ریتالین در مقابل استراترا برای ADHD

استراترا در مقابل ریتالین: تفاوت چیست؟

استراترا و ریتالین داروهایی هستند که کودکان و بزرگسالان می‌توانند برای مدیریت علائم اختلال بیش‌فعالی کمبود توجه ( ADHD) مصرف کنند. هر دو  دارو تمرکز و توجه را بهبود می‌بخشند، اما به روش‌های مختلف.

ریتالین نام تجاری یک داروی محرک به نام متیل فنیدات است. محرک‌ها سطح مواد شیمیایی دوپامین و نوراپی نفرین را در  مغز شما افزایش می‌دهند . آن‌ها به شما کمک می‌کنند تمرکز کنید، منظم بمانید و توجه کنید. تا ۸۰٪ از افراد مبتلا به  ADHD که داروهای محرک مصرف می‌کنند، می‌گویند علائمشان بهتر شده است.

استراترا نام تجاری یک داروی غیرمحرک به نام اتوموکستین است. این دارو سطح نوراپی نفرین را در مغز شما افزایش می‌دهد تا به توجه، بیش‌فعالی و رفتار تکانشی کمک کند.

برای ADHD، استراترا اغلب به خوبی ریتالین و سایر داروهای محرک عمل نمی‌کند. اما پزشک ممکن است به دلایل خاصی آن را تجویز کند، مثلاً اگر یک داروی محرک به اندازه کافی به علائم شما کمک نکند یا محرک‌ها عوارض جانبی ایجاد کنند که نتوانید با آنها کنار بیایید.

استراترا به سرعت ریتالین عمل نمی‌کند. اما اگر فوراً احساس بهبودی نکردید، مصرف آن را قطع نکنید. ممکن است لازم باشد حدود ۴ تا ۶ هفته داروهای غیرمحرک مصرف کنید تا تفاوت زیادی در علائم ADHD خود مشاهده کنید.

پزشک شما می‌تواند به شما در یافتن بهترین درمان ADHD برای شما کمک کند. ممکن است چندین بار تلاش لازم باشد تا دارو و دوز مناسب را پیدا کنید. اگر اولین دارویی که مصرف می‌کنید به اندازه کافی کمک نکند یا عوارض جانبی زیادی ایجاد کند، می‌تواند داروی دیگری را جایگزین کند.

استراترا در مقابل ریتالین: اثر آنها چقدر دوام دارد؟

ریتالین یک داروی کوتاه اثر است. اثرات آن حدود ۳ تا ۴ ساعت طول می‌کشد. برای مدیریت علائم خود در کل روز مدرسه یا محل کار، باید حداقل یک قرص صبح و یک قرص هنگام ناهار مصرف کنید. پزشک به شما خواهد گفت که چه برنامه دوز مصرفی برای شما مناسب است.

ریتالین ال ای (Ritalin LA) نوعی متیل فنیدات با رهایش طولانی و اثر طولانی است که حدود ۶ تا ۸ ساعت اثر می‌کند.

استراترا یک مهارکننده انتخابی بازجذب نوراپی نفرین (SNRI) است. نوراپی نفرین یک ماده شیمیایی است که مغز شما به طور طبیعی تولید می‌کند. SNRI ها مقدار بیشتری از این “انتقال دهنده عصبی” را در بدن شما در گردش نگه می‌دارند، اما این داروها نسبت به محرک‌ها زمان بیشتری برای اثرگذاری نیاز دارند. (توجه: استراترا با SNRI هایی که به مهارکننده‌های بازجذب سروتونین-نوراپی نفرین اشاره دارند، یکسان نیست.)

اگرچه استراترا در مقایسه با ریتالین مدتی طول می‌کشد تا اثر کند، اما اثرات آن پس از تجمع دارو در بدن، مدت بیشتری باقی می‌ماند. دوز روزانه استراترا باید ۲۴ ساعت اثر کند، البته تا زمانی که دارو را هر روز تقریباً در یک زمان مشخص مصرف کنید.

