در طول سه دهه گذشته، برداشتها و باورهای نادرست درباره HIV و ایدز گاهی باعث شکلگیری رفتارهایی شدهاند که خطر ابتلا به این ویروس را افزایش میدهند. اگرچه هنوز درباره HIV پرسشهایی وجود دارد، پژوهشگران اطلاعات بسیار زیادی درباره این ویروس به دست آوردهاند؛ آنقدر که بهخوبی میدانیم افراد مبتلا به HIV نه برای دیگران خطرناک هستند و نه محکوم به مرگ.
آیا فقط با بودن در کنار فرد مبتلا به HIV میتوانم به این ویروس مبتلا شوم؟
خیر. HIV از طریق تماس معمولی، اشک، عرق، بزاق یا ادرار منتقل نمیشود. شما از راههای زیر به HIV مبتلا نمیشوید:
- نفس کشیدن در هوای مشترک با فرد مبتلا
- لمس صندلی توالت یا دستگیره در
- نوشیدن آب از آبخوری عمومی
- در آغوش گرفتن، بوسیدن یا دست دادن
- استفاده مشترک از ظروف و وسایل غذاخوری
- استفاده از تجهیزات ورزشی در باشگاه
HIV میتواند از طریق خون آلوده، مایع منی، ترشحات واژن یا شیر مادر منتقل شود.
باورهای نادرست و واقعیت درباره HIV
بیایید واقعیت را از افسانهها جدا کنیم و هفت باور نادرست رایج درباره HIV را بررسی کنیم. آیا HIV کشنده است؟ آیا برای آن واکسن وجود دارد؟
پشهها HIV را منتقل میکنند.
از آنجا که HIV از طریق خون منتقل میشود، برخی افراد نگران بودهاند که این ویروس از طریق نیش پشه یا سایر حشرات خونخوار منتقل شود. با این حال، مطالعات متعدد نشان دادهاند که چنین چیزی اتفاق نمیافتد؛ حتی در مناطقی که تعداد پشهها و موارد ابتلا به HIV بسیار زیاد است.
هنگام نیش زدن، پشه خون فرد یا حیوانی را که پیش از شما نیش زده است، به بدن شما تزریق نمیکند. همچنین HIV فقط برای مدت کوتاهی در بدن این حشرات زنده میماند.
من دگرجنسگرا هستم و مواد مخدر را بهصورت تزریقی مصرف نمیکنم؛ بنابراین HIV نمیگیرم.
اگرچه بخش قابلتوجهی از موارد HIV در مردان از طریق تماس جنسی با مردان دیگر رخ میدهد، اما افراد دگرجنسگرا نیز میتوانند از طریق رابطه جنسی با فرد آلوده به HIV به این ویروس مبتلا شوند. در متن اصلی، حدود یک نفر از هر شش مرد و سه نفر از هر چهار زن در این گروهها ذکر شده است.
از ظاهر شریک زندگیام میتوانم بفهمم که HIV دارد یا نه.
ممکن است فردی سالها به HIV مبتلا باشد، بدون اینکه هیچ علامتی داشته باشد. تنها راه مطمئن برای اینکه شما یا شریک زندگیتان بفهمید به HIV مبتلا هستید یا نه، انجام آزمایش HIV است.
طولانی بودن دوره عفونت بدون علامت یکی از دلایلی است که در متن اصلی، مرکز کنترل و پیشگیری از بیماریهای آمریکا (CDC) انجام آزمایش HIV را برای همه افراد ۱۸ تا ۶۴ سال، دستکم یک بار بهعنوان بخشی از بررسیهای معمول پزشکی، توصیه کرده است. افرادی که به دلیل تماس جنسی یا مصرف تزریقی مواد مخدر در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به HIV هستند، باید آزمایش را با دفعات بیشتری انجام دهند.
لازم نیست نگران ابتلا به HIV باشم؛ داروها میتوانند مرا سالم نگه دارند.
داروهای ضدرتروویروسی (ART) کیفیت زندگی بسیاری از افراد مبتلا به HIV را بهبود میبخشند و به آنها کمک میکنند عمر طولانیتری داشته باشند. با این حال، بسیاری از این داروها هزینهبر هستند و برخی از آنها ممکن است عوارض جانبی قابلتوجهی داشته باشند.
همچنین، بهجز برخی درمانهای جدیدتر که میتوانند بهصورت تزریقی تجویز شوند، بسیاری از درمانها نیازمند مصرف روزانه هستند. در حال حاضر درمانی که HIV را بهطور کامل از بدن ریشهکن کند وجود ندارد و به همین دلیل، درمان معمولاً باید برای مدت طولانی و در بسیاری از موارد مادامالعمر ادامه پیدا کند. علاوه بر این، ظهور سویههای مقاوم به دارو میتواند درمان HIV را دشوارتر کند.
