برونشکتازی

برونشکتازی چیست؟

برونشکتازی زمانی است که دیواره‌های برونش‌ها، لوله‌هایی که هوا را به داخل و خارج ریه‌های شما حمل می‌کنند، ضخیم و آسیب‌دیده می‌شوند.

این باعث می‌شود نفس کشیدن سخت‌تر شود. ممکن است هر از گاهی دچار شعله‌ور شدن مشکلات شدید تنفسی شوید (پزشک ممکن است آنها را تشدید بیماری بنامد).

برونشکتازی یک بیماری طولانی مدت (یا مزمن) است که با گذشت زمان بدتر می‌شود. هیچ درمانی برای آن وجود ندارد، اما می‌توانید برای مدت طولانی با آن زندگی کنید.

علائم برونشکتازی

سرفه و تنگی نفس از علائم شایع برونشکتازی هستند. سایر علائم عبارتند از:

• سرفه همراه با خلط یا خون
• لرز یا تعریق شبانه
• خستگی
• کاهش وزن
• درد قفسه سینه
• ضخیم شدن پوست زیر ناخن‌های دست و پا
• خس خس سینه یا صدای سوت مانند هنگام نفس کشیدن
• عفونت‌های مکرر تنفسی

علل برونشکتازی

دیواره‌های برونش شما می‌توانند به دلیل التهاب و عفونت به آرامی ضخیم‌تر شوند. هر دوی این موارد مانع از تخلیه مخاط به شکلی که باید باشد، می‌شوند. این مخاط اضافی می‌تواند باکتری‌ها را به دام بیندازد و باعث عفونت‌های بیشتر، زخم و ضخیم شدن شود. با گذشت زمان، ریه‌های شما باید برای تنفس سخت‌تر کار کنند.

رفلاکس اسید به ریه‌های شما، مانند بیماری رفلاکس معده به مری (GERD)، ممکن است به آنها نیز آسیب برساند.

عوامل خطر برونشکتازی

افراد جوان‌تر معمولاً به برونشکتازی مبتلا نمی‌شوند. کمتر از ۱ نفر از هر ۲۰،۰۰۰ نفر در سنین ۱۸ تا ۳۴ سال به آن مبتلا می‌شوند. اما این تعداد به حدود ۱ نفر از هر ۳۵۰ نفر در افراد ۷۵ سال یا بالاتر می‌رسد.

دو سوم موارد برونشکتازی در زنان است. اما این بیماری در پسران جوان بیشتر از دختران شایع است.

اگر موارد زیر را داشته باشید، احتمال ابتلا به آن بیشتر است:

• عفونت‌های ریه که شدید هستند یا مرتباً عود می‌کنند، مانند پنومونی، سل یا سیاه سرفه
• آسپرژیلوز برونکوپولمونری آلرژیک، نوعی التهاب ریه ناشی از قارچ
• کمبود آلفا-۱- آنتی‌تریپسین، که خطر ابتلا به بیماری‌های ریوی و کبدی را افزایش می‌دهد.
• فیبروز کیستیک، بیماری‌ای که به ژن‌های شما وابسته است و به ریه‌ها، دستگاه گوارش و سایر اندام‌های شما آسیب می‌رساند
• شرایطی که بر مژک‌ها، زائده‌های کوچک مو مانند که مخاط را از برونش‌های شما پاک می‌کنند، تأثیر می‌گذارند.
• بیماری‌های نقص ایمنی مانند HIV یا ایدز
• بیماری‌های التهابی روده، مانند بیماری کرون و کولیت اولسراتیو
• سطح پایین پروتئین‌هایی که با عفونت‌ها در خون شما مبارزه می‌کنند (نقص ایمنی هومورال)
• بیماری‌های روماتیسمی مانند آرتریت روماتوئید و سندرم شوگرن
• آسپیراسیون مزمن ریوی، زمانی که به طور تصادفی چیزهایی مانند غذا یا مایعات را استنشاق می‌کنید
• تنفس چیزهایی که به مجاری تنفسی شما آسیب می‌رسانند مانند گازها، دود یا گرد و غبار زغال سنگ

تشخیص برونشکتازی

اگر علائم برونشکتازی را دارید، به خصوص اگر مدتی است که آنها را دارید، به پزشک مراجعه کنید. آنها احتمالاً آزمایش‌هایی از جمله موارد زیر را تجویز می‌کنند:

• عکس‌برداری با اشعه ایکس از قفسه سینه و سی‌تی‌اسکن برای تهیه تصاویری از ریه‌های شما
• آزمایش خون برای بررسی عفونت‌ها
• آزمایش‌های عملکرد ریوی برای اندازه‌گیری میزان تنفس شما
• آزمایش موادی که با سرفه از ریه‌هایتان خارج می‌شوند، به نام خلط، که ممکن است حاوی باکتری باشند
• آزمایش عرق برای تشخیص فیبروز کیستیک
• برونکوسکوپی، که در آن پزشک شما از یک لوله نازک و انعطاف‌پذیر به نام برونکوسکوپ برای بررسی داخل مجاری هوایی شما استفاده می‌کند.