مقدار مصرف ریتالین

پزشک احتمالاً درمان را با کمترین دوز شروع می‌کند و سپس به آرامی آن را افزایش می‌دهد تا زمانی که دارو علائم شما را بدون ایجاد عوارض جانبی زیاد کنترل کند.

قرص ریتالین

کودکان ۶ سال به بالا

• دوز اولیه: ۵ میلی‌گرم، دو بار در روز (قبل از  صبحانه و ناهار)
• در صورت نیاز، هر هفته ۵ تا ۱۰ میلی‌گرم دوز را افزایش دهید.
• بالاترین دوز: دوزهای روزانه بالای ۶۰ میلی‌گرم توصیه نمی‌شود

بزرگسالان

• دوز متوسط: ۲۰ تا ۳۰ میلی‌گرم، دو یا سه بار در روز
• دوز پایین‌تر: ممکن است با مصرف ۱۰ تا ۱۵ میلی‌گرم در روز احساس بهتری داشته باشید.
• دوز بالاتر: برخی از بزرگسالان ممکن است روزانه به ۴۰ تا ۶۰ میلی‌گرم نیاز داشته باشند.

بزرگسالان و کودکان معمولاً ریتالین را 30 تا 45 دقیقه قبل از غذا مصرف می‌کنند. اگر ریتالین خوابیدن را دشوار می‌کند، آخرین دوز خود را قبل از ساعت 6 بعد از ظهر مصرف کنید.

اگر هر ۸ ساعت ۲۰ میلی‌گرم ریتالین مصرف می‌کنید و می‌خواهید فقط یک قرص با اثر طولانی‌تر مصرف کنید، می‌توانید به قرص‌های ریتالین-SR با رهایش طولانی‌مدت روی بیاورید.

ریتالین-LA

اگر تازه مصرف متیل فنیدیت را شروع کرده‌اید:

• روزانه 20 میلی‌گرم مصرف کنید
• در صورت نیاز، هر هفته 10 میلی‌گرم دوز را افزایش دهید.
• حداکثر دوز: ۶۰ میلی‌گرم روزانه

اگر قبلاً ریتالین مصرف می‌کردید

• دوز مصرفی بر اساس دوز فعلی ریتالین شما محاسبه می‌شود.

مصرف ریتالین را به طور ناگهانی قطع نکنید، به خصوص اگر مدت طولانی دوز بالایی مصرف کرده‌اید. ممکن است وابستگی جسمی ایجاد شود. از پزشک خود بخواهید که به شما در کاهش تدریجی دوز کمک کند. این روش که به آن کاهش تدریجی دوز نیز گفته می‌شود، می‌تواند احتمال بروز علائم ترک را کاهش دهد.

علائم ترک ریتالین ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• احساس ناراحتی
• افسردگی
• خستگی
• خواب‌های واضح یا بد
• خوابیدن خیلی کم یا خیلی زیاد
• افزایش گرسنگی
• خیلی آهسته حرکت کردن
• آشفتگی

مقدار مصرف استراترا

دوز توصیه شده به وزن شما و مدت زمان مصرف استراترا بستگی دارد. پزشک با کمترین دوز شروع می‌کند و سپس به آرامی آن را افزایش می‌دهد تا زمانی که دارو علائم شما را کنترل کند و در عین حال کمترین عوارض جانبی را ایجاد کند.

دوزهای توصیه شده:

برای کودکان،  نوجوانان و بزرگسالانی که وزن آنها تا ۷۰ کیلوگرم (۱۵۴ پوند) است

• دوز اولیه روزانه: 0.5 میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن
• دوز روزانه هدف: ۱.۲ میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن

برای کودکان، نوجوانان و بزرگسالانی که وزن آنها 70 کیلوگرم (154 پوند) یا بیشتر است

• دوز اولیه: ۴۰ میلی‌گرم در روز
• دوز هدف: ۸۰ میلی‌گرم در روز

حداکثر دوز توصیه شده: 

• ۱.۴ میلی‌گرم در هر کیلوگرم برای کودکانی که وزن آنها تا ۷۰ کیلوگرم است
• ۱۰۰ میلی‌گرم برای کودکان و بزرگسالانی که وزن آنها ۷۰ کیلوگرم یا بیشتر است

عوارض جانبی: استراترا در مقابل ریتالین

هر دو دارو می‌توانند عوارض جانبی ایجاد کنند. این عوارض معمولاً خفیف هستند و با عادت کردن بدن به دارو، از بین می‌روند. اما برخی از آنها می‌توانند جدی یا آزاردهنده‌تر باشند.

