آنچه در این مطلب خواهید خواند
اگر رفتار فرزندتان شما را به این فکر انداخته است که آیا این یک بخش طبیعی از رشد است یا چیز دیگری است، ممکن است زمان آن رسیده باشد که به یک متخصص مراجعه کنید. وقتی صحبت از ADHD میشود، معلمان اغلب اولین کسانی هستند که متوجه علائم احتمالی میشوند.
اما معلمان نمیتوانند ADHD را تشخیص دهند. اگر مشکوک هستید که فرزندتان ممکن است به آن مبتلا باشد، با مراجعه به پزشک متخصص اطفال شروع کنید. مراجعه به پزشکی که آموزش ویژهای برای تشخیص و درمان ADHD و ناتوانیهای یادگیری دیده باشد، بسیار مفید است. یا ممکن است به یک متخصص سلامت روان، مانند روانپزشک یا روانشناس، ارجاع داده شوید.
چگونه برای قرار ملاقات آماده شویم
برای کمک به پزشک متخصص اطفال یا متخصص خود در تشخیص، اطلاعات کلیدی جمعآوری کنید.
فهرستهایی از موارد زیر تهیه کنید:
- علائم یا مشکلاتی که فرزند شما در خانه و مدرسه دارد
- تغییرات اخیر زندگی یا رویدادهای بزرگ و استرسزایی که از سر گذراندهاند
- سایر شرایط سلامتی
- داروها، ویتامینها، گیاهان دارویی یا سایر مکملهایی که مصرف میکنند. دوز و تعداد دفعات مصرف آنها را یادداشت کنید.
کارنامههای اخیر مدرسه فرزندتان و نتایج هرگونه آزمون یا ارزیابی رسمی که از او گرفتهاید را نیز گردآوری کنید.
فهرستی از سوالات برای متخصص اطفال یا متخصص سلامت روان تهیه کنید. به عنوان مثال، میتوانید بپرسید که فرزندتان به چه آزمایشهای روانشناختی نیاز دارد و آیا چیزی غیر از ADHD ممکن است باعث علائم او شود یا خیر.
میتوانید انتظار داشته باشید که پزشک یا متخصص از شما سوالاتی نیز بپرسد. آنها میخواهند چیزهایی مانند موارد زیر را بدانند:
- علائم فرزندتان از چه زمانی شروع شد؟
- آیا آنها در موقعیتهای خاص یا همیشه مشکلات رفتاری دارند؟
- این مسائل در خانه و مدرسه چقدر جدی هستند؟
- رفتار فرزندتان چه تاثیری بر او و بقیه اعضای خانوادهتان دارد؟
- آیا در اقوام نزدیک دیگری نیز اختلال ADHD تشخیص داده شده است؟ این بیماری میتواند در خانوادهها ارثی باشد.
پزشک یا متخصص همچنین ممکن است در مورد برنامه روزانه فرزندتان، نمرات مدرسه، عادات خواب و موارد دیگر از شما سؤال کند. آنها ممکن است از شما بخواهند یک چک لیست یا مقیاس رتبه بندی در مورد رفتار فرزندتان پر کنید.
در ارزیابی ADHD چه انتظاری باید داشت؟
پزشک متخصص اطفال یا فوق تخصص شما باید اطلاعاتی را که از شما، مدرسه فرزندتان و سوابق پزشکی فرزندتان دریافت میکند، کنار هم قرار دهد. این اطلاعات به رد سایر علل احتمالی رفتار آنها کمک میکند.
متخصص اطفال یا متخصص باید تا حد امکان در مورد رفتار فرزندتان اطلاعات کسب کند. آنها با شما، فرزندتان، معلمان او و احتمالاً با سایر بزرگسالانی که بخشی از زندگی فرزندتان هستند، مانند معلمان یا مربیان، صحبت خواهند کرد.
آنها همچنین باید از شما و معلمان فرزندتان بخواهند که فرمهای ارزیابی استاندارد را پر کنید. در صورت امکان، ممکن است فرزند شما را در کلاس درس نیز مشاهده کنند.
آنها ممکن است ارزیابیای را توصیه کنند که نیازهای آموزشی و کلاسی کودک شما را نیز بررسی کند. این ارزیابی، ارزیابی روانی-آموزشی نامیده میشود. از این ارزیابی برای تشخیص ADHD و ناتوانیهای یادگیری مانند نارساخوانی استفاده میشود.
مطالب بیشتری برای شما داریم
موضوع موردنظر خود را انتخاب کنید و به مجموعهای از مطالب پزشکی و سلامت دسترسی داشته باشید.
