آشالازی: آنچه باید بدانید

در صورتی که در مورد مطلب این صفحه نظر تکمیلی یا اصلاحی دارید فرم پایین صفحه را تکمیل و برای ما ارسال فرمایید. در صورت پذیرش نظرات اصلاحی شما را به نام خودتان منتشر خواهیم کرد.

علائم آشالازی

آشالازی چیست؟

آشالازی زمانی اتفاق می‌افتد که فرآیندهایی که غذا را به  معده شما منتقل می‌کنند، به درستی کار نمی‌کنند. برای اینکه غذا و مایعات از دهان به معده شما منتقل شوند، پس از بلع، دو اتفاق باید رخ دهد. اول، مری (لوله‌ای که غذا را به معده شما منتقل می‌کند) باید با انقباض و انبساط، غذا را به سمت معده حرکت دهد. هنگامی که غذا به معده می‌رسد، یک دریچه یا زبانه کوچک عضلانی در انتهای مری باید باز شود تا غذا به معده منتقل شود. 

اگر شما مبتلا به آشالازی هستید، هیچ یک از این فرآیندها به خوبی کار نمی‌کنند. مری نمی‌تواند غذا را به سمت پایین هدایت کند. همچنین، دریچه به طور کامل باز نمی‌شود. این باعث می‌شود غذا در انتهای مری، مانند یک سینک مسدود شده، گیر کند و دوباره به دهان شما برگردد.

آشالازی نادر است. تقریباً از هر ۱۰۰۰۰۰ نفر، ۱ نفر به آن مبتلا می‌شود. ممکن است سال‌ها طول بکشد تا ایجاد شود و برخی افراد سال‌ها علائم را نادیده می‌گیرند تا اینکه به پزشک مراجعه کنند. اگرچه این بیماری قابل درمان نیست، اما درمان به شما کمک می‌کند تا با آن زندگی کنید.

علل آشالازی

متخصصان مطمئن نیستند که چرا آشالازی اتفاق می‌افتد. اما علل احتمالی عبارتند از:

  • ژنتیک (ممکن است از والدین شما به ارث رسیده باشد)
  • مشکلات خودایمنی
  • یک عفونت ویروسی
  • از دست دادن عملکرد عصبی (نورودژنراتیو)

عوامل خطر آشالازی

افراد از هر نژادی می‌توانند به آشالازی مبتلا شوند. این بیماری به طور مساوی در مردان و زنان دیده می‌شود، با این حال در مواردی که این بیماری ارثی باشد، به نظر می‌رسد احتمال ابتلا در مردان دو برابر بیشتر است. این بیماری عمدتاً در افراد ۲۵ تا ۶۰ ساله اتفاق می‌افتد، اگرچه گاهی کودکان نیز به آن مبتلا می‌شوند. آشالازی گاهی در افراد مبتلا به سندرم داون نیز دیده می‌شود.

انواع آشالازی

وقتی آشالازی دارید، عضلات مری شما به درستی کار نمی‌کنند و عبور غذا به معده را دشوار می‌کنند. بسته به اینکه کدام یک از سه نوع آشالازی را دارید، مشکلات دیگری نیز ممکن است رخ دهد.

آشالازی نوع ۱. به آن آشالازی کلاسیک نیز گفته می‌شود. به این معنی است که عضلات مری شما تقریباً هیچ کمکی به حرکت غذا به سمت معده نمی‌کنند. تنها نیروی جاذبه است که غذا را به جلو می‌راند.

آشالازی نوع ۲. این شایع‌ترین نوع است. در این نوع، مری به دلیل افزایش فشار فشرده می‌شود. علائم معمولاً شدیدتر از نوع ۱ هستند.

آشالازی نوع ۳. این نوع شدیدتر از انواع دیگر است و گاهی اوقات آشالازی اسپاستیک نامیده می‌شود. عضلات کف مری منقبض می‌شوند. ممکن است با درد قفسه سینه که مانند حمله قلبی احساس می‌شود از خواب بیدار شوید.

