روزاسه چشمی چیست؟

شاید نام روزاسه را شنیده باشید، یک بیماری پوستی که باعث قرمزی و برآمدگی‌های آکنه مانند روی صورت می‌شود. این بیماری می‌تواند چشم‌ها را نیز تحت تأثیر قرار دهد. وقتی این اتفاق می‌افتد، به آن روزاسه چشمی می‌گویند.

حدود ۱۳ میلیون آمریکایی به روزاسه مبتلا هستند که اکثر آنها بزرگسالان ۳۰ تا ۶۰ ساله هستند. بیش از نیمی از آنها روزاسه چشمی دارند — در واقع، این بیماری می‌تواند ابتدا در چشم‌ها ظاهر شود. و برخی افراد فقط روزاسه چشمی دارند.

علائم

روزاسه چشمی می‌تواند باعث قرمزی، خارش چشم و تورم پلک‌ها شود. همچنین ممکن است چشمان شما خون‌گرفته و دچار سوزش یا گزگز شوند. ممکن است احساس کنید که همیشه کمی شن در آنها وجود دارد. وزش هوای سرد می‌تواند باعث آبریزش آنها شود. و ممکن است جوش‌های کوچکی در لبه چشم یا پلک خود ببینید که به آنها گل‌مژه می‌گویند.

روزاسه چشمی می‌تواند باعث شود که نور به راحتی شما را اذیت کند یا بینایی شما را تار کند.

اگر هر یک از این علائم را مشاهده کردید،  فوراً به متخصص پوست یا چشم پزشک مراجعه کنید.

علل

دانشمندان دقیقاً نمی‌دانند که چرا این اتفاق می‌افتد، اما محققان دریافته‌اند که ۸۵٪ از افراد مبتلا به روزاسه چشمی، غدد چربی اطراف لبه‌های پلک خود را مسدود کرده‌اند. این غدد، لایه چربی سال را برای جلوگیری از خشکی تولید می‌کنند. اگر مسدود شوند، ناحیه اطراف آنها می‌تواند متورم و تحریک شود. این می‌تواند منجر به قرمزی و خارش در چشم‌ها و پوسته پوسته شدن مژه‌ها شود.

برخی از دانشمندان معتقدند که مایت‌ها – موجودات ریز عنکبوت مانندی که در فولیکول‌های مو روی صورت و مژه‌های شما زندگی می‌کنند – می‌توانند غدد را مسدود کنند. برخی دیگر فکر می‌کنند که ممکن است ارتباطی بین روزاسه و باکتری‌هایی که باعث عفونت‌های گوارشی می‌شوند وجود داشته باشد. ایده دیگر این است که روزاسه ناشی از مشکلی در رگ‌های خونی شما است. ژن‌ها و محیط شما نیز ممکن است در این امر نقش داشته باشند.

افراد با پوست روشن بیشتر در معرض ابتلا به روزاسه هستند و برخی از زنان در دوران یائسگی به آن مبتلا می‌شوند. این بیماری از فردی به فرد دیگر منتقل نمی‌شود.

تشخیص

پزشک شما از نزدیک صورت و چشمان شما را معاینه می‌کند. آنها اغلب از نوعی میکروسکوپ استفاده می‌کنند که رگ‌های خونی ریز در امتداد پلک و هر غده‌ای را که ممکن است مسدود شده باشد، نشان می‌دهد.

درمان

درمان ممکن است شامل استفاده از کمپرس گرم و مرطوب روی پلک‌های شما باشد. “پروبینگ” یک درمان جدیدتر است که طی آن پزشک میله‌های نازکی را در غدد مسدود شده قرار می‌دهد تا آنها را باز کند.

پزشک شما همچنین ممکن است برای کمک به علائم شما آنتی‌بیوتیک توصیه کند یا قطره چشم یا پمادهای استروئیدی را برای سوزش و قرمزی تجویز کند. اشک مصنوعی می‌تواند به مرطوب نگه داشتن چشمان شما کمک کند.

اگر درمان نشود، در موارد نادر، روزاسه شدید چشمی می‌تواند مشکلات جدی ایجاد کند. ممکن است در پلک شما جای زخم ایجاد شود یا به قرنیه شما – پوشش شفاف روی چشم شما – آسیب برسد. هر دوی این موارد می‌توانند بر بینایی شما تأثیر بگذارند.

زندگی با روزاسه چشمی

تعدادی از عوامل می‌توانند این وضعیت را بدتر کنند و اجتناب از آنها می‌تواند کمک کننده باشد. این موارد عبارتند از:

• گرما، سرما، نور خورشید یا باد شدید
• فعالیت شدید
• نوشیدنی‌های الکلی یا داغ
• غذای تند
• استرس

همچنین می‌تواند مفید باشد اگر:

• هنگام بیرون رفتن، از عینک طبی یا آفتابی استفاده کنید تا چشمانتان را از آفتاب و باد محافظت کنید.
• اطراف چشم‌هایتان را تمیز نگه دارید. پزشک ممکن است به شما بگوید که چندین بار در روز کمپرس گرم روی پلک‌هایتان قرار دهید یا مژه‌ها و پلک‌هایتان را به آرامی با گوش پاک‌کن و شامپو بچه بشویید.
• داروهای خود را به طور کامل مصرف کنید. برای جلوگیری از بدتر شدن علائم، حتماً دستورات پزشک خود را دقیقاً دنبال کنید. در صورت بدتر شدن علائم، فوراً به پزشک خود اطلاع دهید.