آموزش توالت رفتن

آموزش توالت رفتن چیست؟

وقتی بچه‌دار می‌شوید، تا زانو در پوشک فرو می‌روید. آنها را در کیفتان می‌گذارند، نزدیک گهواره روی هم می‌چینید، در جعبه‌های زیر تخت‌ها نگهداری می‌کنند. حتی ممکن است چند تایی را برای احتیاط در داشبورد ماشینتان قایم کرده باشید.

پوشک‌ها بخشی از زندگی شما هستند، روز به روز، برای مدت طولانی، آنقدر طولانی که تصور اینکه دیگر به آنها نیازی نداشته باشید سخت است. به نظر می‌رسد روزی که فرزندتان وارد دستشویی می‌شود، جیش یا مدفوع می‌کند، خودش را می‌شوید، دست‌هایش را می‌شوید و بدون اینکه شما حتی متوجه شوید، بیرون می‌آید، خیلی دور است.

و با این حال، آن روز فرا می‌رسد. و به همان شکوهی خواهد بود که در رویاهایتان بوده است. از حالا تا آن زمان، یک پروژه بزرگ وجود دارد: آموزش توالت رفتن. ممکن است شما برای این گذار آماده باشید، اما کوچولوی شما چطور؟

چه زمانی آموزش توالت رفتن را شروع کنیم؟

آموزش توالت رفتن، درست مانند صحبت کردن، راه رفتن و خوابیدن در طول شب، زمان‌بندی هر کودک متفاوت است. هیچ سن ایده‌آلی برای شروع آموزش توالت رفتن وجود ندارد. چگونه متوجه می‌شوید که فرزندتان آماده است؟ آنها به روش‌های مختلفی از جمله پرسیدن سوال در مورد توالت، صندلی توالت و لباس زیر علاقه خود را نشان می‌دهند.

اینکه فرزند شما آماده باشد یا نه، بستگی به این دارد که از نظر جسمی و روحی در چه وضعیتی است. بسیاری از بچه‌ها حدود ۲ سالگی علاقه نشان می‌دهند، در حالی که برخی دیگر تا ۲ و نیم یا ۳ سالگی برایشان مهم نیست. اما همیشه استثنائاتی وجود دارد. دخترها معمولاً زودتر از پسرها علاقه نشان می‌دهند و سریع‌تر به آن عادت می‌کنند.

لازم نیست به محض شروع سوالات فرزندتان، فوراً برایش توالت آماده کنید. ابتدا چند سوال از خودتان بپرسید:

• آیا فرزندم می‌تواند بدون کمک من روی صندلی توالت بنشیند و دوباره بلند شود؟ 
• آیا می‌توانند دستورالعمل‌های اولیه را دنبال کنند؟ 
• آیا آنها به من می‌گویند که وقت رفتن کی است؟ 
• آیا فرزندم می‌تواند بدون کمک من پوشک، شورت آموزشی یا لباس زیرش را پایین بکشد؟ 
• آیا می‌توانند عضلات مثانه و روده را کنترل کنند و پوشک را حداقل به مدت ۲ ساعت خشک نگه دارند؟
• آیا کثیف بودن پوشک آنها را اذیت می‌کند؟

اگر به این سؤالات پاسخ مثبت داده‌اید، فرزندتان آماده است. اما شما چطور؟ اگرچه آموزش توالت رفتن به کودک در درازمدت آسان‌تر است، اما به زمان، تمرکز و صبر زیادی نیاز دارد. در صورت وجود شرایط زیر، بهتر است صبر کنید: 

• قراره یه بچه دیگه هم داشته باشید 
• در حال سفر هستید 
• داری نقل مکان می‌کنید
• فرزند شما از گهواره به تخت خواب تغییر وضعیت می‌دهد
• فرزند شما بیمار است، به خصوص اگر اسهال داشته باشد
• خانواده شما دچار آشفتگی‌هایی مانند بیماری جدی یا مرگ شده است 

صبر کردن تا زمانی که به یک روال عادی عادت کنید، به هر دوی شما کمک می‌کند تا در این کار موفق شوید. اگر قبل از اینکه فرزندتان آماده باشد، آموزش توالت رفتن را شروع کنید، این روند ممکن است بیشتر از حد لازم طول بکشد. و بدون شک، شما قبلاً متوجه شده‌اید که کودکان نوپا چقدر می‌توانند لجباز باشند.