علائم آشالازی

شایع‌ترین علامت آشالازی، مشکل در بلع مایعات و غذاهای جامد است. غذا همچنین می‌تواند مری را مسدود کند و باعث کشیدگی و پیچ خوردگی آن شود.

افراد مبتلا به این بیماری ممکن است علائم زیر را نیز داشته باشند:

  • درد قفسه سینه، به خصوص بعد از غذا خوردن
  • برگشت غذا به گلو
  • سوزش سر دل و آروغ زدن
  • کاهش وزن
  • سرفه شبانه
  • استفراغ
  • پنومونی ناشی از ورود غذا به ریه‌ها
  • خفگی یا آسپیراسیون (ناشی از استنشاق غذا یا مایع به داخل مجاری هوایی)
  • سکسکه یا تلاش برای آروغ زدن

خوردن غذاهای جامد قبل از خواب ممکن است علائم را بدتر کند. غذاهایی مانند گوشت و نان سفید یا فرآوری شده نیز ممکن است مشکل ایجاد کنند.

آشالازی زمانی اتفاق می‌افتد که بدن شما نمی‌تواند غذا را آنطور که باید از مری به معده منتقل کند. غذا می‌تواند در نزدیکی انتهای مری جمع شود یا به دهان شما برگردد.

تشخیص آشالازی

از آنجا که علائم آشالازی شبیه سایر اختلالات گوارشی مانند سوزش سر دل یا رفلاکس معده به مری (GERD) است، پزشک ممکن است ابتدا بیماری دیگری را برای شما درمان کند. اگر این روش‌ها مؤثر واقع نشود، احتمالاً با استفاده از یکی از این روش‌ها، شما را برای آشالازی آزمایش خواهد کرد.

مانومتری. این آزمایش مفیدترین آزمایش برای بررسی وضعیت بلع شما محسوب می‌شود. پزشک یک لوله نازک را از طریق بینی به داخل معده شما وارد می‌کند تا قدرت عضلات مری را هنگام بلعیدن آزمایش کند. همچنین میزان عملکرد دریچه معده شما را اندازه‌گیری می‌کند.

آندوسکوپی فوقانی. آنها ممکن است با ابزار خاصی به نام آندوسکوپ، داخل گلوی شما را بررسی کنند. این ابزار دارای یک دوربین کوچک متصل به یک لوله بلند است تا پزشک بتواند مری و معده شما را ببیند. آنها می‌توانند تنگی یا رشد بافت را بررسی کرده و بافت غیرطبیعی را برای انجام بیوپسی بردارند. 

بلع باریم. گاهی اوقات ازوفاگوگرام نامیده می‌شود و می‌تواند نشان دهد که آیا مری شما در قسمت پایین، جایی که دریچه معده شما قرار دارد، تنگ شده است یا خیر. شما مایعی حاوی باریم را می‌بلعید که بافت‌ها و اندام‌های شما را می‌پوشاند و به پزشکان کمک می‌کند تا آنها را در عکس‌برداری با اشعه ایکس بهتر ببینند.

آزمایش pH. این آزمایش می‌تواند میزان اسیدیته مری شما را در طول ۲۴ ساعت اندازه‌گیری کند و به تعیین وجود سایر بیماری‌ها مانند رفلاکس معده به مری کمک کند. 

پروب تصویربرداری عملکردی مجرای مری (FLIP). اگر سایر آزمایش‌ها مفید نباشند، پزشک ممکن است از این فناوری جدیدتر استفاده کند. این روش، عرض مری و میزان کشش آن را اندازه‌گیری می‌کند.

درمان آشالازی

هدف از درمان، شل کردن و کشش عضلات پایین مری است. این کار به حرکت غذا و مایعات به سمت معده کمک می‌کند. سن، علائم و سایر شرایط سلامتی شما نیز می‌تواند به پزشکان در تعیین بهترین درمان کمک کند.

عمل جراحی

جراحی موفق‌ترین درمان آشالازی است. با جراحی، اکثر افراد برای مدت طولانی از علائم رهایی می‌یابند.

