نکاتی که باید در مورد کیست‌های درموئید اطراف چشم بدانید

کیست درموئید اطراف چشم معمولاً زمانی تشکیل می‌شود که نوزاد در رحم باشد. این مقاله نحوه تشکیل کیست‌های درموئید، علل، علائم و گزینه‌های درمانی احتمالی آنها را توضیح می‌دهد.

کیست درموئید چیست؟

کیست درموئید رشد غیرطبیعی بافت غیر سرطانی در زیر پوست است. این کیست‌ها ممکن است حاوی فولیکول‌های مو، بافت پوست، عرق و چربی باشند. گاهی اوقات کیست‌ها حاوی دندان و استخوان نیز هستند. اگرچه این کیست‌ها ممکن است در قسمت‌های مختلف بدن مانند سر، گردن یا صورت تشکیل شوند، اما بیشتر در چشم‌ها یافت می‌شوند.

کیست‌ها معمولاً از بدو تولد وجود دارند اما ممکن است به مرور زمان رشد کنند. کیست‌های درموئید دو نوع دارند.

کیست‌های درموئید حدقه چشم. این کیست‌ها معمولاً در انتهای ابروها، نزدیک بینی، جایی که استخوان‌های حدقه چشم قرار دارند، یافت می‌شوند. کیست‌های درموئید حدقه چشم در زیر سطح پوست تشکیل می‌شوند و به طور مستقیم قابل مشاهده نیستند. این کیست‌ها صاف هستند، حاوی ماده‌ای زرد رنگ و چرب هستند و معمولاً دردناک نیستند. مشخص نیست که باعث کاهش بینایی می‌شوند، اما برداشتن کیست‌های درموئید از چشم بسیار حیاتی است، زیرا با گذشت زمان بزرگتر می‌شوند.

گاهی اوقات، کیست‌های درموئید حدقه چشم ممکن است به شکل دمبل باشند. در چنین مواردی، یک بخش در خارج از حدقه چشم و بخش دیگر در داخل آن تشکیل می‌شود. کیست‌های درموئید حدقه چشم ممکن است پاره شوند و باعث التهاب شوند ، بنابراین پزشکان توصیه می‌کنند که فوراً آنها را بردارند. طبق تحقیقات، کیست‌های درموئید یکی از شایع‌ترین تومورهای حدقه چشم در کودکان هستند که تقریباً ۴۵٪ از کل نئوپلاسم‌های دوران کودکی (توده بافت غیرطبیعی) را تشکیل می‌دهند.

کیست‌های اپی‌بولبار درموئید. این کیست‌ها به دو نوع دیگر تقسیم می‌شوند، کیست‌های اپی‌بولبار خلفی درموئید و کیست‌های لیمبال درموئید. نوع اول کیستی است که معمولاً حاوی مقداری مو است و شکل چشم را به خود می‌گیرد. این کیست‌ها معمولاً در قسمت بیرونی پلک فوقانی یافت می‌شوند. شما فقط می‌توانید این کیست‌ها را در حین حرکات خاص چشم مشاهده کنید.

کیست‌های درموئید لیمبال روی چشم، چه در قرنیه و چه در محل اتصال قرنیه و صلبیه، رشد می‌کنند. کیست‌های درموئید لیمبال ممکن است با بزرگتر شدن، بینایی کودک را مختل کنند و همچنین می‌توانند شکل قرنیه را تغییر دهند. این امر منجر به یک بیماری چشمی به نام آستیگماتیسم می‌شود که بینایی شما را تار می‌کند. اگر آستیگماتیسم به موقع درمان نشود، مغز شما به این تاری دید عادت می‌کند و باعث ایجاد بیماری به نام تنبلی چشم (آمبلیوپی) می‌شود.

کیست‌های درموئید در چشم: علل

کیست‌های درموئید یک بیماری مادرزادی هستند و در زمان تولد وجود دارند. آن‌ها معمولاً به دلیل اختلالی که بر نحوه رشد لایه‌های پوست تأثیر می‌گذارد، تشکیل می‌شوند. 

کیست‌ها در مراحل اولیه رشد کودک در رحم تشکیل می‌شوند. سلول‌های پوست، بافت‌ها و غدد، بخش‌هایی از پوست هستند که برای تشکیل یک توده به هم می‌پیوندند. این غدد به تولید مایعاتی ادامه می‌دهند که باعث می‌شود توده حتی بزرگتر شود و کیست تشکیل دهد. بنابراین، یکی از ساده‌ترین راه‌ها برای درک کیست‌های درموئید، در نظر گرفتن آنها به عنوان پوستی است که در زیر سطح گیر کرده است.

علائم کیست درموئید

کیست درموئید معمولاً به صورت توده‌ای قابل مشاهده در ناحیه آسیب‌دیده یافت می‌شود. در بیشتر موارد، کیست بدون درد است، اما گاهی اوقات، ممکن است به کره چشم فشار وارد کند که می‌تواند باعث درد شود و بر بینایی کودک شما تأثیر بگذارد. این کیست‌ها چیزی جز مجموعه‌ای از سلول‌ها و بافت‌های پوست نیستند. با این حال، آنها همچنان به انجام همان اعمال پوست‌های دیگر ادامه می‌دهند، یعنی چربی آزاد می‌کنند و سلول‌های قدیمی را دور می‌ریزند. هنگامی که کیست درموئید بزرگ شده به داخل استخوان (معمولاً جمجمه) رشد می‌کند، شکاف در استخوان آسیب‌دیده نیز با رشد کیست وسیع‌تر می‌شود.

