بثورات پوستی ناشی از HIV چه شکلی هستند و چگونه درمان می‌شوند؟

بثورات پوستی ناشی از HIV چیست؟

بثورات پوستی ناشی از HIV به تغییرات و تحریکات پوستی گفته می‌شود که در افراد مبتلا به HIV ایجاد می‌شوند. این بثورات ممکن است با خارش، قرمزی یا تغییر رنگ به قرمز مایل به بنفش و گاهی درد همراه باشند.

بیشتر افراد مبتلا به HIV در مقطعی از بیماری دچار نوعی بثورات پوستی می‌شوند. این عارضه نسبتاً شایع است و می‌تواند هم در مراحل اولیه یا حاد عفونت و هم در مراحل بعدی بیماری ایجاد شود. در مراحل اولیه، سیستم ایمنی بدن برای مقابله با عفونت HIV فعال می‌شود و همین واکنش ایمنی می‌تواند باعث ایجاد بثورات پوستی شود.

اگر فرد از قبل به HIV مبتلا باشد، ممکن است سیستم ایمنی او ضعیف شده باشد. در این شرایط، پوست نیز بیشتر در معرض عفونت‌های باکتریایی، ویروسی و انگلی قرار می‌گیرد و این عفونت‌ها می‌توانند باعث ایجاد بثورات پوستی شوند.

برخی داروهایی که برای درمان HIV استفاده می‌شوند نیز ممکن است باعث ایجاد بثورات پوستی شوند.

بثورات پوستی ناشی از HIV چقدر طول می‌کشند؟

بیشتر بثورات پوستی مرتبط با HIV جدی نیستند و معمولاً حتی بدون درمان، طی چند روز تا چند هفته برطرف می‌شوند.

اگر بثورات در اثر داروی HIV ایجاد شده باشند، ممکن است پزشک تشخیص دهد که داروی دیگری جایگزین شود. اگر بثورات خودبه‌خود برطرف نشدند، باید با پزشک مشورت کرد.

سایر علائم HIV

هنگامی که بدن برای مقابله با HIV واکنش ایمنی نشان می‌دهد، ممکن است بثورات پوستی ایجاد شوند؛ اما بثورات تنها علامت عفونت HIV نیستند.

علائم دیگر عفونت HIV در مراحل اولیه می‌توانند شامل موارد زیر باشند:

• تب
• خستگی
• تورم غدد لنفاوی
• گلودرد
• سردرد
• دردهای عضلانی
• اسهال

این علائم معمولاً حدود دو هفته ادامه دارند.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

از آنجا که این علائم می‌توانند شبیه بیماری‌های شایع دیگری مانند آنفلوانزا یا واکنش آلرژیک باشند و معمولاً نیز خیلی زود برطرف شوند، بسیاری از افراد متوجه نمی‌شوند که ممکن است این علائم نشانه عفونت HIV باشند.

پس از برطرف شدن علائم اولیه، ممکن است فرد برای مدت طولانی علامت قابل توجه دیگری نداشته باشد.

اگر دچار بثورات پوستی شده‌اید و احتمال می‌دهید در معرض HIV قرار گرفته باشید، برای انجام آزمایش HIV منتظر نمانید. آزمایش خون می‌تواند مشخص کند که آیا ویروس HIV در بدن وجود دارد یا خیر. تشخیص زودهنگام امکان شروع سریع‌تر درمان را فراهم می‌کند.

داروهای ضد HIV می‌توانند ویروس را کنترل کنند، از پیشرفت عفونت به مرحله ایدز جلوگیری کنند، به حفظ سلامت فرد کمک کنند و خطر انتقال HIV به دیگران را کاهش دهند.

تصاویر بثورات پوستی مرتبط با HIV

انواع مختلفی از بیماری‌های پوستی می‌توانند در افراد مبتلا به HIV دیده شوند. از جمله موارد شایع می‌توان به مولوسکوم کونتاژیوزوم (زگیل آبکی)، زونا و کهیر اشاره کرد.