یکی از رایج‌ترین عمل‌ها، میوتومی هلر نام دارد. اغلب اوقات، این عمل به صورت لاپاروسکوپی با استفاده از اسکوپ مجهز به دوربین و چراغ، به همراه سایر ابزارها انجام می‌شود. پزشک چندین برش کوچک در  شکم ایجاد می‌کند و از ابزارهای جراحی برای رسیدن به ناحیه‌ای که باید روی آن کار کند، استفاده می‌کند. هدف، باز کردن بخشی از مری تحتانی برای آسان‌تر کردن بلع است.

مطالب بیشتری برای شما داریم

موضوع موردنظر خود را انتخاب کنید و به مجموعه‌ای از مطالب پزشکی و سلامت دسترسی داشته باشید.

علائم خود را بهتر بررسی کنید با انتخاب علائم، نشانه‌ها یا بیماری موردنظر، اطلاعات مرتبط را سریع‌تر پیدا کنید.
ابزار بررسی علائم بیماری

یکی دیگر از گزینه‌های جراحی، میوتومی آندوسکوپیک اطراف دهان یا POEM نام دارد. در این روش، پزشکان مجبور نیستند خارج از بدن را برش دهند. در عوض، پزشک یک آندوسکوپ (ابزاری کوچک با دوربین در انتها) را وارد دهان و گلو می‌کند. هنگامی که داخل را می‌بینند، برش کوچکی در پوشش داخلی مری شما ایجاد می‌کنند. آنها از طریق آن تونلی ایجاد می‌کنند تا به عضله داخلی مری تحتانی برسند، جایی که برش دیگری ایجاد می‌کنند (شبیه به میوتومی هلر). این کار به بلع آسان‌تر کمک می‌کند.

هر دوی این جراحی‌ها معمولاً موفقیت‌آمیز هستند. اما می‌توانند  در برخی از افرادی که این عمل را انجام داده‌اند، باعث رفلاکس اسید شوند.

درمان‌های غیرجراحی

ممکن است برای آشالازی نیازی به جراحی نداشته باشید. برخی روش‌ها می‌توانند کمک کنند، با این حال ممکن است به خوبی عمل نکنند و ممکن است لازم باشد چندین عمل انجام دهید.

برخی از گزینه‌ها عبارتند از:

تزریق داروهای شل کننده عضلات. پزشک شما در طول آندوسکوپی، بوتاکس (سم بوتولینوم) را به عضلات سفت مری شما تزریق می‌کند. این کار به شل شدن موقت عضلات کمک می‌کند تا بتوانید به طور طبیعی بلع کنید.

کشش مری (اتساع پنوماتیک). پزشک با استفاده از آندوسکوپ، یک بالون را در دریچه بین مری و معده قرار می‌دهد. بالون باد می‌شود تا عضلات سفت شده کشیده شوند. ممکن است قبل از اینکه این روش مؤثر واقع شود، چندین بار به آن نیاز داشته باشید.

دارو.  دو دسته از داروها، نیترات‌ها و مسدودکننده‌های کانال کلسیم، با شل کردن اسفنکتر تحتانی مری عمل می‌کنند. این می‌تواند به عبور راحت‌تر غذا به معده کمک کند. این داروها می‌توانند علائم را در افراد مبتلا به آشالازی کاهش دهند، اما می‌توانند عوارض جانبی شدیدی ایجاد کنند.

بهترین درمان برای شما به عوامل مختلفی بستگی دارد. پزشک شما می‌تواند در تصمیم‌گیری در مورد نیازتان به شما کمک کند.

