آخرین تحقیقات در مورد درمان‌های میگرن

دانشمندان درمانی برای میگرن پیدا نکرده‌اند، اما در درمان علائم آن بهتر عمل می‌کنند. در واقع، آنها در ۲ سال گذشته نسبت به ۳۰ سال گذشته پیشرفت‌های بیشتری در درمان میگرن داشته‌اند.

این پیشرفت‌ها شامل داروهای جدید و سیستم‌های جدید دارورسانی (اسپری‌های بینی، تزریق‌های سوزنی) است که ممکن است بهتر و با عوارض جانبی کمتری نسبت به داروهای قدیمی‌تر میگرن عمل کنند. به عنوان مثال، برخی از این داروها می‌توانند میگرن شما را ۲ تا ۴ ساعت پس از حمله درمان کنند ، در حالی که درمان‌های قدیمی‌تر اگر ظرف ۳۰ دقیقه مصرف شوند، بهترین عملکرد را دارند.

دستگاه‌های جدید نورومدولاسیون که از تحریک الکتریکی برای تأثیرگذاری بر سیستم عصبی شما استفاده می‌کنند، نویدبخش درمان میگرن نیز هستند.

اما همه پزشکان از آخرین اطلاعات درمانی به‌روز نیستند، به همین دلیل مراجعه به یک متخصص سردرد-معمولاً یک متخصص مغز و اعصاب-در مورد میگرن می‌تواند بسیار مهم باشد.

داروها

داروهای حاد  برای متوقف کردن حمله میگرن طراحی شده‌اند. در بیشتر مواقع، بهتر است به محض مشاهده علائم، آنها را مصرف کنید. جدیدترین داروهای حاد عبارتند از:

• داروهای 5-HT1f مانند لاسمیدیتان (ریوو) روی مسیرهای درد اثر می‌گذارند و درد و سایر علائم آزاردهنده میگرن را متوقف می‌کنند . عوارض جانبی شامل سرگیجه، خستگی و سوزن سوزن شدن و بی‌حسی در پوست است.
• آنتاگونیست‌های CGRP مولکول‌های کوچک مانند rimegepant (Nurtec) و ubrogepant (Ubrelvy) مولکولی به نام CGRP را مسدود می‌کنند که باعث گشاد شدن رگ‌های خونی در طول میگرن می‌شود و می‌تواند درد را تحریک کند. این داروها در عرض 60 دقیقه شروع به تسکین درد می‌کنند. عوارض جانبی شامل حالت تهوع ، خواب‌آلودگی و خشکی دهان است.
• Zavegepant (Zavzpret) یک آنتاگونیست جدید CGRP به شکل اسپری بینی است. این دارو برای افرادی که نمی‌توانند داروی خوراکی مصرف کنند یا نیاز به تسکین سریع علائم میگرن خود دارند، تجویز می‌شود. این دارو ممکن است باعث سرگیجه، خشکی دهان یا حالت تهوع شود.
• اسپری بینی دی هیدروارگوتامین مزیلات (Trudhesa) یک سیستم جدید برای رساندن دی هیدروارگوتامین (DHE) است. پزشکان مدتی است که از DHE برای درمان میگرن استفاده می‌کنند، اما به نظر می‌رسد این اسپری بینی در برخی افراد جذب بهتری را فراهم می‌کند.  
• سلکوکسیب دارویی است که پزشکان از سال ۱۹۹۸ برای آرتروز استفاده می‌کنند. برخی مطالعات اخیر نشان می‌دهد که این دارو ممکن است به برخی افراد مبتلا به میگرن نیز کمک کند، اگرچه اثرات آن اندک به نظر می‌رسد. سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) اخیراً فرم مایع سلکوکسیب (Elyxyb) را برای درمان میگرن تأیید کرده است. سلکوکسیب عوارض جانبی دارد، مانند خطر بیشتر لخته شدن خون و تأثیر بر سیستم گوارش. 

داروهای پیشگیرانه، که گاهی اوقات داروهای «پیشگیری‌کننده» نامیده می‌شوند، برای جلوگیری از شروع حملات میگرن طراحی شده‌اند.

