تازه تشخیص داده شده‌اید: آنچه باید درباره HIV بدانید

به‌تازگی متوجه شده‌اید که به HIV مبتلا هستید. طبیعی است که در این شرایط سؤال‌های زیادی برایتان ایجاد شود.

در ادامه، پاسخ برخی از رایج‌ترین پرسش‌هایی را که افراد پس از دریافت تشخیص HIV دارند، می‌خوانید.

HIV مثبت بودن یعنی چه؟

این بدان معناست که شما در معرض ویروس نقص ایمنی انسانی (HIV) قرار گرفته‌اید و این ویروس اکنون در بدن شما وجود دارد.

اگر HIV درمان نشود، می‌تواند به سلول‌های سیستم ایمنی بدن آسیب برساند و آن‌ها را از بین ببرد. در نتیجه، توانایی بدن برای مقابله با بیماری‌ها و عفونت‌ها کاهش پیدا می‌کند.

آیا این یعنی من مبتلا به ایدز (AIDS) هستم؟

خیر.

ایدز (AIDS) یا سندرم نقص ایمنی اکتسابی، نام پیشرفته‌ترین مرحله عفونت HIV است.

امروزه به لطف داروهای مؤثر ضد HIV، بیشتر افرادی که به HIV مبتلا هستند، هرگز به مرحله ایدز نمی‌رسند.

چه علائمی ممکن است داشته باشم؟

HIV می‌تواند در مراحل مختلف بیماری، علائم متفاوتی ایجاد کند.

علائم در مراحل اولیه ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• تب یا علائمی شبیه آنفلوانزا
• خستگی
• تورم غدد لنفاوی
• زخم‌های دهانی

مرحله دوم عفونت HIV، مرحله نهفتگی بالینی (Clinical Latency Stage) نام دارد. منظور از «نهفتگی» این است که ویروس ممکن است برای مدتی علائم واضحی ایجاد نکند؛ بنابراین ممکن است هیچ نشانه‌ای از بیماری مشاهده نکنید. اگر هم علائمی وجود داشته باشد، ممکن است شبیه علائم مرحله اولیه باشد، اما معمولاً خفیف‌تر است.

اگر عفونت HIV در نهایت به ایدز تبدیل شود، ممکن است فرد به‌شدت بیمار شود. برای مثال، ممکن است:

• به‌سرعت وزن کم کنید.
• تقریباً همیشه احساس ناخوشی داشته باشید.
• دچار خستگی شدید شوید.
• بیش از یک هفته اسهال داشته باشید.
• در دهان یا ناحیه مقعد دچار زخم شوید.
• لکه‌ها یا ضایعات پوستی ایجاد شود.
• در حافظه و توانایی فکر کردن دچار مشکل شوید.
• تب‌های مکرر داشته باشید.
• دچار تنگی نفس و سرفه شوید.

آیا خانواده و دوستان من در معرض خطر هستند؟

احتمالاً خیر.

مگر اینکه فردی با شما رابطه جنسی داشته باشد یا سوزن و سایر وسایل تزریق مواد مخدر را با شما به‌طور مشترک استفاده کرده باشد، احتمال انتقال HIV به او بسیار پایین است.

زنان باردار مبتلا به HIV نیز می‌توانند ویروس را به نوزاد خود منتقل کنند.

همچنین در صورتی که خون فرد مبتلا وارد دهان فرد دیگری شود یا با بریدگی و زخم روی پوست او تماس پیدا کند، انتقال HIV ممکن است رخ دهد؛ بااین‌حال، این نوع انتقال نادر است.

برای اطمینان، بهتر است افراد نزدیک شما نیز آزمایش HIV انجام دهند.

آیا می‌توانم همچنان رابطه جنسی داشته باشم؟

بله، اما باید اقدامات احتیاطی لازم را رعایت کنید.

اگر داروهای HIV که به آن‌ها داروهای ضدرتروویروسی (Antiretroviral drugs) گفته می‌شود مصرف کنید، میزان ویروس در خون شما می‌تواند آن‌قدر پایین بیاید که احتمال انتقال HIV به فرد دیگر تقریباً از بین برود. داروهای HIV را دقیقاً طبق دستور پزشک مصرف کنید و آزمایش‌های آزمایشگاهی لازم را به‌طور منظم انجام دهید تا مشخص شود بار ویروسی (Viral Load) شما به سطح غیرقابل‌تشخیص رسیده است.

استفاده از کاندوم نیز می‌تواند از شریک جنسی شما در برابر ابتلا به ویروس محافظت کند. همچنین اگر شریک جنسی شما دارویی به نام پروفیلاکسی پیش از مواجهه (PrEP) مصرف کند، این دارو می‌تواند به میزان بسیار زیادی از استقرار HIV در بدن او جلوگیری کند.

چه زمانی باید درمان را شروع کنم؟

باید درمان ضدرتروویروسی (ART) را هرچه سریع‌تر آغاز کنید.

مصرف روزانه و منظم این داروها طبق دستور پزشک، به حفظ سلامت شما کمک می‌کند و می‌تواند از انتقال HIV به دیگران جلوگیری کند.

هرچه شروع درمان بیشتر به تأخیر بیفتد، احتمال پیشرفت بیماری و رسیدن آن به مرحله ایدز افزایش می‌یابد و احتمال انتقال HIV به فرد دیگری نیز بیشتر می‌شود.

درمان HIV چگونه است؟

بسته به علائم و مرحله عفونت HIV، ممکن است ترکیبی از چند داروی ضدرتروویروسی (ART) برای شما تجویز شود.

این داروها HIV را به‌طور کامل درمان نمی‌کنند، اما می‌توانند ویروس را برای چندین دهه تحت کنترل نگه دارند و احتمال انتقال HIV به دیگران را کاهش دهند.

وضعیت من در بلندمدت چگونه خواهد بود؟

اگر هنوز به ایدز مبتلا نشده‌اید و درمان را به‌موقع آغاز کنید، می‌توانید برای چندین دهه با HIV زندگی کنید.

بسیاری از افراد مبتلا به HIV، با دریافت درمان مناسب، می‌توانند تقریباً به اندازه افرادی که HIV ندارند عمر کنند.