پیشگیری از HIV معمولاً سادهتر و کمهزینهتر از مدیریت یک بیماری مزمن مادامالعمر و عوارض ناشی از آن است.
من HIV دارم؛ پس زندگیام تمام شده است.
در سالهای ابتدایی شیوع HIV و ایدز، زمانی که درمان مؤثری وجود نداشت، میزان مرگومیر ناشی از ایدز بسیار بالا بود. اما امروزه داروهای موجود به افراد مبتلا به HIV یا حتی ایدز کمک میکنند سالهای بسیار بیشتری زندگی کنند و زندگی طولانیتر، فعالتر و پربارتری داشته باشند.
مطالب بیشتری برای شما داریم
موضوع موردنظر خود را انتخاب کنید و به مجموعهای از مطالب پزشکی و سلامت دسترسی داشته باشید.
اگر درمان دارویی را بهموقع شروع کنید و داروها را بهدرستی و منظم مصرف کنید، ممکن است هرگز به مرحله ایدز نرسید. حتی ممکن است طول عمر شما مشابه فردی باشد که به HIV مبتلا نیست.
با این حال، HIV میتواند خطر ابتلا به برخی بیماریها، از جمله سرطان، بیماریهای قلبی و بیماریهای کلیوی را افزایش دهد. بنابراین داروهای HIV را دقیقاً طبق دستور پزشک مصرف کنید و با داشتن سبک زندگی سالم از سلامت خود محافظت کنید. همچنین هر مشکل یا بیماری دیگری را که دارید، به پزشک اطلاع دهید؛ زیرا داروهای HIV ممکن است با برخی داروهای دیگر تداخل داشته باشند و کنترل بعضی بیماریها را دشوارتر کنند.
مجبورم هر روز تعداد زیادی قرص مصرف کنم.
در سالهای گذشته، افراد مبتلا به HIV واقعاً مجبور بودند تعداد زیادی قرص در روز مصرف کنند. اما امروزه بیشتر افرادی که درمان HIV را شروع میکنند، معمولاً روزانه یک یا دو قرص مصرف میکنند.
در برخی موارد نیز ممکن است دارویی تجویز شود که دو یا سه داروی مختلف را در یک قرص ترکیب کرده باشد.
اگر تحت درمان باشم، دیگر نمیتوانم ویروس را به دیگران منتقل کنم.
درمان HIV میتواند مقدار ویروس موجود در خون را آنقدر کاهش دهد که در آزمایشهای معمول قابل شناسایی نباشد. به این وضعیت بار ویروسی غیرقابلتشخیص (Undetectable Viral Load) گفته میشود.
مطالعات نشان دادهاند که اگر بار ویروسی فرد مبتلا به HIV بهصورت پایدار غیرقابلتشخیص باشد، انتقال جنسی ویروس رخ نمیدهد.
با این حال، اگر فرد دوزهای داروی خود را فراموش کند یا درمان را متوقف کند، بار ویروسی ممکن است دوباره افزایش پیدا کند و خطر انتقال ویروس به دیگران وجود داشته باشد. بنابراین بسیار مهم است که داروها دقیقاً طبق دستور پزشک مصرف شوند.
همچنین رعایت اصول رابطه جنسی ایمن اهمیت دارد. حتی اگر هر دو شریک جنسی به HIV مبتلا باشند و بار ویروسی آنها غیرقابلتشخیص باشد، استفاده از کاندوم میتواند از انتقال سویههای دیگری از HIV ــ از جمله سویههای احتمالی مقاوم به دارو ــ و همچنین سایر عفونتهای مقاربتی جلوگیری کند.
حالا که HIV دارم، دیگر نمیتوانم بچهدار شوم.
داشتن HIV لزوماً به معنی ناتوانی در فرزندآوری نیست و در بسیاری از موارد میتوان با اقدامات پزشکی مناسب، فرزند سالم داشت.
پزشکان میتوانند با استفاده از روشهای مناسب به کاهش یا حتی جلوگیری از انتقال ویروس به شریک زندگی در زمان لقاح و بارداری کمک کنند.
اگر فرد مبتلا به HIV باردار باشد، پزشک میتواند داروهای ضد HIV را برای محافظت از مادر و جنین تجویز کند. ممکن است نوزاد نیز پس از تولد برای کاهش خطر انتقال ویروس، دارو دریافت کند.
ایدز یک نسلکشی است.
این ادعا که HIV بخشی از یک توطئه دولتی برای کشتن اقلیتهاست، مبنای علمی ندارد.
میزان ابتلا به HIV در برخی جمعیتها، از جمله آمریکاییهای آفریقاییتبار و افراد لاتینتبار، بالاتر گزارش شده است؛ اما این تفاوتها میتوانند تا حدی با عواملی مانند دسترسی کمتر به خدمات بهداشتی و درمانی و همچنین شرایط اجتماعی و اقتصادی مرتبط باشند.