عوارض جانبی ریتالین

شایع‌ترین عوارض جانبی ریتالین شامل موارد زیر است:

• ضربان قلب سریع
• تپش قلب — وقتی احساس می‌کنید  قلبتان خیلی محکم می‌زند یا ضربانش قطع می‌شود
• سردرد
• مشکل در خوابیدن
• اضطراب
• عرق کردن بیش از حد
• از دست دادن اشتها
• حالت تهوع
• کاهش وزن
• خشکی دهان
•  درد شکم
• تاری دید یا سایر مشکلات چشمی
• سرگیجه

در موارد کمتر، ممکن است عوارض جانبی جدی مانند موارد زیر داشته باشید:

• نوسانات خلقی یا تغییرات شخصیتی
• افکاری در مورد آسیب رساندن به خود یا دیگران
• دیدن یا شنیدن چیزهایی که وجود ندارند
• حرکات غیرقابل کنترل صورت (تیک)

نادر است، اما ریتالین با مشکلات جدی قلبی ، مشکلات  سلامت روان ، مشکلات گردش خون در انگشتان دست و پا و نعوظ‌هایی که طولانی‌تر از حد معمول طول می‌کشند و ممکن است دردناک باشند نیز مرتبط است.

ریتالین همچنین می‌تواند احتمال  سکته مغزی و  حمله قلبی را افزایش دهد . اگر مشکل قلبی جدی دارید، آن را مصرف نکنید، به خصوص بدون اینکه ابتدا جوانب مثبت و منفی را با پزشک خود بسنجید.

برخی مطالعات نشان می‌دهند که داروهای محرک می‌توانند رشد کودکان را کند کنند یا منجر به کوتاه‌تر شدن قد آنها در بزرگسالی شوند. اما همه محققان این نتایج را پیدا نکرده‌اند و وقتی اثراتی مشاهده می‌شود، معمولاً ناچیز هستند. 

اگر نگران اثرات طولانی مدت ریتالین بر رشد و نمو فرزندتان هستید، به پزشک خود اطلاع دهید. 

خیلی به ندرت، ممکن است واکنش آلرژیک جدی به متیل فنیدیت داشته باشید. اگر شما یا یکی از عزیزانتان ریتالین مصرف می‌کنید و موارد زیر را دارید، فوراً با ۱۱۵ تماس بگیرید:

• در تنفس مشکل دارید
• گلویت احساس گرفتگی می‌کند
• لب‌ها، دهان یا زبانتان متورم می‌شود
• عزیز شما غش می‌کند یا واکنشی نشان نمی‌دهد

عوارض جانبی استراترا

شایع‌ترین عوارض جانبی استراترا در کودکان و نوجوانان عبارتند از:

• تهوع و استفراغ
• خواب‌آلودگی
• خستگی عمومی (کوفتگی)
• مشکل در خواب شبانه
• کاهش اشتها
• درد شکم

در موارد نادر، کودکان و نوجوانانی که استراترا مصرف می‌کنند ممکن است  افکار یا رفتارهای خودکشی داشته باشند . پزشک باید در هنگام مصرف این دارو، فرزند شما را از نزدیک تحت نظر داشته باشد.

