نکاتی که باید در مورد اسکن VQ بدانید

در صورتی که در مورد مطلب این صفحه نظر تکمیلی یا اصلاحی دارید فرم پایین صفحه را تکمیل و برای ما ارسال فرمایید. در صورت پذیرش نظرات اصلاحی شما را به نام خودتان منتشر خواهیم کرد.

اسکن VQ یک آزمایش تصویربرداری است که جریان هوا و خون را در ریه‌های شما اندازه‌گیری می‌کند.

اسکن VQ مخفف اسکن تهویه (Ventilation یا V) و پرفیوژن (Perfusion یا Q) ریه است. این یک آزمایش تصویربرداری است که جریان هوا و جریان خون در ریه‌های شما را اندازه‌گیری می‌کند. ممکن است پزشک شما این آزمایش را درخواست کند. در ادامه، اطلاعات بیشتری درباره آنچه باید انتظار داشته باشید ارائه شده است.

اسکن VQ چگونه عمل می‌کند؟

اسکن VQ یک نوع اسکن هسته‌ای است. این آزمایش جریان هوا (تهویه) و جریان خون (پرفیوژن) در ریه‌ها را اندازه‌گیری می‌کند. حروف V و Q یک معادله ریاضی را تشکیل می‌دهند که به پزشکان کمک می‌کند میزان جریان هوا و خون را محاسبه کنند.

این اسکن از یک دستگاه ویژه تصویربرداری با اشعه ایکس که در خارج از بدن قرار دارد استفاده می‌کند. این دستگاه از الگوهای جریان هوا و جریان خون در ریه‌ها تصاویر تهیه می‌کند.

این اسکن عمدتاً برای کمک به پزشکان در تشخیص وجود لخته خون در ریه‌ها استفاده می‌شود. این وضعیت «آمبولی ریه» نام دارد. همچنین ممکن است پزشک برای بررسی وضعیت ریه‌ها پیش از انجام برخی جراحی‌ها، این آزمایش را درخواست کند.

اسکن VQ مخفف اسکن‌های تهویه ریوی (V) و پرفیوژن (Q) است. این یک آزمایش تصویربرداری است که جریان هوا و خون را در ریه‌های شما اندازه‌گیری می‌کند.

اسکن VQ چگونه انجام می‌شود؟

در اسکن VQ از پزشکی هسته‌ای برای بررسی ریه‌ها استفاده می‌شود. در این روش، مقدار بسیار کمی از یک ماده رادیواکتیو برای تصویربرداری از جریان هوا به فرایند آزمایش اضافه می‌شود.

این اسکن‌ها در بیمارستان‌ها یا مراکز رادیولوژی انجام می‌شوند. برای انجام اسکن VQ معمولاً نیازی به آمادگی خاصی ندارید. ممکن است پزشک از شما بخواهد پیش از انجام این آزمایش یک عکس رادیوگرافی از قفسه سینه تهیه کنید. انجام این آزمایش حدود یک ساعت زمان می‌برد.

پیش از هر مرحله تصویربرداری باید نفس خود را حبس کنید. نگه داشتن نفس برای چند دقیقه به شما کمک می‌کند هنگام حرکت دستگاه اسکنر روی ریه‌ها بی‌حرکت بمانید تا تصاویر تهیه شوند.

برای بخش تهویه (آزمون جریان هوا)، درست پیش از انجام اسکن VQ باید ماسکی روی بینی و دهان خود قرار دهید تا بتوانید مقادیر کمی از گاز رادیوایزوتوپ و اکسیژن را استنشاق کنید. برای بخش پرفیوژن (آزمون جریان خون)، پزشک مقدار کمی رادیوایزوتوپ را به داخل ورید شما تزریق خواهد کرد.

سپس اسکنر VQ انرژی ساطع‌شده از رادیوایزوتوپ موجود در بدن شما را دریافت می‌کند. از این انرژی برای تهیه تصاویر ریه‌ها استفاده می‌شود.

