آنچه در این مطلب خواهید خواند
بیشتر برنامه‌های درمانی برای اختلال مصرف مواد افیونی (OUD) شامل استفاده از داروها برای کمک به کاهش علائم ترک و توقف هوس مصرف است. شما این داروها را همراه با مشاوره و درمان به عنوان بخشی از برنامه‌ای به نام درمان با کمک دارو (MAT) مصرف می‌کنید. این نوع درمان به گونه‌ای طراحی شده است که به شما در جلوگیری از مصرف بیش از حد، جلوگیری از عود و حفظ بهبودی کمک کند. سازمان غذا و دارو (FDA) به پزشکان اجازه می‌دهد بوپرنورفین را تجویز کرده و در مطب خود به بیماران ارائه دهند، بنابراین این دارو برای طیف وسیع‌تری از افرادی که به دنبال کمک برای مصرف مواد افیونی خود هستند، در دسترس است. در اینجا آنچه باید در مورد این دارو بدانید، آورده شده است.
بوپرنورفین چگونه عمل می‌کند؟
بوپرنورفین یک آگونیست نسبی مواد افیونی است. این دارو همان گیرنده‌هایی را در بدن شما فعال می‌کند که داروهای افیونی مانند هروئین، فنتانیل و اکسی‌کدون فعال می‌کنند. اما آنها را به شدت آن داروها فعال نمی‌کند. این دارو کندتر عمل می‌کند و باعث سرخوشی نمی‌شود. در عوض، به کاهش علائم ترک و هوس‌های مصرف کمک می‌کند.
چگونه بوپرنورفین مصرف کنم؟
بوپرنورفین اگر بلعیده شود، اثر نمی‌کند، زیرا توسط مخاط یا پوشش دهان جذب می‌شود. این دارو به صورت قرص یا فیلم زیر زبان (زیرزبانی) عرضه می‌شود. سعی نکنید قرص یا فیلم را برش دهید یا بجوید. قبل از مصرف، یک جرعه آب بنوشید تا دهانتان مرطوب شود. آن را زیر زبان خود قرار دهید و با دهان بسته منتظر بمانید تا کاملاً حل شود. این کار حدود ۵ دقیقه طول می‌کشد. صحبت کردن، خوردن یا آشامیدن، بر میزان جذب دارو توسط بدن شما تأثیر می‌گذارد.
شما این دارو را روزانه مصرف خواهید کرد. پزشک شما ممکن است نسخه شما را به صورت دوز مشاهده شده بنویسد، به این معنی که باید شخصاً به داروخانه، کلینیک یا مطب پزشک مراجعه کرده و آن را در آنجا مصرف کنید. این کار به شما کمک می‌کند تا مطمئن شوید که دوز صحیح را مصرف می‌کنید و آن را به درستی مصرف کرده‌اید. برخی افراد همچنین متوجه می‌شوند که این کار به آنها کمک می‌کند تا به درمان متعهد بمانند. با ادامه درمان، ممکن است بتوانید مصرف دوزها را در خانه شروع کنید.
پزشک شما با شما همکاری خواهد کرد تا دوز مناسب برای نیازهای شما را تعیین کند. اکثر افراد حداقل به مدت ۲ ماه بوپرنورفین مصرف می‌کنند. از آنجا، برخی افراد ظرف چند ماه مصرف را کاهش می‌دهند، در حالی که برخی دیگر سال‌ها به مصرف بوپرنورفین ادامه می‌دهند. برای افرادی که در مرحله نگهداری درمان خود هستند، بوپرنورفین را می‌توان به صورت تزریقی ماهی یک بار (به نام Sublocade) مصرف کرد. این روش می‌تواند راحت‌تر از مصرف دوز روزانه باشد.
