آنچه در این مطلب خواهید خواند
کاردیومیوپاتی محدود کننده چیست؟
کاردیومیوپاتی محدودکننده زمانی است که دیوارههای حفرههای پایینی قلب شما (به نام بطنها) بیش از حد سفت و سخت هستند و نمیتوانند هنگام پر شدن از خون منبسط شوند.
توانایی پمپاژ بطنها ممکن است طبیعی باشد، اما دریافت خون کافی برای بطنها دشوارتر میشود . با گذشت زمان، قلب نمیتواند به درستی پمپاژ کند. این منجر به نارسایی قلبی میشود.
علائم
بسیاری از افراد مبتلا به این بیماری، هیچ حمله قلبی ندارند یا فقط حملات خفیفی دارند و زندگی عادی خود را سپری میکنند. برخی دیگر حملاتی دارند که با بدتر شدن قلب، شدیدتر میشوند.
علائم میتوانند در هر سنی بروز کنند و ممکن است شامل موارد زیر باشند:
- تنگی نفس (در ابتدا با ورزش، اما در نهایت در حالت استراحت نیز)
- خستگی
- ناتوانی در ورزش کردن
- تورم پاها و ساق پا
- افزایش وزن
- حالت تهوع، نفخ و اشتهای ضعیف
- تپش قلب (احساس لرزش در قفسه سینه به دلیل ریتم غیرطبیعی قلب)
- غش کردن
- درد یا فشار قفسه سینه
علل
علت آن اغلب ناشناخته است اما ممکن است شامل موارد زیر باشد:
- تجمع بافت اسکار
- تجمع پروتئین در عضله قلب (پزشک شما ممکن است این را آمیلوئیدوز بنامد )
- شیمی درمانی یا قرار گرفتن قفسه سینه در معرض اشعه
- آهن بیش از حد در قلب (که به آن هموکروماتوز نیز گفته میشود )
- سایر بیماریها
تشخیص
در برخی موارد، کاردیومیوپاتی محدودکننده ممکن است با چیزی به نام پریکاردیت انقباضی اشتباه گرفته شود. در این حالت، لایههای کیسهای که قلب را احاطه کرده است (به نام پریکارد) ضخیم، کلسیفیه و سفت میشوند.
پزشک شما بر اساس موارد زیر تشخیص میدهد که آیا شما کاردیومیوپاتی محدودکننده دارید یا خیر:
- علائم شما
- سابقه بیماری قلبی در خانواده شما
- معاینه فیزیکی
- آزمایش خون
- الکتروکاردیوگرام
- عکسبرداری با اشعه ایکس از قفسه سینه
- اکوکاردیوگرام
- تست استرس ورزشی
- کاتتریزاسیون قلبی
- سی تی اسکن
- ام آر آی
گاهی اوقات برای تشخیص علت، بیوپسی عضله قلب (پزشک شما ممکن است آن را بیوپسی میوکارد بنامد) انجام میشود. یک نمونه بافت از قلب شما گرفته شده و زیر میکروسکوپ بررسی میشود.
درمان
معمولاً بر درمان علت تمرکز دارد. معمولاً پزشک شما تغییرات سبک زندگی و داروها را پیشنهاد میکند .
تغییرات سبک زندگی ممکن است شامل موارد زیر باشد:
رژیم غذایی: وقتی علائمی مانند تنگی نفس یا خستگی دارید، میزان سدیم دریافتی از غذا اهمیت پیدا میکند. به شما گفته میشود که چقدر باید دقیق باشید. حتی زمانی که علائم شما بهتر میشود، رعایت این دستورالعملها ایده خوبی است.
ورزش: پزشک به شما اطلاع خواهد داد که آیا ورزش کردن برای شما ایده خوبی است یا خیر. در حالی که فعال بودن به طور کلی برای قلب مفید است، افراد مبتلا به این بیماری ممکن است حتی پس از کمی فعالیت، بسیار خسته و دچار تنگی نفس شوند.
بنابراین، متخصصان به شما پیشنهاد میکنند:
- استراحتهای مکرر داشته باشید.
- در زمانی از روز ورزش کنید که بیشترین انرژی را دارید.
- به آرامی شروع کنید، به تدریج قدرت و استقامت خود را افزایش دهید.
وزنه برداری سنگین توصیه نمی شود.
داروها: برخی افراد ممکن است با مصرف انواع داروهایی به نام بتا بلاکرها و مهارکنندههای ACE بهبود یابند.
اگر علائم هنوز وجود داشته باشند، پزشک ممکن است داروهای دیگری مانند دیگوکسین، داروهای ادرارآور و مهارکنندههای آلدوسترون را تجویز کند.
اگر آریتمی دارید، پزشک ممکن است دارویی برای کنترل ضربان قلب یا کاهش دفعات بروز آریتمی تجویز کند. همچنین ممکن است برای درمان مواردی مانند سارکوئیدوز ، آمیلوئیدوز و هموکروماتوز، درمانی تجویز شود.
پزشک به شما اطلاع خواهد داد که کدام داروها برای شما مناسبتر هستند.
آیا جراحی میتواند آن را درمان کند؟
در برخی موارد، اگر وضعیت شدید باشد، پزشک ممکن است در مورد پیوند قلب با شما صحبت کند.