چرا اسکن VQ انجام می‌شود؟

اگر پزشک بخواهد خون‌رسانی در سراسر ریه‌های شما را ارزیابی کند، اسکن VQ را توصیه خواهد کرد. بیماری‌هایی مانند اختلالات غیرطبیعی گردش خون یا شانت‌های عروق خونی ریوی و همچنین بیماری انسدادی مزمن ریه (COPD) را می‌توان با استفاده از این نوع اسکن تشخیص داد یا بیشتر بررسی کرد.

به احتمال زیاد، اگر پزشک به وجود آمبولی ریه مشکوک باشد و شما قادر به انجام آزمایش آنژیوگرافی ریوی با توموگرافی کامپیوتری (CTPA) نباشید، این نوع تصویربرداری را توصیه خواهد کرد.

علائم آمبولی ریه عبارت‌اند از:

  • تنگی نفس
  • درد قفسه سینه که با دم (نفس کشیدن) تشدید می‌شود
  • سرفه خونی
  • درد یا تورم پا
  • درد پشت
  • تعریق بیش از حد
  • سبکی سر، سرگیجه یا غش
  • آبی شدن لب‌ها یا ناخن‌ها

نتایج به چه معناست

پس از انجام اسکن، نتیجه شما به‌صورت طبیعی یا غیرطبیعی گزارش خواهد شد. پزشک بر اساس نتایج به شما کمک می‌کند مراحل بعدی را تعیین کنید.

نتیجه طبیعی. اگر هر دو ریه به‌خوبی عمل کنند و جریان هوا و خون در آن‌ها به‌درستی برقرار باشد، نتیجه طبیعی خواهد بود. هر دو ریه باید از نظر عملکرد و ظاهر مشابه یکدیگر باشند.

نتایج غیرطبیعی. اگر نتیجه اسکن نشان دهد که ریه‌های شما مقدار مناسب هوا یا خون را دریافت نمی‌کنند، نتیجه غیرطبیعی گزارش می‌شود. این وضعیت می‌تواند نشان‌دهنده یکی از موارد زیر باشد:

  • پنومونیت (التهاب بافت ریه)
  • آمبولی ریه
  • پنومونی (ذات‌الریه)
  • آسیب ریوی ناشی از مصرف مزمن دخانیات یا بیماری انسدادی مزمن ریه (COPD)

پزشک نتایج را بررسی کرده و بیماری زمینه‌ای مؤثر بر نتیجه اسکن VQ ریه را تشخیص خواهد داد.

شرایطی که می‌توانند بر اسکن VQ تأثیر بگذارند

اسکن VQ خطرات کمی دارد. ممکن است در محل تزریق مورد استفاده برای بخش پرفیوژن کمی درد احساس کنید، اما این درد تنها به دلیل ورود سوزن است. در موارد نادر، اسکن VQ می‌تواند باعث بروز واکنش‌هایی شود یا برای برخی افراد مناسب نباشد.

واکنش آلرژیک

در موارد بسیار نادر، ممکن است نسبت به رادیوایزوتوپی که استنشاق یا تزریق می‌شود واکنش آلرژیک داشته باشید. با این حال، این واکنش معمولاً به‌سرعت قابل درمان است.

بارداری

این آزمایش از مقادیر بسیار اندکی پرتو استفاده می‌کند که از طریق استنشاق و تزریق وارد بدن می‌شوند. اگر احتمال می‌دهید باردار باشید، حتماً پزشک خود را مطلع کنید.

پرتوهای مورد استفاده خطر اندکی برای شما و جنین دارند. بافت پستان در دوران بارداری نسبت به پرتو حساس‌تر است و انجام این آزمایش باعث افزایش بسیار جزئی خطر سرطان پستان می‌شود. همچنین جنین نیز مقدار کمی پرتو دریافت می‌کند که ممکن است در آینده باعث افزایش اندک خطر سرطان برای او شود.

این آزمایش تنها زمانی انجام می‌شود که از نظر پزشکی ضروری باشد و مزایای تشخیص و درمان یک بیماری بالقوه تهدیدکننده حیات، مانند لخته خون در ریه، از این خطرات بیشتر باشد.

