آنچه در این مطلب خواهید خواند
میگرن یک اختلال عصبی است که در آن دچار سردردهای شدید و مکرر میشوید. برخی افراد همچنین دچار حالت تهوع، ضعف و حساسیت به صدا و نور میشوند. شدت و دفعات حملات میگرن میتواند از فردی به فرد دیگر متفاوت باشد و با گذشت زمان بدتر شود.
میگرن عمدتاً به دو دسته تقسیم میشود: دورهای و مزمن. تفاوت بین این دو در تعداد و شدت حملات است:
- میگرنهای اپیزودیک (دورهای) بین یک تا ۱۴ بار در ماه اتفاق میافتند.
- میگرن مزمن ۱۵ روز یا بیشتر در ماه و به مدت ۳ ماه اتفاق میافتد.
معمولاً میگرن مزمن شدیدتر و درمان آن دشوارتر است.
میگرن اپیزودیک شایعتر است، اما خود به دو نوع تقسیم میشود. اگر کمتر از 10 بار در ماه دچار حملات میگرن میشوید، ممکن است به میگرن اپیزودیک با فرکانس پایین (LFEM) مبتلا باشید. این شایعترین نوع است. اگر بین 10 تا 14 بار در ماه دچار حملات میگرن میشوید، پزشک شما ممکن است آن را میگرن اپیزودیک با فرکانس بالا (HFEM) بنامد.
عوامل خطر چیست؟
میگرن شایع است و حدود ۱۲٪ از آمریکاییها را تحت تأثیر قرار میدهد. اما میگرن چیزی بیش از یک سردرد بد است. میتواند کاملاً ناتوانکننده باشد و درد ضرباندار آن میتواند زندگی روزمره شما را مختل کند. طبق گزارش سازمان بهداشت جهانی، این بیماری ششمین بیماری ناتوانکننده در جهان است.
چندین عامل خطر احتمال ابتلا به میگرن را افزایش میدهند. زنان سه برابر بیشتر از مردان به این بیماری مبتلا میشوند. همچنین این بیماری در زنان بین ۱۵ تا ۵۵ سال شایعتر است. برخی تغییرات هورمونی میتوانند باعث میگرن شوند.
عوامل دیگر عبارتند از:
- سابقه خانوادگی میگرن – حدود ۸۰٪ از افراد مبتلا به میگرن، یکی از بستگان نزدیکشان نیز به این بیماری مبتلا است.
- سیگار کشیدن
- سطح استرس بالا
برخی شرایط پزشکی میتوانند تعداد و شدت حملات میگرن شما را افزایش دهند. این شرایط عبارتند از:
- آسیب سر یا گردن
- اختلالات درد خاص
- چاقی
- آسم
- خروپف
مصرف بیش از حد دارو، از جمله داروهای درمان میگرن که ممکن است مصرف کنید، میتواند خطر ابتلا به HFEM یا میگرن مزمن را افزایش دهد. بهتر است تمام داروهای تجویزی و بدون نسخهای که مصرف میکنید را به دقت پیگیری کنید. اگر متوجه افزایش دفعات میگرن شدید، به پزشک خود اطلاع دهید. آنها ممکن است داروی متفاوتی را برای جلوگیری از هرگونه پیشرفت یا بدتر شدن حملات میگرنی شما پیشنهاد کنند.
چه چیزی باعث میگرنهای اپیزودیک با فرکانس بالا میشود؟
علت دقیق میگرن به طور کلی پیچیده است و پزشکان آن را به طور کامل درک نمیکنند. سردردها معمولاً زمانی رخ میدهند که اعصاب خاصی در رگهای خونی شما سیگنالهای درد را به مغز شما میفرستند. این باعث میشود مواد التهابی وارد اعصاب و رگهای خونی شما شوند که به نوبه خود باعث حمله میگرن میشود. مشخص نیست چه چیزی اعصاب شما را برای انجام این کار تحریک میکند.
در مورد HFEM، چندین محرک مختلف میتوانند فراوانی و شدت حملات میگرن شما را افزایش دهند.
