آنچه در این مطلب خواهید خواند
اگر فرزند شما به دلیل اختلال بیش فعالی کمبود توجه (ADHD) در تمرکز کردن مشکل دارد یا رفتارهای تکانشی از خود نشان می‌دهد، می‌توانید امیدوار باشید که این مشکل با بزرگ شدن او برطرف شود. به هر حال، برخی از علائم ADHD، مانند خیال‌پردازی، فراموشی یا بی‌قراری، می‌تواند برای کودکان کاملاً طبیعی باشد. اما اگرچه گاهی اوقات ممکن است اتفاق بیفتد، اما اکثر کودکان مبتلا به ADHD به راحتی از آن عبور نمی‌کنند.
با افزایش سن چه اتفاقی برای ADHD و علائم آن می‌افتد؟
افراد می‌توانند در هر سنی متوجه شوند که ADHD دارند، اما این بیماری اغلب در کودکان حدود ۶ سال تشخیص داده می‌شود. متخصصان – و بسیاری از والدین – قبلاً فکر می‌کردند که ADHD فقط در نیمی از موارد در دوران نوجوانی و بزرگسالی ادامه می‌یابد. اما مطالعات جدیدتر نشان می‌دهد که ADHD و علائم آن معمولاً حتی پس از بزرگ شدن کودکان نیز ادامه می‌یابد. گاهی اوقات، علائم ADHD ممکن است از بین بروند و دوباره برگردند یا با گذشت زمان تغییر کنند.
مطالعات قبلی نشان می‌داد که علائم ADHD اغلب از بین می‌روند. به عنوان مثال، یک مطالعه در سال ۲۰۱۶، ۵۷۹ کودک مبتلا به ADHD بین ۷ تا ۱۰ سال را بررسی کرد. نزدیک به نیمی از آنها دوباره در بزرگسالی، با میانگین سنی حدود ۲۵ سال، ارزیابی شدند. این مطالعه بر اساس گزارش‌های والدین و بزرگسالانی بود که ADHD داشتند.
این مطالعه نشان داد که ۶۰٪ از کودکان مبتلا به ADHD همچنان در بزرگسالی علائمی از خود نشان می‌دهند. بیش از ۴۰٪ از آنها بر اساس علائم و میزان تداخل این علائم با زندگی‌شان، کاملاً معیارهای ADHD را داشتند.
مطالعاتی مانند این منجر به این دیدگاه کلی شد که ADHD حدود نیمی از موارد تا بزرگسالی ادامه می‌یابد. اما اعداد دقیق از یک مطالعه به مطالعه دیگر متفاوت بوده است. به عنوان مثال، مطالعه دیگری در سال ۲۰۱۳ بیش از ۵۷۰۰ بزرگسال را که در کودکی مبتلا به ADHD تشخیص داده شده بودند، بررسی کرد. این مطالعه نشان داد که ADHD در حدود ۳۰٪ از آنها ادامه داشته است.
از این مطالعات اولیه مشخص بود که بسیاری از کودکان مبتلا به ADHD پس از بزرگسالی از این بیماری رهایی نمی‌یابند. اما آنها همچنان اظهار داشتند که شاید بسیاری از کودکان ADHD را “از بین” ببرند. این دیدگاه توسط یک مطالعه جدیدتر که افراد مبتلا به ADHD را به جای فقط یک یا دو بار، چندین بار بررسی کرد، به چالش کشیده شد. محققان خاطرنشان کردند که بیشتر تلاش‌ها برای بررسی آنچه در ADHD در طول زمان اتفاق می‌افتد، این موضوع را در نظر نمی‌گیرد که آیا افراد هنوز علائم ADHD را دارند یا خیر. آنها همچنین در نظر نگرفتند که آیا بزرگسالانی که در کودکی ADHD داشته‌اند، هنوز برای آن دارو مصرف می‌کنند یا خیر.
برای کسب اطلاعات بیشتر در این مطالعه جدید، محققان بیش از ۵۵۰ کودک مبتلا به ADHD را ثبت نام کردند. آنها هشت بار، از ۲ سال پس از اولین مصاحبه تا ۱۶ سال، زمانی که افراد حدود ۲۵ سال سن داشتند، با آنها پیگیری کردند. آنها هر بار با پرسیدن از والدین، معلمان و خود افراد مبتلا به ADHD ،ADHD و علائم ADHD را بررسی کردند. آنها همچنین در نظر گرفتند که آیا آنها تحت درمان ADHD قرار گرفته‌اند یا خیر.
آنچه آنها دریافتند نشان می‌دهد که ADHD چیزی نیست که شما فقط آن را داشته باشید یا نداشته باشید. و مسیری که می‌تواند در طول زمان طی کند نیز می‌تواند متفاوت باشد. مطابق با مطالعات قبلی، به نظر می‌رسد حدود 30٪ از افراد حاضر در این مطالعه در مقطعی به طور کامل از ADHD و علائم آن بهبود یافته‌اند. اما اکثر کسانی که ظاهراً بهبود یافته‌اند – 60٪ – عود بیماری داشته‌اند. بنابراین به نظر می‌رسد ADHD آنها برای مدتی از بین رفته و سپس دوباره عود کرده است. این مطالعه همچنین نشان داد که اکثر بزرگسالانی که به طور کامل معیارهای ADHD را نداشتند، هنوز گاهی اوقات علائمی داشتند یا هنوز داروهای ADHD مصرف می‌کردند.