بوپنورفین چقدر مؤثر است؟
اگر فقط از بوپرنورفین برای سم‌زدایی استفاده کنید، ممکن است خیلی خوب پیش نروید. تحقیقات نشان داده است که این دارو وقتی فقط برای ترک تحت نظارت پزشکی استفاده شود، خیلی مؤثر نیست. یک مطالعه نشان داد که بیش از ۹۰٪ افراد، با وجود دریافت مشاوره دارویی در این مدت، ظرف ۲ ماه دوباره به اعتیاد روی آوردند. اما مصرف طولانی‌مدت بوپرنورفین، به‌ویژه در دوزهای بالاتر، می‌تواند به اندازه متادون در جلوگیری از عود افراد مؤثر باشد. یک مطالعه کوچک سوئدی نشان داد که ۷۵٪ از افرادی که روزانه بوپرنورفین مصرف می‌کردند، ۱ سال بعد دیگر از مواد افیونی غیرقانونی استفاده نمی‌کردند.
عوارض جانبی بوپرنورفین چیست؟
مانند اکثر داروها، این دارو نیز می‌تواند عوارض جانبی ایجاد کند. برخی از شایع‌ترین عوارض جانبی عبارتند از:
مطالب بیشتری برای شما داریم
موضوع موردنظر خود را انتخاب کنید و به مجموعه‌ای از مطالب پزشکی و سلامت دسترسی داشته باشید.
- سرگیجه
- خواب‌آلودگی
- حالت تهوع
- سردرد
- عرق کردن
- خشکی دهان
- پوسیدگی دندان
- یبوست
اگر عوارض جانبی دارید که باعث ناراحتی شما می‌شود، با پزشک خود مشورت کنید.
بوپرنورفین و متادون
متادون دارویی است که معمولاً برای MAT استفاده می‌شود، اما برای همه بهترین انتخاب نیست. برخی افراد به آن پاسخ خوبی نمی‌دهند، یا ممکن است در نزدیکی یک برنامه درمانی مواد افیونی که متادون در آن موجود است، زندگی نکنند. و از آنجا که یک ماده افیونی است، وابستگی بدن شما به مواد افیونی را پایان نمی‌دهد. بوپرنورفین یک آگونیست نسبی مواد افیونی است و معمولاً عوارض جانبی خفیف‌تری دارد، اگرچه مانند آگونیست‌های کامل، بدن شما هنوز وابسته است.
چه اقدامات احتیاطی ایمنی را باید با بوپرنورفین رعایت کنم؟
اگر سابقه تشنج دارید، به پزشک خود اطلاع دهید، زیرا بوپرنورفین می‌تواند شما را بیشتر مستعد ابتلا به آن کند. اگر مشکلات کبدی دارید ، پزشک ممکن است بخواهد عملکرد کبد شما را در طول مصرف بوپرنورفین پیگیری کند. در هنگام مصرف آن باید از مصرف الکل و داروهای آرام‌بخش مانند بنزودیازپین‌ها خودداری کنید. این ترکیب می‌تواند خطر مصرف بیش از حد را افزایش دهد.
اگر باردار هستید، شما و پزشکتان یک برنامه درمانی را طراحی خواهید کرد که به دقت خطرات و مزایای آن را برای شما و فرزندتان متعادل کند.
مهم است که مصرف بوپرنورفین را خودسرانه قطع نکنید. در این صورت، ممکن است علائم ترک داشته باشید. پزشک روند بهبودی شما را پیگیری می‌کند و به شما اطلاع می‌دهد که چه زمانی می‌توانید درمان خود را قطع کنید.
در مورد سایر داروها، ویتامین‌ها یا مکمل‌هایی که مصرف می‌کنید به پزشک خود اطلاع دهید. بوپرنورفین ممکن است با آنها تداخل داشته باشد و عوارض جانبی ایجاد کند یا بر عملکرد سایر داروها تأثیر بگذارد.
بوپرنورفین نالوکسان (سابوکسون)
بوپرنورفین ممکن است با داروی دیگری به نام نالوکسان ترکیب شود که اثرات مواد افیونی (آنتاگونیست مواد افیونی) را مسدود می‌کند. نالوکسان در صورت تزریق باعث علائم ترک مواد افیونی می‌شود، بنابراین ترکیب این دو دارو – که زیر زبان مصرف می‌شود – از فردی که به مواد افیونی داخل وریدی وابسته است، در برابر تزریق بوپرنورفین محافظت می‌کند.
