آرتریت روماتوئید و فیبرومیالژیا

مفاصل شما متورم و سفت شده‌اند. عضلات شما نیز درد می‌کنند و شما خسته هستید. آیا این علائم به هم مرتبط هستند؟ آنها می‌توانند نشانه‌هایی از ابتلا به آرتریت روماتوئید (RA) و فیبرومیالژیا باشند، دو مشکل سلامتی که گاهی اوقات با هم اتفاق می‌افتند. اگر یکی از آنها را داشته باشید، احتمال ابتلا به دیگری بیشتر است.

تنها حدود ۲٪ از بزرگسالان فیبرومیالژیا دارند. اما این بیماری در بین افرادی که آرتریت روماتوئید دارند، شایع‌تر است. تحقیقات نشان می‌دهد که بین ۱۰ تا ۲۰ درصد از آنها نیز فیبرومیالژیا دارند. کارشناسان هنوز در حال بررسی دلیل این رابطه هستند. اما آنها فکر می‌کنند که عوامل متعددی در این امر نقش دارند.

ارتباطش چیست؟

در افراد سالم، سیستم ایمنی اولین خط دفاعی در برابر میکروب‌ها، ویروس‌ها و سایر مهاجمان است. اما آرتریت روماتوئید یک بیماری خودایمنی است. این بدان معناست که سیستم ایمنی به بافت‌های سالم بدن، در این مورد، مفاصل، حمله می‌کند. در نتیجه، مفاصل دردناک و متورم می‌شوند. همچنین ممکن است احساس خستگی کنید.

فیبرومیالژیا یک بیماری خودایمنی نیست. اما علائم آن مشابه است. همچنین باعث درد، سفتی و خستگی می‌شود. پزشکان مطمئن نیستند که چه چیزی باعث فیبرومیالژیا می‌شود. یک نظریه این است که عدم تعادل در مواد شیمیایی مغز، شما را نسبت به درد حساس‌تر می‌کند. همان فشاری که دیگران آن را طبیعی می‌دانند، ممکن است برای شما دردناک یا حساس باشد.

چرا اینطور است؟ ژن‌های شما ممکن است بخشی از دلیل آن باشند. یا چیزی ممکن است نحوه ارسال و دریافت سیگنال‌های درد توسط بدن شما را تغییر دهد. به عنوان مثال، مطالعات نشان می‌دهد که درد مداوم ممکن است سیستم عصبی شما را تحریک کند. در نتیجه، شما نسبت به درد حساس‌تر می‌شوید.  

یکی دیگر از دلایل ممکن است التهاب باشد که شامل تورم، قرمزی، داغی و درد در بخشی از بدن می‌شود. این مشکل اصلی در آرتریت روماتوئید است. فیبرومیالژیا یک بیماری التهابی محسوب نمی‌شود. اما التهاب مزمن می‌تواند در آن نقش داشته باشد.

آرتریت روماتوئید و فیبرومیالژیا همچنین عوامل خطر مشترکی دارند. سبک زندگی، وزن و سطح استرس شما ممکن است احتمال ابتلا به هر دو بیماری را افزایش دهد. 

تشخیص درست

هیچ آزمایش واحدی برای فیبرومیالژیا وجود ندارد. پزشکان اگر بیش از ۳ ماه درد گسترده‌ای داشته باشید که ناشی از بیماری دیگری نباشد، این تشخیص را مطرح می‌کنند. از آنجا که علائم آن با سایر بیماری‌ها همپوشانی دارد، تشخیص آن اغلب دشوار است. به طور متوسط، تشخیص فیبرومیالژیا ۵ سال طول می‌کشد. 

