آنچه در این مطلب خواهید خواند
اختلال مصرف مواد افیونی (OUD) – که گاهی اوقات اعتیاد به مواد افیونی نامیده می‌شود – یک بیماری مغزی است. اگر OUD دارید، حتی اگر به شما آسیب برساند، به مصرف مواد افیونی ادامه خواهید داد و می‌خواهید آن را متوقف کنید. سوءمصرف و وابستگی به مواد افیونی منجر به مشکلات جدی سلامتی می‌شود. همچنین این بیماری معمولاً با مشکلاتی در روابط، کار، مدرسه و سایر جنبه‌های زندگی شما همراه است.
OUD یک بیماری مزمن است، اما درمان‌های اثبات‌شده و مؤثری برای آن وجود دارد. همانند درمان‌های سایر بیماری‌های مزمن، هدف از درمان، کمک به علائم و بهبود سلامت کلی شما است. درمان همچنین به شما کمک می‌کند تا در فعالیت‌های عادی شرکت کنید. شما یاد خواهید گرفت که چگونه سلامت خود را در آینده مدیریت کنید تا سالم بمانید و از عود بیماری جلوگیری کنید.
بسته به شدت اختلال مصرف مواد افیونی، می‌توانید درمان OUD را در محیط‌های مختلفی دریافت کنید. معمولاً این درمان از طریق برنامه‌های بستری یا سرپایی که به درمان اختلالات مصرف مواد اختصاص دارند، انجام می‌شود. درمان شما برای اعتیاد به مواد افیونی احتمالاً شامل مشاوره و دارو خواهد بود. حمایت اجتماعی، مانند گروه‌های بهبودی، هم در طول درمان و هم پس از آن نیز کمک خواهد کرد.
به چه نوع درمانی نیاز خواهم داشت؟
بستگی دارد. پزشک یا سایر ارائه دهندگان آموزش دیده ابتدا با شما صحبت خواهند کرد تا دریابند که OUD شما چقدر شدید است. شدت هرگونه اختلال مصرف مواد بر اساس علائم مختلف مربوط به از دست دادن کنترل شما بر مصرف مواد افیونی تعیین می‌شود.
علائم OUD شامل نشانه‌هایی است که شما از نظر جسمی به مواد افیونی وابسته هستید و کنترل مصرف آنها را از دست داده‌اید. این علائم همچنین شامل پیامدهای OUD شما و علائم آن بر زندگی خانگی، محل کار و مدرسه می‌شود. اگر دو تا سه علامت دارید، خفیف در نظر گرفته می‌شود. شش علامت یا بیشتر به این معنی است که OUD شما شدید است.
این ارزیابی ممکن است حوزه‌های مختلفی را که ممکن است به دلیل اختلال مصرف مواد در آنها مشکل داشته باشید، بررسی کند، از جمله:
- سلامتی شما
- مصرف مواد افیونی و سایر مواد توسط شما
- سلامت روان شما
- شغل شما
- وضعیت حقوقی شما
- خانواده و سایر حمایت‌های اجتماعی شما
هنگامی که ارائه دهنده شما تصویر کاملی از OUD و زمینه‌های مشکل‌ساز مرتبط با آن داشته باشد، می‌تواند با شما همکاری کند تا یک برنامه درمانی متناسب با خواسته‌ها و نیازهای شما ارائه دهد. وقتی درمان همه این عوامل را در نظر می‌گیرد، احتمال موفقیت آن بیشتر است.
مشاوره و درمان‌های رفتاری برای اعتیاد به مواد افیونی
رفتاردرمانی و مشاوره برای شما مهم است تا بفهمید مصرف مواد افیونی چه تاثیری بر شما و سایر افراد در زندگی‌تان داشته است. این می‌تواند به شما کمک کند تا انگیزه خود را برای کنترل مصرف مواد افیونی حفظ کنید و حمایتی را که نیاز دارید، پیدا کنید.
مطالب بیشتری برای شما داریم
موضوع موردنظر خود را انتخاب کنید و به مجموعه‌ای از مطالب پزشکی و سلامت دسترسی داشته باشید.
شما باید تحت نظر یک مشاور یا درمانگری باشید که در درمان اختلالات مصرف مواد آموزش دیده و باتجربه باشد. شما می‌توانید به صورت فردی، در جلسات گروهی یا خانوادگی یا در ترکیب‌های مختلف، تحت درمان قرار بگیرید. رفتاردرمانی می‌تواند به شما در یادگیری استراتژی‌های مقابله و مهارت‌های زندگی کمک کند.
مشاور یا درمانگر شما ممکن است از رویکردهای مختلفی استفاده کند، از جمله:
- درمان شناختی رفتاری (CBT). این رویکرد به گفتگو درمانی به شما کمک می‌کند تا با به چالش کشیدن الگوهای رفتاری و فکری غیرمفید، با شرایط کنار بیایید. شما عواقب مصرف مواد را بررسی خواهید کرد و یاد خواهید گرفت که خود را از نظر هوس‌ها یا موقعیت‌های دیگری که ممکن است شما را به سمت مصرف مجدد مواد افیونی سوق دهد، زیر نظر داشته باشید. CBT به خوبی مورد مطالعه قرار گرفته و نشان داده شده است که به خوبی کار می‌کند، به خصوص هنگامی که با سایر انواع درمان و دارو ترکیب شود.