• آنتی‌بادی‌های مونوکلونال CGRP مانند ارنوماب (Aimovig)، فرمنزوماب (Ajovy) و گالکانزوماب (Emgality) جدیدترین داروهای پیشگیرانه هستند. شما تقریباً هر ماه آنها را با تزریق به خودتان دریافت می‌کنید. داروی دیگر در این دسته، اپتینزوماب (Vyepti) است که هر 3 ماه یکبار به صورت داخل وریدی تجویز می‌شود.
• علاوه بر استفاده از آن به عنوان یک داروی حاد برای درمان حملات میگرن (به بالا مراجعه کنید)، سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) مولکول کوچک آنتاگونیست CGRP به نام rimegepant (Nurtec) را نیز برای پیشگیری از حملات میگرن و همچنین atogepant (Qulipta) را تأیید کرده است .

دستگاه‌ها

نورومدولاسیون: این دستگاه‌ها جریان الکتریکی را برای افزایش یا کاهش فعالیت سیستم عصبی شما ارسال می‌کنند. برخی تحقیقات نشان می‌دهد که این ممکن است به میگرن کمک کند. برخی از دستگاه‌ها شبیه هدبند یا بازوبند یا الکترود دستی هستند. آن‌ها می‌توانند گران باشند و معمولاً نیاز به نسخه دارند. انواع مختلف شامل Cefaly، gammaCore و Nerivio (که با تلفن هوشمند خود کنترل می‌کنید) است.

تحریک SPG: پزشکان این دستگاه را از طریق دهان شما در استخوان گونه قرار می‌دهند ، جایی که تا زمان برداشتن آن باقی می‌ماند. این دستگاه دسته‌ای از سلول‌های عصبی به نام گانگلیون اسفنوپالاتین (SPG) را تحریک می‌کند. مطالعات اولیه نویدبخش درمان سردرد میگرنی بوده‌اند، اگرچه تحقیقات بیشتری لازم است.

بوتاکس

این درمان حدود ۱۰ سال است که وجود دارد. پزشکان در سال‌های اخیر بیشتر از آن استفاده کرده‌اند، زیرا متوجه شده‌اند که چه کسی بیشترین سود را از آن می‌برد و چه زمانی بیشترین تأثیر را دارد.

پزشکان آن را در حدود ۳۱ نقطه در اطراف سر و گردن شما تزریق می‌کنند تا در صورتی که ۱۵ روز یا بیشتر در ماه سردرد دارید (میگرن مزمن)، تسکین یابد. این دارو از سفت شدن عضلات جلوگیری می‌کند، که می‌تواند از شروع میگرن جلوگیری کند و معمولاً حدود ۳ ماه اثر دارد. کل این عمل حدود ۲۰ دقیقه طول می‌کشد.

بیهوشی خفیف

این درمان‌ها نیز مدتی است که وجود دارند، اما همچنان در حال تکامل هستند. آخرین تحقیقات و تجربیات بالینی، آنها را در سال‌های اخیر رایج‌تر کرده است.

بلوک عصبی SPG: پزشکان از اوایل دهه 1900 نوعی از این روش را انجام داده‌اند. آنها SPG را بی‌حس می‌کنند تا سیگنال‌های درد به عصب سه‌قلو، که منبع اصلی درد سردرد میگرنی است، مسدود شود. نسخه‌های قدیمی‌تر، ماده بی‌حسی را روی پنبه به پشت بینی می‌مالند. نسخه جدیدتر از سوزنی استفاده می‌کند که با اشعه ایکس هدایت می‌شود.

آخرین نسخه این روش از لوله‌های کوچک و مخصوصی به نام کاتتر برای هدایت ماده بی‌حسی به نقطه مناسب استفاده می‌کند. شما این عمل را در مطب پزشک انجام می‌دهید و در طول آن بیدار خواهید بود.

پزشک شما کاتتر را از یک سوراخ بینی به سوراخ دیگر وارد بینی شما می‌کند. از طریق یک سرنگ متصل، یک داروی بی‌حسی برای بی‌حس کردن SPG و ناحیه اطراف آن دریافت خواهید کرد. پزشک ممکن است از دستگاه اشعه ایکس برای اطمینان از قرار گرفتن صحیح لوله استفاده کند.

وقتی بی‌حسی از بین رفت، ممکن است هنوز برای مدتی احساس تسکین داشته باشید.