این شامل موارد زیر است:
- تست هوش
- آزمون پیشرفت تحصیلی
- سنجش توجه، حافظه و موارد دیگر آنها
متخصص یا روانپزشک اطفال ممکن است انجام اسکن مغزی را نیز پیشنهاد دهد که میتواند به تشخیص ADHD در دوران کودکی کمک کند. این سیستم NEBA نام دارد و برای کودکان ۶ تا ۱۷ سال توسط FDA تأیید شده است. این اسکن قرار است تنها بخشی از یک معاینه کامل پزشکی و روانشناختی باشد.
این اسکن امواج مغزی تتا و بتا را اندازهگیری میکند. برخی تحقیقات نشان میدهد که کودکان و نوجوانان مبتلا به ADHD نسبت امواج تتا به بتا بالاتری نسبت به کودکان بدون اختلال دارند.
اگر فرآیند ارزیابی منجر به تشخیص ADHD شود، متخصص اطفال یا متخصص شما باید نوع خاص ADHD فرزندتان را به شما بگوید. آنها همچنین باید به شما در ایجاد یک برنامه درمانی برای کنترل علائم کمک کنند.
در بیشتر موارد، یک برنامه درمانی ADHD شامل هم دارودرمانی ADHD و هم رفتاردرمانی خواهد بود.
دارو میتواند علائم ADHD را کاهش دهد. درمان میتواند به کودک شما کمک کند تا عادات خوب را تمرین کند. به عنوان مثال، درمانگران میتوانند به والدین کمک کنند تا برنامهای از پاداش برای رفتار خوب و عواقب برای رفتار بد ایجاد کنند. یا میتوانند سیستمی را برای کمک به کودک بیتوجه ایجاد کنند تا منظم شود.
از پزشک یا متخصص ADHD فرزندتان بخواهید توضیح دهد که چه درمانهایی ممکن است مفید باشند و کدام یک را توصیه میکنند. اگر دارو پیشنهاد کردند، عوارض جانبی احتمالی آن را بپرسید. همچنین میتوانید بپرسید که آیا نسخه ژنریک ارزانتری از آن دارو وجود دارد یا خیر.
گاهی اوقات مدرسه فرزند شما میتواند در تطبیق با محیط یادگیری و آزمون فرزندتان کمک کند. اگر درمان با داروهای ADHD را انتخاب کنید، به نسخه و پیگیری پزشک (مانند متخصص اطفال، روانپزشک اطفال یا متخصص مغز و اعصاب) نیاز خواهید داشت.
برخی از کودکانی که مبتلا به ADHD تشخیص داده میشوند، ممکن است افسردگی یا اضطراب را نیز تجربه کنند. در چنین مواردی، اغلب رواندرمانی به عنوان بخشی از برنامه درمانی توصیه میشود.
کاری که اکنون میتوانید انجام دهید
اگر به فکر ارزیابی فرزندتان برای ADHD هستید یا منتظر وقت ملاقات برای شروع این فرآیند هستید، میتوانید فوراً چندین کار را برای کمک به کوچولوی خود انجام دهید:
- یک برنامه تنظیم کنید. فرزند شما باید هر روز برنامهی یکسانی داشته باشد، که در آن زمان برای انجام تکالیف و بازی نیز در نظر گرفته شده باشد. این برنامه را در جایی در خانه نصب کنید که به راحتی بتواند آن را ببیند.
- انتظارات خود را واضح بیان کنید. مطمئن شوید که فرزندتان میداند چه انتظاری از او دارید. در صورت عدم رعایت این انتظارات، در مورد عواقب آن ثابت قدم باشید. در عین حال، وقتی از قوانین شما پیروی میکنند، سریعاً به آنها پاداش دهید.
- به جای سرزنش و انتقاد از فرزندتان، او را به خاطر رفتار خوبش تشویق کنید.
- به آنها کمک کنید تا وسایل روزمره را مرتب کنند. با آنها در یافتن جایی برای هر چیزی همکاری کنید. این شامل لباس، کوله پشتی و لوازم مدرسه میشود.
- حافظه فرزندتان را تقویت کنید. همان سیستمی که برای به خاطر سپردن وظایف یا قرار ملاقاتها استفاده میکنید – ساعت زنگدار، لیستها، یادداشتهای چسبی یا تقویم – ممکن است برای فرزندتان مفید باشد. سیستمی پیدا کنید که به او کمک کند قرار ملاقاتها، کارهای خانه، تکالیف مدرسه و غیره را به خاطر بسپارد.
- یک الگوی خوب باشید. وقتی با فرزندتان هستید، احساسات خودتان را همانطور که میخواهید او احساساتش را کنترل کند، مدیریت کنید.