بسیاری از علائم فیبرومیالژیا مانند علائم آرتریت روماتوئید است. اما تفاوت‌های کلیدی وجود دارد:

• آرتریت روماتوئید باعث التهاب در مفاصل می‌شود. درد می‌تواند متناوب باشد. در فیبرومیالژیا، درد مداوم است و در تمام بدن رخ می‌دهد. شما درد مبهمی را احساس می‌کنید که حداقل ۳ ماه طول می‌کشد.
• در فیبرومیالژیا، اغلب وقتی کسی شما را لمس می‌کند، احساس حساسیت می‌کنید. همچنین نشستن به مدت ۴۵ دقیقه می‌تواند دردناک باشد.

تشخیص بیماری مهم است. اگر هر دو بیماری را دارید، پزشک ممکن است درد فیبرومیالژیا را به آرتریت روماتوئید ربط دهد. در نتیجه، ممکن است دوزهای قوی‌تر یا بالاتری از داروهای آرتریت روماتوئید نسبت به نیاز خود دریافت کنید. اگر فکر می‌کنید ممکن است فیبرومیالژیا داشته باشید، با پزشک خود صحبت کنید.

گزینه‌های درمانی

پزشکان داروهای مختلفی را برای آرتریت روماتوئید و فیبرومیالژیا تجویز می‌کنند. اگر آرتریت روماتوئید دارید، داروهای مورد نیاز شما به میزان وخامت بیماری شما بستگی دارد. این داروها عبارتند از:

• داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs)، مانند ایبوپروفن و ناپروکسن.
• استروئیدها. این داروهای تجویزی التهاب را کاهش می‌دهند.
• داروهای ضد روماتیسمی اصلاح‌کننده بیماری (DMARDs). این داروها سیستم ایمنی بدن شما را تضعیف می‌کنند. آنها علائم را تسکین داده و از آسیب مفاصل جلوگیری می‌کنند.
• عوامل بیولوژیکی. این دسته جدید از داروهای DMARD بخش‌های خاصی از سیستم ایمنی بدن شما را هدف قرار می‌دهند.

اگر فیبرومیالژیا دارید، برخی داروها می‌توانند درد را تسکین داده و به شما در خواب بهتر کمک کنند:

• مسکن‌های بدون نسخه، مانند استامینوفن و ناپروکسن (Aleve).
• داروهای ضد افسردگی. این داروها می‌توانند درد و خستگی را کاهش دهند. همچنین می‌توانند به شما کمک کنند تا خواب شبانه بهتری داشته باشید.
• داروهای ضد تشنج. داروهایی که صرع را درمان می‌کنند می‌توانند با کاهش حساسیت شما به درد، به شما آرامش دهند.

برخی تغییرات و درمان‌های سبک زندگی به هر دو بیماری آرتریت روماتوئید و فیبرومیالژیا کمک می‌کنند:

• ورزش: ممکن است آخرین کاری باشد که دوست دارید انجام دهید. اما ورزش هوازی ، فعالیت‌هایی که ضربان قلب شما را بالا نگه می‌دارند، می‌توانند با تولید مواد شیمیایی آرام‌بخش و ضد درد، درد را تسکین دهند. 2 تا 3 بار در هفته و هر بار به مدت 30 دقیقه ورزش کنید. دویدن، دوچرخه‌سواری و شنای سریع گزینه‌های خوبی هستند.  
• خواب: استراحت خوب شبانه می‌تواند به کاهش علائم فیبرومیالژیا و آرتریت روماتوئید کمک کند. برای بهبود خواب، سعی کنید هر روز تقریباً در یک ساعت مشخص به رختخواب بروید و بیدار شوید. همچنین، از مصرف کافئین و الکل در اواخر بعد از ظهر و عصرها خودداری کنید. قبل از خواب، با یک فعالیت آرامش‌بخش مانند حمام گرم یا گوش دادن به موسیقی آرامش‌بخش، خود را آرام کنید.
• فیزیوتراپی و کاردرمانی: فیزیوتراپیست‌ها تمریناتی را برای بهبود قدرت، انعطاف‌پذیری و سفتی عضلات به شما آموزش می‌دهند. کاردرمانگران روش‌هایی را برای انجام کارهای روزانه با درد کمتر ارائه می‌دهند.