نفس بکشید. در همان یک حرکت ساده، دیافراگم شما سفت و به سمت پایین حرکت کرد. این باعث شد حفره قفسه سینه شما بزرگتر شود. عضلات بین دندهای شما نیز سفت شدند. این باعث شد قفسه سینه شما به سمت بالا و بیرون حرکت کند.
حالا نفس را بیرون دهید. دیافراگم شما شل شده و به داخل حفره سینه شما برمیگردد. عضلات بین دندهای شما نیز شل میشوند و حفره سینه شما را کوچکتر میکنند.
گاهی اوقات به این سادگی نیست. وقتی در تنفس مشکل دارید، که به آن دیسترس تنفسی نیز میگویند، عضلات شما نمیتوانند کار خود را انجام دهند. آنها هنوز در تلاشند تا هوا را به ریههای شما وارد کنند ، اما کمبود فشار هوا باعث میشود پوست و بافت نرم دیواره قفسه سینه شما فرو برود. به این حالت، انقباض قفسه سینه میگویند.
تشخیص آن در نوزادان و کودکان خردسال آسان است زیرا سینههای آنها نرمتر است و هنوز به طور کامل رشد نکرده است. معمولاً، این موارد ناشی از موارد زیر است:
- خروسک ، تورم در مجاری هوایی فوقانی نوزاد
- سندرم زجر تنفسی، مشکل تنفسی در نوزادان
- برونشیولیت یا تورم در کوچکترین مجاری هوایی ریهها
- تجمع چرک عفونی در پشت گلو
اگر چیزی نای شما را مسدود کرده باشد، فرورفتگی قفسه سینه میتواند در هر سنی اتفاق بیفتد. در بزرگسالان، این حالت همچنین به دلایل زیر ایجاد میشود:
- آسم
- پنومونی (نومونی یا ذات الریه)
- یک واکنش آلرژیک بد
- اپیگلوتیت، زمانی که بافتی که نای شما را پوشانده است متورم میشود
نوع انقباضات قفسه سینه شما بستگی به محل آنها دارد.
انقباضات زیر دندهای: زمانی که شکم شما زیر قفسه سینه جمع میشود.
انقباضات زیر جناغی: اگر شکم شما به زیر استخوان سینه کشیده شود
انقباضات سوپرااسترنال: زمانی که پوست وسط گردن شما به داخل کشیده میشود. به آن کشش نای نیز گفته میشود.
انقباضات سوپرکلاویکال: در قسمتی از گردن که بالای ترقوه قرار دارد، اتفاق میافتد.
انقباضات بین دندهای: بین هر دنده اتفاق میافتد
انقباض قفسه سینه در هر جایی که اتفاق بیفتد، به این معنی است که بدن شما هوای کافی دریافت نمیکند. اگر این حالت را دارید، یا با کسی هستید که این حالت را دارد، سریعاً کمک بگیرید.