این موارد عبارتند از:
- اضطراب
- تغییرات هورمونی در زنان
- چراغهای روشن یا چشمکزن
- صداهای بلند
- بوهای قوی
- داروها
- خواب زیاد یا کم
- تغییرات ناگهانی در آب و هوا یا محیط
- فعالیت بدنی یا ورزش بیش از حد
- تنباکو
- کافئین یا ترک کافئین
- وعدههای غذایی حذف شده
- مصرف بیش از حد دارو
- آلرژی غذایی
تشخیص میگرن اپیزودیک با فرکانس بالا
برای تشخیص میگرن، پزشک شما معاینه پزشکی کاملی انجام میدهد و شرح حال پزشکی دقیقی از شما میگیرد، از جمله سوالاتی در مورد علائم مرتبط با میگرن، سابقه سردرد و سابقه میگرن یا سردرد در خانواده شما.
اگر میگرن دارید، فهمیدن اینکه کدام نوع آن میتواند به تعیین نوع برنامه درمانی که به بهترین وجه با نیازهای شما مطابقت دارد، کمک کند. برای تشخیص اینکه آیا میگرن شما از نوع LFEM است یا HFEM، پزشک ممکن است سوالاتی مانند موارد زیر را بپرسد:
- در ماه چند بار دچار میگرن میشوید؟
- چقدر شدید و مکرر هستند؟
- اگر پریود میشوید، آیا پریود شما همزمان با شروع میگرن بوده است؟
- نوع و محل سردرد را شرح دهید – آیا درد ضرباندار، ضرباندار یا ضرباندار است؟
- میگرنها چقدر طول میکشند؟
- آیا فعالیتها، غذاها، عوامل استرسزا یا موقعیتهای خاصی وجود دارند که میگرن شما را تحریک کنند؟
- برای تسکین درد چه داروهایی مصرف میکنید؟ آیا آنها مؤثر هستند؟
- چند وقت یکبار دارو مصرف میکنید؟
- احساسات خود را قبل، حین و بعد از میگرن شرح دهید.
اگر کمتر از 10 حمله میگرن در ماه داشته باشید، پزشک شما LFEM را برای شما تشخیص میدهد. اگر بین 10 تا 14 حمله در ماه باشد، HFEM است. پزشک شما همچنین ممکن است آزمایش خون و آزمایشهای تصویربرداری مانند MRI و سیتیاسکن را برای رد سایر علل درد شما علاوه بر میگرن تجویز کند.
پزشک شما ممکن است پیشنهاد کند که یک دفترچه یادداشت میگرن داشته باشید تا جزئیات زمانها، تاریخها و علائم قبل، حین و بعد از حمله را در آن بنویسید. این میتواند به پزشک شما در تشخیص دقیق کمک کند.
میگرنهای اپیزودیک با فرکانس بالا چه تاثیری بر زندگی شما دارند؟
اگر به HFEM مبتلا شدهاید، این بیماری میتواند تأثیر قابل توجهی بر کیفیت کلی زندگی شما داشته باشد. اگر HFEM دارید، شدت درد میتواند متفاوت باشد و میتواند باعث ناتوانی خفیف تا شدید شود.
این میتواند مواردی مانند موارد زیر را تحت تأثیر قرار دهد:
- رفتن به مدرسه
- بهرهوری در کار
- وظایف خانگی
- زندگی اجتماعی
- روابط با دوستان و خانواده
- سلامت عاطفی و جسمی
- پتانسیل درآمدزایی
یک مطالعهی اروپایی در مورد میگرن که روی ۸۲۷۱ نفر انجام شد، نشان داد که حدود ۱۷.۷٪ از مردان و ۲۸٪ از زنان مبتلا به میگرن، به دلیل درد ناتوانکننده، بیش از ۱۰ روز از فعالیت خود را از دست دادهاند.
اگر به میگرن با درد قفسه سینه (HFEM) مبتلا هستید، در معرض خطر بیشتری برای تبدیل حملات خود به میگرن مزمن هستید. کارشناسان خاطرنشان میکنند که افراد مبتلا به HFEM هر ساله با نرخ ۲.۵ درصد به میگرن مزمن مبتلا میشوند. این امر میتواند کیفیت زندگی شما را بیشتر تحت تأثیر قرار دهد. برای جلوگیری از پیشرفت به میگرن مزمن، با پزشک خود در مورد گزینههای درمانی صحبت کنید.