- مدیریت اقتضایی (CM). در CM، شما کوپن یا پاداش‌های دیگری برای کمک به تغییر رفتار خود دریافت خواهید کرد. مطالعات بالینی نشان می‌دهد که این روش می‌تواند افراد را برای مدت طولانی‌تری در درمان نگه دارد و منجر به دوره‌های طولانی‌تر موفقیت در بهبودی شود.
- درمان افزایش انگیزه (MET). این رویکرد مشاوره به شما کمک می‌کند تا بر هرگونه تردیدی که ممکن است در مورد تمایل به ترک مصرف مواد افیونی داشته باشید، غلبه کنید. این روش به شما کمک می‌کند تا از تفاوت‌های بین اهداف و رفتار خود آگاه‌تر شوید و تمایل خود را برای تغییر تشویق کنید. نشان داده شده است که MET مؤثر است، اما نتایج آن متفاوت است.
- رفتاردرمانی دیالکتیکی ( DBT). این رویکرد درمانی، ذهن آگاهی را به عنوان وسیله‌ای برای کنترل هوس‌ها آموزش می‌دهد. شما یاد خواهید گرفت که از لحظه حال و احساسات خود آگاه‌تر شوید. DBT می‌تواند به شما کمک کند تا احساسات خود را کنترل کنید و از هرگونه تمایل خود تخریبی اجتناب کنید.
بسیاری از این رویکردها را می‌توان در ترکیب‌های مختلف همراه با داروها استفاده کرد و بهترین عملکرد را دارند.
در مورد داروها چطور؟
درمان رفتاری شما اغلب با داروهایی همراه خواهد بود که برای درمان اختلال وسواس فکری عملی (ODD) شما تأیید شده‌اند. سه داروی تأیید شده برای اختلال وسواس فکری عملی وجود دارد که عبارتند از:
- بوپرنورفین. این دارو نیز یک ماده افیونی است که برای جلوگیری از اثرات سایر مواد افیونی و کنترل علائم ترک و هوس‌های ناشی از آن استفاده می‌شود. می‌توانید این دارو را از پزشک مراقبت‌های اولیه یا پزشک دیگری که شرایط خاصی را دارد، تهیه کنید.
- متادون. این دارو اثرات سایر مواد افیونی را مسدود می‌کند. همچنین به علائم ترک و هوس‌های ناشی از آن کمک می‌کند. متادون یک ماده افیونی طولانی اثر است و می‌تواند مورد سوءمصرف نیز قرار گیرد. شما متادون را طبق یک برنامه منظم و با نظارت دقیق در یک مرکز درمانی دارای مجوز ویژه دریافت خواهید کرد.
- نالترکسون. این دارو یک ماده افیونی نیست، اما همچنان اثرات سایر مواد افیونی را مسدود می‌کند. وقتی آن را مصرف می‌کنید، دیگر دچار نشئگی ناشی از سایر مواد افیونی نخواهید شد، که این امر عدم مصرف آنها را آسان‌تر می‌کند. این دارو اغلب به صورت تزریقی تجویز می‌شود که اثر آن ۴ هفته طول می‌کشد. هر پزشکی می‌تواند نالترکسون را به شما تجویز کند.
پزشک شما می‌تواند به شما در درک گزینه‌هایتان کمک کند. ممکن است سال‌ها دارو مصرف کنید. این داروها همراه با مشاوره و حمایت اجتماعی می‌توانند به شما در بهبودی از OUD کمک کنند. همچنین احتمال عود بیماری را کاهش می‌دهند.
کجا می‌توانم درمان شوم؟
محل دریافت درمان شما به عوامل زیادی بستگی دارد، از جمله شدت اختلال مصرف مواد (OUD) شما و امکانات موجود در محل زندگی شما. بیشتر درمان‌های اختلالات مصرف مواد در برنامه‌های درمانی تخصصی انجام می‌شود. این برنامه‌ها ممکن است در بیمارستان یا در یک محیط مسکونی یا سرپایی باشند. شما ممکن است در یک برنامه بالینی فشرده‌تر شروع کنید و سپس به برنامه‌ای بروید که به شما امکان می‌دهد درمان خود را تا حد بیشتری مدیریت کنید.
برای مثال، ممکن است با یک برنامه ترک اعتیاد تحت مدیریت پزشکی تا یک هفته شروع کنید. پس از آن، ممکن است به مدت یک ماه یا بیشتر در یک برنامه درمانی اقامتی شرکت کنید و به دنبال آن چندین بار در هفته تحت مراقبت سرپایی قرار بگیرید. احتمالاً حداقل یک سال در این درمان خواهید ماند. برنامه درمانی خاص شما به شدت OUD، خواسته‌های شما و بسیاری از عوامل دیگر بستگی دارد.
چه مدت به درمان نیاز خواهم داشت؟
برای اینکه درمان مؤثر باشد، باید به برنامه درمانی خود – شامل رفتاردرمانی و داروها – به صورت طولانی مدت پایبند باشید. اگر ۹۰ روز یا کمتر تحت درمان باشید، احتمالاً بهبود نخواهید یافت. برای کاهش احتمال عود، بهتر است حداقل ۳ سال درمان ادامه یابد.