زندگی با آشالازی

هیچ رژیم غذایی خاصی برای این بیماری وجود ندارد، اما ممکن است خودتان متوجه شوید که کدام غذاها راحت‌تر از مری شما عبور می‌کنند. یک دفتر خاطرات غذایی می‌تواند به شما کمک کند تا متوجه شوید کدام غذاها باعث ایجاد علائم می‌شوند. توجه به نحوه خوردن غذا و زمان صرف وعده‌های غذایی مهم است. این نکات نیز ممکن است مفید باشند:

  • غذای خود را به قطعات کوچک خرد کنید. خوردن لقمه‌های کوچک غذا و جویدن دقیق می‌تواند بلعیدن را آسان‌تر کند.
  • هنگام غذا خوردن صاف بنشینید. این کار به نیروی جاذبه کمک می‌کند تا غذا در دستگاه گوارش شما حرکت کند.
  • هنگام غذا خوردن صاف دراز نکشید. این کار می‌تواند مانع از ورود غذا به مجاری تنفسی شما شود.
  • نزدیک به زمان خواب غذاهای جامد نخورید. وقتی دراز کشیده‌اید، حرکت غذا از مری دشوارتر است.
  • هنگام خوردن یا نوشیدن غذا یا مایعات خیلی گرم یا سرد احتیاط کنید. این غذاها یا مایعات می‌توانند در برخی از افراد مبتلا به آشالازی باعث اسپاسم عضلانی شوند. 
  • همراه با غذا آب بیشتری بنوشید. این کار می‌تواند به عبور راحت‌تر غذا از مری کمک کند.

نوشیدنی‌های گازدار را امتحان کنید. به نظر می‌رسد گازدار بودن آنها به عبور غذا از مری کمک می‌کند.

اگر آشالازی شما شدید است، رژیم غذایی مایع ممکن است برای مدتی بهترین گزینه برای شما باشد. اگر غذاهای جامد نمی‌خورید، همیشه با پزشک خود در مورد دریافت مواد مغذی مناسب صحبت کنید. اگر  وزن زیادی از دست دادید ، حتماً به پزشک خود اطلاع دهید زیرا می‌تواند به معنای سوء تغذیه شما باشد.

برخی از افراد مبتلا به آشالازی در معرض خطر ابتلا به  سرطان مری هستند. به همین دلیل، مراجعه منظم به پزشک بسیار مهم است.

خلاصه مطلب

آشالازی زمانی اتفاق می‌افتد که بدن شما نمی‌تواند غذا را آنطور که باید از مری به معده منتقل کند. غذا می‌تواند در نزدیکی انتهای مری جمع شود یا به دهان شما برگردد. متخصصان مطمئن نیستند که چه چیزی باعث آشالازی می‌شود، اما ممکن است مربوط به مشکلات خودایمنی، عفونت‌های ویروسی، ژنتیک یا از دست دادن عملکرد عصبی باشد. آشالازی یک بیماری نادر است که قابل درمان نیست، اما درمان و تغییر سبک زندگی می‌تواند به مدیریت علائم کمک کند.

سوالات متداول در مورد آشالازی

علت اصلی آشالازی چیست؟

متخصصان مطمئن نیستند که چه چیزی باعث آشالازی می‌شود، اما ممکن است مربوط به مشکلات خودایمنی، عفونت‌های ویروسی، ژنتیک یا از دست دادن عملکرد عصب باشد.

امید به زندگی فرد مبتلا به آشالازی چقدر است؟

افراد مبتلا به آشالازی امید به زندگی مشابه میانگین جمعیت دارند. 

آیا آشالازی است یا رفلاکس معده؟

آشالازی می‌تواند بسیار شبیه به رفلاکس معده به مری باشد، اما با هم متفاوت هستند – در آشالازی، غذا از مری برمی‌گردد، در حالی که در رفلاکس معده به مری، غذا از معده بالا می‌آید.

بهترین نوشیدنی برای آشالازی چیست؟

نوشیدن مقدار زیادی آب هنگام غذا خوردن می‌تواند به حرکت غذا به سمت معده کمک کند. نوشیدنی‌های گازدار، مانند نوشابه، نیز ممکن است مفید باشند.