تزریق در نقاط ماشه‌ای: در اینجا، پزشک داروی بی‌حس‌کننده را به عضله شما تزریق می‌کند که سیگنال‌های درد را کاهش می‌دهد. گاهی اوقات پزشکان برای کاهش تورم در عضله و بافت، استروئید تزریق می‌کنند . سوزن عضله را کشیده و از هم جدا می‌کند که می‌تواند به شل شدن آن نیز کمک کند.

تغییرات سبک زندگی

آخرین تحقیقات، پزشکان را بیش از پیش از اهمیت تغییرات سبک زندگی در درمان میگرن آگاه کرده است.

چندین جنبه مهم در مدیریت سردردهای میگرنی وجود دارد.

خواب.  یک برنامه منظم که به شما امکان استراحت کافی (حدود ۸ ساعت) را بدهد، ضروری است. از روالی پیروی کنید که با ریتم‌های طبیعی شما سازگار باشد.

غذا.  برخی غذاها ممکن است میگرن را در شما تحریک کنند. علاوه بر این، یک رژیم غذایی سالم و متعادل که در وعده‌های غذایی منظم مصرف شود، می‌تواند به مهار میگرن کمک کند. برخی افراد دریافته‌اند که وعده‌های غذایی کوچک‌تر و مکرر می‌تواند علائم میگرن را بیشتر تسکین دهد.

ورزش کنید.  فعال ماندن، به خصوص اگر در فضای باز باشد، می‌تواند به تنظیمریتم خواب و غذا خوردن شما کمک کند.

به نظر می‌رسد تکنیک‌های آرامش‌بخش مانند یوگا، مدیتیشن و بیوفیدبک نیز برای برخی افراد تأثیر مثبتی دارند.

هورمون‌ها.  شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد هورمون‌هایی مانند استروژن می‌توانند در میگرن زنان نقش داشته باشند. برخی از زنان درست قبل از شروع چرخه قاعدگی، زمانی که استروژن کاهش می‌یابد، متوجه آن می‌شوند. و برخی از زنان باردار در اواخر دوره بارداری، زمانی که سطح استروژن به طور خاص بالا است، میگرن کمتری دارند.

ممکن است نوشتن علائم میگرن و چرخه ماهانه‌تان برای بررسی ارتباط بین آنها مفید باشد. متخصص مغز و اعصاب یا پزشک مراقبت‌های اولیه شما ممکن است با متخصص زنان شما همکاری کند تا بفهمد که آیا تنظیم روش پیشگیری از بارداری یا امتحان کردن درمان جایگزینی هورمون می‌تواند مفید باشد یا خیر.

مشاوره

آخرین تحقیقات نشان می‌دهد که مشاوره می‌تواند به میگرن کمک کند.

درمان شناختی رفتاری (CBT) یک رویکرد روان‌درمانی است که به شما کمک می‌کند الگوهای فکری و رفتارهایی را که می‌توانند شما را پرتنش‌تر کنند و خطر حمله میگرن را افزایش دهند، تغییر دهید.

در درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT)، شما به جای تلاش برای کنترل کامل یا اجتناب از میگرن، می‌پذیرید که مقداری درد میگرن دارید.

شما متعهد می‌شوید که از تمرکز روی میگرن «دور شوید» تا اهداف و ارزش‌هایی را که می‌خواهید در زندگی‌تان بیشتر داشته باشید، کشف کنید. و سپس برای رسیدن به آن اهداف اقدام می‌کنید.

درمان مبتنی بر ذهن آگاهی. «ذهن آگاهی» تمرینی برای آگاهی از ذهن و بدن خود در حال حاضر است. افکار مزاحم ظاهر می‌شوند، اما شما آنها را رها می‌کنید.

ممکن است متوجه شوید که این به شما در مدیریت درد میگرن و احساسات ناشی از آن کمک می‌کند.

هر رویکرد مشاوره‌ای که با درمانگر خود در پیش بگیرید، احتمالاً همچنان نیاز به ادامه مصرف دارو و سایر درمان‌های خود خواهید داشت.

از پزشک یا متخصص سلامت روان خود در مورد متخصصی که می‌تواند در این روش درمانی و سایر رویکردهای درمانی به شما کمک کند، سوال کنید.