تلانژکتازی ماکولا چیست؟

در صورتی که در مورد مطلب این صفحه نظر تکمیلی یا اصلاحی دارید فرم پایین صفحه را تکمیل و برای ما ارسال فرمایید. در صورت پذیرش نظرات اصلاحی شما را به نام خودتان منتشر خواهیم کرد.

تلانژکتازی ماکولا (Macular Telangiectasia) که گاهی با نام تلانژکتازی ژوکستافووئال ایدیوپاتیک (Idiopathic Juxtafoveal Telangiectasis) یا MacTel شناخته می‌شود، یک بیماری چشمی است که ماکولا را درگیر می‌کند. ماکولا بخشی از شبکیه چشم است که مسئول دید مرکزی دقیق بوده و امکان دیدن اشیایی را که مستقیماً روبه‌روی شما قرار دارند فراهم می‌کند.

در این بیماری، رگ‌های خونی بسیار ظریف اطراف فووئا (مرکز ماکولا) دچار اتساع و تورم غیرطبیعی می‌شوند. این تغییرات عروقی منجر به کاهش تدریجی حدت بینایی مرکزی می‌گردد. دید مرکزی برای انجام فعالیت‌های مهمی مانند مطالعه، نوشتن، رانندگی و تشخیص چهره افراد ضروری است.

شایع‌ترین نوع تلانژکتازی ماکولا نخستین بار در سال ۱۹۷۷ شناسایی شد. برآورد می‌شود که حدود ۲ میلیون نفر در سراسر جهان به این بیماری مبتلا باشند.

اگرچه این بیماری به‌ندرت منجر به نابینایی کامل می‌شود، اما درمان آن دشوار است. پژوهش‌های گسترده‌ای در حال انجام است تا مکانیسم‌های بیماری، علل ایجاد آن و درمان‌های جدید شناسایی شوند.

علائم تلانژکتازی ماکولا چیست؟

در مراحل اولیه، بسیاری از بیماران ممکن است هیچ علامت واضحی نداشته باشند. با پیشرفت بیماری، علائم زیر ممکن است ظاهر شوند:

  • کاهش دید مرکزی
  • تاری دید
  • اعوجاج یا کج‌دیدی (Metamorphopsia)
  • کاهش توانایی دید در نور کم

تلانژکتازی ماکولا معمولاً دید محیطی (جانبی) را تحت تأثیر قرار نمی‌دهد.

این بیماری گاهی با دژنراسیون ماکولا وابسته به سن (AMD) اشتباه گرفته می‌شود. اگرچه علائم آن‌ها ممکن است مشابه باشد، اما تلانژکتازی ماکولا بیماری متفاوتی از دژنراسیون ماکولا است.

انواع تلانژکتازی ماکولا

واژه «تلانژکتازی» به معنای اتساع یا گشادشدگی غیرطبیعی عروق خونی کوچک است. انواع مختلف این بیماری، رگ‌های خونی چشم را به شکل‌های متفاوتی درگیر می‌کنند. دو نوع اصلی عبارت‌اند از:

نوع ۱

در این نوع، رگ‌های خونی چشم بزرگ و برجسته شده و موجب آسیب به ماکولا می‌شوند. این نوع معمولاً فقط یک چشم را درگیر می‌کند و احتمال می‌رود نوعی از بیماری کوتس (Coats disease) باشد؛ یک اختلال نادر چشمی که بیشتر در مردان جوان دیده می‌شود.

نوع ۲

این نوع شایع‌ترین شکل تلانژکتازی ماکولا است. در این حالت، رگ‌های خونی گشاد شده و نشت می‌کنند که باعث ادم (تورم) ماکولا می‌شود. در برخی موارد، رگ‌های خونی جدید غیرطبیعی در ماکولا تشکیل شده و دچار خونریزی یا نشت می‌شوند. با گذشت زمان، اسکار (فیبروز) ماکولا می‌تواند باعث اختلال بینایی شود.

نوع ۲ معمولاً هر دو چشم را درگیر می‌کند، اگرچه شدت درگیری ممکن است بین دو چشم متفاوت باشد. این نوع اغلب در افراد ۴۰ تا ۵۰ ساله تشخیص داده می‌شود.

نوع ۳

نوع ۳ تلانژکتازی ماکولا بسیار نادر و کمتر شناخته‌شده است و می‌تواند منجر به انسداد عروق خونی شبکیه شود.