استراترا ممکن است خلق و خوی فرزند شما را به روش‌های دیگری تغییر دهد. مراقب علائم زیر باشید:

• اضطراب
• آشفتگی
• موارد وحشت زدگی
• تحریک پذیری
• خصومت 
• پرخاشگری
• خلق و خوی بسیار بالا یا بسیار پایین

شایع‌ترین عوارض جانبی استراترا در بزرگسالان عبارتند از:

• یبوست
• خشکی دهان
• حالت تهوع
• خستگی
• کاهش اشتها
• مشکل در خواب (بی‌خوابی)
• مشکل در نعوظ (اختلال نعوظ)
• مشکل در ادرار کردن

سایر عوارض جانبی استراترا ممکن است شامل موارد زیر باشد: 

• گرفتگی‌های قاعدگی
• میل جنسی کم
• مشکل در رسیدن به ارگاسم یا انزال
• افزایش تعریق
• تحریک پذیری
• بثورات پوستی
• سرگیجه

گاهی اوقات، استراترا با مشکلات  کبدی یا قلبی، علائم  مانیا یا نعوظ‌هایی که طولانی‌تر از حد معمول طول می‌کشند و ممکن است دردناک باشند، مرتبط است . اگر مشکل قلبی شدید دارید، شما یا فرزندتان نباید استراترا مصرف کنید.

اگر به استراترا حساسیت دارید، این دارو می‌تواند باعث موارد زیر شود:

• تورم زیر پوست
• کهیر

اگر استراترا مصرف کردید و نتوانستید نفس بکشید یا لب‌ها، زبان، دهان یا گلویتان متورم شد، فوراً با اورژانس تماس بگیرید. به ندرت، ممکن است واکنش آلرژیک جدی به این دارو داشته باشید که نیاز به درمان سریع دارد.

نگرانی‌های دوران بارداری و شیردهی

ریتالین. به طور کلی، مصرف ریتالین در دوران بارداری توصیه نمی‌شود. اما ممکن است دلایلی برای ادامه مصرف آن وجود داشته باشد. پزشک شما مزایا و معایب مصرف متیل فنیدات و نحوه تأثیر این دارو بر نوزاد شما را بررسی خواهد کرد.

ریتالین می‌تواند به مقدار کم وارد شیر مادر شود. اما اگر کودک شما هنگام شیردهی علائم تحریک‌پذیری یا مشکل در خواب را نشان می‌دهد، باید به پزشک خود اطلاع دهید. این موارد می‌تواند نشانه‌هایی از عوارض جانبی دارو در کودک شما باشد.

دوزهای بالای ریتالین و سایر محرک‌ها ممکن است میزان شیر مادر را کاهش دهند.

استراترا. شما می‌توانید در دوران بارداری با خیال راحت آتوموکستین مصرف کنید. تحقیقات در مورد چگونگی تأثیر استراترا بر نوزادان قبل از تولد ادامه دارد، اما هیچ مدرکی مبنی بر اینکه این دارو باعث نقص مادرزادی، سقط جنین یا سایر پیامدهای بد برای سلامتی شما یا نوزادتان می‌شود، وجود ندارد.

استراترا احتمالاً وارد شیر مادر می‌شود، اما هیچ تحقیقی در مورد چگونگی تأثیر این دارو بر نوزاد در دوران شیردهی وجود ندارد.

پزشک به شما کمک خواهد کرد تا مزایا و معایب مصرف استراترا در دوران بارداری یا شیردهی را بسنجید تا تصمیم بگیرید که آیا این بهترین راه برای کنترل علائم ADHD شماست یا خیر.

تداخلات دارویی احتمالی

هم ریتالین و هم استراترا می‌توانند با داروهای دیگر تداخل داشته باشند. بنابراین، مهم است که در مورد تمام داروهایی که مصرف می‌کنید، از جمله مکمل‌ها، با پزشک خود صحبت کنید. آنها به شما خواهند گفت که مصرف چه داروهایی در کنار درمان ADHD شما بی‌خطر است. 

تداخلات دارویی ریتالین

اگر ریتالین مصرف می‌کنید، بسیار مهم است که در صورت وجود موارد زیر به پزشک خود اطلاع دهید:

داروهای فشار خون مصرف کنید.  ممکن است هنگام مصرف ریتالین، داروی فشار خون شما به خوبی عمل نکند. 

قرار است عمل جراحی انجام دهید.  اگر ریتالین را با انواع رایج بیهوشی مخلوط کنید، ممکن است فشار خون و ضربان قلب شما در طول عمل جراحی افزایش یابد. 