کیست‌های درموئید چگونه تشخیص داده می‌شوند؟

پزشکان معمولاً معاینه فیزیکی انجام می‌دهند تا محل و ظاهر کیست را مشخص کنند و سایر قسمت‌های چشم کودک شما را بررسی کنند. معاینه فیزیکی معمولاً کیست درموئید حدقه چشم را نشان می‌دهد. چشم پزشکان معمولاً به دنبال برخی از علائم زیر هستند:

• رشد کش مانند روی ابرو یا نزدیک بینی
• افتادگی پلک
• التهاب در چشم

پزشک شما همچنین ممکن است آزمایش‌های خاصی را برای تشخیص اینکه آیا فرزند شما کیست‌های درموئید عمیق‌تری دارد یا خیر و محل آنها انجام دهد. برخی از این آزمایش‌ها عبارتند از:

عکس‌برداری با اشعه ایکس. این عکس‌برداری به پزشک دید واضحی از نواحی تشکیل کیست‌ها می‌دهد.

سی‌تی‌اسکن (توموگرافی کامپیوتری). سی‌تی‌اسکن و اشعه ایکس تصاویر دقیقی از ناحیه آسیب‌دیده ایجاد می‌کنند.

تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI). اسکن MRI از ترکیبی از آهنرباهای بزرگ، امواج رادیویی و تصویربرداری کامپیوتری برای ارائه تصاویر واضح از قسمت‌های آسیب‌دیده استفاده می‌کند.

سی‌تی‌اسکن و ام‌آر‌آی آزمایش‌های غیرتهاجمی هستند و تصاویر دقیقی از کیست به پزشک می‌دهند. این به آنها نشان می‌دهد که آیا کیست در نزدیکی یک ناحیه حساس مانند عصب قرار دارد یا خیر و به آنها کمک می‌کند تا در مورد مناسب‌ترین روش درمانی تصمیم بگیرند.

کیست‌های درموئید در چشم: درمان

برخی از کیست‌های درموئید ممکن است بر بینایی کودک شما تأثیر بگذارند در حالی که برخی دیگر می‌توانند بترکند و عوارض بیشتری ایجاد کنند. در چنین مواردی، پزشک ممکن است جراحی را برای برداشتن بافت آسیب‌دیده توصیه کند. 

کیست‌های اپی‌بولبار خلفی معمولاً به ملتحمه (پوشش بیرونی کره چشم درست زیر پلک‌ها) چشم کودک شما متصل هستند. گاهی اوقات، ممکن است تا حدقه چشم گسترش یابد و نتوان آن را به طور کامل برداشت. پزشک شما تصمیم خواهد گرفت که آیا جراحی مفید خواهد بود یا خیر. در این صورت، ممکن است فقط بخشی از کیست را بردارند.

ممکن است لازم باشد کیست‌های درموئید لیمبوس به طور کامل برداشته شوند، زیرا بر قرنیه تأثیر می‌گذارند. برداشتن کیست‌های درموئید از چشم در بیشتر موارد بینایی را بازیابی می‌کند. همچنین هرگونه ناراحتی و سوزشی را که قبل از جراحی وجود داشته است، کاهش می‌دهد. با این حال، در بسیاری از موارد، کیست‌های درموئید لیمبوس به طور دائم شکل قرنیه را تغییر می‌دهند و در چنین مواردی ممکن است آمبلیوپی عود کند. 

بعد از عمل جراحی، قرار ملاقات‌های منظمی را با پزشک خود ترتیب دهید تا مطمئن شوید که فرزندتان مراقبت‌های لازم را دریافت می‌کند. در بسیاری از موارد، اگر بیماری زود تشخیص داده شود، بینایی قابل بازیابی است.

نکات کلیدی که باید در مورد کیست‌های درموئید به خاطر داشته باشید

کیست‌های درموئید اطراف چشم خوش‌خیم هستند، اما برای جلوگیری از عوارض بیشتر باید فوراً مورد توجه قرار گیرند.

• کیست‌های درموئید بافت‌های غیر سرطانی هستند که در مراحل اولیه رشد فرزند شما در رحم تشکیل می‌شوند.
• دو نوع کیست درموئید بر چشم‌ها تأثیر می‌گذارند – اوربیتال و اپی بولبار. این کیست‌ها ممکن است با بزرگتر شدن به مرور زمان، بینایی کودک شما را تحت تأثیر قرار دهند. در برخی موارد، ممکن است پاره شوند و باعث التهاب شوند.
• اگرچه در بسیاری از موارد برداشتن کیست‌های درموئید با جراحی توصیه می‌شود، اما برای یافتن بهترین گزینه‌های درمانی برای فرزندتان با پزشک خود مشورت کنید.
• به خاطر داشته باشید که برخی از کیست‌ها حتی پس از جراحی موفقیت‌آمیز ممکن است عود کنند. در چنین مواردی، مراقبت‌های بعدی از سوی پزشک بسیار مهم است.