چه چیزی باعث تلانژکتازی ماکولا می‌شود؟

علت دقیق این بیماری هنوز به‌طور کامل مشخص نیست، اما پژوهش‌ها فرضیه‌هایی را مطرح کرده‌اند. برخی مطالعات نشان می‌دهند که این بیماری ممکن است به دلیل اختلال در ارتباط بین انواع خاصی از سلول‌ها در شبکیه (لایه حساس به نور در پشت چشم که ماکولا را در بر می‌گیرد) ایجاد شود.

همچنین بیش از دوازده واریانت ژنتیکی با تلانژکتازی ماکولا نوع ۲ مرتبط شناخته شده‌اند که نشان‌دهنده نقش مهم عوامل ژنتیکی در بروز این بیماری است.

عوامل خطر برای تلانژکتازی ماکولا چیست؟

برخی عوامل می‌توانند خطر ابتلا را افزایش دهند، از جمله:

  • افزایش سن: این بیماری بیشتر در افراد میانسال و سالمند دیده می‌شود.
  • فشار خون بالا، دیابت یا بیماری‌های قلبی‌عروقی
  • سابقه خانوادگی: احتمال می‌رود بیماری زمینه ژنتیکی داشته باشد.

تلانژکتازی ماکولا چگونه تشخیص داده می‌شود؟

تشخیص توسط متخصصان مراقبت از چشم، مانند اپتومتریست یا چشم‌پزشک، و طی یک معاینه کامل چشمی انجام می‌شود. یافته‌های احتمالی شامل موارد زیر است:

  • وجود کریستال‌های ریز در مرکز ماکولا
  • تغییر رنگ ماکولا
  • رگ‌های خونی غیرطبیعی ماکولا
  • رسوبات چربی
  • تجمعات رنگدانه‌ای

برای تأیید تشخیص، آزمایش‌های زیر ممکن است انجام شوند:

  • توموگرافی انسجام نوری (OCT): با استفاده از نور، تصاویر دقیقی از شبکیه ایجاد می‌کند و به شناسایی تورم و رگ‌های غیرطبیعی کمک می‌کند.
  • آنژیوگرافی فلورسئین (FA): تزریق ماده حاجب به ورید بازو و تصویربرداری از جریان آن در عروق شبکیه برای شناسایی نواحی غیرطبیعی.

درمان‌های تلانژکتازی ماکولا چیست؟

در حال حاضر درمانی که بتواند به‌طور قابل توجه بینایی را بهبود دهد وجود ندارد. در بسیاری از موارد، شدت بیماری به حدی نیست که نیاز به درمان فعال داشته باشد و بیمار فقط تحت پیگیری منظم قرار می‌گیرد.

در موارد خاص، ممکن است اقدامات زیر توصیه شوند:

  • درمان لیزری برای بستن عروق نشت‌کننده
  • تزریق داخل چشمی کورتیکواستروئیدها برای کاهش التهاب و ادم
  • تزریق داروهای ضد فاکتور رشد اندوتلیال عروقی (Anti-VEGF) برای مهار رشد رگ‌های خونی غیرطبیعی

چگونه کم بینایی را مدیریت کنیم؟

توان‌بخشی کم‌بینایی به بیماران کمک می‌کند تا با استفاده از آموزش، وسایل کمکی و حمایت روانی، استقلال خود را حفظ کنند. ابزارهای کمکی شامل موارد زیر هستند:

  • ذره‌بین‌های دستی یا رومیزی
  • عینک‌های بزرگ‌نمایی‌کننده
  • تلسکوپ‌های چشمی
  • تلفن‌های هوشمند، تبلت‌ها و رایانه‌ها با قابلیت بزرگ‌نمایی و فرمان صوتی
  • کتاب‌های صوتی

پیش‌اگهی بیماری

لانژکتازی ماکولا نوع ۲ معمولاً از میانسالی شروع شده و طی ۱۰ تا ۲۰ سال به‌تدریج پیشرفت می‌کند. حدود نیمی از بیماران بینایی ۲۰/۳۲ یا بهتر را حفظ می‌کنند.

نوع ۱ اغلب در حدود ۴۰ سالگی تشخیص داده می‌شود و ممکن است سال‌ها بدون علامت باقی بماند. این نوع معمولاً پیش‌آگهی خوبی دارد و تقریباً همیشه فقط یک چشم را درگیر می‌کند.