ریسپریدون مصرف کنید.  اگر هر دو دارو را مصرف کنید و نیاز به افزایش یا کاهش دوز هر یک از آنها داشته باشید، ممکن است حرکات بدنی کنترل نشده بیشتری (علائم اکستراپیرامیدال یا EPS) داشته باشید.

بهتر است الکل را با متیل فنیدات مخلوط نکنید. زیرا نوشیدن الکل می‌تواند اثرات ریتالین را افزایش داده و احتمال عوارض جانبی را بالا ببرد.

تداخلات دارویی استراترا

اگر استراترا مصرف می‌کنید، در مصرف با موارد زیر احتیاط کنید:

• مهارکننده‌های CYP2D6 
• داروهای فشار خون
• آلبوترول
• هر دارویی که ممکن است فشار خون شما را افزایش دهد یا بر ضربان قلب شما تأثیر بگذارد

به نظر نمی‌رسد استراترا بر میزان الکل خون شما تأثیر بگذارد. 

ریتالین یا استراترا را همراه با مهارکننده‌های مونوآمین اکسیداز (MAOIs) یا ظرف ۱۴ روز پس از قطع MAOIs مصرف نکنید. این می‌تواند باعث فشار خون بالا و خطرناک شود. 

فشار خون بسیار بالا می‌تواند احتمال ابتلا به مشکلات سلامتی مانند موارد زیر را افزایش دهد: 

• سکته
• حمله قلبی
• مشکلات دریچه قلب
• مشکلات چشمی 
• تشنج در زنان باردار مبتلا به فشار خون بالا (پره اکلامپسی)

آیا آنها اعتیادآور هستند؟

ریتالین یک ماده‌ی تحت کنترل است. این یعنی دولت فکر می‌کند احتمال زیادی وجود دارد که برخی افراد آن را مورد سوءمصرف یا استفاده‌ی نادرست قرار دهند و به آن اعتیاد پیدا کنند.

به طور کلی، داروهای محرک مانند ریتالین سطح دوپامین را در مغز شما افزایش می‌دهند. دوپامین یک ماده شیمیایی است که احساس لذت را تحریک می‌کند و باعث می‌شود که شما بخواهید دوباره دارو را مصرف کنید. اگر از ریتالین برای اثرات خوب استفاده کنید، ممکن است برای رسیدن به همان احساس، شروع به مصرف بیشتر و بیشتر دارو کنید.

اگر دوزهای بالایی از ریتالین مصرف کنید و وابستگی جسمی یا روانی پیدا کنید، ممکن است هنگام قطع ناگهانی مصرف دارو، علائم ترک مانند افسردگی، خستگی و مشکلات خواب را تجربه کنید. 

لازم به ذکر است که حتی اگر به یک دارو اعتیاد نداشته باشید، ممکن است به آن وابستگی جسمی پیدا کنید و علائم ترک را تجربه کنید. اعتیاد به این معنی است که شما هوس شدیدی برای یک دارو دارید و نمی‌توانید مصرف مواد خود را کنترل کنید.

اگر ADHD دارید، در مقایسه با افرادی که ADHD ندارند، احتمال بیشتری دارد که دچار مشکلات سوءمصرف مواد شوید. اما هیچ مدرکی وجود ندارد که نشان دهد درمان طولانی‌مدت با محرک‌ها، احتمال ابتلا به اختلال مصرف الکل یا مواد را افزایش می‌دهد.

استراترا یک ماده‌ی کنترل‌شده نیست و مانند داروهای محرک بر سطح دوپامین تأثیر نمی‌گذارد. هیچ مدرکی مبنی بر سوءمصرف آن توسط افراد وجود ندارد. و به نظر نمی‌رسد که هنگام قطع مصرف، باعث وابستگی یا علائم ترک شود.