علائم خود را بهتر بشناسید علائم، نشانه‌ها یا بیماری موردنظر خود را بررسی کنید.
ابزار بررسی علائم بیماری

در صورتی که در مورد مطلب این صفحه نظر تکمیلی یا اصلاحی دارید فرم زیر را تکمیل و برای ما ارسال فرمایید. در صورت پذیرش نظرات اصلاحی شما را به نام خودتان منتشر خواهیم کرد.

This field is hidden when viewing the form
در صورتی که در مورد مطلب, نحوه نگارش یا ترجمه, شکل یا محتوا و معادل سازی فارسی یا هر موضوع مرتبط با مطالب این صفحه نظری دارید لطفا در اینجا بنویسید. در صورت تمایل به همکاری یا تماس با شما قسمت های دیگر را هم تکمیل نمایید.
نام
آیا در قلمرو مرتبط با این مطلب فعالیت, تجربه یا تخصص دارید؟

مطالب اخیر

آیا تحریک عصب سه قلو (TNS) می‌تواند به کودکان مبتلا به ADHD کمک کند؟
A

آیا تحریک عصب سه قلو (TNS) می‌تواند به کودکان مبتلا به ADHD کمک کند؟

عصب سه قلو مجموعه‌ای از اعصاب در سر شماست که مستقیماً به مغز متصل می‌شود. تحقیقات نشان داده است که استفاده از دستگاهی که این عصب را تحریک می‌کند، به نام دستگاه تحریک عصب سه قلوی خارجی (eTNS)، می‌تواند علائم ADHD را در کودکان بهبود بخشد. اگرچه دستگاه eTNS به خوبی داروهای […]
A

کاردرمانی برای کودکان مبتلا به ADHD

یک کاردرمانگر یا “OT” به کودکان مبتلا به ADHD کمک می‌کند تا مهارت‌های خاصی مانند موارد زیر را بهبود بخشند: کاردرمانگران معمولاً دارای مدرک کارشناسی ارشد هستند. آنها در رشته خود دارای گواهینامه هستند و در ایالتی که در آن فعالیت می‌کنند، مجوز دارند. یک کاردرمانگر ممکن است در بیمارستان، […]
آیا روغن ماهی برای کودکان مبتلا به ADHD بی‌خطر است؟
A

آیا روغن ماهی می‌تواند به ADHD دوران کودکی کمک کند؟

شاید شنیده باشید که روغن ماهی می‌تواند به بهبود برخی از علائم اختلال بیش‌فعالی کمبود توجه (ADHD) در کودکان کمک کند. درست است که برخی تحقیقات فوایدی را نشان می‌دهند، اما تحقیقات دیگر اینطور نیستند. از آنجایی که این مکمل‌ها توسط FDA تأیید نشده‌اند، باید مراقب باشید. در اینجا چیزی است که باید بدانید. […]
آیا یوگا و مدیتیشن برای کودکان مبتلا به ADHD مفید است؟
A

درمان‌های مکمل و جایگزین برای ADHD دوران کودکی

ممکن است از خود بپرسید که آیا علاوه بر دارو یا رفتاردرمانی، راه دیگری هم برای کمک به فرزند مبتلا به ADHD وجود دارد؟ آیا درمان‌های غیرمتعارف می‌توانند مؤثر باشند؟ درمان‌های جایگزین برای ADHD شامل رژیم‌های غذایی حذفی، مکمل‌های امگا ۳، آموزش والدین، ورزش، یوگا، مدیتیشن، نوروفیدبک و آموزش حافظه […]
ADHD در کودکان: تصمیم گیری برای عدم درمان با دارو
A

ADHD در کودکان: تصمیم گیری برای عدم درمان با دارو

شما گزینه‌هایی برای درمان ADHD فرزندتان دارید. در حالی که برخی از والدین دارو را به عنوان بخشی از برنامه درمانی انتخاب می‌کنند، برخی دیگر تصمیم می‌گیرند از آن استفاده نکنند. آنچه برای فرزند شما بهتر عمل می‌کند ممکن است با آنچه برای دیگران مؤثر است متفاوت باشد. پزشک شما ممکن است […]