انواع بثورات پوستی مرتبط با HIV

عوامل مختلفی می‌توانند باعث ایجاد بثورات پوستی در افراد مبتلا به HIV شوند. مهم‌ترین آنها عبارت‌اند از:

• بثورات ناشی از عفونت حاد HIV: در زمان ابتلا به HIV، سیستم ایمنی بدن در پاسخ به عفونت فعال می‌شود و این واکنش می‌تواند باعث ایجاد بثورات پوستی شود.
• سایر عفونت‌ها: ضعیف شدن سیستم ایمنی در اثر HIV باعث می‌شود فرد بیشتر مستعد عفونت‌های پوستی ناشی از ویروس‌ها، باکتری‌ها و انگل‌ها باشد.
• داروها: برخی داروهای ضدرتروویروسی مورد استفاده برای درمان HIV ممکن است باعث ایجاد بثورات پوستی شوند.

هر نوع بثورات پوستی در فرد مبتلا به HIV باید با پزشک در میان گذاشته شود، زیرا بعضی از انواع آن ممکن است جدی باشند و به درمان پزشکی نیاز داشته باشند.

بثورات پوستی در عفونت حاد HIV

بثورات پوستی یکی از علائم نسبتاً شایع در مراحل اولیه عفونت HIV، به‌ویژه در افراد دارای پوست روشن، است.

ظاهر این بثورات چگونه است؟

ممکن است به شکل‌های زیر دیده شوند:

• برجستگی‌های قرمز یا بنفش با شکل نامتقارن
• لکه‌ها یا ضایعات صاف یا برجسته
• تاول

کدام قسمت‌های بدن ممکن است درگیر شوند؟

این بثورات ممکن است روی قسمت‌های مختلف بدن ظاهر شوند، از جمله:

• قفسه سینه
• صورت
• دست‌ها
• پاها
• پشت

بثورات پوستی ناشی از سایر عفونت‌ها در افراد مبتلا به HIV

HIV سلول‌های سیستم ایمنی را که وظیفه مقابله با عفونت‌ها را بر عهده دارند، تضعیف می‌کند. با گذشت زمان، به‌ویژه اگر فرد داروهای HIV را مصرف نکند، بدن ممکن است توانایی کمتری برای مقابله با عفونت‌هایی داشته باشد که می‌توانند باعث ایجاد بثورات پوستی شوند.

این عفونت‌ها می‌توانند شامل موارد زیر باشند:

سفلیس

اگر این عفونت مقاربتی به‌موقع درمان نشود، ممکن است باعث ایجاد بثورات پوستی شود. این بثورات به‌خصوص ممکن است روی کف دست‌ها و کف پاها ظاهر شوند و معمولاً حدود ۲ تا ۸ هفته پس از ابتلا ایجاد می‌شوند.

مولوسکوم کونتاژیوزوم (زگیل آبکی)

این یک عفونت ویروسی پوست است که باعث ایجاد برجستگی‌های کوچک و هم‌رنگ پوست می‌شود. این ضایعات می‌توانند در هر قسمت از بدن ظاهر شوند، اما معمولاً روی دست‌ها یا کف پاها دیده نمی‌شوند.

در برخی افراد ممکن است تعداد ضایعات به ۱۰۰ عدد یا بیشتر برسد.

این بیماری مسری است و می‌تواند از طریق تماس مستقیم پوست با پوست، استفاده مشترک از حوله یا ملحفه یا تماس با اشیای آلوده منتقل شود.

در بیشتر افراد، این برجستگی‌ها به‌تدریج خودبه‌خود برطرف می‌شوند؛ اما در افراد مبتلا به HIV یا ایدز ممکن است ضایعات بزرگ‌تر باشند و درمان آنها دشوارتر شود. درمان HIV با تقویت سیستم ایمنی می‌تواند به کنترل این عفونت کمک کند.