درمان برونشکتازی

از آنجا که برونشکتازی می‌تواند به مرور زمان بدتر شود، تشخیص و درمان زودهنگام آن بسیار مهم است. این کار از عفونت‌ها جلوگیری می‌کند، آسیب را کند می‌کند و مدیریت علائم شما را آسان‌تر می‌کند.

بسته به مورد شما، درمان برونشکتازی می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

• داروها. احتمالاً برای مبارزه با عفونت‌ها آنتی‌بیوتیک دریافت خواهید کرد. یک نوع از آنها، به نام ماکرولیدها (مانند آزیترومایسین و کلاریترومایسین)، التهاب را کاهش می‌دهد. کورتیکواستروئیدهای استنشاقی نیز می‌توانند التهاب در مجاری هوایی شما را درمان کنند. پزشک شما ممکن است دارویی برای رقیق کردن مخاط یا کمک به سرفه کردن شما تجویز کند (به نام خلط‌آور). همچنین ممکن است یک دستگاه استنشاقی یا دستگاهی به نام نبولایزر برای استنشاق برونکودیلاتورها، داروهایی که مجاری هوایی شما را باز می‌کنند، به شما بدهد.
• واکسن‌ها. پزشک شما احتمالاً پیشنهاد می‌کند که برای جلوگیری از ابتلا به برخی عفونت‌ها، واکسن کووید-۱۹، ویروس سنسیشیال تنفسی (RSV)،  آنفولانزا و ذات‌الریه
• اکسیژن درمانی و فیزیوتراپی قفسه سینه. آنها همچنین ممکن است اکسیژن درمانی یا روش‌ها و دستگاه‌هایی را برای تکان دادن بدون مخاط پیشنهاد دهند. این درمان‌ها به عنوان فیزیوتراپی قفسه سینه (CPT)، کف زدن قفسه سینه یا دق شناخته می‌شوند. این درمان‌ها می‌توانند شامل ضربه زدن فیزیکی به قفسه سینه برای تمیز کردن برونش‌ها و ریه‌ها، استفاده از دریچه فلوتر یا پوشیدن جلیقه بادی که از امواج هوا برای بالا بردن مخاط استفاده می‌کند، باشند.
• جراحی. در موارد شدید، ممکن است نیاز به جراحی یا پیوند ریه داشته باشید.

پیشگیری از برونشکتازی

برخی اقدامات به جلوگیری از عفونت‌ها و آسیب بافتی که می‌توانند منجر به برونشکتازی شوند، کمک می‌کنند.

• در اسرع وقت برای هرگونه عفونت ریه درمان دریافت کنید.
• اگر سیگار می‌کشید، آن را ترک کنید.
• مطمئن شوید که کودکان واکسن‌های توصیه‌شده برای بیماری‌هایی مانند سیاه‌سرفه و سرخک را دریافت می‌کنند.
• مراقب کودکان خردسال باشید تا از قرار دادن اشیا در دهانشان جلوگیری کنند. در صورت انسداد راه هوایی کسی، فورا کمک بگیرید.

برونشکتازی

در برهه‌ای از زمان، وقتی وضعیت شما بدتر می‌شود، باید با تشدید بیماری کنار بیایید. ممکن است موارد زیر را داشته باشید:

• خلط بیشتر
• رنگ متفاوت خلط
• خون در خلط شما
• سرفه‌های آزاردهنده
• سرفه شدیدتر
• تنفس سخت‌تر
• خستگی شدید
• درد قفسه سینه

مهم است که با پزشک خود صحبت کنید، که ممکن است داروها یا درمان‌های دیگری را تجویز کند که می‌توانند راه‌های هوایی شما را باز کنند.

برونشکتازی جدی است. اما اگر به بدن خود و پزشکتان گوش دهید، می‌توانید آن را مدیریت کنید.

زندگی با برونشکتازی

اگر برای سالم‌تر کردن ریه‌هایتان و کاهش عود بیماری اقداماتی انجام دهید، می‌توانید با وجود برونشکتازی زندگی بهتری داشته باشید:

• داروها را طبق دستور پزشک مصرف کنید.
• عفونت‌های ریه را درمان کنید.
• از دود و گازهای مضر دوری کنید.
• اگر سیگار می‌کشید، آن را متوقف کنید.
• برای کمک به رقیق شدن مخاط، مایعات فراوان بنوشید.
• ورزش کنید.
• رژیم غذایی سالمی داشته باشید.