پروژه مک‌تل چیست؟

به دلیل ناشناخته بودن بسیاری از جنبه‌های این بیماری، دانشمندان پروژه‌ای بین‌المللی به نام پروژه MacTel راه‌اندازی کرده‌اند. هدف این پروژه افزایش آگاهی، ارائه حمایت به بیماران، شناسایی علل احتمالی و توسعه درمان‌های مؤثر برای تلانژکتازی ماکولا نوع ۲ است.

در صورتی که در مورد مطلب این صفحه نظر تکمیلی یا اصلاحی دارید فرم زیر را تکمیل و برای ما ارسال فرمایید. در صورت پذیرش نظرات اصلاحی شما را به نام خودتان منتشر خواهیم کرد.

This field is hidden when viewing the form
در صورتی که در مورد مطلب, نحوه نگارش یا ترجمه, شکل یا محتوا و معادل سازی فارسی یا هر موضوع مرتبط با مطالب این صفحه نظری دارید لطفا در اینجا بنویسید. در صورت تمایل به همکاری یا تماس با شما قسمت های دیگر را هم تکمیل نمایید.
نام
آیا در قلمرو مرتبط با این مطلب فعالیت, تجربه یا تخصص دارید؟

مطالب اخیر

توانبخشی حرفه‌ای
A

توانبخشی حرفه‌ای برای بزرگسالان مبتلا به ADHD

همان علائم ADHD که ممکن است مدرسه را برای شما چالش برانگیزتر کرده باشد، می‌تواند پس از ورود به بازار کار نیز مشکلاتی ایجاد کند. مشکل در توجه، حافظه، برنامه‌ریزی و سازماندهی می‌تواند پیدا کردن شغل مورد نظر و حفظ آن را برای شما دشوارتر کند. اما اینجاست که توانبخشی حرفه‌ای وارد […]
درمان شناختی رفتاری برای ADHD بزرگسالان
A

درمان شناختی رفتاری برای ADHD بزرگسالان

اگر به اختلال بیش فعالی کمبود توجه (ADHD) در بزرگسالان مبتلا هستید، احتمالاً برای کاهش علائم خود دارو مصرف می‌کنید. اما داروها همیشه مؤثر نیستند. اینجاست که درمان شناختی رفتاری (CBT) وارد عمل می‌شود. CBT نوعی گفتاردرمانی است که می‌تواند به شما در چالش‌هایی که در مدرسه، محل کار و روابط با آن مواجه هستید کمک […]
مداخلات غیر دارویی برای درمان اختلال بیش فعالی کمبود توجه (ADHD)
A

مداخلات غیر دارویی برای درمان اختلال بیش فعالی کمبود توجه (ADHD)

مداخلات غیر دارویی برای ADHD شامل ایجاد تنظیماتی در محیط برای ارتقای تعاملات اجتماعی موفق‌تر است. چنین تنظیماتی شامل ایجاد ساختار بیشتر و تشویق به انجام کارهای روزمره می‌شود. درمان‌های کودکان مبتلا به ADHD کودکان مبتلا به ADHD ممکن است برای سازماندهی زندگی خود به کمک نیاز داشته باشند. بنابراین، برخی از […]
درمان‌های مکمل و جایگزین
A

درمان‌های مکمل و جایگزین برای ADHD

پزشکان می‌توانند برای درمان  علائم ADHD شما دارو تجویز کنند. این درمان اصلی برای بزرگسالان مبتلا به ADHD است. رفتاردرمانی نیز ابزاری ضروری برای مدیریت اختلال شماست. اما ممکن است در مورد اینکه چه درمان‌های مکمل یا طبیعی ممکن است مفید باشند نیز کنجکاو باشید. مهم است بدانید چه چیزی واقعاً مؤثر […]
خطرات طولانی مدت داروهای ADHD
A

خطرات طولانی مدت داروهای ADHD

شما به پزشک مراجعه کرده‌اید و تصمیم خود را گرفته‌اید: وقت آن رسیده که ADHD خود را تحت کنترل درآورید. اما ممکن است از خود بپرسید، آیا دارویی که نیاز دارید برای مدت طولانی بی‌خطر است؟ اگر بزرگسال هستید، بیشتر نگرانی‌های بلندمدت در مورد داروهای ADHD مربوط به تأثیر آنها […]