عفونت‌های ناشی از ویروس هرپس

عفونت‌های ناشی از ویروس‌های هرپس در افراد مبتلا به HIV و ایدز شایع‌تر هستند و در افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند، کنترل عود بیماری دشوارتر است.

زونا (هرپس زوستر) می‌تواند باعث ایجاد بثورات پوستی دردناک شود که معمولاً به شکل نواری از تاول‌های پر از مایع دیده می‌شوند. این ضایعات ممکن است تمام یک سمت بدن را درگیر کنند و بیشتر روی تنه، دست‌ها، پاها و صورت دیده می‌شوند.

اگر احتمال می‌دهید به زونا مبتلا شده‌اید، باید در اسرع وقت به پزشک مراجعه کنید. داروهای ضدویروس هرچه زودتر شروع شوند، معمولاً اثر بیشتری دارند. مسکن‌ها و داروهای ضدویروس می‌توانند درد و ناراحتی را کاهش دهند و به بهبود سریع‌تر بیماری کمک کنند.

اگر زونا اطراف چشم ایجاد شود و درمان نشود، ممکن است باعث آسیب دائمی به چشم شود.

ویروس هرپس سیمپلکس نیز می‌تواند باعث ایجاد ضایعاتی در اطراف دهان یا ناحیه تناسلی شود. داروهای ضدویروس برای درمان این ضایعات مورد استفاده قرار می‌گیرند.

سارکوم کاپوزی

سارکوم کاپوزی نوعی سرطان پوست است که می‌تواند به شکل لکه‌های تیره روی پوست ظاهر شود. این لکه‌ها ممکن است قهوه‌ای، بنفش یا قرمز باشند.

این بیماری معمولاً در افرادی دیده می‌شود که به مرحله ایدز رسیده‌اند.

بثورات پوستی ناشی از داروهای HIV

داروهایی که برای درمان HIV و عفونت‌های مرتبط با آن استفاده می‌شوند نیز ممکن است باعث ایجاد بثورات پوستی شوند.

این بثورات اغلب چند روز تا چند هفته پس از قطع داروی عامل برطرف می‌شوند؛ با این حال، هرگز نباید داروی HIV را خودسرانه قطع کرد و در صورت بروز بثورات باید با پزشک مشورت شود.

اگر بثورات پوستی همراه با علائمی مانند تب، خستگی، سردرد، درد عضلانی، ناراحتی معده، استفراغ و درد شکم ایجاد شوند، ممکن است نشانه یک واکنش حساسیتی شدید باشند. این نوع واکنش ممکن است با برخی داروهای HIV ایجاد شود، از جمله:

• آباکاویر (Abacavir)
• دولوتگراویر (Dolutegravir)
• ماراویروک (Maraviroc)
• نویراپین (Nevirapine)
• رالتگراویر (Raltegravir)

چه زمانی نیاز به مراقبت فوری پزشکی وجود دارد؟

اگر بثورات همراه با علائم زیر باشند، باید فوراً تحت مراقبت پزشکی قرار بگیرید:

• تب
• بثورات پوستی دردناک و قرمز یا مایل به بنفش
• ایجاد تاول‌هایی که روی پوست و اطراف دهان، بینی یا چشم‌ها گسترش پیدا می‌کنند

این علائم می‌توانند نشانه سندرم استیونز–جانسون باشند؛ نوعی واکنش حساسیتی شدید که اگرچه نادر است، اما می‌تواند تهدیدکننده زندگی باشد.

تشخیص بثورات پوستی مرتبط با HIV

اگر می‌دانید به HIV مبتلا هستید و دچار بثورات پوستی شده‌اید، باید با پزشک تماس بگیرید تا مشخص شود علت بثورات، خود HIV است یا عامل دیگری مانند عفونت یا دارو.

