرتریت روماتوئید، لوپوس یک بیماری خودایمنی است که زنان را بیشتر از مردان تحت تأثیر قرار می‌دهد. همچنین این بیماری تمایل دارد که به صورت دوره‌های عودکننده و به دنبال آن دوره‌هایی با علائم خفیف‌تر بروز کند.
لوپوس نسبت به آرتریت روماتوئید (RA) تمایل به ایجاد التهاب گسترده‌تری در بدن دارد. این بیماری ممکن است مفاصل شما را تحت تأثیر قرار دهد، اما احتمال آسیب رساندن به موارد زیر نیز بیشتر است:
- پوست (اغلب شامل بثورات پروانه‌ای شکل روی صورت شما)
- سلول‌های خونی
- کلیه‌ها
- مغز
- قلب
- ریه‌ها
هم لوپوس و هم آرتریت روماتوئید می‌توانند باعث درد، تورم و سفتی در مفاصل شما شوند. اما در مقایسه با آرتریت روماتوئید، علائم مفصلی ناشی از لوپوس کمتر ناتوان‌کننده هستند. احتمال کمتری دارد که باعث تخریب مفاصل شما شوند، معمولاً به مدت طولانی دوام نمی‌آورند و بیشتر محل خود را تغییر می‌دهند. و برخلاف آرتریت روماتوئید، لوپوس تقریباً هرگز منجر به تخریب استخوان نمی‌شود.
