آنچه در این مطلب خواهید خواند
شاید این مشکل از زمانی شروع شده باشد که پزشک پس از عمل جراحی یا زمانی که به خودتان آسیب رسانده‌اید، داروی اپیوئیدی تجویز کرده است. یا ممکن است مدتی است که برای کنترل درد مزمن، اپیوئید مصرف می‌کنید. اما آنها را طبق دستور پزشک مصرف نکرده‌اید. آنها را بیشتر، در دوزهای بالاتر یا برای مدت طولانی‌تری از آنچه در ابتدا برنامه‌ریزی کرده بودید، مصرف کرده‌اید. شاید حتی آنها را به طور غیرقانونی مصرف کرده‌اید. در هر صورت، متوجه شده‌اید که ممکن است مشکلی داشته باشید. چه باید بکنید؟
شما همین الان با تحقیق در مورد گزینه‌هایتان، اولین قدم مهم را برداشته‌اید. در اینجا آنچه باید بدانید و آنچه می‌توانید در مرحله بعد انجام دهید، آورده شده است.
نحوه عملکرد مواد افیونی
اپیوئیدها نوعی دارو هستند که پزشکان معمولاً برای تسکین درد تجویز می‌کنند. ممکن است بعد از جراحی یا آسیب دردناک به آنها نیاز پیدا کنید. پزشکان همچنین گاهی اوقات آنها را برای افرادی که درد مزمن و بیماری‌هایی دارند که باعث درد شدید می‌شوند، تجویز می‌کنند.
نمونه‌هایی از اپیوئیدهای تجویزی عبارتند از:
- مورفین
- هیدروکودون
- ترامادول
- فنتانیل
- کدئین
- اکسیمورفون
- اکسی‌کدون
هروئین که غیرقانونی است، نیز یک ماده افیونی است.
مواد افیونی علاوه بر مسدود کردن سیگنال‌های درد، می‌توانند احساس خوشایند و لذت‌بخشی ایجاد کنند. این به این دلیل است که آنها باعث افزایش دوپامین در بدن شما می‌شوند، ماده شیمیایی که نقش مهمی در تمایل شما به تکرار رفتار لذت‌بخش دارد.
این مقدار زیاد دوپامین، ارتباطی را که مغز شما بین مصرف مواد مخدر و احساسات خوبی که ایجاد می‌کنند، تقویت می‌کند. ممکن است بخواهید برای تجربه آن احساسات آرامش‌بخش و شاد، به مصرف آنها ادامه دهید.
اما هر چه بیشتر از مواد افیونی استفاده کنید، مغز شما بیشتر به آنها وابسته می‌شود. در نهایت، شما نسبت به داروها تحمل پیدا می‌کنید. برای تسکین درد یا به دست آوردن همان حس خوب، به دوز بالاتری نیاز خواهید داشت. به همین دلیل است که پزشکان معمولاً فقط برای مدت کوتاهی مواد افیونی تجویز می‌کنند. با توجه به نحوه عملکرد این داروها، احتمال اعتیاد در برخی افراد بسیار زیاد است، حتی زمانی که طبق دستور مصرف شوند.
اگر مدت زیادی این داروها را مصرف کرده باشید، بدن شما به طور طبیعی به آنها وابسته می‌شود. اما وابستگی به دارو با اعتیاد متفاوت است. وابستگی به دارو به این معنی است که شما به اندازه کافی دارو مصرف کرده‌اید که نحوه عملکرد بدن شما را تغییر داده است. این طبیعی است و می‌تواند با هر نوع دارویی که در درازمدت مصرف می‌کنید، اتفاق بیفتد. شما می‌توانید به یک دارو وابسته باشید اما به آن اعتیاد نداشته باشید.
مطالب بیشتری برای شما داریم
موضوع موردنظر خود را انتخاب کنید و به مجموعه‌ای از مطالب پزشکی و سلامت دسترسی داشته باشید.
