شاید فرزند شما از ورزش متنفر باشد، یا بازیهای ویدیویی او را بیشتر از زمین فوتبال هیجانزده میکند. یا شاید احساس میکند که برای همگام شدن با بچههای همسن خود، بیش از حد از فرم خارج شده است. دلیلش هر چه که باشد، وقتی کودک علاقهای به ورزش ندارد، ترغیب او به ورزش میتواند دشوار باشد.
شما میدانید که غر زدن فایدهای ندارد. و ممکن است نگران باشید که اگر برای پیادهروی عصرگاهی یا ثبت نام در لیگ کوچک خیلی اصرار کنید، فرزندتان را برای همیشه از ورزش منصرف خواهید کرد.
اما دکتر بلیز ای. نمت، دانشیار بیمارستان کودکان خانواده آمریکایی در دانشگاه ویسکانسین میگوید: «شما بیش از آنچه تصور میکنید، قدرت دارید.»
او میگوید: «والدین میتوانند کارهای زیادی انجام دهند تا حتی کمتحرکترین بچهها را به تحرک بیشتر تشویق کنند.»
چند ترفند میتواند باعث شود کودکان به طور منظم بیشتر حرکت کنند، حتی اگر به این زودیها در یک تیم فوتبال ثبت نام نکنند.
۱. درک کنید که ورزش برای بچهها متفاوت به نظر میرسد. برای شما، ورزش کردن ممکن است به معنای ۳۰ دقیقه دویدن روی تردمیل یا سوزاندن تعداد مشخصی کالری باشد. اما نمت میگوید بچهها به شیوهای متفاوت از بزرگسالان فعال هستند.
او میگوید: «کودکان در فواصل کوتاه ورزش میکنند و از بدنشان در جهات مختلف استفاده میکنند»، بنابراین وقتی فعالیتهایی را به آنها پیشنهاد میدهید، این نکته را در نظر داشته باشید. «خودتان را مانند یک همبازی در نظر بگیرید — نه یک مربی شخصی.»
بنابراین به جای اینکه فرزندتان را برای دویدن بیرون بفرستید، پیشنهاد دهید که در حیاط خلوت یک بازی خانوادگی گرگم به هوا انجام دهد.
نکتهی مثبت: نمت میگوید: «وقتی با فرزندانتان حرکت میکنید، یک اثر سهگانه وجود دارد: فرزندانتان حرکت میکنند، شما هم حرکت میکنید و این یک راه عالی برای تعامل همه شما با یکدیگر است.»
۲. در مورد فواید ورزش صحبت کنید. لازم نیست فرزندتان را متقاعد کنید که سرگرمیها یا علایق خود را تغییر دهد. فقط به او کمک کنید تا تمام راههایی را که حرکت دادن بدنش به او کمک میکند در سایر جنبههای زندگی احساس بهتری داشته باشد، درک کند.
برای مثال، اگر یک خورهی کتاب دارید که ترجیح میدهد در لیگ ریاضی باشد تا در زمین بیسبال، با او در مورد اینکه چگونه ورزش میتواند مغزش را با تمرکز و توجه بهتر تقویت کند، صحبت کنید.
مطالب بیشتری برای شما داریم
موضوع موردنظر خود را انتخاب کنید و به مجموعهای از مطالب پزشکی و سلامت دسترسی داشته باشید.
۳. یواشکی وارد شوید. راههای زیادی وجود دارد که بچهها را بدون اینکه متوجه شوند بیشتر حرکت میکنند، فعال کنید. ماشین خود را دور از ورودی مرکز خرید پارک کنید تا همه مجبور باشند برای ورود به داخل، مسافت بیشتری را طی کنند.
دکتر کاتلین بتین، دانشیار بالینی اطفال در دانشگاه بوفالو، میگوید: «به جای اینکه طوری به قضیه نگاه کنید که انگار دارید موذیانه رفتار میکنید، خودتان را مغز متفکر سلامت فرزندتان بدانید.»
۴. بفهمید که چرا فرزندتان ورزش کردن را دوست ندارد. ممکن است دلیل سادهای داشته باشد، مثلاً دوست ندارد گرمش باشد و عرق کند. یا ممکن است مسائل دیگری در میان باشد. آیا در زمین تنیس مورد آزار و اذیت قرار میگیرد یا هنگام دویدن در تنفس مشکل دارد؟
اگر بدانید چه اتفاقی دارد میافتد، راحتتر میتوانید برای کمک به آنها راهحل پیدا کنید.
اگر به نظر نمیرسد بتوانید ریشه مشکل را پیدا کنید، بردن فرزندتان نزد یک مشاور را در نظر بگیرید، او ممکن است بتواند به شما کمک کند تا بفهمید چرا فرزندتان نمیخواهد فعالیت بدنی داشته باشد.
بثین میگوید: «ممکن است شما مهارت لازم برای کشف علت اصلی اجتناب فرزندتان از ورزش را نداشته باشید و این اشکالی ندارد. متخصصانی هستند که میتوانند کمک کنند.»
۵. از کم شروع کنید. بتین میگوید متخصصان میگویند بچهها باید هر روز حدود یک ساعت ورزش کنند — اما این بدان معنا نیست که شما هم باید این را به آنها بگویید. او میگوید: «اگر ۳۰ دقیقه ورزش برای بچهها خیلی زیاد به نظر برسد، آنها این کار را انجام نمیدهند.»
در عوض، آنها را به انجام مقدار کمی ورزش، حتی فقط ۵ دقیقه، متعهد کنید.
بثین میگوید: «هدف این است که آنها را وادار کنیم تا یک هدف تعیین کنند و به آن پایبند باشند. وقتی بچهها حتی به مقدار کمی ورزش متعهد میشوند، احتمالاً احساس بهتری نسبت به خودشان خواهند داشت و به آن فکر میکنند و میگویند: «من این کار را انجام دادم.»» این به آنها الهام میبخشد تا به مرور زمان کارهای بیشتری انجام دهند.
۶. فعالیتهای خانوادگی همیشگیتان را تغییر دهید. به جای تماشای فیلم جمعه شب یا خوابیدن صبح جمعه، به پارک یا دیوار صخرهنوردی بروید، یا با یک ناهار پیکنیک به پیادهروی بروید. ایدههای جدید و متمرکز بر حرکت ارائه دهید و ببینید چه چیزی فرزندانتان را بیشتر هیجانزده میکند.
بثین میگوید: «درست مانند بزرگسالانی که از تمریناتی که از آنها متنفرند اجتناب میکنند و ورزشی را که دوست دارند در اولویت قرار میدهند، کودکان نیز میخواهند به انجام کاری که واقعاً از آن لذت میبرند ادامه دهند.»