ریتالین در مقابل استراترا

	ریتالین	استراترا
اسم ژنریکش چیه؟	متیل فنیدات هیدروکلراید	آتوموکستین هیدروکلراید
آیا نسخه عمومی موجود است؟	بله	بله
چه چیزی را درمان می‌کند؟	ADHD و نارکولپسی	اختلال کم‌توجهی بیش‌فعالی
به چه شکل‌هایی درمی‌آید؟	قرص خوراکی با رهایش فوری، قرص خوراکی با رهایش طولانی، کپسول خوراکی با رهایش طولانی	کپسول خوراکی
چه نقاط قوتی دارد؟	قرص رهش فوری: ۵ میلی‌گرم، ۱۰ میلی‌گرم، ۲۰ میلی‌گرم  قرص رهش طولانی: ۲۰ میلی‌گرم  کپسول رهش طولانی: ۱۰ میلی‌گرم، ۲۰ میلی‌گرم، ۳۰ میلی‌گرم، ۴۰ میلی‌گرم	۱۰ میلی‌گرم ۱۸ میلی‌گرم ۲۵ میلی‌گرم ۴۰ میلی‌گرم ۶۰ میلی‌گرم ۸۰ میلی‌گرم ۱۰۰ میلی‌گرم
طول دوره درمان معمولاً چقدر است؟	بلندمدت	بلندمدت
چطور آن را ذخیره کنم؟	بین ۶۸ تا ۷۷ درجه فارنهایت در ظرف مقاوم در برابر نور	در دمای اتاق کنترل‌شده‌ی ۷۷ درجه فارنهایت
آیا این یک ماده کنترل شده است؟	بله	خیر
آیا با مصرف این دارو خطر ترک وجود دارد؟	بله	خیر
آیا این دارو پتانسیل سوءمصرف دارد؟	بله	خیر

خلاصه مطلب

ریتالین و استراترا داروهایی هستند که برای درمان ADHD در کودکان و بزرگسالان استفاده می‌شوند. شما فقط می‌توانید آنها را با نسخه پزشک تهیه کنید. 

ریتالین (متیل فنیدات) یک محرک است. اینها رایج‌ترین انواع داروهایی هستند که برای مدیریت ADHD استفاده می‌شوند. استراترا (اتوموکستین) یک داروی غیر محرک است که علائم ADHD را به روشی متفاوت کنترل می‌کند. در مورد مزایا و معایب هر دو از پزشک خود سوال کنید.

سوالات متداول در مورد استراترا در مقابل ریتالین

آیا استراترا از ریتالین بهتر است؟

بستگی دارد. به طور کلی، استراترا به خوبی ریتالین یا سایر محرک‌ها برای کنترل علائم ADHD عمل نمی‌کند. اما اگر به ریتالین پاسخ نمی‌دهید یا محرک‌ها عوارض جانبی ایجاد می‌کنند که نمی‌توانید تحمل کنید، ممکن است انتخاب مناسبی برای شما باشد.

آیا استراترا برای ADHD بهتر از محرک‌ها است؟

به طور کلی، داروهای غیرمحرک مانند استراترا برای علائم ADHD بهتر از داروهای محرک عمل نمی‌کنند. اما این بدان معنا نیست که برای علائم شما خوب عمل نمی‌کند. پزشک به شما کمک می‌کند تا مزایا و معایب تمام گزینه‌های درمانی خود را بسنجید.

مؤثرترین داروی غیرمحرک برای ADHD چیست؟

استراترا یکی از رایج‌ترین داروهای غیرمحرک مورد استفاده برای درمان ADHD است. سایر گزینه‌های غیرمحرک ممکن است شامل ویلوکسازین (Qelbree)، کلونیدین (Catapres، Kapvay) و گوانفاسین (Tenex، Intuniv) باشد. 

قوی‌ترین داروی ADHD چیست؟

آمفتامین‌هایی مانند آدرال (دکستروآمفتامین) و ویوانس (لیسدگزامفتامین) معمولاً اثرات قوی‌تری نسبت به ریتالین دارند. همچنین ممکن است کمی بیشتر دوام بیاورند. اما صرفاً به این دلیل که قوی‌تر هستند، به این معنی نیست که برای کنترل علائم ADHD شما بهتر هستند.