اگر به دلیل حملات مکرر میگرن قادر به انجام کارهای روزمره خود نیستید، در اسرع وقت با پزشک خود صحبت کنید. برای ارزیابی شدت میگرن اپیزودیک، پزشک ممکن است از شما بخواهد پرسشنامه ارزیابی ناتوانی میگرن (MIDAS) را پر کنید.
این پرسشنامه شامل چندین سوال در مورد حملات میگرن شما در طول ۳ ماه گذشته است. اگر امتیاز شما ۶ یا بالاتر باشد، پزشک ممکن است یک برنامه درمانی مناسب برای کمک به مدیریت علائم شما ارائه دهد.
گزینههای درمانی برای میگرنهای اپیزودیک با فرکانس بالا
هیچ درمانی برای میگرن وجود ندارد. اما برخی داروهای تجویزی و بدون نسخه میتوانند به شما در مدیریت علائم و کنترل بیماری کمک کنند.
اگر درد HFEM شما خفیف تا متوسط است، داروهای مسکن بدون نسخه (OTC) میتوانند در صورت لزوم به شما در مدیریت آن کمک کنند. ترکیبات اصلی که برای تسکین درد میگرن باید به دنبال آنها باشید عبارتند از:
- استامینوفن
- آسپرین
- کافئین
- ایبوپروفن
- ناپروکسن
از تعداد دفعات مصرف داروهای بدون نسخه آگاه باشید. مصرف بیش از حد دارو میتواند باعث سردردهای برگشتی شود. اگر بیش از دو بار در هفته از داروهای بدون نسخه استفاده میکنید، به پزشک خود اطلاع دهید. آنها ممکن است بتوانند گزینههای مؤثرتری را پیشنهاد دهند.
چندین دسته از داروهای تجویزی میتوانند حملات شدید میگرن را تسکین دهند یا به شما در مدیریت علائم و بهبود کیفیت زندگی کمک کنند.
این موارد عبارتند از:
- داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی تجویزی: سلکوکسیب (سلبرکس)، دیکلوفناک پتاسیم (کامبیا)، ایندومتاسین (ایندوسین)
- تریپتانها، مانند ناراتریپتان (آمرج)، سوماتریپتان (ایمیترکس) و زولمیتریپتان (زومیگ)
- مسدودکنندههای کانال کلسیم، مانند وراپامیل (کالان، کاورا، ورلان)
- آنتیبادیهای مونوکلونال پپتیدی مرتبط با ژن کلسیتونین، مانند اپتینزوماب (Vyepti)، ارنوماب (Aimovig)، فرمنزوماب (Ajovy)، گالکانزوماب (Emgality)، ریمژپانت (Nurtec ODT)، اوبروگپانت (Ubrelvy) و زاوِگپانت (Zavzpret)
- مسدودکنندههای بتا، مانند آتنولول ( تنورمین )، نادولول ( کورگارد ) و پروپرانولول ( ایندرال الای، اینوپران ایکسال)
- داروهای ضد افسردگی
- داروهای ضد تشنج
- داروهای دیگر مانند کورتیکواستروئیدها، ال (ریوو) و فنوتیازینها
یک مطالعه در سال ۲۰۲۱، گالکانزوماب را در مقایسه با یک داروی دارونما برای به حداقل رساندن درد در ۱۷۷۳ فرد مبتلا به HFEM بررسی کرد. این مطالعه طی ۶ ماه انجام شد. محققان دریافتند افرادی که گالکانزوماب دریافت کردند ، در مقایسه با افرادی که دارونما دریافت کردند، یا به LFEM تغییر کردند یا تعداد روزهای میگرن بسیار کمی (کمتر از ۳ روز میگرن در ماه) داشتند. کسانی که کاهش تعداد روزهای میگرن در ماه را تجربه کردند، بهبود کیفیت زندگی خود را نیز مشاهده کردند.
اگر حملات میگرنی مکرر دارید یا اگر بدتر میشوند، در اسرع وقت به پزشک خود اطلاع دهید. آنها میتوانند به شما در یافتن برنامه درمانی مناسب برای مدیریت بهتر علائم و کیفیت زندگیتان کمک کنند.
