آنچه در این صفحه خواهید خواند
همانطور که از نامشان پیداست، این میگرنها به صورت دورهای اتفاق میافتند. گاهی اوقات به آنها میگرن خوشهای میگویند، اما این درست نیست. آنها با سردردهای خوشهای که کوتاه، شدید و روزانه هستند، متفاوتند .
آنها همچنین از نظر مدت زمان دوام و نحوه درمان با میگرنهای معمولی متفاوت هستند.
علائم
این حملات ممکن است هر روز یا چند بار در هفته به مدت ۱ تا ۶ هفته اتفاق بیفتند و در بین آنها سردرد خفیفی وجود دارد . به طور متوسط، افرادی که به آنها مبتلا میشوند، حدود ۱۰ حمله در ماه دارند. این حملات میتوانند از چند ساعت تا ۲ روز در طول این چرخه “فعال” ادامه داشته باشند. میانگین مدت زمان هر حمله حدود ۶ ساعت است.
به دنبال آن یک چرخه «خاموش» رخ میدهد که میتواند هفتهها یا ماهها ادامه داشته باشد.
ممکن است آنها را در یک طرف یا هر دو طرف سر خود احساس کنید. اگر از یک طرف شروع شود، ممکن است با وقوع حمله به طرف دیگر نیز حرکت کند.
قبل از شروع، ممکن است هالههایی ببینید یا متوجه شوید که بیناییتان درست نیست — چیزی شبیه به یک نقطه کور. علائم دیگری (که علائم هشدار دهنده نامیده میشوند) که نشان میدهند فرد در حال نزدیک شدن است عبارتند از:
- خستگی
- تمرکز کردن سخت
- گردن سفت
افسردگی ممکن است با آنها همراه باشد. این بیماری میتواند قبل یا در حین حمله شروع شود. مانند نوع معمولی، میگرنهای دورهای ممکن است باعث حالت تهوع، استفراغ یا حساسیت به نور و صدا شوند.
چه کسی در معرض خطر است؟
این نوع سردرد معمولاً از سن ۲۰ سالگی شروع میشود. بیشتر افرادی که به آن مبتلا میشوند، زن هستند. بیش از نیمی از آنها سابقه خانوادگی میگرن دارند .
تشخیص
هیچ آزمایش واحدی وجود ندارد که بتواند این بیماری را تشخیص دهد. پزشک شما با بررسی سابقه پزشکی شما شروع میکند. آنها همچنین سعی میکنند علل دیگر را با موارد زیر رد کنند:
- آزمایش خون : این آزمایشها میتوانند مشکلات رگهای خونی و عفونتها را رد کنند.
- ام آر آی: تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) مغز و رگهای خونی شما را نشان میدهد. این روش به پزشکان کمک میکند تا تومورها، خونریزی مغزی و سایر مشکلات عصبیرا رد کنند
- سی تی اسکن: سی تی اسکن با استفاده از اشعه ایکس، تصاویر دقیقی از قسمتهای مختلف مغز شما نشان میدهد. پزشکان آسیب مغزی را بررسی میکنند .
- نمونهبرداری از مایع نخاعی : اگر پزشک شما فکر میکند که شما عفونت یا خونریزی در مغز دارید، ممکن است نمونهبرداری از مایع نخاعی را توصیه کند. این روش همچنین به عنوان پونکسیون کمری شناخته میشود. پزشک شما با استفاده از یک سوزن، نمونهای از مایع نخاعی شما را میگیرد و آن را در آزمایشگاه آزمایش میکند.
پزشک شما سابقه میگرن شما را با جزئیات بررسی خواهد کرد . آنها از شما خواهند پرسید که چند وقت یکبار اتفاق میافتند، چقدر درد ایجاد میکنند، چه علائمی با آنها همراه هستند و چقدر بر زندگی روزمره شما تأثیر میگذارند.
علل
علت دقیق آن کاملاً مشخص نیست. اما این دو مورد ممکن است نقشی داشته باشند:
- تغییرات در مواد شیمیایی مغز ، از جمله سطح سروتونین، که هنگام میگرن کاهش مییابد.
- تغییرات هورمونی، مانند افت استروژن در زنان قبل یا در طول دوره قاعدگی، یا هنگام بارداری یا یائسگی
تغییرات در نحوه تعامل مغز شما با عصبی در سرتان به نام عصب سه قلو ممکن است بخش مهمی از آن باشد. عدم تعادل در مواد شیمیایی مغز نیز ممکن است در این امر نقش داشته باشد. سطح سروتونین در طول حمله میگرن کاهش مییابد. این ماده شیمیایی به مدیریت درد در سیستم عصبی شما کمک میکند .
درمان و عوارض جانبی
درمان میگرنهای دورهای با نوع معمولی آن متفاوت است. برای این نوع میگرنها، پزشک ممکن است داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAID) بدون نسخه مانند استامینوفن، آسپرین یا ایبوپروفن را پیشنهاد کند . همچنین ممکن است مصرف کافئین را توصیه کند .
موثرترین درمان برای نوع چرخهای، کربنات لیتیوم است. این یک نمک لیتیوم است که به صورت قرص عرضه میشود. این دارو سیستم عصبی مرکزی را آرام میکند تا به عنوان یک تثبیتکننده خلق و خو عمل کند. برای تهیه آن به نسخه پزشک نیاز دارید.
شایعترین عوارض جانبی کربنات لیتیوم عبارتند از:
- خوابآلودگی
- حالت تهوع
- از دست دادن اشتها
- اسهال
- سرگیجه
- لرزش خفیف دستها
- نیاز به دفع ادرار بیشتر
- تشنگی بیشتر
پزشک شما همچنین ممکن است ایندومتاسین تجویز کند. این یک داروی ضدالتهاب غیراستروئیدی است که برای تسکین درد استفاده میشود. اکثر افراد میتوانند این دارو را بدون عوارض جانبی مصرف کنند. اما برخی ممکن است ناراحتی معده، سوزش سر دل، سوء هاضمه یا حالت تهوع داشته باشند. اگر بیماری کلیوی یا قلبی دارید ، قبل از مصرف این نوع دارو با پزشک خود مشورت کنید.
مدیریت
یک دفترچه یادداشت میگرن میتواند به شما در مدیریت حملات میگرن کمک کند. زمان بروز آنها و مدت زمان طول کشیدنشان را یادداشت کنید. هرگونه علائمی را که قبل از شروع میگرن داشتید، در آن بنویسید. سطح درد و آنچه باعث بهبود آن میشود را ثبت کنید. همچنین، مواردی را که مؤثر نیستند، یادداشت کنید.
وقتی به پزشک مراجعه میکنید، پاسخ سوالات او را در دفترچه یادداشت خود خواهید داشت. لازم نیست به حافظه خود تکیه کنید. پاسخهای دقیق به آنها کمک میکند تا وضعیت شما را شناسایی و تشخیص دهند.
نوشتن خاطرات میتواند به شما کمک کند تا محرکهای خود – چیزهایی که باعث شروع میگرن شما میشوند – را شناسایی کرده و از آنها اجتناب کنید. رایجترین آنها عبارتند از:
- استرس
- تغییر در الگوهای خواب، چه خیلی زیاد و چه خیلی کم
- تغییرات آب و هوایی
- کم آبی بدن
- الکل
- برخی از انواع غذاها مانند شکلات، لبنیات، شیرینکنندههای مصنوعی و کافئین
- بوهای قوی مانند بوهای غذا، مواد شیمیایی یا عطر
