چسبندگی ویتروماکولار: چه اتفاقی می‌افتد؟

چسبندگی ویتروماکولار (VMA) می‌تواند جدی باشد، اما قابل درمان است.

این بیماری دو بخش از چشم شما را درگیر می‌کند. یکی زجاجیه یا قسمت “ژله‌ای” که کره چشم را پر می‌کند و دیگری ماکولا، ناحیه کوچکی روی شبکیه که مسئول بخش مرکزی میدان دید شماست.

ماکولا در دیدن جزئیات دقیق، مانند هنگام مطالعه، اهمیت دارد. این بخش حساس‌ترین قسمت شبکیه محسوب می‌شود.

با افزایش سن، ژله موجود در چشمان ما شروع به کوچک شدن می‌کند. این امر عمدتاً به دلیل افزایش سن و ساییدگی و پارگی منظم است. در نهایت از شبکیه جدا شده  و به صورت شناور آزاد در می‌آید. شبکیه بافت حساس به نور در پشت چشم شماست که شامل ماکولا می‌شود.

گاهی اوقات این ژله کاملاً جدا نمی‌شود. به ماکولا می‌چسبد یا می‌چسبد. این چسبندگی ویتروماکولار است. می‌تواند آنقدر محکم بماند که ماکولا را بکشد ( پزشک چشم شما ممکن است این را “کشش” بنامد). وقتی این اتفاق می‌افتد، می‌تواند بر بینایی تأثیر بگذارد – چیزی که پزشکان آن را VMA علامت‌دار می‌نامند.

VMA معمولاً در افراد بالای ۵۰ سال اتفاق می‌افتد. این بیماری برای افراد بالای ۷۰ سال بسیار رایج است. احتمال وقوع آن در زنان بیشتر از مردان و در افراد نزدیک‌بین بیشتر است .

این بیماری می‌تواند منجر به تاری دید یا اختلال در بینایی شود . به ندرت باعث از دست دادن دائمی بینایی می‌شود.

علائم

اگر VMA دارید:

• ممکن است بینایی شما کمتر تیز شود.
• ممکن است دید شما موج‌دار شود، یا اشیاء ممکن است کج و معوج به نظر برسند.
• همچنین ممکن است چیزها را کوچکتر از اندازه واقعی‌شان ببینید، که به آن میکروپسیا می‌گویند.

اگر هر یک از این موارد اتفاق افتاد، فوراً به چشم پزشک مراجعه کنید.

تشخیص

پزشک قطره‌های چشمی مخصوصی  برای گشاد کردن مردمک چشم  و معاینه کامل چشم به شما می‌دهد .

بخشی از آن چیزی به نام توموگرافی انسجام نوری (OCT) خواهد بود. این آزمایش از نور برای گرفتن عکس از شبکیه و نقشه‌برداری از لایه‌های چشم شما استفاده می‌کند.

درمان

اگر چشم پزشک شما تشخیص دهد که شما VMA دارید اما علائم شما شدید نیست، ممکن است بخواهد صبر کند و ببیند که آیا بینایی شما به خودی خود بهبود می‌یابد یا خیر.

اگر اوضاع جدی شود، گزینه‌های درمانی وجود دارد. هدف این است که چسبندگی از بین برود تا زجاجیه دیگر ماکولا را نکشد.

یکی از آنها جراحی ویترکتومی است که با برداشتن ماده ژله‌ای و جایگزینی آن با مایع یا یک حباب گاز موقت، کشیدگی ماکولا را کاهش می‌دهد.

بعد از عمل جراحی، ممکن است از شما خواسته شود که به صورت رو به پایین دراز بکشید تا حباب یا مایع به پشت چشم شما شناور شود و کشش را کاهش دهد و امیدواریم که هرگونه آسیب به ماکولا بهبود یابد.

اینکه بینایی شما چقدر بهتر می‌شود به موارد زیر بستگی دارد:

• اگر در طول بهبودی، حالت رو به پایین را حفظ کنید
• میزان آسیب چشمی که داشته‌اید
• مدت زمان آسیب چقدر بوده است؟

نوع دیگری از درمان، تزریق دارو به چشم است که می‌تواند منجر به آزاد شدن چسبندگی بین زجاجیه و ماکولا شده و روند بهبودی را آغاز کند.

افزایش سن چالش‌های خودش را دارد. حفظ تیزبینی تا حد امکان یکی از آنهاست. معاینات منظم چشم می‌تواند به تشخیص علائم اولیه چسبندگی ویتروماکولار کمک کند.