آنچه در این مطلب خواهید خواند
در برخی کشورها تخمین زده می‌شود که حدود یک نفر از هر هفت نفر از این افراد از ابتلای خود به این ویروس خبر ندارد.
یکی از دلایل این موضوع آن است که علائم اولیه HIV، مانند تب، خستگی و بثورات پوستی، شبیه علائم بسیاری از عفونت‌های شایع دیگر، از جمله آنفلوآنزا، هستند. در ادامه با بیماری‌ها و شرایطی آشنا می‌شویم که در مراحل مختلف ممکن است علائمی شبیه HIV ایجاد کنند.
مهم است بدانید که داشتن یکی دو علامت مشابه HIV به‌تنهایی به این معنا نیست که فرد حتماً به HIV مبتلا شده است.
با این حال، اگر به دلیل داشتن رابطه جنسی بدون محافظت یا استفاده مشترک از سرنگ با فردی دیگر احتمال مواجهه با HIV وجود داشته باشد، تنها راه مطمئن برای مشخص شدن وضعیت، انجام آزمایش HIV است.
بیماری‌هایی که علائمی مشابه HIV اولیه دارند
علائم HIV در مراحل اولیه و مراحل پیشرفته عفونت متفاوت هستند. نخستین علائم معمولاً ۲ تا ۴ هفته پس از آلوده شدن ظاهر می‌شوند و می‌توانند شامل موارد زیر باشند:
- تب
- خستگی
- دردهای عضلانی
- بثورات پوستی
- گلودرد
- تورم غدد لنفاوی
- اسهال
- زخم‌های دهانی
تب، لرز، دردهای عضلانی، خستگی، تورم غدد لنفاوی و گلودرد می‌توانند در بسیاری از عفونت‌های ویروسی و باکتریایی شایع دیگر نیز دیده شوند، از جمله:
- سرماخوردگی
- آنفلوآنزا
- مونونوکلئوز عفونی
- گلودرد استرپتوکوکی
- کووید-۱۹
- عفونت با ویروس اپشتین‌بار (EBV)
- هپاتیت ویروسی
- برخی بیماری‌های مقاربتی
بثورات پوستی که ممکن است در مراحل اولیه عفونت HIV دیده شوند نیز می‌توانند علل مختلفی داشته باشند، از جمله:
- واکنش‌های آلرژیک
- تبخال
- استرس
- مواد شیمیایی موجود در محصولاتی مانند شامپو و صابون
- روزئولا، که یک عفونت ویروسی است
اسهال نیز می‌تواند در اثر عفونت‌های ویروسی دستگاه گوارش یا مسمومیت غذایی ایجاد شود. زخم‌های دهانی هم ممکن است در نتیجه سوختگی یا آسیب، تبخال دهانی، حساسیت غذایی، آلرژی یا کمبود برخی ویتامین‌ها ایجاد شوند.
پس از برطرف شدن این علائم، HIV وارد مرحله‌ای می‌شود که ویروس همچنان در بدن وجود دارد، اما ممکن است فرد علامت مشخصی نداشته باشد. این مرحله که «عفونت مزمن HIV» نام دارد، می‌تواند تا ۱۵ سال ادامه پیدا کند.
علائم HIV در مراحل پیشرفته
افرادی که به HIV مبتلا هستند و درمان دریافت نمی‌کنند، ممکن است در نهایت وارد مرحله پیشرفته عفونت شوند. در این مرحله، بیماری «ایدز» یا «سندرم نقص ایمنی اکتسابی» نامیده می‌شود.
در مراحل پیشرفته، سیستم ایمنی بدن به‌شدت تضعیف شده است و فرد بیشتر در معرض ابتلا به عفونت‌های مختلف قرار می‌گیرد. بسیاری از علائم ایدز در واقع ناشی از همین عفونت‌ها هستند و می‌توانند شامل تب، تعریق شبانه، خستگی شدید و تورم غدد لنفاوی باشند. با این حال، برخی از این علائم در بیماری‌های دیگری نیز دیده می‌شوند.
تب
تب معمولاً نشانه آن است که سیستم ایمنی بدن در حال مقابله با یک عفونت است. بیماری‌های متعددی می‌توانند باعث تب شوند، از جمله:
- عفونت‌های ویروسی و باکتریایی
- آرتریت روماتوئید و سایر بیماری‌های التهابی
- سرطان
- برخی آنتی‌بیوتیک‌ها و داروهای ضدتشنج
تعریق شبانه
تعریق شبانه به احساس گرمای شدید و ناگهانی گفته می‌شود که باعث خیس شدن بدن یا لباس‌ها از عرق در هنگام خواب می‌شود. علاوه بر HIV پیشرفته یا ایدز، شرایط دیگری نیز می‌توانند باعث تعریق شبانه شوند، از جمله:
مطالب بیشتری برای شما داریم
موضوع موردنظر خود را انتخاب کنید و به مجموعه‌ای از مطالب پزشکی و سلامت دسترسی داشته باشید.