وقتی مواد افیونی مشکل‌ساز می‌شوند
داروهای اپیوئیدی تجویزی در صورتی که طبق دستور پزشک مصرف شوند، بی‌خطر تلقی می‌شوند. اما زمانی که شروع به سوءمصرف آنها کنید، می‌توانند مشکل‌ساز شوند. سوءمصرف به معنای موارد زیر است:
- بیشتر از مقدار تجویز شده توسط پزشک، دارو مصرف می‌کنید
- شما داروی شخص دیگری را مصرف می‌کنید
- شما از دارو (داروی خودتان یا شخص دیگری) برای ایجاد حس سرخوشی استفاده می‌کنید
هر چه بیشتر از مواد افیونی سوءمصرف کنید، آنها بیشتر باعث تغییرات شیمیایی در مغز شما می‌شوند. کنترل خودتان برای شما سخت‌تر و سخت‌تر می‌شود. با گذشت زمان، ممکن است معتاد شوید. این به عنوان اختلال مصرف مواد افیونی شناخته می‌شود.
اعتیاد یک بیماری مزمن است که در آن دیگر نمی‌توانید مصرف مواد افیونی را متوقف کنید، حتی اگر مصرف آنها انواع مشکلات را در زندگی شما ایجاد کند. ممکن است احساس کنید که بدون مصرف دارو نمی‌توانید عملکرد خوبی داشته باشید. روابط شما با خانواده و دوستانتان ممکن است تحت تأثیر قرار گیرد. ممکن است تحریک‌پذیر شوید، یا نوسانات خلقی، اضطراب یا افسردگی داشته باشید. شاید تصمیمات بدی گرفته باشید یا از کار غیبت کرده باشید. ممکن است هوس مداوم برای مصرف دارو داشته باشید.
از آنجا که اعتیاد در واقع مغز شما را تغییر می‌دهد، یک اختلال مغزی محسوب می‌شود. خوشبختانه، این یک بیماری قابل درمان است.
اگر فکر می‌کنید مشکلی دارید چه باید بکنید؟
اگر فکر می‌کنید ممکن است اختلال مصرف مواد افیونی داشته باشید، در اینجا اولین قدم‌ها برای انجام این کار آورده شده است.
۱. برای ترک سیگار متعهد شوید. پذیرفتن اینکه مشکل دارید اولین قدم است و قدم مهمی هم هست. به یاد داشته باشید که کنترل زندگی‌تان در دست شماست.
۲. با پزشک خود قرار ملاقات بگذارید. از آنجایی که درمان به نیازهای فردی شما بستگی دارد، پزشک شما می‌تواند منبع بسیار خوبی باشد. آنها می‌توانند داروهایی مانند متادون و بوپرنورفین تجویز کنند. این داروها می‌توانند به شما کمک کنند تا از علائم ترک که هنگام قطع مصرف مواد افیونی خواهید داشت، عبور کنید. آنها همچنین می‌توانند به هرگونه هوسی که ممکن است داشته باشید کمک کنند. پزشک شما می‌تواند نالترکسون تجویز کند، دارویی که به شما کمک می‌کند تا دوباره از مواد افیونی استفاده نکنید.
۳. به دنبال مشاوره باشید. رفتاردرمانی اغلب بخش مهمی از برنامه درمانی شماست. این به شما کمک می‌کند تا یاد بگیرید تفکر و رفتارهای خود را تغییر دهید تا بتوانید اعتیاد خود را با موفقیت بیشتری مدیریت کنید. اگر مشکلات سلامت روان مانند افسردگی یا اضطراب دارید، درمان می‌تواند به شما در این زمینه نیز کمک کند. پزشک شما می‌تواند درمانگران را توصیه کند.
۴. حمایت را سازماندهی کنید. چه دوستان، خانواده یا گروه‌های حمایتی، هر منبعی را که می‌توانید جمع‌آوری کنید. به صورت آنلاین نیز سازمان‌ها و منابعی را که می‌توانند در مسیر بهبودی به شما کمک کنند، بررسی کنید.