تنها حدود ۹٪ از بچه‌ها ADHD خود را پشت سر گذاشتند یا به نظر می‌رسید که برای همیشه آن را “ترک” کرده‌اند. به نظر می‌رسید که این وضعیت در کمتر از ۱۱٪ از افراد مورد مطالعه پایدار مانده است. اکثر افراد مبتلا به ADHD با گذشت زمان تغییراتی را نشان دادند. بر اساس گزارش‌های افراد حاضر در این مطالعه، علائم ADHD اغلب به نظر می‌رسید که بالا و پایین می‌روند. آنها می‌توانستند برای مدتی بهتر شوند و سپس دوباره بدتر شوند.
مطالب بیشتری برای شما داریم
موضوع موردنظر خود را انتخاب کنید و به مجموعه‌ای از مطالب پزشکی و سلامت دسترسی داشته باشید.
این یک مطالعه کوچک بود، بنابراین برای نتیجه‌گیری قطعی به تحقیقات بیشتری نیاز داریم. اما این یافته‌ها نشان می‌دهد که ADHD و علائم آن می‌توانند به دلایلی که مشخص نیست تغییر کنند.
با افزایش سن چه اتفاقی برای مغز افراد مبتلا به ADHD می‌افتد؟
هنوز کاملاً مشخص نیست که در مغز کودکان مبتلا به ADHD چه اتفاقی می‌افتد یا چگونه در طول زمان تغییر می‌کند. مطالعات زیادی برای بررسی مغز انجام شده است. اما یکی از دلایلی که گفتن آن دشوار است این است که مطالعات مختلف، نتایج متفاوتی را نشان داده‌اند. دلایل زیادی می‌تواند برای این تفاوت‌ها وجود داشته باشد، از جمله تفاوت در بین افراد مبتلا به ADHD و نحوه انجام این مطالعات.
یک مطالعه کوچک دیگر که اخیراً انجام شده است، تصاویر مغز ۳۱ بزرگسال جوان مبتلا به ADHD را در مقایسه با بزرگسالان بدون ADHD بررسی کرده است. همچنین تعداد علائم این بزرگسالان را در دوران کودکی بررسی کرده است. این مطالعه تغییرات گسترده‌ای از جمله تغییرات در تراکم و شکل در قسمت‌های مختلف مغز را مشاهده کرده است. این تغییرات به شدت با علائمی که افراد مبتلا به ADHD در دوران کودکی خود داشتند، مرتبط بود. این مطالعه به محققان نشان داد که تغییرات در مغز کودکانی که علائم ADHD دارند، حتی با بزرگتر شدن آنها نیز وجود دارد.
بنابراین این موضوع به این ایده دامن می‌زند که ADHD دوران کودکی با افزایش سن از بین نمی‌رود. اما هنوز سوالات زیادی وجود دارد. برای درک واقعی آنچه در مغز در ADHD اتفاق می‌افتد و چگونگی تغییر آن در طول زمان، به مطالعات بیشتری نیاز است. همچنین ممکن است به نوع ADHD فرد نیز بستگی داشته باشد.
در دوران رشد با ADHD چه انتظاری باید داشت؟
حتی اگر فرزند شما ADHD را پشت سر نگذارد، ممکن است با بزرگتر شدنش ظاهر متفاوتی داشته باشد. علائم ADHD در کودکان اغلب راحت‌تر قابل تشخیص است. بزرگسالانی که سال‌ها ADHD داشته‌اند، ممکن است راه‌هایی برای مدیریت یا پنهان کردن علائم خود پیدا کرده باشند.
کودکان مبتلا به ADHD ممکن است زیاد وول بخورند، بی‌قرار باشند یا بدوند. آنها ممکن است در مدرسه یا خانه در انجام وظایف خود مشکل داشته باشند. آنها همچنین ممکن است تکانشی باشند، در صف بایستند یا خارج از نوبت صحبت کنند. در بزرگسالی، ممکن است اغلب همچنان با مشکل توجه مواجه باشند در حالی که برخی از علائم دیگر از بین می‌روند یا به درون آنها معطوف می‌شوند. به عنوان مثال، به جای بیش فعالی ، ممکن است احساس بی‌قراری یا کسالت کنند.
عوامل مختلفی می‌توانند بر چگونگی تغییر علائم ADHD در طول زمان تأثیر بگذارند. استرس می‌تواند نقش داشته باشد. همچنین میزان حمایتی که فرد دریافت می‌کند و اینکه چقدر خوب می‌تواند راه‌هایی برای مدیریت این علائم پیدا کند نیز می‌تواند نقش داشته باشد.
همچنین ممکن است برخی از کودکانی که به نظر می‌رسد ADHD را پشت سر می‌گذارند، از ابتدا به آن مبتلا نبوده باشند. برخی از متخصصان معتقدند که این یکی از دلایلی است که به نظر می‌رسد برخی از کودکان با بزرگ شدن بر آن غلبه می‌کنند. تعداد کودکانی که مبتلا به ADHD تشخیص داده می‌شوند در سال‌های اخیر افزایش یافته است. مشخص نیست که آیا این به دلیل شیوع بیشتر این بیماری است یا فقط به این دلیل که کودکان بیشتری تشخیص داده می‌شوند. نحوه تشخیص ADHD توسط پزشکان نیز با گذشت زمان تغییر کرده است، که ممکن است برخی از تفاوت‌ها را توضیح دهد.
اگر فرزند شما اکنون با ADHD زندگی می‌کند، می‌توانید انتظار داشته باشید که علائم با درمان و یادگیری روش‌هایی برای کمک به او در مدیریت آن بهبود یابد. با بزرگ شدن آنها، احتمالاً مواقعی وجود خواهد داشت که علائم آنها را به اندازه کافی آزار نمی‌دهد یا حتی ممکن است از بین برود. اما آخرین شواهد نشان می‌دهد که به احتمال زیاد – نه بار از هر 10 بار – آنها به طور کامل از آن عبور نخواهند کرد.