نکات آموزش توالت رفتن

• یک الگوی مثبت برای دستشویی رفتن باشید. وقتی به دستشویی می‌روید، از آن به عنوان فرصتی برای صحبت با فرزندتان در مورد این فرآیند استفاده کنید. از کلماتی استفاده کنید که فرزندتان می‌تواند بگوید، مانند جیش، پی پی و دستشویی رفتن.
• اگر قصد دارید فرزندتان را به استفاده از صندلی توالت عادت دهید، آن را در حمام قرار دهید تا به آن عادت کند. آن را به مکانی سرگرم‌کننده تبدیل کنید که فرزندتان بخواهد با پوشک یا بدون پوشک بنشیند. بگذارید در حالی که شما برایش کتاب می‌خوانید یا یک اسباب‌بازی به او می‌دهید، روی صندلی توالت بنشیند.
• به نشانه‌ها توجه کنید. به رفتار فرزندتان هنگام ادرار کردن یا مدفوع کردن توجه کنید. به دنبال صورت قرمز باشید و به صداهای خرخر گوش دهید. سپس سریع او را به دستشویی ببرید!
• به زمان ادرار و مدفوع آنها در طول روز توجه کنید. سپس یک روال مشخص کنید که در آن زمان‌ها، به خصوص بعد از غذا یا بعد از نوشیدن مایعات زیاد، کودک شما روی توالت بنشیند. 
• لباس‌هایی به آنها بپوشانید که خودشان به راحتی بتوانند از پسش بربیایند.
• به آنها یاد بدهید که خودشان را به درستی، از جلو به عقب، خشک کنند و وقتی کارشان تمام شد، دست‌هایشان را بشویند. پسرها راحت‌تر یاد می‌گیرند که اول در حالت نشسته ادرار کنند.

از تعریف و تمجید فراوان، تعریف و تمجید بیشتر استفاده کنید. آیا کلمات به فرزندتان انگیزه می‌دهند؟ برچسب‌های روی نمودار؟ اسباب‌بازی‌های کوچک یا داستان‌های قبل از خواب اضافی ؟ بررسی کنید که چه چیزی برای شما مناسب است و از آن برای پاداش دادن به انتخاب‌های مثبت توالت رفتن استفاده کنید. نگرش خوب شما مفید خواهد بود، به خصوص وقتی که “اتفاقات” رخ می‌دهد.

صبر و شکیبایی در آموزش توالت رفتن

• نشستن روی توالت باید یک میل و رغبت باشد، نه یک اجبار. اگر فرزندتان به این کار علاقه‌ای ندارد، او را مجبور به این کار نکنید.
• درست زمانی که فکر می‌کنید فرزندتان به هدفش رسیده است، اتفاقات ناگواری رخ می‌دهد. اشکالی ندارد که ناامید شوید، اما فرزندتان را تنبیه یا شرمنده نکنید. این کار شما را به هدفتان نزدیک‌تر نمی‌کند. نفس عمیقی بکشید و روی کاری که شما و فرزندتان می‌توانید دفعه بعد بهتر انجام دهید تمرکز کنید.
• آموزش توالت رفتن را به یک مبارزه قدرت تبدیل نکنید. هر چه بیشتر فشار بیاورید، ممکن است بیشتر مقاومت کند. اگر فرزندتان احساس استرس و اضطراب کند، ممکن است دچار عقب‌نشینی شود. 
• فرزندتان را با بچه‌های دیگر مقایسه نکنید. بعضی از والدین دوست دارند در مورد اینکه آموزش توالت رفتن در خانواده‌شان چقدر آسان بوده، لاف بزنند. بنابراین اگر همسایه‌تان می‌گوید که فرزندش خودش توالت رفتن را یاد گرفته، لبخند بزنید و به یاد داشته باشید که تنها راه درست، راهی است که برای شما جواب می‌دهد.

آموزش توالت رفتن در شب و هنگام خواب

وقتی فرزندتان بالاخره می‌تواند خودش به توالت برود، این یک نقطه عطف برای جشن گرفتن است. اما خشک ماندن هنگام خواب، یک مسئله کاملاً متفاوت است. ممکن است ماه‌ها یا سال‌ها طول بکشد تا بدن آنها به حدی بالغ شود که همیشه وقتی نیاز به دستشویی رفتن دارند، از خواب بیدار شوند.

پس نگران نباشید. یک پوشش محافظ روی تشک آنها قرار دهید و در طول خواب شبانه و در طول شب، در حالی که فرزندتان بزرگ می‌شود، از پوشک یا شلوار آموزشی استفاده کنید. اما اگر آنها آماده شروع مدرسه هستند و هنوز شب‌ها خود را خیس می‌کنند، با پزشک خود صحبت کنید.