آنچه باید در مورد آرتریت روماتوئید با شروع در سالمندان بدانید

شما می‌توانید در هر سنی به آرتریت روماتوئید (RA) مبتلا شوید، اما احتمال بروز آن بین 30 تا 50 سالگی بیشتر است. وقتی بین 60 تا 65 سالگی شروع شود، به آن آرتریت روماتوئید با شروع در سنین بالا یا آرتریت روماتوئید با شروع دیررس می‌گویند.

آرتریت روماتوئید با شروع در سنین بالا با آرتریت روماتوئیدی که در سال‌های اولیه زندگی شروع می‌شود، متفاوت است. همچنین با مجموعه‌ای جداگانه از چالش‌های درمانی همراه است.

اگرچه آرتریت روماتوئید با افزایش سن شایع‌تر می‌شود، اما افرادی که در سنین بالاتر به آرتریت روماتوئید مبتلا می‌شوند، تنها حدود یک سوم از کل مبتلایان به این بیماری را تشکیل می‌دهند.

شروع در سنین بالا در مقابل شروع زودرس

تفاوت‌های کلیدی بین آرتریت روماتوئید با شروع در سنین بالا و آرتریت روماتوئید با شروع زودرس که در بزرگسالان جوان و میانسال اتفاق می‌افتد، وجود دارد.

زنان و مردان تقریباً به یک میزان به آرتریت روماتوئید با شروع در سنین بالا مبتلا می‌شوند. در بین افراد جوان‌تر، زنان بیشتر احتمال دارد که به آرتریت روماتوئید مبتلا شوند.

علائم در آرتریت روماتوئید با شروع در سالمندان به سرعت بروز می‌کنند. ممکن است این بیماری را با نام شروع حاد بشناسید. اگر در جوانی به آرتریت روماتوئید مبتلا شوید، علائم به مرور زمان ظاهر می‌شوند.

آرتریت روماتوئید با شروع در سنین بالا معمولاً مفاصل بزرگ مانند شانه‌ها را درگیر می‌کند. در افراد جوان‌تر، این بیماری عمدتاً از مفاصل کوچک مانند انگشتان دست و پا شروع می‌شود.

فاکتور روماتوئید (RF) در آرتریت روماتوئید با شروع در سنین بالا کمتر رایج است. فاکتور روماتوئید یک پروتئین است. اگر آزمایش خون شما نشان دهد که آن را دارید، این پروتئین‌ها ممکن است به بافت‌های سالم حمله کنند. حدود ۸۰٪ از افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید با شروع زودرس، RF دارند.

در مجموع، آرتریت روماتوئید با شروع در سنین بالا عوارض کمتری دارد. معمولاً شدت کمتری دارد. استثنا در صورتی است که شما RF داشته باشید. آرتریت روماتوئید شما احتمالاً نسبت به کسی که RF ندارد، تهاجمی‌تر خواهد بود.

علائم

شما متوجه چیزی بیش از درد مفاصل خواهید شد. مراقب موارد زیر باشید:

• تب
• درد عضلانی (میالژی)
• کاهش وزن
• کم خونی

آزمایش‌های تب شما ممکن است موارد زیر را نشان دهد:

• افزایش CRP (پروتئین واکنشی C)
• افزایش ESR (میزان رسوب گلبول‌های قرمز)

تشخیص

تشخیص این بیماری می‌تواند دشوار باشد. پزشک شما باید تشخیص دهد که آیا این بیماری واقعاً دیررس است یا سال‌هاست که به آن مبتلا هستید.

آرتریت روماتوئید با شروع در سالمندان همچنین علائمی دارد که با سایر بیماری‌ها همپوشانی دارد، مانند:

• پلی میالژی روماتیکا (PMR)
• آرتریت پسوریاتیک دیررس
• آرتریت کریستالی
• آرتریت ویروسی
• آرتروز
• التهاب تاندون روتاتور کاف
• کم‌کاری تیروئید
• بیماری پارکینسون

تشخیص آرتریت روماتوئید (RA) با شروع در سنین بالا از آرتریت روماتوئید پیش‌رونده (PMR) که دردها و نتایج آزمایش‌های مشابهی (مانند افزایش سطح CRP و ESR) دارد، ممکن است دشوار باشد.

درمان‌های دارویی و چالش‌ها

هدف درمان شما، بهبودی کامل بیماری است، یعنی پایین‌ترین سطح ممکن از فعالیت بیماری. این کار می‌تواند از آسیب مفاصل جلوگیری کند و عملکرد مفاصل شما را آنطور که باید حفظ کند.

پزشک شما احتمالاً همان داروهایی را که برای درمان آرتریت روماتوئید زودرس استفاده می‌شود، به شما تجویز خواهد کرد. این داروها عبارتند از:

• داروهای ضد روماتیسمی اصلاح کننده بیماری (DMARDs)
• داروهای بیولوژیکی
• داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs)
• کورتیکواستروئیدها

ممکن است با داروهایتان با چالش‌های بیشتری مواجه شوید، به خصوص اگر برای سایر بیماری‌ها دارو مصرف می‌کنید. این امر احتمال واکنش بد به دارو را افزایش می‌دهد.

همچنین ممکن است با عوارض جانبی داروها دوران سخت‌تری را سپری کنید. داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی احتمال مشکلات قلبی، مغزی، روده‌ای و کلیوی را افزایش می‌دهند. کورتیکواستروئیدها احتمال گلوکوم ، پوکی استخوان و سایر مشکلات سلامتی را افزایش می‌دهند.

مفاصل را فعال نگه دارید

آرتریت روماتوئید (RA) با شروع در سنین بالا ممکن است تنها علت درد مفاصل شما نباشد. شما همچنین می‌توانید به آرتروز مبتلا باشید. حتی اگر داروهای آرتریت روماتوئید مصرف کنید، ممکن است این داروها به اندازه کافی برای کاهش درد و حفظ عملکرد مفاصل شما مؤثر نباشند.

ورزش ملایم می‌تواند کمک کند، حتی اگر قبلاً هرگز این کار را انجام نداده‌اید یا نمی‌توانید زیاد راه بروید. در مورد موارد زیر از پزشک خود سوال کنید:

• فیزیوتراپی
• برنامه‌های ورزشی
• آب درمانی
• تمرینات تعادلی