- یائسگی
- پرکاری غده تیروئید
- سکته مغزی
- سل و سایر عفونت‌ها
- برخی سرطان‌ها، مانند لوسمی و لنفوم غیرهوچکین
خستگی شدید
خستگی یا فَتیگ (Fatigue) به احساس کلی کمبود انرژی گفته می‌شود. ممکن است فرد خارج از ساعات معمول خواب، تمایل شدید به خوابیدن داشته باشد. این کمبود انرژی گاهی آن‌قدر شدید است که انجام فعالیت‌های روزمره را دشوار می‌کند.
شرایط دیگری که می‌توانند موجب خستگی شدید شوند عبارت‌اند از:
- سندرم خستگی مزمن
- افسردگی
- دیابت
- آپنه خواب
- استرس
- بیماری مزمن انسدادی ریه (COPD)
- کووید-۱۹
- فیبرومیالژی
- بیماری‌های قلبی
- پرکاری یا کم‌کاری غده تیروئید
- سرطان
- مولتیپل اسکلروزیس (ام‌اس)
تورم غدد لنفاوی
مانند تب، تورم غدد لنفاوی نیز می‌تواند نشانه تلاش بدن برای مقابله با عفونت باشد. تورم مداوم غدد لنفاوی در نواحی زیر بغل، گردن یا کشاله ران می‌تواند علل دیگری نیز داشته باشد، از جمله:
- لوپوس
- آرتریت روماتوئید
- لنفوم، لوسمی و سایر سرطان‌هایی که به غدد لنفاوی گسترش یافته‌اند
- سیفلیس و سایر عفونت‌های مقاربتی
کاهش سریع وزن بدون دلیل مشخص
کاهش سریع وزن بدون اینکه فرد عمداً رژیم گرفته یا میزان غذای خود را کم کرده باشد، معمولاً می‌تواند نشانه وجود یک مشکل پزشکی باشد. پزشکان توصیه می‌کنند اگر فرد طی ۶ ماه تا یک سال بیش از ۵ درصد وزن بدن خود را بدون تلاش قبلی از دست بدهد، این موضوع بررسی شود. برای مثال، اگر وزن فرد ۱۸۰ پوند باشد، کاهش ۹ پوند یا بیشتر در این مدت قابل توجه است.
از دیگر علل کاهش سریع وزن می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
- بیماری کرون و کولیت اولسراتیو
- سرطان
- بیماری سلیاک
- پرکاری تیروئید
- نارسایی قلبی
- بیماری مزمن انسدادی ریه (COPD)
اسهال
اسهال گهگاه برای همه افراد اتفاق می‌افتد. اگر اسهال از چند روز تا حدود یک هفته ادامه داشته باشد، ممکن است ناشی از عفونت ویروسی، باکتریایی یا انگلی باشد. زمانی که اسهال بیش از یک هفته طول بکشد، احتمال وجود یک بیماری زمینه‌ای مطرح می‌شود.
از علل دیگر اسهال طولانی‌مدت می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
- بیماری کرون و کولیت اولسراتیو
- بیماری سلیاک
- سندرم روده تحریک‌پذیر (IBS)
- سرطان روده بزرگ
زخم‌های دهان، دستگاه تناسلی یا مقعد
زخم‌هایی که در دهان، آلت تناسلی، واژن یا ناحیه مقعد ایجاد می‌شوند نیز ممکن است ناشی از بیماری‌ها و شرایط مختلفی باشند، از جمله:
- بیماری سلیاک
- بیماری کرون و کولیت اولسراتیو
- عفونت با ویروس کوکساکی
- سیفلیس، تبخال تناسلی و سایر بیماری‌های مقاربتی
- سرطان
لکه‌ها یا ضایعات پوستی قرمز، قهوه‌ای، صورتی یا بنفش
ضایعات پوستی با این رنگ‌ها نیز همیشه به معنی HIV پیشرفته یا ایدز نیستند. از علل دیگر می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
- درماتیت آتوپیک یا اگزما
- درماتیت تماسی یا واکنش آلرژیک
- زونا
- اختلالات انعقاد خون
- اختلالات عروقی زیر پوست یا اختلالات خونریزی‌دهنده
- آسیب‌های پوستی
مواردی که در اینجا ذکر شد تنها بخشی از بیماری‌ها و شرایطی هستند که ممکن است علائمی مشابه HIV پیشرفته یا ایدز ایجاد کنند. علائم به‌تنهایی نمی‌توانند ابتلا به HIV را تأیید یا رد کنند. تنها راه مطمئن برای مشخص شدن وضعیت، انجام آزمایش HIV است.
آزمایش HIV
آزمایش HIV را می‌توان از طریق پزشک مراقبت‌های اولیه یا در مراکز درمانی و آزمایشگاه‌ها انجام داد. انواع مختلفی از آزمایش‌های HIV وجود دارد. برخی از این آزمایش‌ها می‌توانند عفونت HIV را از حدود ۱۰ روز پس از مواجهه شناسایی کنند، در حالی که بعضی آزمایش‌ها ممکن است برای مثبت شدن به زمان بیشتری نیاز داشته باشند و در برخی شرایط حتی چندین ماه بعد نتیجه مثبت را نشان دهند.
اگر فکر می‌کنید ممکن است در معرض HIV قرار گرفته باشید، برای دریافت راهنمایی با پزشک مشورت کنید. پزشک می‌تواند بر اساس زمان و نوع مواجهه، درباره نیاز به آزمایش و زمان مناسب انجام آن راهنمایی کند.
