آنچه در این مطلب خواهید خواند
خوابگردی یا همان راه رفتن در خواب چیست؟
راه رفتن در خواب اختلالی است که باعث می‌شود در حالی که خواب هستید، بلند شوید و راه بروید. پزشک ممکن است آن را سومنامبولیسم بنامد.
این معمولاً زمانی اتفاق می‌افتد که از یک مرحله عمیق خواب به مرحله سبک‌تر می‌روید یا از خواب بیدار می‌شوید. در حالی که در خواب راه می‌روید نمی‌توانید پاسخ دهید و معمولاً آن را به خاطر نمی‌آورید. در برخی موارد، ممکن است صحبت کنید اما چیزی نفهمید.
راه رفتن در خواب بیشتر برای کودکان، معمولاً بین ۴ تا ۸ سال، اتفاق می‌افتد. اما بزرگسالان نیز می‌توانند این کار را انجام دهند.
وقتی کسی در خانه خوابگرد است، ایجاد یک محیط امن بسیار مهم است. درها و پنجره‌ها را قفل کنید، اشیاء تیز را جابجا کنید و در بالای پله‌ها نرده نصب کنید. اگر شما یا یکی از عزیزانتان مرتباً خوابگرد می‌شوید، به خود آسیب می‌رسانید یا رفتارهای خشونت‌آمیز نشان می‌دهید، با یک متخصص خواب مشورت کنید.
علائم راه رفتن در خواب
یک فرد خوابگرد ممکن است:
- آرام در اتاقشان قدم بزنند
- فرار کردن یا تلاش برای «فرار»
- چشمانی باز و نگاهی خیره داشته باشید
- در پاسخ دادن به سوالات کند باشد، یا اصلاً پاسخ ندهد
- هیچ خاطره‌ای از راه رفتن در خواب ندارند
- اگر در طول یک اپیزود از خواب بیدار شوند، خجالت بکشند.
علل و عوامل خطر راه رفتن در خواب
چندین چیز می‌تواند منجر به راه رفتن در خواب شود.
این اختلال می‌تواند در خانواده شما ارثی باشد. دوقلوهای همسان بیشتر احتمال دارد که در خواب راه بروند. اگر والدین، برادر یا خواهری دارید که در خواب راه می‌روند، احتمال اینکه شما هم این کار را انجام دهید، ده برابر بیشتر از کسی است که در خانواده‌اش کسی در خواب راه نمی‌رود.
برخی مطالعات نشان می‌دهند کودکانی که در خواب راه می‌روند، ممکن است در سنین ۴ تا ۵ سالگی خواب‌های بی‌قرارتری داشته‌اند و در طول سال اول زندگی نیز بی‌قرارتر بوده و دفعات بیدار شدنشان بیشتر شده است.
مطالب بیشتری برای شما داریم
موضوع موردنظر خود را انتخاب کنید و به مجموعه‌ای از مطالب پزشکی و سلامت دسترسی داشته باشید.
اگر موارد زیر را داشته باشید، ممکن است دچار خوابگردی شوید:
- کمبود خواب
- یک برنامه خواب آشفته
- استرس
- مستی
- مصرف داروهایی مانند آرامبخش-خواب‌آور (که به شما در آرامش یا خواب کمک می‌کنند)، نورولپتیک‌ها (که برای درمان روان‌پریشی استفاده می‌شوند)، محرک‌ها (که فعالیت را افزایش می‌دهند) و آنتی‌هیستامین‌ها (که برای درمان علائم آلرژی استفاده می‌شوند)
شرایط پزشکی مرتبط با راه رفتن در خواب عبارتند از:
- مشکلات ریتم قلب
- تب
- سوزش سردل
- آسم شبانه
- تشنج شبانه
- آپنه انسدادی خواب (زمانی که تنفس شما در طول خواب برای مدت کوتاهی متوقف می‌شود)
- سندرم پای بی‌قرار
- اختلالات روانپزشکی مانند اختلال استرس پس از سانحه، حملات هراس یا حالات تجزیه‌ای مانند اختلال شخصیت چندگانه
تشخیص راه رفتن در خواب
تشخیص راه رفتن در خواب معمولاً ساده است. پزشک در مورد علائم و سابقه پزشکی شما سؤال خواهد کرد. ممکن است لازم باشد آزمایش‌هایی انجام دهد تا مشخص شود که آیا یک بیماری باعث راه رفتن در خواب شما می‌شود یا خیر. این آزمایش‌ها ممکن است شامل موارد زیر باشد:
- معاینه فیزیکی
- مطالعه خواب (پلی سومنوگرافی). شما شب را در آزمایشگاه خواب خواهید گذراند، جایی که کارکنان مواردی مانند ضربان قلب، امواج مغزی و حرکات شما را در هنگام خواب ثبت می‌کنند.
- نوار مغزی (EEG). این مورد نادر است. اگر پزشک شما مشکوک به یک بیماری جدی باشد که باعث راه رفتن در خواب شما می‌شود، ممکن است به آزمایشی نیاز داشته باشید که فعالیت مغز شما را اندازه‌گیری کند .
درمان راه رفتن در خواب
معمولاً درمان پزشکی برای خوابگردی ضروری نیست. این معمولاً نشانه کمبود خواب، مشکلات عاطفی شدید، استرس یا تب است. با برطرف شدن این شرایط، خوابگردی نیز متوقف می‌شود.
تغییر چند عادت سبک زندگی ممکن است به شما در توقف راه رفتن در خواب کمک کند. به یک برنامه خواب پایبند باشید و یک روال آرامش‌بخش قبل از خواب داشته باشید. اگر الکل یا مواد مخدر مصرف می‌کنید، آن را متوقف کنید. اگر دارو مصرف می‌کنید، از پزشک خود بپرسید که آیا ممکن است در این امر نقشی داشته باشد یا خیر.
درمان شما همچنین ممکن است شامل هیپنوتیزم یا داروهایی مانند داروهای ضد افسردگی یا آرامبخش باشد.
در بیشتر کودکان، خوابگردی با بلوغ از بین می‌رود، اما می‌تواند تا بزرگسالی ادامه یابد یا حتی در بزرگسالی شروع شود.