واکنش به سوراخ شدن پوست با سوزن

احتمال اندکی وجود دارد که در محل تزریق رادیوایزوتوپ دچار عفونت یا کبودی شوید. این خطر بسیار نادر است و به نحوه واکنش بدن شما به سوزن‌های وریدی بستگی دارد.

در صورتی که در مورد مطلب این صفحه نظر تکمیلی یا اصلاحی دارید فرم زیر را تکمیل و برای ما ارسال فرمایید. در صورت پذیرش نظرات اصلاحی شما را به نام خودتان منتشر خواهیم کرد.

This field is hidden when viewing the form
در صورتی که در مورد مطلب, نحوه نگارش یا ترجمه, شکل یا محتوا و معادل سازی فارسی یا هر موضوع مرتبط با مطالب این صفحه نظری دارید لطفا در اینجا بنویسید. در صورت تمایل به همکاری یا تماس با شما قسمت های دیگر را هم تکمیل نمایید.
نام
آیا در قلمرو مرتبط با این مطلب فعالیت, تجربه یا تخصص دارید؟

مطالب اخیر

آیا ADHD بزرگسالان می‌تواند رو به بهبودی برود؟
A

آیا ADHD بزرگسالان می‌تواند رو به بهبودی برود؟

اختلال بیش‌فعالی کمبود توجه ( ADHD ) عمدتاً به عنوان یک اختلال دوران کودکی در نظر گرفته می‌شد، اختلالی که برخی از کودکان با ورود به بزرگسالی آن را پشت سر می‌گذارند. اما بسیاری از بزرگسالان همچنان علائم ADHD را دارند یا حتی برای اولین بار در بزرگسالی مبتلا به ADHD تشخیص داده می‌شوند. […]
اختلال بیش فعالی/کمبود توجه (ADHD) در بزرگسالان مسن
A

اختلال بیش فعالی/کمبود توجه (ADHD) در افراد مسن

اختلال بیش فعالی کمبود توجه فقط مخصوص کودکان نیست. درست است که ADHD بیشتر کودکان را تحت تأثیر قرار می‌دهد و ۴.۴٪ از بزرگسالان زیر ۴۴ سال نیز به آن مبتلا هستند. اما برخی از بزرگسالان مسن‌تر – کسانی که بازنشسته شده‌اند یا نزدیک به بازنشستگی هستند – احتمالاً با ADHD نیز دست […]
ADHD
A

اختلال بیش فعالی کمبود توجه (ADHD) در بزرگسالان

اختلال بیش فعالی و نقص توجه (ADHD) در بزرگسالان چیست؟ ADHD بزرگسالان یک اختلال مغزی است که در آن شما در توجه کردن مشکل دارید. همچنین ممکن است تمایل داشته باشید که از روی انگیزه عمل کنید یا به نظر برسد که انرژی زیادی دارید. حدود ۴ تا ۵ درصد […]
تشخیص آکرومگالی
A

آکرومگالی: آنچه باید بدانید

آکرومگالی چیست؟ آکرومگالی اختلالی است که وقتی بدن شما هورمون رشد (GH) بیش از حد تولید می‌کند، رخ می‌دهد. این اختلال باعث رشد غیرطبیعی می‌شود که معمولاً از دست‌ها و پاها شروع می‌شود. هورمون رشد (GH) رشد و نمو را در کودکان تحریک می‌کند. در بزرگسالان، هورمون رشد بر سطح […]
لیپودیستروفی اکتسابی
A

لیپودیستروفی اکتسابی

لیپودیستروفی مشکلی در نحوه استفاده و ذخیره چربی توسط بدن است. وقتی با آن متولد نمی‌شوید، آن را اکتسابی می‌نامند. این بیماری اغلب چربی زیر پوست شما را تحت تأثیر قرار می‌دهد، بنابراین می‌تواند ظاهر شما را تغییر دهد. همچنین می‌تواند باعث تغییرات دیگری در بدن شما شود. برخی از […]