اگر دچار بثورات یا علائم مشابه شده‌اید، هنوز تشخیص HIV برای شما مطرح نشده است، اما احتمال می‌دهید در معرض HIV قرار گرفته باشید، باید هرچه سریع‌تر با پزشک یا مرکز درمانی تماس بگیرید.

پزشک می‌تواند آزمایش HIV را انجام دهد و در صورت مناسب بودن شرایط، پروفیلاکسی پس از مواجهه (PEP) را برای کاهش احتمال ابتلا به HIV در نظر بگیرد.

درمان بثورات پوستی مرتبط با HIV

درمان بثورات پوستی مرتبط با HIV به علت ایجاد آنها بستگی دارد.

اگر بثورات هم‌زمان با تشخیص اولیه HIV ایجاد شده باشند، ممکن است استفاده از درمان‌های موضعی مانند کرم هیدروکورتیزون برای کاهش خارش مفید باشد.

درمان ضدرتروویروسی (ART) نیز با تقویت سیستم ایمنی می‌تواند به بهبود وضعیت پوست و کاهش احتمال ایجاد بثورات جدید کمک کند.

اگر بثورات در اثر داروی HIV، از جمله داروهای ضدرتروویروسی، ایجاد شده باشند، پزشک ممکن است تصمیم بگیرد دارو را تغییر دهد یا جایگزین کند. قطع یا تغییر دارو نباید بدون مشورت پزشک انجام شود.

اگر بثورات ناشی از عفونت دیگری باشند یا علت آنها مشخص نباشد، پزشک ممکن است درمان‌هایی مانند کورتیکواستروئیدها یا سایر داروهای موضعی را تجویز کند.

راه‌های کاهش علائم بثورات پوستی

برای کاهش خارش و ناراحتی می‌توان اقدامات زیر را نیز در نظر گرفت:

• درباره استفاده از داروهای بدون نسخه مانند آنتی‌هیستامین‌ها یا هیدروکورتیزون با پزشک یا داروساز مشورت کنید.
• از دوش گرفتن یا حمام با آب بسیار گرم خودداری کنید.
• از قرار گرفتن مستقیم در معرض نور خورشید خودداری کنید.

نکات مهم

بثورات پوستی مرتبط با HIV ممکن است به شکل برجستگی‌های قرمز و خارش‌دار روی قفسه سینه، پشت، صورت یا پاها ظاهر شوند.

این بثورات می‌توانند یکی از نخستین علائم عفونت HIV باشند. با این حال، بثورات پوستی فقط در مراحل اولیه بیماری ایجاد نمی‌شوند و ممکن است در فردی که از قبل به HIV مبتلاست نیز در اثر عفونت‌های دیگر یا داروهای HIV ایجاد شوند.

بیشتر بثورات مرتبط با HIV جدی نیستند و ممکن است خودبه‌خود برطرف شوند، اما هر فرد مبتلا به HIV که دچار بثورات پوستی می‌شود بهتر است موضوع را با پزشک در میان بگذارد، زیرا برخی انواع بثورات به درمان پزشکی نیاز دارند.

پرسش‌های متداول درباره بثورات HIV

آیا بثورات ناشی از HIV ممکن است ماه‌ها ادامه داشته باشند؟

علائم بثورات پوستی در عفونت حاد HIV معمولاً از چند روز تا چند هفته طول می‌کشند و ادامه داشتن آنها برای چند ماه معمول نیست.

HIV در چه مرحله‌ای باعث مشکلات پوستی می‌شود؟

HIV می‌تواند از همان مراحل اولیه عفونت باعث بروز مشکلات پوستی شود. بثورات پوستی یکی از علائم نسبتاً شایع در مراحل اولیه عفونت HIV هستند. در مراحل بعدی نیز، به‌ویژه در صورت تضعیف سیستم ایمنی، ممکن است مشکلات پوستی مختلفی در اثر خود HIV، عفونت‌های فرصت‌طلب یا داروها ایجاد شوند.